All Chapters of ลวงรักท่านรองแสนร้าย: Chapter 71 - Chapter 80

ยอดปทุมถันสีชมพูสดระเรื่อกำลังแข็งชูชันฉันหลับตาพริ้มยื่นมือไปจับขอบโต๊ะเพื่อปลดปล่อยความสยิวจากการที่โดนท่านรองใช้ปลายลิ้นตวัดเลียยอดปทุมถันของฉันพร้อมกับขมกัดอย่างหมั่นเขี้ยวฉันก็แอ่นหน้าอกสู้ปลายลิ้นและมืออุ่นนุ่มของท่านรอง"จ๊วฟจ๊วฟ" ท่านรองดูดดื่มยอดปทุมถันของฉันอ้อยอิ่งพร้อมกับใช้ปลายนิ้วเขี่ยมันจนฉันแทบจะสำลักความเสียว"อื้ออ""ถึงคราวที่เธอจะปรนเปรอความสุขให้ฉันแล้วพิณรณี" ท่านรองหลังจากที่เขาดูดดื่มยอดปทุมถันของฉันทั้งสองข้าง และบีบคลึงจนมองเห็นเป็นรอยแดงได้อย่างชัดเจน เพราะผิวที่ขาวนวลเนียนของฉันทำให้เกิดรอยแดงง่าย"ค่ะ" ฉันตอบรับคำท่านรองไป ท่านรองก็ผุดลุกขึ้นไปจากตัวฉัน "ถอดกางเกงให้หน่อยสิ" ท่านรองว่าหลังจากที่เขาถอดเสื้อออกไปจากร่างของเขาแล้ว เผยให้เห็นหน้าอกแกร่ง ซิกแพคเป็นมัดๆเรียงตัวสวยจนน่าลูบไล้ผิวขาวเนียนใส"ได้ค่ะ" ฉันว่าก่อนจะผุดลุกขึ้นมาและเดินลงมาจากโต๊ะไปนั่งยองเปลือยเปล่าลงตรงหน้าของท่านรองและค่อยไปยื่นมือไปปลดเข็มขัดและถอดกางเกงสแล็คสีดำของเขาออกไปจากท่อนร่างของเขา"กางเกงในด้วยสิ" ท่านรองว่า ที่ไม่เห็นว่าฉันจะยอมถอดกางเกงในสีน้ำเงินออกไปจากร่างเขาฉันไม

03:00น.บ้านเพลงขวัญเพลงขวัญ พิณรณี....."อื้อ" ฉันครางเบาเมื่อพยายามจะลุกออกมาจากที่นอนของฉัน แต่ก็โดนอ้อมแขนแกร่งกอดโอบรัดไว้ไม่ให้ฉันลุกขึ้นพร้อมกับปลายจมูกโด่งที่สูดดมซุกไซร้แผ่นหลังเปลือยของฉันจนฉันรู้สึกสยิวและจั๊กจี้ไปในตัว"ท่านรองคะ""คุณศิรัญปล่อยเพลงนะคะเพลงจะไปทำขนมค่ะเดี๋ยวไม่ทัน" ฉันเอ่ยบอกท่านรองไปในขณะที่พยายามจะปลีกตัวออกมาจากท่าน แต่ท่านไม่ยอมให้ฉันลุก"เธอเพิ่งจะนอนได้ไม่ถึงชั่วโมงจะตื่นแล้วเหรอ?" เสียงงัวเงียของท่านรองเอ่ยขึ้น และเขากำลังพยายามลืมตาแต่ดูเหมือนเขาจะลืมไม่ขึ้นเพราะเราสองคน เพิ่งจะได้นอนเมื่อไม่ถึงหนึ่งชั่วโมงตามที่เขาว่านั้นแหละเพราะมัวแต่ทำกิจกรรมเข้าจังหวะกันอยู่"ใช่ค่ะแต่เพลงต้องตื่นค่ะเดี๋ยวทำขนมไม่ทัน""เธอเป็นเมียฉันนะจะทำไปทำไมยังไงฉันก็ให้เงินเธออยู่แล้ว""ไม่ได้ค่ะลูกค้าสั่งไว้คุณศิรัญปล่อยเพลงนะคะ""ดื้อชะมัด""คุณศิรัญนอนเลยนะคะไม่ร้อนใช่ไหมคะ?" ฉันเอ่ยถามท่านรองไปอย่างห่วงใย เพราะบ้านฉันเก่า ทรุดโทรมแถมที่นอนก็เก่าแต่สะอาดเพราะฉันซักทุกสองวันและกางมุ้งแบบนี้ ท่านรองจะนอนสบายไหม"นอนได้เธอไปทำขนมเถอะไม่ต้องห่วงฉัน"ท่านรองว่าก่อนจะยอม

