All Chapters of หย่าแล้วเป็นเศรษฐีนี: Chapter 71 - Chapter 80

ตอนที่ 72 การลอบทำลายรุ่งอรุณของวันใหม่ แสงแดดสีทองค่อย ๆ สาดลงบนลานกว้างของหอม่านเซียง เสียงคนงานเรียกกันไปมาดังก้องทั่วบริเวณ โรงงานแป้งยังคงเดินเครื่องตั้งแต่ฟ้ายังไม่สาง กังหันน้ำหมุนไม่หยุด หินโม่บดเมล็ดข้าวสาลีอย่างสม่ำเสมอ กลิ่นแป้งสดใหม่ลอยอบอวลไปทั่วทั้งโรงงานภายในคลังสินค้า กระสอบแป้งตราดอกเหมยถูกเรียงซ้อนกันเป็นกำแพงสีขาวสูงเกือบถึงคานไม้หลิวต้าซานกำลังตรวจบัญชีสินค้า"แป้งสำหรับร้านบะหมี่สิบห้ากระสอบ""ร้านขนมสิบกระสอบ""ร้านหมั่นโถวสิบสองกระสอบ""ส่วนของสาขาตะวันออกอีกสิบห้ากระสอบ"เสมียนรีบจดตัวเลขอย่างละเอียดอาเหลียงเดินเข้ามาพร้อมสีหน้ามั่นใจ"เกวียนพร้อมแล้ว""ม้าก็ให้อาหารเรียบร้อย"หลิวต้าซานยิ้ม"วันนี้ต้องส่งของให้ครบ""ลูกค้าหลายรายกำลังรอ"กู้หว่านหนิงเดินเข้ามาตรวจดูสินค้าด้วยตนเองนางใช้มือลูบกระสอบแป้งทีละใบตรวจดูตราดอกเหมยตรวจดูเชือกที่มัดปากกระสอบตรวจดูเนื้อผ้ากระสอบอย่างละเอียดเมื่อทุกอย่างเรียบร้อย นางจึงกล่าว"ออกเดินทางได้"เสียงล้อเกวียนเริ่มหมุนขบวนคาราวานเคลื่อนออกจากหอม่านเซียงอย่างเป็นระเบียบอาเหลียงควบม้าอยู่ด้านหน้าด้านหลังมีเกวียนบรรท

ตอนที่ 74 พระเอกเริ่มสืบค่ำคืนปกคลุมเมืองทั้งเมืองด้วยความเงียบ แสงจันทร์สาดลงบนหลังคากระเบื้องสีเทา ถนนสายหลักที่เคยคึกคักในยามกลางวันเหลือเพียงแสงตะเกียงที่แกว่งไกวไปตามแรงลม เสียงฝีเท้าของยามรักษาเมืองดังเป็นจังหวะสม่ำเสมอภายในเรือนพักของพ่อค้าผู้หนึ่งซึ่งอยู่ไม่ไกลจากหอม่านเซียง ชายหนุ่มในชุดผ้าฝ้ายสีครามกำลังนั่งมองกระดานหมากล้อมอย่างเงียบงันบนกระดาน หมากขาวถูกล้อมไว้เกือบทุกด้านแต่กลับยังเหลือช่องว่างเพียงหนึ่งจุดชายหนุ่มค่อย ๆ วางหมากขาวลงตรงตำแหน่งนั้นทันใดนั้น รูปกระดานทั้งหมดก็เปลี่ยนไปหมากดำที่ดูเหมือนกำลังได้เปรียบกลับกลายเป็นฝ่ายเสียเปรียบแทนชายหนุ่มยิ้มบาง ๆเขาไม่ใช่พ่อค้าธรรมดาหากแต่เป็นอ๋องผู้ปลอมตัวออกมาใช้ชีวิตในฐานะพ่อค้า เพื่อเฝ้าสังเกตผู้คนและกิจการต่าง ๆ ด้วยตนเองตลอดหลายเดือนที่ผ่านมา เขาเฝ้ามองการเติบโตของกู้หว่านหนิงมาตลอดจากร้านซาลาเปาเล็ก ๆสู่โรงสีโรงงานแป้งครัวกลางคาราวานข้าวและระบบป้องกันสินค้าทุกก้าวล้วนเต็มไปด้วยความคิดที่แตกต่างจากพ่อค้าทั่วไปแต่สิ่งที่ทำให้เขาครุ่นคิดมากที่สุดกลับไม่ใช่การเติบโตของหอม่านเซียงหากเป็นการโจมตีที่เกิดข

