All Chapters of พันธะสารวัตรธีร์: Chapter 11 - Chapter 20

86 Chapters

บทที่ 5 ได้กัน 2/2

“อื้อ... สารวัตร... ฉัน... อ๊ะ!”มือหนาเลื่อนต่ำลงไปตามหน้าท้องแบนราบ ก่อนจะล่วงล้ำเข้าสู่ความอ่อนนุ่มกึ่งกลางกายที่กำลังเปียกชุ่มไปด้วยหยาดน้ำค้างแห่งความปรารถนา ปลายนิ้วร้ายกาจขยับปรนเปรอจุดอ่อนไหวอย่างรู้จังหวะ เรียกร้องให้ร่างบางแอ่นสะโพกตอบรับสัมผัสวาบหวามนั้นอย่างลืมอาย“หวาน... คุณหวานไปทั้งตัวเลยมิลิน” ธีรดากระซิบเสียงพร่าข้างใบหูเล็ก ลมหายใจร้อนระอุเป่ารดจนหญิงสาวขนลุกซู่ “พร้อมจะเป็นของผมหรือยัง?”มิลินรสชาติดีมาก...มากจนเขาเริ่มรู้สึกว่าเสพติดผู้ต้องสงสัยคนนี้แล้วสิมิลินช้อนดวงตาที่ฉ่ำเยิ้มด้วยหยาดน้ำตาแห่งความซ่านเสียวขึ้นมองนัยน์ตาดุดันที่บัดนี้เต็มไปด้วยประกายไฟแห่งความใคร่ เธอพยักหน้าแทนคำตอบ สองมือเล็กขยุ้มผ้าปูที่นอนจนยับยู่ยี่เมื่อความต้องการพุ่งทะยานจนแทบจะทนไม่ไหวชายหนุ่มขยับกายเข้าแทรกกลางเรียวขางาม เขาจับจูงความแข็งแกร่งที่ปวดหนึบจดจ่อที่ปากทางรักอันคับแคบ ก่อนจะค่อย ๆ กดแทรกตัวตนเข้าไปอย่างเชื่องช้า เสียดสีกับโพรงเนื้อนุ่มจนรู้สึกถึงความเสียวซ่านที่แผ่กระจายออกมา“อึก... เจ็บ...”มิลินนิ่วหน้า เล็บจิกเกร็งลงบนลาดไหล่กว้างเมื่อความอึดอัดรุกล้ำเข้ามาในร่างกาย ร่
last updateLast Updated : 2026-07-22
Read more

บทที่ 6 คนทรยศ 1/2

ปัง! ปัง! ปัง! ปัง!ห่ากระสุนปืนกลสาดกระหน่ำเจาะทะลุกระจกบานใหญ่เข้ามาอย่างบ้าคลั่ง เศษกระจกนับพันชิ้นปลิวว่อนปะปนกับขนเป็ดจากหมอนที่ถูกยิงจนขาดกระจุย ท่ามกลางความมืดมิดที่มีเพียงแสงฟ้าแลบและเสียงฟ้าร้องคำราม ธีรดากดศีรษะของมิลินให้จมลงกับอกกว้าง ร่างกายกำยำของเขากลายเป็นโล่เนื้อบังวิถีกระสุนให้คนใต้ร่างอย่างไม่คิดชีวิต“กรี๊ดดด!” มิลินหวีดร้องด้วยความหวาดกลัว สองมือเล็กจิกเกร็งบนแผ่นหลังกว้างของสารวัตรหนุ่มแน่น ร่างกายที่เปลือยเปล่าสั่นสะท้านไปทั้งตัว ตอนนี้เธออยู่ในช่วงความเป็นความตายของชีวิตที่สภาพน่าเกลียดที่สุด“ก้มหัวต่ำไว้!”ธีรดาสั่งเสียงเฉียบขาด ด้วยสัญชาตญาณของผู้พิทักษ์สันติราษฎร์กำลังทำงานเต็มสูบ มือใหญ่คว้าผ้าห่มผืนหนาที่ร่วงอยู่ข้างเตียงมาตวัดคลุมร่างเปลือยเปล่าของมิลินไว้มิดชิด ก่อนจะคว้าปืนพกสั้นคู่กายที่หล่นอยู่ไม่ไกลขึ้นมา นัยน์ตาคมกริบกวาดมองฝ่าความมืดเปรี้ยง! ฟ้าแลบแปลบปลาบส่องให้เห็นเงาดำสามร่างที่กำลังโรยตัวลงมาจากดาดฟ้า และหนึ่งในนั้นกำลังเล็งปากกระบอกปืนมาทางพวกเขาปัง! ปัง!สารวัตรหนุ่มไม่รอช้า เหนี่ยวไกสวนกลับไปสองนัดซ้อนอย่างแม่นยำ เสียงร้องโหยหวนดังขึ้นพร้
last updateLast Updated : 2026-07-22
Read more