เมื่อร่างบางของพิณกรณีหายลับไปบนรถเมลล์ประจำทางแล้ว ศิรัญก็หัวเราะในลำคอออกมาก่อนจะเดินไปยังที่รถของตัวเองที่จอดทิ้งไว้ข้างทางเมื่อคืน ตอนที่เจอกับร่างบางของพิณรณีที่เดินมานั่งทานก๋วยเตี๋ยวข้างทางที่ตลาดของเขาเขาเมามาเพราะเครียดจากเรื่องในครอบครัวที่พ่อของเขา ได้มีภรรยาออกหน้าออกตาตีตัวเสมอแม่ของเขาอีกคนและดูเหมือนคนนี้พ่อของเขาจะรักและหลงเธอคนนี้มากมากจนไม่เกรงใจแม่ของเขาเขาเครียดหาทางออกไม่เจอ จึงต้องไปพึ่งแอลกอฮอล์และกินไปมากแต่ก็แค่มึนนิดๆไม่รู้ตัวว่าทำไมอยู่ดีๆถึงมาอยู่ทางเข้าบ้านเธอที่เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าบ้านเธอคนนี้อยู่ที่ไหนรู้แค่ว่า เธอให้เขามาส่งหน้าตลาดวิหารไกลกาลแค่นั่นเองและก็โชคดีที่พบเธอเข้าพอดี เขาจึงแอบดูและแอบตามเธอกับไอ้หนุ่มคนนั้นไป จนเห็นว่าเธอและเขาหายเข้าไปในบ้านหลังเก่านานสองนาน จนเขาคิดไม่ดี ว่าเธออาจจะกำลังมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับผู้ชายคนนั้นเมื่อคนนั้นออกไปจากบ้านเธอ เขาก็เข้าไปหาเธอและจัดการ ดูร่องรอยกลีบกุหลาบงามสีชมพูสดของเธอก็พบว่ามันกำลังหุบไม่เบ่งบานเหมือนคนที่ผ่านสงครามรักมาเลยสักนิดเขาจึงพบและคิดได้ ว่าเขา มองเธอคนนี้ผิดไปมากอาจจะผิดไปท

"เมื่อกี้อังมาทีหนึ่งแล้วไม่เห็นทั้งคุณทั้งคุณพิณรณีเลยค่ะ" คุณอังศิญาว่าพร้อมกับเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าฉันกับท่านรองพร้อมกับมองหน้าฉันสลับกับหน้าท่านรองอย่างสงสัย"ผมไปทานข้าวกับลูกค้ามาเพิ่งจะกลับมาได้ไมาถึงสิบนาทีเลยครับ" ท่านรองเดินเข้าไปหาคุณอังศิญาพร้อมกับเอ่ยขึ้นบอกเธอไป เธอก็ยิ้มและพยักหน้าอย่างเข้าใจ"ดิฉันลงไปชั้นสองมาค่ะพอดีไปคุยกับพี่สายมาค่ะ""ค่ะอังไม่ได้ว่าอะไรสักหน่อยเพียงแค่มาไม่เจอใครกลัวว่ารัญจะลืมงานคืนนี้ของอังเสียอีก" คุณอังศิญาว่าเสียงอ่อนก่อนจะหันไปมองหน้าท่านรองด้วยแววตาออดอ้อนฉันจึงที่มองอยู่ก็สบเข้ากับสายตาของท่านรองที่มองมาที่ฉันพอดี ทำให้เราสองคนสบสายตากันก่อนจะเป็นฉันที่ละสายตาออกมาก่อนจะก้มหน้าลงมองพื้นด้านล่าง"งานสำคัญของอังทั้งทีผมจะลืมได้ยังไงครับ""และนี่เมื่อคืนคงเหนื่อยแย่เตรียมงานทั้งคืน?""ก็นิดหน่อยค่ะอังยุ่งกับเตรียมสถานที่ไหนจะเรื่องเพชรที่คุณหญิงหลายคนบริจาคมาร่วมทำบุญมูลค่าแต่ละชิ้นไม่ใช่น้อยเลยค่ะ""อังก็เลยต้องค้างที่โรงแรมเพื่อเฝ้าของ""ผมไม่ได้ว่าอะไรเลยนะครับอัง""แต่อังอยากบอกรัญค่ะ"คุณอังศิญาและคุณศิรัญพูดคุยเสียงอ่อนหวานย่างออดอ้อนท่

"เป็นไงบ้างขุน?" ฉันเอ่ยถามขุนศึกไป ด้วยสีหน้าที่ลุ้นกับคำตอบของขุนศึก หลังจากที่เขาอ่านข้อเสนอในสัญญาเรียบร้อยแล้ว"เราว่ามันโอเคเลยล่ะทั้งสินค้าคุณภาพที่เพลงบอกและข้อมูลส่วนแบ่งสัญญาก็โอเคมองไม่เอาเปรียบเรา""เดี๋ยวให้ริลองอ่านอีกรอบขุนว่าได้แล้วสำหรับขุน" ขุนศึกว่าก่อนจะหันไปยื่นเอกสารให้เอริ เอริก็ยิ้มกริ่มออกมาก่อนจะหันมามองหน้าฉัน ที่มองหน้าเธออยู่ก่อนด้วยสายตาที่ลุ้นระทึก"ห้างเราที่กำลังจะเปิดตัวใจกลางเมืองยังไม่มีเครื่องดื่มไวน์ดีๆและเราว่าจะเพิ่มของขายในโซนอาหารชั้นใต้ดินให้เป็นพวกของสำเร็จรูปพวกนี้ด้วย"เอริเอ่ยขึ้นก่อยจะหันไปยิ้มให้ขุนศึก ขุนศึกก็ยิ้มให้ฉัน"เราคงคอนเซ็ปต์ว่าซื้อครบจบที่เรา" เอริว่าก่อนจะยิ้มให้ฉัน ฉันก็ยิ้มกว้างตามเอริทีสายตาของเธอ แวววาวเป็นคำตอบได้ดีว่า พวกเพื่อนฉันสองคน ยินดีที่จะร่วมงานกับบริษัทของฉันแน่นอน"ห้างทุกที่ของเราจะเพิ่มโซนอาหารและเครื่องดื่มที่มีทั้งโซนซูเปอร์มาร์เก็ตขายวัตถุดิบอาหารสด อาหารแห้ง และศูนย์อาหารรวมถึงร้านอาหารคาเฟ่ด้วย" ขุนศึกว่าต่ออย่างสมทบฉันก็พยักหน้าเข้าใจในสิ่งที่ขุนศึกพูด ฉันว่าคอนเซ็ปต์ของพวกเธอสองคน มันดีมากๆ และจะทำ