บททั้งหมดของ พันธะสารวัตรธีร์: บทที่ 1 - บทที่ 10

ปัง!แฟ้มคดีปกแข็งถูกโยนกระแทกลงบนโต๊ะทำงานตัวใหญ่เสียงดังสนั่น ตามมาด้วยเสียงทุ้มห้าวที่เจือไปด้วยความหงุดหงิดถึงขีดสุด“ผมไม่รับพวกต้มตุ๋นเข้าร่วมทีมเด็ดขาดครับผู้การ! นี่มันคดีฆาตกรรมนะ ไม่ใช่รายการคนอวดผี!”สารวัตรธีร์ ยืนค้ำโต๊ะทำงานของผู้บังคับบัญชา นัยน์ตาคมกริบดุดันราวกับเสือที่กำลังถูกขัดใจ คดีเศรษฐีถูกฆ่าตายในห้องปิดตายที่ไร้ร่องรอยงัดแงะกำลังทำให้เขามืดแปดด้าน สื่อมวลชนจ่อไมค์ถามกดดันทุกวัน แล้วผู้การแต้มยังจะหาเรื่องปวดหัวมาเพิ่มให้เขาอีก!“ใจเย็นก่อนสารวัตร!” ผู้การแต้มถอนหายใจ ยกมือขึ้นนวดขมับ “คดีนี้มันไม่มีพยาน ไม่มีหลักฐาน ไม่มีแม้แต่อาวุธสังหาร! ภรรยาผมเขาเลยแนะนำ ที่ปรึกษาพิเศษ มาช่วย... คุณก็ลองเปิดใจรับฟังหน่อยเถอะ”เพราะว่าเชื่อเมียเขาถึงได้เป็นผู้การทุกวันนี้ แล้วจะให้เขาละเลยสิ่งพวกนี้ได้ยังไงล่ะ ไม่งั้นผู้ใหญ่สอบสวนตายเลย เขาก็ไม่มีอะไรจะไปแก้ตัว เพราะหลักฐานทางนิติวิทยาศาสตร์บอกว่าถูกฆาตกรรม แต่หลักฐานไม่ได้ชี้ไปที่ใครเลยสักคนเดียว“เปิดใจให้พวกหากินกับความงมงายน่ะเหรอครับ?”ธีร์แค่นหัวเราะในลำคอ ก่อนจะปรายตาเหยียด ๆ ไปยังมุมห้องที่มีตัวปัญหานั่งอยู่ พลางยิ้มท

สิ้นเสียงกระซิบเตือนอันแผ่วเบาของมิลิน สัญชาตญาณของตำรวจหน่วยปราบปรามอย่างสารวัตรธีร์ก็ทำงานเร็วกว่าความคิด!โครม!!!ฝาตะแกรงช่องแอร์ขนาดใหญ่เหนือศีรษะถูกถีบจนหลุดกระเด็นตกลงมากระแทกพื้นพรมเสียงดังสนั่น พร้อมกับเงาดำทมึนของร่างชายฉกรรจ์ที่ทิ้งตัวลงมาอย่างรวดเร็ว แสงสะท้อนวาววับจากคมมีดในมือของมันพุ่งเป้าตรงมายังจุดที่ทั้งคู่ยืนอยู่!“ระวัง!”ธีร์ตวาดลั่น ท่อนแขนแกร่งตวัดรวบร่างอรชรของ มิลินเข้ามากระชากสุดแรงเกิด เขาใช้แผ่นหลังกว้างของตัวเองบังคมมีด แล้วพาร่างบางล้มกลิ้งหลบวิถีสังหารของคนร้ายไปบนพื้นพรมอย่างฉิวเฉียด!ตุ้บ!มิลินหลุดเสียงร้องอึกอักในลำคอเมื่อแผ่นหลังกระแทกพื้น แต่ความเจ็บปวดกลับถูกแทนที่ด้วยความตกตะลึง เมื่อร่างกำยำของสารวัตรธีร์ทาบทับลงมาคร่อมร่างเธอเอาไว้มิดชิดเพื่อเป็นเกราะกำบังในความมืดมิดที่มองไม่เห็นสิ่งใด ประสาทสัมผัสทางกายกลับทำงานอย่างบ้าคลั่ง มิลินสัมผัสได้ถึงกล้ามเนื้อหน้าท้องที่เกร็งแน่นของเขาซึ่งบดเบียดอยู่บนหน้าขาของเธอ ลมหายใจหอบกระชั้นของสารวัตรหนุ่มเป่ารดอยู่ที่ซอกคอ กลิ่นน้ำหอมผู้ชายผสมกลิ่นควันบุหรี่จาง ๆ ที่แฝงความอันตรายทำเอาหัวใจดวงน้อยเต้นระรัว