บทที่ 6 คนทรยศ 2/2

มิลินรีบกระชับผ้าห่มคลุมตัว เปิดประตูวิ่งอ้อมมาพยุงร่างสูงใหญ่ของสารวัตรหนุ่มที่แทบจะหมดสติลงจากรถ ธีรดาทิ้งน้ำหนักตัวลงบนบ่าเล็กของเธอ ชายหนุ่มที่เคยหยิ่งผยองและแข็งแกร่งดุจหินผา บัดนี้กลับอ่อนระทวยเพราะพิษบาดแผลและการสูญเสียเลือดหญิงสาวพยุงเขาเข้ามาในห้องพักแคบ ๆ ที่เหม็นอับ เธอประคองเขานอนลงบนเตียงเก่า ๆ ธีรดาส่ายหน้าไปมาด้วยความทรมาน มิลินไม่รอช้า เธอวิ่งไปในห้องน้ำ คว้าผ้าขนหนูผืนเล็กมาชุบน้ำสะอาด ก่อนจะกลับมาทรุดตัวลงนั่งข้างเตียง“ที่นี่จะจ่ายเงินตอนออก หากใครมาเคาะประตูห้ามเปิดเด็ดขาด”มิลินฟังแล้วไม่ได้สนใจ คิดว่าโรงแรมจิ้งหรีดก็คงเหมือน ๆ กัน หากใครมาเคาะแสดงว่าคนร้ายแน่นอน“อดทนหน่อยนะคะ”เธอบอกเขาพร้อมกับมือเล็กรีบปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตที่เปื้อนเลือดของเขาออก เผยให้เห็นบาดแผลเหวอะหวะที่ต้นแขนซ้าย กระสุนไม่ได้ฝังในแต่มันถากเนื้อหลุดไปเป็นทางยาว เลือดสดยังคงซึมออกมาไม่หยุด มิลินรีบใช้ผ้าขนหนูกดทับปากแผลไว้อย่างแน่นหนาเพื่อห้ามเลือดธีรดาสะดุ้งสุดตัว ขบกรามแน่นจนเส้นเลือดปูดโปน นัยน์ตาคมที่เริ่มปรือหลับทอดมองดวงหน้าสวยเฉี่ยวที่บัดนี้ซีดเผือด ความรู้สึกบางอย่างที่อธิบายไม่ได้ตีต
last updateLast Updated : 2026-07-22
Read more

