“ฉันหวังว่านายจะพูดด้วยปากรู้เรื่องนะธีรดา!” มิลินเริ่มหมดความอดทน น้ำเสียงของเธอเย็นเยียบและความอดกลั้นอย่างถึงที่สุดแล้ว “อย่าบีบให้ฉันต้องถึงกับลงไม้ลงมือ... และจงจำไว้ว่าบนเกาะนี้ นายไม่มีวันชนะฉันได้”“อุ๊ย... กลัวจังเลยครับนายหญิง” ธีรดาดัดเสียงล้อเลียน แสร้งทำท่าทางหวาดกลัวได้น่าหมั่นไส้ที่สุด ก่อนที่ใบหน้าหล่อเหลาจะแปรเปลี่ยนเป็นความเจ้าเล่ห์และร้ายกาจในเสี้ยววินาที เขาก้มลงมากระซิบชิดริมหูของเธอด้วยน้ำเสียงแหบพร่า“แต่ว่านะ... คำว่า ‘ไม่มีวันชนะ’ เนี่ย... ไม่ใช่ผมหรอกครับ น่าจะเป็นคุณมากกว่าที่ต้องแพ้ราบคาบอยู่ใต้ร่างผม...”เขาเว้นจังหวะ พลางปรายตามองเรียวขาที่โผล่พ้นชายชุดนอนอย่างหมิ่นเหม่ “...และอีกอย่าง อย่าไล่ให้ผม ‘ถอยห่าง’ เลย... เปลี่ยนเป็นคุณ ‘ถ่าง’ ขาให้ผมเอา... แบบนั้นมันสนุกกว่ากันเยอะ”ใบหน้าสวยหวานบิดเบี้ยวด้วยความโกรธจัดและอับอายกับคำพูดกำกวมสุดแสนจะหยาบโลน มิลินผุดลุกขึ้นยืนประจันหน้า ชี้หน้าด่าเขาอย่างเหลืออด“นี่คุณหยุดลามกนะธีรดา! ถ้าคุณยังกล้าทำอะไร ต่ำ ๆ แบบนั้นอีก ฉันจะไม่ถือว่าคุณเป็นลูกผู้ชาย และพรุ่งนี้ฉันจะสั่งลูกน้องให้ซื้อกระโปรงมาส่งให้คุณใส่แทนก
Last Updated : 2026-07-23 Read more