ความเงียบระดับสุญญากาศเข้าปกคลุมรถ SUV คันหรูทันทีที่สิ้นเสียงรายงานจากวิทยุสื่อสารสารวัตรธีร์ค่อย ๆ ละมือข้างหนึ่งไปกดปิดสวิตช์วิทยุอย่างเชื่องช้า บรรยากาศที่เคยเต็มไปด้วยการหยอกเย้าและไฟราคะพลันดับวูบลงราวกับถูกสาดด้วยน้ำแข็ง นัยน์ตาของชายหนุ่มที่ทาบทับอยู่เบื้องบนเปลี่ยนจากเสือที่กำลังหลงระเริงในเหยื่อ กลายเป็นหมาล่าเนื้อที่พร้อมจะขย้ำคอผู้ต้องสงสัย“รอยนิ้วมือชัดเจนขนาดนี้...” ธีร์กดเสียงต่ำลอดไรฟัน นัยน์ตาดุดันจ้องลึกเข้าไปในดวงตากลมโตของคนใต้ร่าง “ยังจะอ้างวิญญาณดวงไหนอีกไหมแม่หมอ?”ธีรดาเคยเชื่อในสัญชาตญาณของตนเองเสมอ และเชื่อว่าเธอน่าจะเป็นพวกหลอกลวง แต่ไม่คิดว่าจะเป็นคนร้ายที่กล้าล้วงคองูเห่าถึงรังเช่นนี้‘หยามกันเกินไปแล้ว!’มิลินรู้สึกเหมือนหัวใจหล่นวูบไปอยู่ที่ตาตุ่ม รอยนิ้วมือ? เป็นไปไม่ได้! เธอยังไม่ได้แตะต้องสิ่งไหนในห้องด้วยซ้ำ ตั้งแต่ก้าวลงจากรถ และไม่ได้แตะต้องตะแกรงช่องแอร์นั่นเลยแม้แต่นิดเดียว... มีคนจงใจจัดฉาก! มีคนรู้ว่าเธอจะมาที่นี่และป้ายความผิดให้เธอ!‘ใครนะ?’แต่ในเมื่อหลังชนฝา ระดับนางพญาอย่างมิลินมีหรือจะแสดงความอ่อนแอให้หมาบ้าตรงหน้าเห็น หญิงสาวสูดลมหายใจ