บทที่ 7 ตัวตน

มิลินไม่คิดว่าคนอย่างธีรดาจะอึดถึกทนขนาดนี้ แม้ว่าโดนยิงต่อให้จะถาก ๆ ก็เถอะ แต่เธอก็เห็นว่าเขาเสียเลือดไม่ใช่น้อยเลย แต่ยังมีแรงตื่นมาจับผิดเธอได้ที่สำคัญ...เขารู้ได้ยังไงว่าเธอเป็นใคร? หรือว่าแท้ที่จริงเขารู้อยู่ก่อนแล้ว...แต่ทำเป็นเล่นละครตามน้ำไปกับเธอ ความมึนงงสับสนกับผู้ชายตรงหน้าที่เธอคิดว่าจัดการง่ายด้วยการยั่วให้อยากแล้วไปจุ๊บเอาข้อมูล ดูเหมือนว่าที่ทำมาทั้งหมดจะทำให้เธอคิดผิดสินะ ขณะที่ร่างเล็กกำลังครุ่นคิด ริมฝีปากเรียวสวยได้รูปและน่าจูบนั้นกำลังขบเม้มจนเป็นเส้นตรง มองแล้วมันช่างสร้างความปั่นป่วนในใจของคนที่กำลังบาดเจ็บและฝืนร่างกายเพื่อต้องการจับโจรที่เข้ามาล้วงความลับจากกรมตำรวจ ร่างกายของเธอบัดนี้มีแค่ชุดคลุมอาบน้ำในโรงแรมม่านรูดปกปิด จากที่ได้สัมผัสลึกซึ้งจนเข้าถึงเนื้อในจากการร่วมรักกันอย่างดุเดือดนั้นทำให้คนที่กำลังอดทนต่อพิษบาดแผลอยากจะหากิจกรรมอื่นที่ทำให้ตัวเองลืมเจ็บไปชั่วครู่อีกสักรอบ “ว่าไงครับ...คุณหนู...จะยอมรับได้หรือยังว่าคุณเข้ามาในกรมตำรวจเพื่อต้องการอะไรกันแน่” ธีรดาไม่ใช่ตำรวจที่ไร้เขี้ยวเล็บที่จะยอมให้ความสวยตรงหน้าม
last updateLast Updated : 2026-07-22
Read more

บทที่ 8 ตกเป็นเหยื่อ

เสียงฝนที่ตกกระทบกระจกบานใหญ่ของห้องรับรองพิเศษระดับวีไอพีในสนามบินส่วนตัว ไม่ได้ทำให้จิตใจของ ‘มิลิน’ สงบลงได้เลยแม้แต่น้อยหญิงสาวในชุดสูทกางเกงเข้ารูปสีดำสนิทแบรนด์เนมหัวจรดเท้านั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาหนังสีครีม ในมือเรียวประคองแก้วแชมเปญคริสตัลเอาไว้ ทว่าสายตาเฉี่ยวคมกลับเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่าง มองแสงไฟจากรันเวย์ที่สะท้อนผ่านม่านฝนปลายนิ้วชี้ที่เคลือบสีเล็บแดงสดเผลอยกขึ้นแตะริมฝีปากของตัวเองอย่างลืมตัว... มันยังคงบวมเจ่อและปวดหนึบ ร่องรอยการถูกบดขยี้อย่างเอาแต่ใจและดิบเถื่อนจากผู้ชายที่เพิ่งแยกจากมาไม่กี่ชั่วโมงก่อนยังคงตราตรึง ทำให้จิตใจส่วนลึกของเธอโหยหามิลินลอบถอนหายใจ ความรู้สึกวาบหวามที่ซ่อนอยู่ลึก ๆ ในช่องท้องยังคงตีรวน รสจูบเจือกลิ่นคาวเลือดผสมกับกลิ่นบุหรี่จาง ๆ ของสารวัตรธีร์มันช่างอันตรายและชวนให้เสพติดอย่างน่าประหลาด สัมผัสหยาบกร้านแต่กลับปลุกเร้าอารมณ์ปรารถนาให้ลุกโชนจนเธอแทบจะหลอมละลายคาอกกว้างของเขานั้น เป็นสิ่งที่เธอไม่เคยพานพบจากที่ไหนมาก่อนจะบอกว่า ‘ติดใจ’ รสชาติของหมาบ้าอย่างเขาก็คงไม่ผิดนัก หรือจะบอกว่า ‘เสียดาย’ ที่โดนลูกน้องของตัวเองเข้ามาขัดจังหวะเสียก่อน..
last updateLast Updated : 2026-07-22
Read more

