Semua Bab Set นิยายอีโรติก หวามสวาทเมียเชลย: Bab 61 - Bab 70

แต่หญิงสาวก็เก็บความรู้สึกไว้ เธอได้แต่ร้องครวญครางเมื่อเขาเพิ่มจังหวะกระเด้ากระชั้นถี่ขึ้นเรื่อย ๆ                “โอย...คับดีจริง ๆ แม่นกน้อยจ๋า”                “อา...อูย...ซี๊ด”                “เธอเป็นเมียฉันแล้วแม่นกน้อย...โอย...ซี๊ด...ทำไมเสียวมากขนาดนี้...มันรัดฉันดีเหลือเกิน...แม่นกน้อย”                นายหัวหนุ่มจับขาเรียวขางามที่พาดอยู่บนบ่าแยกออกจากกันอีกครั้ง คราวนี้เขาจับขาเรียวแยกจากกันกว้างมากกว่าเดิม จากนั้นจึงเสือกไสแก่นกายอันขึงขัง เสียบเสยปืนใหญ่เข้าสู่ใจกลางกลีบแสนงามที่สยายบานจนเป็นเนื้อนิ่มสีแดงเรื่อ                มันย

สันกรามแกร่งขับความเป็นชายชาตรี โครงหน้าของเชนดูราวกับว่าเขาไม่ใช่ชาวใต้แท้ ๆ แม้แต่ผิวสีเข้มก็ไม่ใช่สีผิวแท้ ๆ เพราะใต้ร่มผ้านั้นเป็นผิวสีแทนไม่ใช่ดำคล้ำอย่างคนในท้องถิ่นทั่วไป“ถ้าฉันไม่ทำอย่างนี้” เขาว่าพลางกอดรัดร่างเล็กแน่นขึ้น “แล้วฉันจะได้กอดเธออีกหนอย่างนั้นหรือ แม่นกน้อย”คำพูดนั้นทำให้หญิงสาวปกปิดอาการบางอย่างไว้ไม่อยู่ แก้มของสายไหมเป็นสีระเรื่อ นี่เธอหลงเสน่ห์นายหัวใจทมิฬอย่างเขาเข้าไปได้ยังไง“ไม่ต้องทำแบบนี้นายก็กอดฉันได้”เขาเลิกคิ้วสูง “เธอยอมฉันดี ๆ หรือแม่นกน้อย”สายไหมค่อนหมัดลงบนหลังของเขาพลางเม้มปาก“ถึงฉันไม่ยอมนายก็ปล้ำกอดฉันจนได้อยู่แล้ว”“ก็เธอน่ากอดออกอย่างนี้”ว่าแล้วก็กดปากลงบนผิวสีชมพูบนต้นแขนของหญิงสาวแรง ๆ เนื้อนวลของสาวชาวกรุงนั้นช่างยั่วยวนชายหนุ่มยิ่งนัก ความขาวผ่องและกลิ่นหอมอ่อน ๆ ของแป้งเด็กทำให้เขาแทบอดใจไว้ไม่ได้ในขณะเดียวกันสายไหมก็ขนลุกซู่ หญิงสาวไม่ได้นึกรังเกียจการกระทำนั้น แต่เธอก็ไม่สามารถบอกตัวเองได้ว่าร

“อย่ามาเรียกฉันว่าเมียนะ!” สายไหมเสียงเขียว “นายไม่ได้รักฉันซะหน่อย ฉันเป็นแค่นางบำเรอของนายเท่านั้น เสร็จภารกิจแล้วก็ออกไปซะสิ”คำพูดของหญิงสาวทิ่มแทงใจชายหนุ่มเล็กน้อย สายไหมทำเหมือนเธอน้อยใจเขาจริง ๆ ทั้งที่เป็นครั้งแรกระหว่างเธอและเขา เชนทำเป็นไม่สนใจและกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงแข็ง ๆ “จะไล่ฉันไปไหนล่ะแม่นกน้อย นี่มันก็บ้านของฉันเหมือนกันนะ”“ไม่ใช่บ้านคนงานของนายหรอกหรือ บ้านเก่า ๆ แบบนี้มีไว้ให้พวกคนใช้อยู่เท่านั้นล่ะ”“สาวชาวกรุงอย่างเธอไม่เข้าใจวิถีชีวิตของคนที่นี่หรอก”เขาว่าพลางยันตัวขึ้นด้วยศอกและจ้องนัยน์ตาคู่สวยด้วยประกายตาที่เป็นสีเข้มจัด“ถ้าเธอฉลาดก็ต้องรู้ว่าไม่มีใครมาสร้างปราสาทอยู่ในป่าในดงแบบนี้ เธอคงยังสงสัยซีนะว่าที่ฉันบอกเธอว่าเป็นเจ้าของที่ดินเป็นพัน ๆ ไร่น่ะจริงหรือเปล่า คนมีเงินไม่จำเป็นต้องอยู่บ้านสวยหรูก็มีถมไป”“ถ้าอย่างนั้นนายเป็นใครกันแน่ นายหัวเชน...ไม่ใช่ว่าฉันไม่เชื่อหรอกนะว่านายเป็นคนมีเงินจริง ๆ แต่เรื่องแบบนี้ใครก็อุปโ