ครืน ครืน... เสียงฟ้าร้องดังคำรามลั่นเมื่อรถเลี้ยวเข้าสู่เส้นทางแถบชานเมืองที่ไม่คุ้นเคยนักของผู้โดยสารอย่าง มิลินก่อนที่เมฆหมอกสีอึมครึมจะค่อย ๆ ปกคลุมลงมาบ่งบอกถึงฝนหลงฤดูในเดือนเมษาอันร้อนระอุจากนั้นไม่นานที่ปัดน้ำฝนตรงหน้ารถคันใหญ่ของคนด้านข้างขยับโบกไปมาอย่างอัตโนมัติสายฝนเม็ดใหญ่ร่วงหล่นกระหน่ำซัดสาดตัวถังรถ SUV คันหรูที่กำลังแล่นฝ่าความมืดมิดของเมฆฝนทำให้ บรรยากาศภายในห้องโดยสารเย็นเฉียบ เครื่องปรับอากาศที่เปิดทำงานเต็มกำลังกับความเย็นฉ่ำของสายฝนด้านนอกตัวรถ แต่กระนั้นก็ยังไม่สามารถดับความรุ่มร้อนที่แผ่ซ่านออกมาจากร่างของคนทั้งสองได้มิลินปรายตามองเสี้ยวหน้าครึ่งซีกของคนที่จับเธอไปสอบสวนก่อนจะขบริมฝีปากล่างส่งสีหน้ายั่วยวนอย่างจงใจเพื่อทำลายสมาธิของคนด้านข้างแน่นอนว่าเธอไม่ยอมให้เขาเป็นฝ่ายรุกฝ่ายเดียว แล้วจะทำให้เธอตกอยู่ในสถานการณ์ที่เป็นรองเด็ดขาดสารวัตรธีร์ถอนหายใจหนัก ๆ พร้อมหักพวงมาลัยเลี้ยวรถเข้าสู่ลานจอดรถส่วนตัวของบ้านขนาดกลางที่ตั้งอยู่ในที่ลับตาแถบชานเมือง สถานที่แห่งนี้ไม่ใช่เซฟเฮาส์ของกรมตำรวจ แต่เป็นรังลับส่วนตัวของเขาที่ไม่มีใครเคยล่วงรู้ แม้แต่ลูกน้องคนสนิทก

เสียงแจ้งเตือนข้อความจากสมาร์ทโฟนของสารวัตรดังแทรกขึ้นมาท่ามกลางความเร่าร้อนในบ้านพักลับ ๆ ของธีรดา ทั้งคู่ที่กำลังจะเกินเลยผงะออกจากกัน โดยคนที่หัวเสียที่สุดดูเหมือนจะเป็นคนตัวใหญ่ แต่เมื่อกำลังจะผงะไปจับโทรศัพท์มือเล็กของเธอกลับรั้งเขาเอาไว้ พร้อมส่งสายตาหวานซึ้ง “สารวัตรคะ...จะไม่ต่อจริงๆ เหรอ” น้ำเสียงหอบกระเส่ากับสายตาโลมเลียมองหน้าหล่อของคนที่ถูกปลุกให้อารมณ์เตลิด แต่ทว่ากลับจะทิ้งเธอไว้กลางทาง เพราะเขาคิดว่างานน่าสนใจกว่าสิ่งที่อยู่ตรงหน้า แต่คนอย่างมิลินหรือจะยอมธีรดามองคนใต้ร่างที่มีสีหน้ายั่วยวนบวกกับแสงไฟสีส้มนวลและเสียงฟ้าร้องครืน ๆ ทำให้คนที่เคยมีนิสัยบ้างานเข้าเส้นเกิดนึกไม่อยากสนใจงานไปชั่วขณะ เพราะว่าผู้หญิงตรงหน้าดูท้าทายกว่างานที่ทำ “แล้วถ้าผมไม่ต่อ...” เขาเอ่ยเสียงยั่วกลับยกนิ้วโป้งกดคลึงที่ริมฝีปากฉ่ำของเธอ แต่คนตัวเล็กกว่าสนองกลับด้วยการงับนิ้วของเขาแล้วเลียรอบ ๆ ปลายนิ้ว ก่อนจะจูบดังจ๊วบ! แล้วช้อนสายตาฉ่ำวาวขึ้นมอง ทำเอาคนอย่างธีรดาขบกรามแน่นจนขึ้นเป็นสัน“แล้วถ้าผมเลือกคุณแทนงาน...ผมจะได้อะไร”ตอนนี้บอกได้เลยว่าธีรดาแทบไม่สนใจงานแล้ว ขอละเลยการปฏิบัติงานชั่ว