บทที่ 9 ลาออก

แฟ้มคำสั่งตราครุฑที่ถูกโยนกระแทกโต๊ะพร้อมกับน้ำเสียงเกรี้ยวกราดของผู้การแต้มยังคงดังก้องอยู่ในหัวของสารวัตรธีร์‘พักงานไม่มีกำหนด! ตั้งกรรมการสอบสวนวินัยร้ายแรงข้อหามีความสัมพันธ์เชิงชู้สาวกับผู้ต้องสงสัยจนทำให้ราชการเสียหาย!’ปืนประจำกายและตราตำรวจถูกยึดคืน สภาพของธีรดามือฉมังแห่งวงการสีกากีที่เคยผยองและกัดไม่ปล่อย ไม่ว่าคดีนั้นจะมีแบ็คดีขนาดไหน บัดนี้ไม่ต่างอะไรกับเสือที่ถูกถอดเขี้ยวเล็บ กลายเป็นเสือกระบากสากกะเบือไปแล้วเรียบร้อยนี่ไม่ใช่สิ่งที่เกิดคาด...แต่ว่านึกไม่ถึงว่าจะพักงานแบบไม่มีกำหนด ที่ไม่ต่างอะไรกับการไล่ออกจากราชการเลยสักนิดเขารู้ดีว่าไม่ใช่เพราะแค่ทำข้อมูลในกรมตำรวจหลุด แต่ว่าภายในมีเกลือเป็นหนอนซ่อนอยู่ เพราะบางคดีเขาก็กัดจนเอาให้สุดสาวลึกพร้อมแฉขบวนการต่าง ๆ ให้กินไม่ได้นอนไม่หลับ ยิ่งผู้มีอำนาจด้วยแล้ว ต่างแขยงเมื่อเจอเขา จึงทำให้ต้องปะทะกับผู้มีอำนาจหรือผู้มีอิทธิพลบางกลุ่มที่ซื้อตำรวจได้ ดังนั้นเมื่อเขาพลาดคนพวกนี้ก็รีบเหยียบย่ำซ้ำเติมหาทางกำจัดตำรวจตงฉินเช่นเขา ธีรดาขับรถหนีความวุ่นวายและสายตาจับผิดจากกรมตำรวจ มุ่งหน้าสู่จังหวัดชัยภูมิเพื่อมาพักกายและเลียแผลใจ
last updateLast Updated : 2026-07-22
Read more

บทที่ 10 ความเคลื่อนไหวอีกฟาก 1/2

เสียงเกลียวคลื่นลูกใหญ่กระทบหน้าผาหินดังกึกก้อง แข่งกับเสียงลมพายุที่เริ่มก่อตัวขึ้นบริเวณเส้นขอบฟ้า มิ ลินทอดสายตามองเกลียวคลื่นสีเข้มผ่านกระจกบานยักษ์กันกระสุนภายในห้องนอนหรูหราบนชั้นบนสุดของคฤหาสน์ตระกูลเฉินเจ็ดวันแล้ว... นับตั้งแต่เธอหันหลังให้ผู้ชายคนนั้นและก้าวเท้าเหยียบลงบน ‘เกาะหมายเลข 7’ อาณาจักรส่วนตัวของตระกูลเฉินที่ตั้งตระหง่านอยู่กลางทะเลจีนใต้ที่คนนอกไม่มีวันเข้าถึงได้อีกเพียงแค่สามวันเท่านั้น ท้องทะเลแห่งนี้จะเข้าสู่ช่วงมรสุมปิดเกาะอย่างเป็นทางการยาวนานถึงห้าเดือนเต็ม พายุฝนและคลื่นลมแรงจะตัดขาดเกาะแห่งนี้ออกจากโลกภายนอกโดยสมบูรณ์ทว่าสำหรับคนบนเกาะ กฎเกณฑ์ของธรรมชาติไม่อาจสั่นคลอนความสะดวกสบายได้เลยแม้แต่น้อย เกาะหมายเลข 7 ถูกสร้างขึ้นมาให้เป็นป้อมปราการที่พึ่งพาตัวเองได้ร้อยเปอร์เซ็นต์ พลังงานไฟฟ้าถูกผลิตจากแผงโซลาร์เซลล์ขนาดใหญ่ที่ครอบคลุมพื้นที่ด้านหลังเกาะ สลับกับระบบถ่านหินสำรอง เตาเผาขยะเทคโนโลยีขั้นสูงทำหน้าที่เปลี่ยนเปลวไฟให้กลายเป็นพลังงานความร้อนที่สามารถเปลี่ยนเป็นพลังงานไฟฟ้าได้ บนเกาะนี้จึงไร้ขยะเพราะทุกสิ่งมีค่าเปลี่ยนเป็นพลังงานได้ ที่สำคัญผู้เชี่ย
last updateLast Updated : 2026-07-22
Read more

