All Chapters of ลวงรักท่านรองแสนร้าย: Chapter 51 - Chapter 60

14:30น.สนามบินแห่งชาติ...เพลวขวัญ พิณรณี......"เดี๋ยวไว้เจอกันอีกครั้งฉันจะทำให้ทานอีกนะคะ" ฉันเอ่ยบอกคุณคามีลาไปในขณะยื่นกล่องพลาสติกใสที่อยู่ในถุงกระดาษให้กับคุณคามีลาไปในขณะที่เธอกำลังจะเดินผ่านด่านตรวจคัดกรองขึ้นเครื่อง"ฉันต้องคิดถึงคุณมากๆแน่เลยค่ะ""คิดถึงเราก็โทรหากันไงคะเราแลกคอนแทคกันไว้แล้ว""จริงด้วยสินะอีกสองอาทิตย์คุณศรัญจะเอาเอกสารสัญญาไปให้คุณชาวด์คุณพิณรณีต้องมาด้วยนะคะ""ไม่งั้นฉันไม่ยอมให้สามีฉันเซ็นร่วมทำธุรกิจกับคุณแน่คุณศิรัญ" คุณคามีลากันไปพูดเสียงเเข็งใส่ท่านรอง"ได้เลยครับผมซื้อตั๋วเครื่องบินไว้สองใบแล้วครับคุณค่ามีลาไม่ต้องเป็นกังวลไปนะครับ""ค่ะไว้เจอกันนะคะ""ค่ะเจอกันนะคะ" ฉันว่าพร้อมกับยิ้มให้คุณคามีบา เธอก็มองหน้าฉันด้วยแววตาเศร้าก่อนจะโผเข้าสวมกอดฉ้นเราสองคนก็กอดกันอย่างเนิ่นนาน จนคุณชาวด์เอ่ยกระซิบว่าเครื่องใกล้จะออกแล้ว" ไปหาฉันอีกนะคะ"" ค่ะโชคดีค่ะคุณคามีลา"" โชคดีเช่นกันค่ะ"ฉันและคุณคามีลาเอ่ยบอกกันและโบกมือบ๊ายบายกันจนคุณคามีลาเดินขึ้นบันไดเลื่อนไป เธอก็ยังหันมาโบกมือให้ฉันอยู่ฉันเองก็โบกมือให้เธอเช่นกัน" ฉันซื้อตั๋วเครื่องบินให้เธอแล้วเร

"เพราะฉันรักท่านรองยังไงล่ะคะ" ฉันเอ่ยบอกเขาไปเสียงอ่อนพลางจ้องมองเข้าไปในแววตาของเขา เขาเองก็จ้องมองฉันกลับมาเหมือนกัน"หึจะให้ฉันเชื่อเหรอว่าเธอรักฉันจริงๆทั้งๆที่เราเพิ่งจะรู้จักกันไม่มานานเอง""ความรู้สึกจะช้าจะเร็วมันห้ามกันได้ด้วยเหรอคะ?""แต่ฉันแต่งงงานแล้ว""ฉันทราบค่ะ" ฉันตอบเขาไปแววตาจริงจังและจ้องมองเขาอย่างไม่กระพริบตาท่านรองเองก็จ้องมองฉันอย่างไม่กระพริบตาเช่นกัน"และก็รู้ว่าท่านรองรักภรรยาของท่านมากแค่ไหน""แต่ฉันไม่ได้คิดจะตีตัวเสมอคุณอังศิญาเลยนะคะ""ผู้หญิงแบบเธอน่าจะมีคนอยากรับดูแลถ้าเธอยื่นโอกาสให้เขาแบบนี้แต่ทำไมถึงเลือกฉัน?" ท่านรองเอ่ยถามฉันพร้อมกับต้องฉันอย่างสงสัยและไม่เข้าใจในแววตาที่เขากำลังมองมา"ที่ฉันเลือกท่านเพราะท่านรองแสนดีค่ะ""ฉันคิดว่ายังไงท่านรองก็ไม่รักฉันได้อย่างแน่นอน""และถ้าเธอรู้ว่าฉันไม่รักเธอแล้วเธอยังอยากเป็นบ้านน้อยของฉันอยู่อย่างนั้นเหรอ?"ท่านรองถามฉันพลางจ้องมองฉันด้วยแววตารอยากรู้ฉันก็มองหน้าเขาก่อนจะยิ้มบางๆให้"แค่ฉันพูดเสนอท่านไปแบบนี้แล้วท่านคงจะรู้ดีว่าฉันต้องการอะไร""หึมีคนรวยกว่าฉันตั้งมากมาย""แต่พวกเขาไม่ใช่ท่านหนิคะ" ฉันเอ่