เธอไม่ได้ดีใจแต่กลับรู้สึกเหมือนขาดอะไรบางอย่างไปก็ไม่รู้ ขาดอะไรบางอย่าง อย่างนั้นหรือ...สายไหมตกใจกับความรู้สึกนั้นขึ้นมาในทันใด นี่เธอเป็นอะไรไป ทำไมต้องคิดถึงนายหัวหนุ่มที่จิตใจของเขายิ่งกว่าซาตานร้ายคืนนั้นสายไหมต้องนอนอยู่บนเตียงรองด้วยฟูกเก่าที่เธอซักมันจนดูเหมือนใหม่คนเดียว หญิงสาวเผลอมองไปที่หมอนข้าง ๆ มันยังมีรอยบุ๋มและกลิ่นหอมจาง ๆ ของน้ำหอมผู้ชายสาวชาวกรุงรู้สึกใจหายอย่างประหลาด เธอนอนตะแคงตัวไปข้างที่นายหัวเชนนอนใกล้เธอทุกคืนนับแต่วันที่มาถึงที่นี่ คิดแล้วน้ำตาก็ไหลออกมาโดยไม่รู้ตัวนี่เธอกำลังคิดถึงเขาหรืออย่างไรกันนี่...สายไหมนึกโกรธตัวเองก่อนที่จะหลับตาลง ทั้งที่ข้างในวายวุ่นและครุ่นคิดถึงอ้อมแขนหนาแกร่งอยู่ตลอดเวลา                 สายไหมตื่นขึ้นมาตอนเช้าตรู่เป็นปกติในเช้าวันใหม่ เสียงไก่ขันปลุกเธอแทนนาฬิกาตั้งปลุกที่ใช้ประจำตอนอยู่เมืองหลวง อากาศยามเช้าท่ามกลางสวนปาล์มสดชื่นอย่างบอกไม่ถูกหญิงสาวลุกจากที่นอนล้างหน้าแปรงฟันเพื่อจะออกมาพบกับผ้ากองเล็ก ๆ ในตะกร้าซึ่งตั้ง

พูดจบก็ประกบปิดปากจิ้มลิ้มด้วยปากของเขาอีกครั้ง แต่ครั้งนี้นายหัวหนุ่มลดความหยาบร้ายและอารมณ์รุนแรงลงไปมาก กลับกลายเป็นจูบดูดดื่มและนุ่มนวล ทั้งชายหนุ่มยังถือโอกาสจูบบนกลีบปากบวมช้ำของเธอราวกับอยากปลอบประโลม                “นายเชน...นาย...”                เสียงหวานขาด ๆ หาย ๆ เมื่อเขาปิดโอกาสประท้วงของเธอด้วยปากหยักหนาและลิ้นที่แทรกซอนเข้าไปล้ำลึกในอุ้งปากแดงเรื่อ แล้วสายไหมก็เผลอกอดเขาตอบ น้ำตาบนดวงตาคู่สวยเหือดแห้งไปจนหมดเมื่อเจอกับรสจุมพิตแสนหวาน                “แม่นกน้อย...อืม”                ใช่แค่จูบเท่านั้น แต่มือไม้ของนายหัวหนุ่มยังเริ่มลูบไล้ไปบนแผ่นหลังเปลือยของสาวชาวกรุงเจ้าของผิวเนียนละเอียดนวลขาว จูบนั้นเริ่มเร่าร้อนขึ้น