All Chapters of พันธะสารวัตรธีร์: Chapter 11 - Chapter 20

“อื้อ... สารวัตร... ฉัน... อ๊ะ!”มือหนาเลื่อนต่ำลงไปตามหน้าท้องแบนราบ ก่อนจะล่วงล้ำเข้าสู่ความอ่อนนุ่มกึ่งกลางกายที่กำลังเปียกชุ่มไปด้วยหยาดน้ำค้างแห่งความปรารถนา ปลายนิ้วร้ายกาจขยับปรนเปรอจุดอ่อนไหวอย่างรู้จังหวะ เรียกร้องให้ร่างบางแอ่นสะโพกตอบรับสัมผัสวาบหวามนั้นอย่างลืมอาย“หวาน... คุณหวานไปทั้งตัวเลยมิลิน” ธีรดากระซิบเสียงพร่าข้างใบหูเล็ก ลมหายใจร้อนระอุเป่ารดจนหญิงสาวขนลุกซู่ “พร้อมจะเป็นของผมหรือยัง?”มิลินรสชาติดีมาก...มากจนเขาเริ่มรู้สึกว่าเสพติดผู้ต้องสงสัยคนนี้แล้วสิมิลินช้อนดวงตาที่ฉ่ำเยิ้มด้วยหยาดน้ำตาแห่งความซ่านเสียวขึ้นมองนัยน์ตาดุดันที่บัดนี้เต็มไปด้วยประกายไฟแห่งความใคร่ เธอพยักหน้าแทนคำตอบ สองมือเล็กขยุ้มผ้าปูที่นอนจนยับยู่ยี่เมื่อความต้องการพุ่งทะยานจนแทบจะทนไม่ไหวชายหนุ่มขยับกายเข้าแทรกกลางเรียวขางาม เขาจับจูงความแข็งแกร่งที่ปวดหนึบจดจ่อที่ปากทางรักอันคับแคบ ก่อนจะค่อย ๆ กดแทรกตัวตนเข้าไปอย่างเชื่องช้า เสียดสีกับโพรงเนื้อนุ่มจนรู้สึกถึงความเสียวซ่านที่แผ่กระจายออกมา“อึก... เจ็บ...”มิลินนิ่วหน้า เล็บจิกเกร็งลงบนลาดไหล่กว้างเมื่อความอึดอัดรุกล้ำเข้ามาในร่างกาย ร่

มิลินรีบกระชับผ้าห่มคลุมตัว เปิดประตูวิ่งอ้อมมาพยุงร่างสูงใหญ่ของสารวัตรหนุ่มที่แทบจะหมดสติลงจากรถ ธีรดาทิ้งน้ำหนักตัวลงบนบ่าเล็กของเธอ ชายหนุ่มที่เคยหยิ่งผยองและแข็งแกร่งดุจหินผา บัดนี้กลับอ่อนระทวยเพราะพิษบาดแผลและการสูญเสียเลือดหญิงสาวพยุงเขาเข้ามาในห้องพักแคบ ๆ ที่เหม็นอับ เธอประคองเขานอนลงบนเตียงเก่า ๆ ธีรดาส่ายหน้าไปมาด้วยความทรมาน มิลินไม่รอช้า เธอวิ่งไปในห้องน้ำ คว้าผ้าขนหนูผืนเล็กมาชุบน้ำสะอาด ก่อนจะกลับมาทรุดตัวลงนั่งข้างเตียง“ที่นี่จะจ่ายเงินตอนออก หากใครมาเคาะประตูห้ามเปิดเด็ดขาด”มิลินฟังแล้วไม่ได้สนใจ คิดว่าโรงแรมจิ้งหรีดก็คงเหมือน ๆ กัน หากใครมาเคาะแสดงว่าคนร้ายแน่นอน“อดทนหน่อยนะคะ”เธอบอกเขาพร้อมกับมือเล็กรีบปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตที่เปื้อนเลือดของเขาออก เผยให้เห็นบาดแผลเหวอะหวะที่ต้นแขนซ้าย กระสุนไม่ได้ฝังในแต่มันถากเนื้อหลุดไปเป็นทางยาว เลือดสดยังคงซึมออกมาไม่หยุด มิลินรีบใช้ผ้าขนหนูกดทับปากแผลไว้อย่างแน่นหนาเพื่อห้ามเลือดธีรดาสะดุ้งสุดตัว ขบกรามแน่นจนเส้นเลือดปูดโปน นัยน์ตาคมที่เริ่มปรือหลับทอดมองดวงหน้าสวยเฉี่ยวที่บัดนี้ซีดเผือด ความรู้สึกบางอย่างที่อธิบายไม่ได้ตีต