ในขณะเดียวกันคฤหาสน์ วิหารไกลกาล......8:00น."ทำไมวันนี้ขนมมาช้าจัง"กรกฏผู้ที่นั่งอยู่หัวโต๊ะของโต๊ะทานอาหารในห้องอาหารเอ่ยขึ้นพร้อมกับชะเง้อคอมองไปยังประตูทางเข้าห้องอาหาร "ใจเย็นๆนะคะที่รักสมกำลังไปเอาอยู่หนิคะ" นานาภรรยาเด็กที่แต่งตัวด้วยเสื้อสายเดี่ยวกางเกงขาสั้นที่นั่งขนาบข้างท่านกรกฏเอ่ยขึ้ย "น่าจะกำลังมาแล้วค่ะคุณพ่อรอสักประเดี๋ยวนะคะ""ขนมอะไรกัน?"ณรงศักดิ์ที่นั่งทานข้าวข้างกับพิศมัยเอ่ยขึ้นอย่างสงสัยพร้อมกับวางช้อนและส้อมในมือลง"ขนมไทยนะคะปะป๊า"เสียงหวานใสที่นั่งอยู่อีกฝั่งซึ่งตรงข้ามกับพิศมัยเอ่ยขึ้นพร้อมกับวางช้อนและส้อมลงเช่นกัน"ขนมไทย?"ณรงค์ศักดิ์เอ่ยทวนคำพูดของลูกสะใภ้ไปอย่างงงงวย"ใช่ค่ะคุณแม่ให้ลุงสมคนขับรถไปซื้อที่ตลาดสดมาให้อากงทาน"อังศิญาสะใภ้เล็กเอ่ยขึ้นพร้อมกับหันไปมองยังพิศมัย และทุกคนที่อยู่บนโต๊ะอาหารที่ร่วมทานอาหารเช้าด้วยก็พากันหันไปมองคุณหญิงของบ้านอย่างพิศมัย"ขนมสะอาดหรือเปล่าก็ไม่รู้คุณทำแบบนี้ได้ยังไงคุณพิศมัย? "ณรงค์ศักดิ์หันมองภรรยาของเขาด้วยแววตาแข็งกร้าวพร้อมกับเอ่ยเสียงเข้มออกมาอย่างไม่พอใจ" สะอาดแน่นอนค่ะเพราะเธอขายที่ตลาดสดของเราถ้าอาหารของ

