All Chapters of พันธะสารวัตรธีร์: Chapter 61 - Chapter 70

การจู่โจมที่ผสานทั้งริมฝีปาก เรียวลิ้น และฝ่ามือ ปลุกปั่นพายุอารมณ์จนธีรดาไม่อาจรักษามาดนิ่งขรึมเอาไว้ได้อีกต่อไปสันกรามแกร่งปูดนูนจากการขบกัดอย่างรุนแรง ร่างกายท่อนบนบิดเร่าไปมาบนฟูกนอนฝ่ามือหนาทั้งสองข้างจำต้องเอื้อมมาขยุ้มกลุ่มผมนุ่มสลวยของมิลินเอาไว้แน่น ออกแรงกดศีรษะของเธอให้แนบชิดกับแก่นกายของเขามากยิ่งขึ้น เพื่อระบายความเสียวซ่าน“อ๊ะ...อื้อ...ดีมากครับ...อื้อ”หมาป่าหนุ่มผู้เย่อหยิ่งกำลังถูกหลอมละลายด้วยปลายลิ้น และสยบราบคาบอยู่ใต้เรือนร่างของเธอความทรมานแสนหวานถูกผลักดันจนธีรดากัดฟันแน่นเขาทนไม่ไหวแล้ว!“อ๊า...เสียวฉิบหาย...อ๊า...ดีเป็นบ้า” เส้นเลือดที่ขมับเต้นตุบตามจังหวะการสูบฉีดของหัวใจที่ทำงานอย่างหนักหน่วง ชายหนุ่มก้มลงมองภาพความเย้ายวนเบื้องหน้า ก่อนจะเอ่ยสั่งด้วยน้ำเสียงแหบพร่าที่เจือไปด้วยความเว้าวอน“ลองอม... อมให้ลึก”ฝ่ามือหนาที่ขยุ้มเส้นผมของเธออยู่เปลี่ยนเป็นจับศีรษะทุยแล้วกดลงเบา ๆ อย่างทะนุถนอม เพื่อประคองจังหวะไม่ให้เธอสำลักความใหญ่โตที่คับแน่นอยู่ในโพรงปาก ยิ่งเมื่อมิลินตั้งใจปรนเปรอเธอกลืนกินและครอบครองความแข็งขืนนั้นเข้าไปจนลึกสุดลำคอ สัมผัสเปียกชื้นแ

มิลินคลี่ยิ้มการค้าที่ถูกฝึกฝนมาอย่างดีเยี่ยมตอบกลับไป หญิงสาวทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ที่เมดเลื่อนให้ ท่วงท่าของเธอสง่างามไร้ที่ติ และไร้หัวจิตหัวใจยามได้เผชิญหน้ากับคนจำพวกเดียวกัน“ขอบคุณที่ใส่ใจค่ะคุณเซเดียน ฉันหายดีแล้ว แค่เพลียเพราะพิษไข้นิดหน่อย พอได้พักผ่อนเต็มที่ก็เลยดีขึ้นมากค่ะ วันนี้ก็เลยตั้งใจลงมาร่วมมื้อเช้าเพื่อไถ่โทษที่เสียมารยาทไปหลายวัน”ปากก็พูดโต้ตอบเจรจาพาทีกับแขกคนสำคัญของตระกูลไปตามมารยาท ทว่าสายตาเฉี่ยวคมที่ถูกกรีดอายไลเนอร์มาอย่างโฉบเฉี่ยว กลับลอบสอดส่องกวาดมองไป รอบ ๆ บริเวณห้องอาหารอย่างเงียบเชียบเธอมองข้ามไรอันที่ยืนคุมเชิงอยู่ด้านหลัง มองข้ามบอดี้การ์ดชุดดำของตระกูลเฉินที่กระจายกำลังอยู่ตามจุดต่าง ๆสายตาของเธอพุ่งตรงไปยังฝั่งที่บอดี้การ์ดของแขกที่มักจะยืนสแตนด์บายอยู่เป็นประจำ คาดหวังอยู่ลึก ๆ ว่าจะได้ปะทะกับนัยน์ตาสีนิลคมกริบที่มักจะจ้องมองเธอด้วยสายตาหิวกระหายทว่า... พื้นที่ตรงนั้นกลับว่างเปล่า!แต่มีเพียงบอดี้การ์ดคนอื่นของเซเดียนที่ยืนทำหน้านิ่งขรึมอยู่ แต่กลับไร้เงาของร่างสูงใหญ่ แผงอกกว้าง และใบหน้ากวนประสาทของคนที่ฝากรอยรักไว้บนตัวเธอมิลินชะงักไป