บทที่ 10 ความเคลื่อนไหวอีกฟาก 2/2

มิลินทอดสายตามองลูกน้องคนสนิท ก่อนจะส่ายหน้าเบา ๆ“ไม่ล่ะ... ฉันไม่ต้องการอะไรเป็นพิเศษ” น้ำเสียงของเธอดูเบื่อหน่าย “นายแค่ไปจัดการตรวจสอบเรื่องเสบียงอาหารให้แน่ใจว่ามันจะเพียงพอสำหรับทุกคนบนเกาะตลอดห้าเดือนนี้ก็พอ อย่าให้ขาดตกบกพร่องเด็ดขาด และยังต้องเผื่อสำหรับเหตุการณ์ฉุกเฉินด้วย”“รับทราบครับ”“อ้อ...เดี๋ยวสิ...ช่วงปิดเกาะไม่มีแขกพิเศษของคุณพ่อหรือคุณปู่จะมาเยือนเกาะของเราใช่ไหม” มิลินถามเพื่อต้องการทราบแน่ชัดว่าตลอดเวลาห้าเดือนนี้จะไม่มีอะไรมากวนใจต่อให้คลื่นลมปกติ แต่หากเป็นช่วงที่ปิดเกาะก็คือห้ามคนภายนอกเข้าเช่นกัน เสมือนห้าเดือนนี้เป็นช่วงเวลาพักผ่อนของคนตระกูลเฉิน ที่จะใช้ชีวิตสงบสุข“ยังไม่มีรายงานครับ” ไรอันตอบตามการอัปเดตล่าสุดของเจ้านาย“งั้นไปจัดการที่เหลือเถอะ”“รับทราบครับคุณหนู” ไรอันรับคำสั่งโดยไม่ซักไซ้ให้มากความ เขาค้อมศีรษะลงอีกครั้งก่อนจะหมุนตัวเดินออกจากห้องไป ปล่อยให้นายหญิงแห่งเกาะหมายเลข 7 จมอยู่กับความคิดของตัวเองอีกครั้งมิลินหยัดตัวลุกขึ้นจากเตียง เดินกลับไปทิ้งสายตาที่หน้าต่างบานยักษ์อีกครั้ง เกลียวคลื่นด้านนอกเริ่มทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ บรรยากาศอึมคร
last updateLast Updated : 2026-07-22
Read more

