Semua Bab พันธะสารวัตรธีร์: Bab 71 - Bab 80

ความเงียบเข้ายึดครองพื้นที่ห้องทำงานสุดหรูของกาสิโนเดอะ คราวน์ อิมพีเรียล มิลินยืนนิ่งงัน กำหมัดแน่นจนเล็บจิกเข้าเนื้อ ความเจ็บปวดที่ฝ่ามือยังไม่เท่าความเจ็บใจที่โดนผู้ชายสองคนตรงหน้าปั่นหัวมาตลอดหลายสัปดาห์ไอ้พวกเวรนี่... หลอกเธอซ้ำซ้อน!“ตกใจขนาดนั้นเลยหรือไง ที่เห็นผัวตัวเองสนิทกับมาเฟีย” ธีรดาลดกระป๋องเบียร์ลง รอยยิ้มยียวนกวนประสาทที่มิลินเกลียดแสนเกลียดประดับอยู่บนใบหน้าหล่อเหลา เขาขยับตัวก้าวเข้ามาหา พื้นที่ในห้องกว้างขวางดูแคบลงถนัดตาเมื่อเจอสรีระสูงใหญ่ของผู้ชายถึงสองคนมิลินเชิดหน้าขึ้น สบสายตาดุดันนั้นอย่างไม่ยอมแพ้“ใครเป็นเมียนาย”“คนที่ขโมยข้อมูลสิงห์คาบดาบไปจากผม... แล้วก็ทิ้งผมให้นอนเลือดไหลตายในม่านรูดไง” น้ำเสียงของธีรดากดต่ำลง แววตาขี้เล่นเมื่อครู่แปรเปลี่ยนเป็นโกรธขึง ชั่วครู่ก่อนจะเลือนหายไปเซเดียนที่ไม่เคยรู้เรื่องนี้ถึงกับยกมือปิดปาก ไม่เคยรู้เลยว่าเพื่อนตัวดี เสียท่ายายมิลินจอมแสบขนาดนี้ “มิลินเธอขายเรื่องนี้ให้ฉัน...ฉันจะให้หุ้นในกาสิโนหนึ่งเปอร์เซ็นต์” เซเดียนยิ้มร้ายมองเพื่อนตัวดี พลันนึกเรื่องสนุกได้“อย่าเสือก!” ธีรดารู้สึกว่าควรเลิกคบไอ้มาเฟียหน้าด้านนี

มิลินก้าวออกจากห้องทำงานของเซเดียน ทิ้งผู้ชายบ้าสองคนเอาไว้เบื้องหลัง หญิงสาวเดินมาหยุดตรงระเบียงกระจกใสของชั้นวีไอพี นัยน์ตาเฉี่ยวคมทอดมองลงไปยังชั้นล่างสุดของเดอะ คราวน์ อิมพีเรียล จนถึงชั้นบนสุดพื้นที่กว้างขวางถูกแบ่งสัดส่วนอย่างชัดเจน โต๊ะพนันนับร้อยตั้งเรียงรายเป็นระเบียบแต่ละชั้น ผู้คนเบียดเสียดแต่ไม่แออัด ระบบรักษาความปลอดภัยเดินตรวจตราตามจุดบอดต่าง ๆ อย่างรัดกุม ทุกหน้าที่ทำงานสอดประสานกันอย่างลงตัว เซเดียนบริหารที่นี่ได้ดีกว่าที่เธอคาดเอาไว้มากเธอใช้ชีวิตคลุกคลีอยู่กับ The Seven Sins Casino มาตั้งแต่จำความได้ กาสิโนที่แปลว่าเจ็ดบาป อันที่จริงก็สมกับชื่อของมัน...เพราะที่นั้นเต็มไปด้วยบาปทั้งเจ็ดตามศาสนาคริสต์จริง ๆ เพราะเป็นแหล่งที่ทำให้คนลุ่มหลงกลิ่นเงิน กลิ่นไพ่ และเสียงชิปกระทบโต๊ะคือสิ่งที่คุ้นเคย การเติบโตมาในสภาพแวดล้อมเหล่านี้ทำให้เธอผูกพันกับธุรกิจกาสิโนอย่างเลี่ยงไม่ได้ การตัดสินใจยื่นท่าเรือเพื่อแลกกับการทำลายตระกูลเฉินและดิ ออบซิเดียน ไม่ใช่เรื่องง่าย มันเหมือนกับการทุบทำลายบ้านของตัวเองทิ้ง แต่มันคือทางเดียวที่จะล้างกระดานและตัดขาดจากคนที่มองเธอเป็นแค่สินค้าเสี