รอยยิ้มร้ายกาจผุดขึ้นมุมปากธีรดา คนจอมยั่วกำลังทำให้เขาแทบคลั่ง ยิ่งตอนที่เธอพลิกตัวกลับมาเผชิญหน้าแล้วจงใจเบียดสะโพกเข้าหา...พร้อมกับคำตอบที่อยากลากขึ้นเตียงซี๊ด...! ยายคุณหนูตัวแสบเขาสถบในหัว“ใครจะนึกว่าห่างกันแค่คืนเดียว คุณจะ ‘อยาก’ จนทนไม่ไหว” เขาแกล้งกระซิบเย้า “ถึงได้มาแอบนัดพบผม”มิลินเลิกคิ้ว ใครกันแน่ที่อยากจนทนไม่ไหว สายตาเฉี่ยวคมหลุบมองต่ำไปยังเข็มขัดหนังของเขา รวมทั้งจุดต่ำเข็มขัดมันพร้อมจะออกหมัดแล้ว“คุณต่างหากที่อยาก”มือเล็กตะปบหมับเข้ากลางเป้า! ออกแรงบีบคลึงความนูนเด่นผ่านเนื้อผ้าจนมันตั้งลำสู้มือธีรดากัดฟันกรอด ไม่คิดว่าเธอจะใจกล้าคลึงเป้าเขาในที่โจ่งแจ้งขนาดนี้แต่ผู้หญิงพยศ ๆ แบบนี้แหละ... โคตรน่าปราบ“สงสัยจะชินมือแล้วสิ” มือหนาตะปบทับมือเล็ก บังคับให้เธอขยำมันแน่นขึ้น “สนใจอยากย้ายไปคลึงอยู่ด้วยกันไหมล่ะ” เขาลองชวนเธอ...มิลินเหยียดยิ้ม นอกจาตระกูลเฉินแล้วเธอจะไปไหนได้“ไม่อยาก”“ว้า... แย่จัง...ผมก็อุตส่าห์ตามมาถึงที่” เขายักไหล่ราวกับเสียดายเต็มประดามิลินหรี่ตา คนอย่างเขาลงทุนขึ้นเกาะมาเพื่อขู่กรรโชกสวาทไม่หวังในทรัพย์งั้นเหรอตลกน่าแค่แก้แค้นด้วยการเล่น

“หวังว่าคุณจะมาส่งผมนะ... คุณหนู”น้ำเสียงจริงจังที่หาได้ยากจากผู้ชายกวนประสาทคนนี้ดังไล่หลังมา ทำให้มิลินเม้มริมฝีปากแน่นเธอไม่ตอบ...และเลือกจะเบี่ยงสายตาไปยังแขนแกร่งที่มีเสื้อคลุมอีกชั้นอย่างสนใจ แต่แล้วกลับไม่เลือกจะถามอะไรและดึงชุดเดรสที่เลิกขึ้นไปกองที่เอวลงมา ลวก ๆส่วนชุดชั้นในนั้นคนตัวใหญ่กว่าเลือกจะถือแล้วแกว่งไปมาอยู่ตรงหน้า คล้ายกับเธอไม่ตอบก็ไม่คืน แต่เธอหรือจะอยากได้ของที่เปียกชุ่มนั้นแล้ว ต่อให้มันแพงหูฉี่แค่ไหนก็เถอะ“ถ้าไม่ตอบ...อันนี้ผมจะเก็บเอาไว้เอง” เขายกมันขึ้นมาสูดดมราวกับเป็นพวกผู้ชายหื่นกาม แต่ท่าทางห่าม ๆ กลับทำให้เธอรู้สึกสนใจอยู่ลึก ๆ“ไม่มีเวลา”เธอตอบสวนกลับไปทันทีโดยไม่ต้องคิดใครจะไปส่งให้โง่... แค่คิดว่าจะต้องเห็นหน้านาย กวนประสาทนั่นเดินลอยหน้าลอยตากลับไปก็หงุดหงิดจะตายชักอยู่แล้ว!“ถ้าไม่ตอบคุณก็เดินกลับไปแบบโล่งโจ่ง...”เธอยกยิ้มก่อนจะยกมือตบที่หน้าอกของเขาเบา ๆ “งั้นถือว่านี่คือของที่ระลึกจากฉัน...เราจบกันแล้วหวังว่าคุณจะรักษาสัญญา” เธอพูดจบพร้อมกับล้วงมือถือของเขาออกมาจากนั้นยื่นไปตรงหน้าเขาปลดล็อก ก่อนจะเลื่อนเข้าไปหารูปของเธอที่เขาถ่ายเอาไ

คนเราจะทำสีหน้าโกรธกันได้ขนาดนั้นเชียว ทั้ง ๆ ที่เธอและเขาต่างสะสางบัญชีเก่ากันเรียบร้อยแล้วมิลินรู้ดีว่าเขาเป็นผู้ชายตัวใหญ่สูงเกือบร้อยเก้าสิบ มีผิวขาวจัดท่อนแขนคร้ามแดดไปบ้างตามประสาผู้ชายที่เคยทำงานที่ต้องรบรากับผู้ร้ายยิ่งมองไปเห็นว่าสายตานั้นมองจ้องเธอมาราวกับหิวโหย ทำให้เริ่มหวิวในช่องท้องอีกแล้ว เธอคลี่ยิ้มร้ายกาจยักคิ้วเป็นการยั่วยวนเขาโดยที่คนอื่นไม่ทันสังเกตยิ่งกลีบปากอิ่มเผยออ้าอย่างเชื่องช้าแล้วงับเนื้อจากส้อมที่จิ้มมันเข้าปาก กับรอยยิ้มจงใจโปรยเสน่ห์ให้กับเซเดียน ทำให้เขาถึงกับขบกรามแน่นถึงตอนเช้าไม่ได้ยั่ว...แต่ตอนค่ำก็ยังนับว่าไม่สายเกินไปเขามองเธอตาปรอย อยากเดินเข้ามาหาแต่กลับทำไม่ได้อย่างใจนึก นั่นแหละคือสิ่งที่เธอรู้สึกสนุกในเมื่อเขาต้องกลับเร็วกว่ากำหนด ดังนั้นก็เผชิญกับความประสาทแดกของเธอหน่อยจะเป็นอะไรไป...ธีรดาวางมือจากจานอาหารเดินไปหน้าเตาอาสาย่างให้แล้วยืนนิ่ง มองผู้หญิงหนึ่งเดียวที่นั่งอยู่อีกโซนด้วยความรู้สึกอึดอัดเธอทาลิปสติกสีดอกคาเนชั่น ส่งให้ดูเป็นคุณหนูสวยหวานยามแยกยิ้ม ยิ่งเห็นว่าเธอส่งสายตาให้กับเซเดียนยิ่งทำให้เขาถึงกับรู้สึกอยากขยี้ ยามปากอว