มือหนาหยาบกร้านบีบปลายคางมนแน่น บังคับให้เธอแหงนรับสัมผัสดุดันจากริมฝีปากหยักที่บดขยี้ลงมาอย่างรุนแรงและเอาแต่ใจ มันไม่ใช่จูบที่นุ่มนวลอ่อนโยนเหมือนครั้งก่อน ทว่าเต็มไปด้วยความเร่าร้อนที่เจือด้วยอารมณ์โกรธแค้นและต้องการอยากเอาชนะเรียวลิ้นอุ่นชื้นแทรกเข้าไปในโพรงปากบดขยี้หนัก ๆ จนริมฝีปากเล็กแตกได้กลิ่นคาวเลือด แต่นั่นกลับไม่ทำให้สารวัตรธีรดาปรานีคนอย่างมิลิน ยิ่งทำให้เธอเจ็บได้ดูเหมือนเขาจะยิ่งชอบใจคล้ายกับนี่คือการเอาคืนอย่างแสบสันที่เขาต้องการสั่งสอนเธอมิลินที่โดนรวบสองมือให้อยู่บนหัว พร้อมกับร่างใหญ่ที่โถมทับ ทำให้เธอไร้ซึ่งเรี่ยวแรงที่จะต่อต้านเขา แม้ว่าจะได้รับการฝึกฝนมาอย่างหนัก แต่ยามที่อยู่ใต้ร่างในท่าทางเช่นนี้ก็ทำให้เธอรู้ว่ายังอ่อนด้อยประสบการณ์นัก“อื้อ...” ร่างเล็กดิ้นแต่คนตัวใหญ่กลับรู้ว่ากดตรงไหนจะทำให้ร่างกายเธออ่อนระทวยเข่าแกร่งของธีรดาแทรกเข้ามาแยกขาของเธอให้อ้าออก จากนั้นชุดคลุมอาบน้ำที่คลุมกายเธอเอาไว้พลันเลิกขึ้นไฟราคะของสองร่างที่ถูกจุดให้ลุกโชนขึ้นมาอีกครั้ง เรียวลิ้นร้อนชื้นสอดแทรกเข้ามาในโพรงปากเล็กอย่างตะกรุมตะกราม ยังดูดดึงความหวานล้ำอย่างหนักหน่วงราวกับ

เสียงตะโกนโหวกเหวกของลูกน้องในทีมสืบสวนทำให้ธีรดาต้องยกมือขวาขึ้นกุมขมับ เขาพยุงตัวลุกขึ้นนั่งพิงหัวเตียงอย่างทุลักทุเล กวาดสายตามองไปรอบห้องแคบ ๆ ที่บัดนี้เต็มไปด้วยเจ้าหน้าที่พิสูจน์หลักฐานและลูกน้องของเขา สภาพห้องเละเทะ คราบเลือดของเขาเปรอะเปื้อนอยู่บนผ้าปูที่นอนยับยู่ยี่... แต่ไร้เงาของมิลิน“เกิด... เกิดอะไรขึ้น...” ธีรดาเค้นเสียงถามลำคอแห้งผาก พยายามทบทวน กับอาการปวดที่แผลรวมทั้งขมับราวกับร่างกายถูกบีบรัดด้วยอะไรสักอย่าง‘หมวดแดน’ ลูกน้องคนสนิทรีบวิ่งเข้ามาประคองพร้อมกับใบหน้าเคร่งเครียดถึงขีดสุด“พี่ธีร์! พี่โดนล่อซื้อเข้าให้แล้วครับ!”คำว่า ‘ล่อซื้อ’ เหมือนเข็มนับพันเล่มพุ่งแทงเข้ากลางอีโก้ของนายตำรวจมือปราบ ธีรดากัดกรามแน่นจนเส้นเลือดที่ขมับปูดโปน“หมายความว่ายังไง... รายงานมาให้หมด!”“เซฟเฮาส์ของพี่โดนถล่มจนเละไม่เหลือซาก โชคดีที่พวกมันหนีไปก่อนเราจะไปถึง...”“โชคดีของคนร้าย โชคร้ายของฉันงั้นสิ” เขาพูดแล้วก็กำหมัดหมวดแดนกลืนน้ำลายลงคอก่อนจะพูดประเด็นสำคัญที่ทำให้ทั้งกรมตำรวจแทบจะลุกเป็นไฟ“แต่ที่แย่กว่านั้น... ตอนนี้ระบบเซิร์ฟเวอร์หลักของสำนักงานตำรวจแห่งชาติถูกแฮกเกอร์เจาะ

“เอาล่ะ กูให้เวลามึงแดกเหล้าฟรีของกูถึงแค่สองทุ่มพอนะ” พ่อเลี้ยงหมอกครามวางแก้วลงแล้วหยัดตัวลุกขึ้นยืน ปัดฝุ่นที่กางเกงลวก ๆ “หมดเวลาของคนโสดแล้วว่ะ กูต้องไปกล่อมเมียกับลูกนอน อัญภัทรรออยู่... ส่วนมึงก็เชิญจมปลักอยู่กับความแค้นผสมความเงี่ยนของมึงต่อไปเถอะ กูขอตัว”ธีรดามองตามแผ่นหลังของเพื่อนรักที่เดินผิวปากอารมณ์ดีกลับเข้าห้องไปหาลูกเมีย ทิ้งให้เขานั่งโดดเดี่ยวอยู่ท่ามกลางความมืดและเสียงจิ้งหรีดเรไรกลางไร่ภูตะวัน สารวัตรหนุ่มแค่นหัวเราะสมเพชตัวเอง ก่อนจะหยิบขวดเหล้าติดมือแล้วเดินโซเซกลับไปยังบ้านพักรับรอง ที่เพื่อนอย่างไอ้หมอกจัดเอาไว้ให้เมื่อแผ่นหลังกว้างที่เต็มไปด้วยผ้าพันแผลสัมผัสกับเตียงนุ่ม ธีรดายกท่อนแขนขวาขึ้นก่ายหน้าผาก ดวงตาคมกริบเหม่อมองเพดานห้องท่ามกลางความสลัว ฤทธิ์แอลกอฮอล์ผสมกับความเงียบสงัดไม่ได้ทำให้เขาหลับลง กลับกัน... มันยิ่งขุดคุ้ยความทรงจำวาบหวามเมื่อไม่กี่สิบชั่วโมงก่อนให้แจ่มชัดราวกับเพิ่งเกิดขึ้นภาพเรือนร่างอรชรภายใต้เสื้อเชิ้ตสีขาวที่เปียกชื้นแนบลู่ไปกับทรวดทรงองค์เอว ภาพยอดอกสีชมพูที่ชูชันท้าทายสายตา และกลิ่นหอมหวานเย้ายวนของสบู่เหลวที่ผสมกับฟีโรโมนของอิสตร