เสียวอะไรขนาดนี้... เธอคิดในใจขณะที่สติยังกึ่งหลับกึ่งตื่น“อื้อ...” เสียงครางหวานหลุดลอดออกจากลำคอ ร่างบางแอ่นสะโพกเบียดเข้าหาความแข็งขืนที่ดุนดันอยู่ตรงหน้าท้องอย่างลืมตัว ความเปียกชื้นเริ่มก่อตัวขึ้นที่จุดอ่อนไหวกึ่งกลางกายปฏิกิริยาตอบรับอย่างไร้เดียงสานั้นยิ่งกว่าสาดน้ำมันเข้ากองไฟ ธีรดาผละริมฝีปากออก หอบหายใจหนักหน่วง เลื่อนใบหน้าต่ำลงไปครอบครองยอดอกสีสด ตวัดปลายลิ้นรัวเร็วและดูดเม้มจนคนใต้ร่างบิดเร่า“อ๊ะ... ธีร์...” มิลินเรียกชื่อเขาเสียงกระเส่า เปลือกตาที่ปิดสนิทค่อย ๆ ปรือเปิดขึ้น ภาพที่เห็นยังคงพร่ามัว แต่ความรู้สึกทางกายแจ่มชัดจนแทบคลั่ง“ตื่นได้แล้วเมียจ๋า... เช้าแล้ว”น้ำเสียงแหบพร่ากระซิบชิดยอดอก ก่อนที่เขาจะเลื่อนใบหน้าขึ้นมาสบตากับเธอ นัยน์ตาสีนิลวาวโรจน์ด้วยไฟราคะที่พร้อมจะแผดเผาเธอให้มอดไหม้มิลินกะพริบตาถี่ ปรับโฟกัสภาพตรงหน้า สมองที่เพิ่งตื่นจากการหลับใหลประมวลผลอย่างรวดเร็ว เธอเปลือยเปล่า เขาก็เปลือยเปล่า และไอ้ท่อนเอ็นร้อนผ่าวที่กำลังถูไถอยู่ตรงหน้าขาเธอก็คือของจริง ไม่ใช่ความฝัน!“หยุดเลยนะ... คนฉวยโอกาส” เธอผลักแผงอกเขาเต็มแรง แต่มันกลับไม่ขยับเขยื้อนเลยสักนิด

ธีรดาก้าวเข้ามาในห้องทำงานของเซเดียนด้วยท่าทางผ่อนคลายต่างจากเมื่อเช้าลิบลับ เสื้อเชิ้ตสีเข้มถูกปลดกระดุมบนออกสองเม็ด รอยขีดข่วนจาง ๆ ที่ต้นคอบ่งบอกว่าภารกิจที่ถูกขัดจังหวะได้รับการสานต่อจนสำเร็จลุล่วง และเขาเพิ่งสูบพลังงานจากคนป่วยอวดเก่งจนสลบเหมือดคาเตียงไปแล้วเซเดียนละสายตาจากหน้าจอแท็บเล็ต โยนซิการ์ลงเขี่ยที่เขี่ยบุหรี่“สภาพมึงดูเหมือนหมาป่าอิ่มเนื้อเลยนะ”“กูบอกแล้วว่าอย่าเสือกเรื่องบนเตียงกู” ธีรดาทิ้งตัวลงบนโซฟาหนัง หยิบแก้ววิสกี้ที่เพื่อนรินทิ้งไว้ขึ้นมาจิบ “ว่ามา ตระกูลเฉินขยับตัวยังไงบ้าง”เซเดียนเปิดภาพหน้าจอโฮโลแกรมขึ้นมากลางโต๊ะ แผนผังเครือข่ายของดิ ออบซิเดียนสว่างวาบ ต้องขอบคุณน้องสาวคนเก่งของไอ้ธีร์ ที่นำเทคโนโลยีโคตรล้ำมาให้ใช้“ไอ้มาร์ตินหัวเสียหนัก มันสั่งระดมพลการ์ดทั้งหมดกลับไปคุ้มกันกาสิโนเจ็ดบาป แล้วก็ส่งคนไปดักรออยู่หน้ากาสิโนกูเนี่ย มึงจะเอายังไง บุกไปยิงกะโหลกมันเลยไหม”ธีรดาแค่นหัวเราะ หมุนแก้ววิสกี้ในมือช้า ๆ“ลงมือเองทำไมให้เหนื่อย ในเมื่อเราจุดระเบิดพร้อมกันได้”เซเดียนเลิกคิ้ว “แผนมึงคืออะไร”“ตัดท่อน้ำเลี้ยงมันก่อน” นัยน์ตาสีนิลทอประกายเหี้ยมเกรียม พร้

“ซี๊ดดด... อ๊ะ...”ธีรดาสูดปากครางลั่น สันหลังแอ่นเกร็งขึ้นจากที่นอนโดยอัตโนมัติ ความเสียวซ่านแล่นปราดจากกึ่งกลางลำตัวพุ่งทะยานขึ้นสู่สมองจนรู้สึกถึงความพร่า ทุกครั้งที่เธอขยับสะโพกบดเบียด ความแข็งขืนของเขาก็ยิ่งขยายใหญ่จนปวดหนึบแทบระเบิด“อืม... ชอบไหมคะ”มิลินกระซิบถามเสียงกระเส่า ไม่ต่างจากคนใต้ร่างที่กำลังจะขาดใจ หญิงสาวเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อย หอบหายใจถี่กระชั้นเมื่อความร้อนรุ่มจากกายแกร่งเสียดสีกับความอ่อนไหวของเธอผ่านเนื้อผ้า ความเปียกชื้นเริ่มก่อตัวขึ้นจนซาตินตัวบางแนบลู่ไปกับจุดเร้นลับ“อย่าแกล้ง... มิลิน...” เขาเค้นเสียงลอดไรฟัน พยายามจะบิดข้อมือออกจากการเกาะกุม แต่เธอกลับทิ้งน้ำหนักตัวกดทับลงมาทั้งร่าง“ใครแกล้ง... ฉันกำลังตั้งใจให้รางวัลอยู่ต่างหาก”เธอขยับสะโพกเดินหน้าและถอยหลัง บดขยี้ความแข็งแกร่งที่ดุนดันอยู่ใต้ร่มผ้าอย่างเนิบนาบแต่หนักหน่วง จังหวะการเสียดสีที่ไร้ซึ่งการล่วงล้ำกลับสร้างความเสียวซ่านจนทะลุขีดจำกัดของความอดทน ธีรดารู้สึกเหมือนหัวใจกำลังจะวาย เลือดในกายสูบฉีดพล่านจนหน้ามืดเขาคือหมาป่าจอมบงการ คืออดีตนายตำรวจที่ควบคุมสถานการณ์ได้ทุกอย่าง แต่ตอนนี้... เขากลับทำ