Lahat ng Kabanata ng THE BILLIONAIRE SINGLE DAD NEXT DOOR: Kabanata 21 - Kabanata 30

KILLIAN'S POVBeing a CEO wasn't just about sitting behind a desk and signing contracts. At least... Not for me. I built this company from the ground up. Every blueprint I approved. Every structure that carried the Saavedra name. Every building that stood proudly against the skyline. I made sure I knew every detail. Because before I became a businessman. I was an architect. And until now, I still considered myself one."Sir, we're already at Tower B."Naputol ang pag-iisip ko nang magsalita ang project manager. Tumango ako at isinuot ang white safety helmet bago naglakad papasok sa construction site. Mabilis akong sinalubong ng iba't ibang ingay. The roaring of heavy machinery. The sound of steel colliding. Workers shouting instructions. It was chaotic. But somehow, this kind of chaos always gave me peace."Good morning, Sir Saavedra!"Halos sabay-sabay na bati ng mga engineers at foremen.Tumango lang ako."Morning."Inilibot ko ang tingin sa halos tapos nang thirty-five-story mixed

ERIN'S POVNang bumukas ang pinto... para bang may biglang pumindot ng pause button. Unti-unting nawala ang tawanan naming dalawa ni Hershey.Natahimik ang sala. Napalingon ako at doon ko nakita si Killian. Kagagaling lang niya ng trabaho. Nakasuot pa rin siya ng puting long-sleeved polo na bahagyang nakatiklop ang manggas hanggang siko. Nakaluwag na ang kurbata niya, habang ang ilang hibla ng buhok ay bahagyang magulo na tila ilang beses na niyang nasabunutan sa buong araw. Sa isang braso niya ay nakasabit ang suit jacket. Sa kabilang kamay naman ay hawak ang leather briefcase.Mukha siyang pagod pero kahit ganoon... hindi pa rin mabawasan ang awtoridad na awtomatikong dala niya.He still looked every inch the powerful CEO everyone feared.At sa tabi niya, parang biglang lumiit ang buong sala. Hindi dahil sa tangkad niya kundi dahil sa presensya niyang kayang patahimikin ang isang buong silid nang hindi man lang nagsasalita.Napansin kong agad na gumuhit ang tingin niya sa paligid. N

ERIN'S POV Marahan kong itinaas ang mug ng kape at humigop ng isang lagok. Mainit pero hindi sapat para maitaboy ang malamig na hanging humahaplos sa balat ko. Naroon ako sa balcony ng penthouse. Mula roon, tanaw ang buong siyudad na kumikislap sa ilalim ng madilim na kalangitan. Isa ito sa mga paborito kong gawin noon pa man, kahit noong nasa States pa ako. Ewan ko ba, pero may kakaibang saya at kapanatagan akong nararamdaman sa tuwing nasa mataas akong lugar. Para bang mas malapit ako sa langit... at mas malayo sa lahat ng bumabagabag sa isip ko. Napangiti ako nang bahagya habang muling tumingala sa kalangitan. Ang daming bituin ngayong gabi. "The stars look prettier from up here." Hindi ko namalayang naisambit ko iyon. Saglit ko pang pinagsawa ang mga mata ko sa kalangitan, nang mangalay ang leeg ko ay bumalik ang atensyon ko sa magulong siyudad sa ibaba. Nag eenjoy akong sundan ng tingin ang mga sasakyan. Hindi ko alam kung bakit parang may kung anong nagtulak sa akin

HERSHEY'S POV Weekend. No tutoring. No lessons. Pero kahit ganoon, maaga pa lang ay gising na ako. Tahimik akong kumakain ng breakfast habang paminsan-minsan ay sumusulyap kay Daddy. Nasa dining table siya pero katulad na naman ng dati. Coffee lang ang nasa harap niya. Hindi man lang niya ginalaw ang breakfast na ipinadeliver niya kagabi. "Daddy?" Hindi siya agad sumagot. Nakatutok pa rin ang mga mata niya sa laptop habang nagbabasa ng kung anu-anong papers. "Hmm?" "You need to eat." paalala ko. "I will." Pero alam kong hindi. Palagi niyang sinasabi iyon. Hanggang sa lumalamig na lang ang pagkain. Napabuntong-hininga ako. Noon pa man, busy na talaga si Daddy. Minsan pa nga, nagkasakit siya dahil nakakalimutan niyang kumain. Naalala ko pa noong sinabi ng doctor... "Mr. Saavedra, you have an ulcer. You need to eat on time." Simula noon, lagi ko na siyang pinapaalalahanan pero ganito pa rin siya. Pagkatapos kong kumain, tumayo si Daddy. "I'll be in my study.

ERIN'S POVPagkapasok ko sa sarili kong penthouse, agad kong tinanggal ang apron na suot ko.Napangiti pa rin ako habang naaalala ang masayang mukha ni Hershey."I love you, Miss Erin."Mahina akong natawa."That little girl..."She's too precious.Akmang ililigpit ko na sana ang mga ginamit kong gamit nang bigla akong natigilan.Napatingin ako sa kitchen counter."The recipe book."Naiwang nakapatong doon ang lumang cookbook.Napahawak ako sa noo."Naku..."Siguradong hahanapin iyon ni Hershey. Lalo na't sinabi nitong pag-aari iyon ng mommy niya. Hindi na ako nag-aksaya ng oras.Kinuha ko ang cookbook at lumabas ng unit. Tahimik ang hallway. Tanging mahinang ugong lang ng air conditioner ang maririnig.Huminto ako sa tapat ng penthouse ni Killian. Humugot muna ako ng malalim na hininga bago pinindot ang doorbell.Ngunit bago pa man ako makapindot, biglang bumukas ang pinto. Pareho kaming natigilan.Si Killian, mukhang palabas din siya. Bahagya kong napansin na kahit bakas ang pagod s