ตอนที่ 76 ชาวนาเริ่มเลือกข้างแสงอาทิตย์ยามเช้าค่อย ๆ สาดลงเหนือท้องทุ่งข้าวสาลีสีทอง ลมอ่อนพัดผ่านรวงข้าวที่กำลังโอนเอนไปตามจังหวะธรรมชาติ เสียงนกร้องดังแว่วมาจากแนวต้นหลิวริมคันนา ขณะที่ชาวนาหลายคนกำลังเริ่มต้นวันใหม่ด้วยการตรวจดูผลผลิตของตนตลอดหลายสิบปีที่ผ่านมา ชีวิตของพวกเขาแทบไม่เคยเปลี่ยนแปลงปลูกข้าวเก็บเกี่ยวรอพ่อค้าคนกลางเข้ามารับซื้อถูกต่อรองราคารอรับเงินบางครั้งต้องรอหลายวันบางครั้งต้องรอหลายเดือนและบางครั้งก็ได้เงินไม่ครบตามที่ตกลงหลายคนเคยคิดว่านี่คือเรื่องปกติของชีวิตจนกระทั่งกู้หว่านหนิงปรากฏตัวขึ้นเช้าวันนั้น คาราวานของหอม่านเซียงเดินทางมาถึงหมู่บ้านซานเหอเป็นแห่งแรกอาเหลียงควบม้านำขบวนเกวียนเข้าสู่ลานกลางหมู่บ้านเสียงล้อเกวียนทำให้ชาวบ้านหลายคนรีบเดินออกมาจากบ้านเด็ก ๆ วิ่งตามเกวียนด้วยรอยยิ้มชายชราผู้เป็นหัวหน้าหมู่บ้านเดินออกมาต้อนรับ"อาเหลียง""พวกเจ้ามาตรงเวลาอีกแล้ว"อาเหลียงยิ้มกว้าง"นายหญิงกำชับไว้""สัญญาต้องรักษา"ชาวบ้านช่วยกันขนกระสอบข้าวสาลีมาวางเรียงเสมียนของหอม่านเซียงเริ่มชั่งน้ำหนักทีละกระสอบจดตัวเลขลงสมุดอย่างละเอียดเมื่อชั่งครบทุ

ตอนที่ 78 คนในเริ่มทรยศสายลมยามเช้าพัดผ่านลานกว้างของหอม่านเซียง ธงตราดอกเหมยโบกสะบัดเหนือหลังคาคลังสินค้า เสียงกังหันน้ำหมุนอย่างสม่ำเสมอ ขณะที่คนงานต่างเริ่มขนกระสอบแป้งและข้าวสาลีเข้าออกตามหน้าที่หลังจากกู้หว่านหนิงเลือกใช้คุณภาพและความซื่อสัตย์เป็นอาวุธตอบโต้สงครามราคา กิจการของหอม่านเซียงยังคงเดินหน้าอย่างมั่นคงลูกค้าประจำยังคงอยู่ชาวนายังคงส่งผลผลิตโรงงานยังคงเดินเครื่องเต็มกำลังแต่ไม่มีผู้ใดรู้ว่า ภัยคุกคามครั้งใหม่ได้ค่อย ๆ แทรกซึมเข้ามาจากภายในภายในคลังสินค้า คนงานหนุ่มผู้หนึ่งกำลังจดตัวเลขลงในสมุดบัญชีเขาชื่อจ้าวเหอเดิมเป็นคนขยัน ซื่อสัตย์ และทำงานกับหอม่านเซียงมาตั้งแต่เริ่มเปิดโรงงานแป้งหน้าที่ของเขาคือช่วยนับกระสอบสินค้า ตรวจหมายเลข และบันทึกปริมาณสินค้าคงคลังทุกวันเขาจะเห็นตัวเลขทั้งหมดก่อนผู้ใดกี่กระสอบผลิตเสร็จกี่กระสอบส่งออกกี่กระสอบคงเหลือข้อมูลทั้งหมดผ่านมือเขาจ้าวเหอปิดสมุดบัญชีแล้วเหลือบมองรอบตัวเมื่อแน่ใจว่าไม่มีผู้ใดสนใจ เขาจึงเดินออกจากคลังอย่างเงียบ ๆปลายทางของเขาคือโรงน้ำชาเล็ก ๆ ริมตลาดมุมด้านในสุดของร้าน มีชายสวมเสื้อคลุมสีเทานั่งรออยู่ก่

ตอนที่ 80 เครือข่ายผูกขาดเริ่มสั่นคลอนราตรีปกคลุมเมืองทั้งเมืองด้วยความเงียบงัน แสงจันทร์สีเงินทอดผ่านชายคาคลังสินค้าของหอม่านเซียง ลมเย็นพัดผ่านธงตราดอกเหมยที่โบกสะบัดอยู่เหนือหลังคาโรงงานแป้งภายในห้องประชุมกลับสว่างไสวด้วยแสงตะเกียงหลายดวงกู้หว่านหนิงนั่งอยู่หัวโต๊ะเบื้องหน้าของนางมีสมุดบัญชีหลายเล่ม แผนที่เมือง กระดาษบันทึก และถุงเงินที่ยึดมาจากจ้าวเหอหลิวต้าซาน อาเหลียง เสี่ยวชุ่ย และหัวหน้าคลังสินค้าต่างนั่งอยู่พร้อมหน้าบรรยากาศเต็มไปด้วยความเคร่งเครียดไม่มีผู้ใดกล่าวคำใดก่อนกู้หว่านหนิงจึงเปิดบทสนทนา"จ้าวเหอยอมพูดหรือยัง"อาเหลียงประสานมือ"ขอรับ""หลังจากเห็นหลักฐานทั้งหมด""เขารู้ว่าไม่อาจปิดบังได้อีก"กู้หว่านหนิงพยักหน้าเบา ๆ"เล่ามา"อาเหลียงเปิดสมุดบันทึกสายตาของทุกคนจับจ้องมาที่เขา"จ้าวเหอบอกว่า""ชายชุดเทาที่ติดต่อกับเขาชื่อฟางเซิง""เป็นคนของเครือข่ายเฉียนจิ้นไฉ"หลิวต้าซานกำหมัดแน่น"จริงอย่างที่เราคิด"อาเหลียงกล่าวต่อ"ทุกครั้งที่จ้าวเหอส่งข้อมูล""ฟางเซิงจะนำข่าวไปยังหัวหน้าฝ่ายบัญชีของตระกูลเฉียน""จากนั้นข้อมูลทั้งหมดจะถูกรายงานต่อเฉียนจิ้นไฉ"ภายในห้อง