บทที่ 11 เกาะหมายเลข7 1/2

ลมทะเลกรรโชกแรงจนยอดต้นปาล์มรอบคฤหาสน์ลู่เอนไปตามทิศทางลม ท้องฟ้าเหนือทะเลจีนใต้เริ่มเปลี่ยนเป็นสีเทาทะมึน บ่งบอกว่าช่วงเวลามรสุมปิดเกาะกำลังจะเริ่มต้นขึ้นในอีกไม่กี่สิบชั่วโมงข้างหน้ามิลินในชุดเช็ตเสื้อเพ็บลัมเคปหลุมไหล่สีขาวแมตซ์กับกางเกงขากระบอกใหญ่สีเดียวกันสั่งตัดเข้ารูป ก้าวเดินด้วยท่วงท่าสง่างามและมั่นคงเพื่อตรวจสอบความเรียบร้อยรอบเกาะเป็นครั้งสุดท้ายนัยน์ตาเฉี่ยวคมกวาดมองตั้งแต่โครงสร้างของคฤหาสน์ซึ่งเป็นที่พักส่วนตัวของตระกูลเฉิน ไปจนถึงอาคารพักรองรับสำหรับบอดี้การ์ดและพนักงาน ระบบกักเก็บน้ำจืดสำรองถูกเติมจนเต็มขีดจำกัด ห้องเย็นเก็บเสบียงอาหารอัดแน่นไปด้วยวัตถุดิบชั้นเลิศที่เพียงพอสำหรับคนสามร้อยชีวิตตลอดห้าเดือนหญิงสาวเดินทอดน่องไปจนถึงด้านหลังของเกาะ มองดูแผงโซลาร์เซลล์ที่เรียงราย และระบบกังหันลมผลิตไฟฟ้าที่เพิ่งติดตั้งเสร็จสมบูรณ์ทันก่อนปิดเกาะพอดี ทุกอย่างกำลังทำงานประสานกันอย่างเต็มประสิทธิภาพ เกาะหมายเลข 7 พร้อมแล้วที่จะถูกตัดขาดจากโลกภายนอก แต่ก็เป็นเกาะหมายเลข 7 มีพื้นที่ 777 เอเคอร์ ซึ่งเป็นเลขแจ็กพอตในตู้สล็อตแมชชีน และยังเชื่อมไปยังกาสิโน 7 บาปนั้นไม่ใช่เรื่องบ
last updateLast Updated : 2026-07-22
Read more

บทที่ 11 เกาะหมายเลข7 2/2

ประตูเฮลิคอปเตอร์ลำแรกเปิดออก มาร์ติน เฉิน ชายชราผู้มีแววตาดุดันดุจพญาเหยี่ยว และ โมนิค เฉิน บิดาที่ท่าทางถอดแบบคุณปู่ของเธอ ก้าวลงมา มิลินค้อมศีรษะทำความเคารพผู้อาวุโสทั้งสองอย่างนอบน้อม ก่อนที่สายตาของเธอจะเลื่อนไปปะทะเข้ากับร่างสูงโปร่งที่ก้าวลงมาจากเฮลิคอปเตอร์ลำที่สองเซเดียน หวัง ปรากฏตัวในชุดสูทสีเทาควันบุหรี่ ใบหน้าหล่อเหลาราวกับรูปสลักของเขายังคงประดับด้วยรอยยิ้มที่ดูเป็นมิตร ทว่าแววตากลับซ่อนความเจ้าเล่ห์และร้ายกาจเอาไว้ แต่ไม่อาจซ่อนสายตาของเธอได้มิลินปั้นรอยยิ้มการค้า ก้าวออกไปต้อนรับ เตรียมจะยกมือเช็กแฮนด์ทักทายแต่ว่า...“สวัสดีมิลิน... ไม่เจอกันนานเลยนะ”เซเดียนเอ่ยทักทายด้วยน้ำเสียงทุ้มลึก ก่อนจะถือวิสาสะก้าวเข้ามาสวมกอดหญิงสาวตามธรรมเนียมตะวันตก ทว่าจังหวะที่ใบหน้าของเขาเฉียดเข้าใกล้ ลมหายใจอุ่นร้อนก็เป่ารดริมหู พร้อมกับเสียงกระซิบที่จงใจให้ได้ยินกันแค่สองคน“ตั้งแต่ฉันมาถึง เอาแต่จ้องฉันไม่วางตา... สนใจเหรอ... ถ้าเธออยากสนุก... ก็บอกฉันได้ รับรองว่าจะทำให้เธอจำฉันแบบลืมไม่ลง”มิลินไม่ได้แสดงอาการตื่นตระหนก เธอผงะตัวออกห่างอย่างมีมารยาท รอยยิ้มเย่อหยิ่งยังคงประดับบนใบ
last updateLast Updated : 2026-07-22
Read more
PREV
123456
...
9
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status