"ชะใช่ค่ะ" ฉันตอบเขาไปเสียงสั่น คุณทศพลที่ได้ยินคำตอบจากฉัน เขาก็ยกยิ้มขึ้นด้วยสายตาพึงพอใจก่อนจะไล่สายตามองมาที่ร่างของฉันพร้อมกับทำสายตาแพรวพราวก่อนจะกระตุกยิ้มมุมปาก"หึยิ่งแบบนี้ฉันยิ่งอยากได้เธอไม่ว่าเธอจะอยากจะได้อะไรฉันจะให้เธอทุกอย่าง"คุณทศทศพลว่าพร้อมกับเอื้อมมือหมายจะมาจับท่อนขาเรียวฉัน แต่ฉันขยับหนีเขาตามสัญชาตญาณของความเป็นมนุษย์"ขอโทษค่ะ" ฉันรีบเอ่ยขอโทษไปทันทีที่รู้ตัวว่าตัวเองเผลอขยับหนีเขา"หึเธออยากเข้าห้องน้ำก็ไปเขาสิ.... ไปนั่งคิดทบทวนตรึงตรองให้ดีว่าเธอต้องการข้อเสนอของฉันไหม""เดี๋ยวอีกครึ่งชั่วโมงฉันจะมาฟังคำตอบ""ค่ะ" ฉันก็พยักหน้ารับรู้พร้อมกับบอกคุณทศพลเขาก็ผุดลุกขึ้นก่อนจะเดินออกไปจากห้องนี้ ทิ้งให้ฉันอยู่คนเดียวเมื่อเขาไปแล้วฉันก็ลุกขึ้นยืนและเดินไปเข้าห้องน้ำฉันจะทำยังไงดีเพื่อความสุขสบายของยายเพื่อให้เราไม่ต้องกลับไปจนอีกเป็นน้อยคุณทศพลก็ไม่ต่างจากเป็นน้อยของท่านรองแต่ ติดตรงที่บริษัทคุณทศพลเคยปฏิเสธให้งานฉัน แต่บริษัทของท่านรองกลับยื่นโอกาสให้ฉันแล้วแบบนี้ ฉันควรจะทำยังไงถ้าฉันยอมเป็นน้อยคุณทศพลเท่ากับว่าฉันทรยศกับท่านรองท่านรองคือผู้มีพระคุณ

"อื้อออ" เสียวหวานของพิณรณีครวญครางทันทีที่ฝ่ามือใหญ่ของศิรัญบีบคบึงเต้าอวบอิ่มของเธอพร้อมกับใช้ปลายนิ้วเขี่ยยอดปทุมถันของเธอผ่านเนื้อผ้าบางๆ มือเล็กของพิณรณีเองก็ใช่ย่อยลูบไล้ไปตามซอกคอของศิรัญ พร้อมกับใช้มือสองข้างของเธอปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตของศิรัญ จนหมดทุกเม็ดเผยให้เห็นแผงอกแกร่งสีขาวนวล พิณกรณีเริ่มลูบไล้ไปตามแผงอกทำให้ศิรัญเสียวซ่านขึ้นมา เขาผู้ที่ไม่ได้ผ่านเรื่องบนเตียงมานานจึงอดทนนานใจต่อร่างกายที่แสนยั่วยวนของพิณรณีไม่ไหวแล้ว เพราะเนื้อตัวของเธอทั้งนิ่มทั้งหอม อวบอิ่มขาวเนียนจนเขาตัดกิเลสไม่ได้อีกแล้ว เขาปล่อยตัวปล่อยใจ เขาพรมจูบพิณรณีไปทั่วบริเวณซอกคอของเธอพร้อมกับใช้ปลายจมูกซุกไซร้ซอกคอขาวเนียนของเธอไปด้วยความหื่นกระหายทำให้คนร่างเล็กที่นั่งอยู่บนตักเขาสั่นสะท้านไปทั้งร่าง มือหนาใหญ่ของเขาเริ่มยื่นมือไปบีบคลึงก้นงอนงามของเธอ มือเล็กของเธอเองก็ใช่ย่อยยื่นมือไปปลดตะขอเข็มขัดของเขาพร้อมกับรูดซิปลง จนเผยให้เห็นกางเกงชั้นในผู้ชายสีน้้ำเงินที่เขาสวมใส่อยู่ พิณรณีไม่หยุดแค่นั้น เธอเอามือลูบไล้ความเป็นชายของเขาที่มันขยายใหญ่โตจนศิรัญเองเริ่มอึดอัด "อื้อออ" เสียงคำราม