All Chapters of พ่อผัว-[NC-20+]: Chapter 41 - Chapter 50

ลิ้นเรียวเล็กของรสรินรัวระริกอยู่ใต้รอยหยักของหัวเห็ดบานใหญ่อย่างพลิ้วไหว เธอขยับปลายนิ้วเกลี่ยวนไปตามลำเอ็นที่ปูดโปนด้วยความเชี่ยวชาญ สายตาหยาดเยิ้มช้อนมองใบหน้าที่เหยเกของเกรียงไกรที่จ้องมองการปรนเปรอของเธอด้วยความกระสันถึงขีดสุด สะโพกงามงอนแอ่นขึ้นในท่าคลานเข่า ปล่อยให้ปอยผมสลวยระไปกับหน้าขาแกร่งของพ่อผัว ขณะที่ปากอวบอิ่มยังคงห่อรัดดูดดึงแท่งควยยักษ์อย่างสาวร่านร้อน“อูยยยย ซี้ดดดด ดีจัง... เมียร่านของป๋า ซี้ดดดด!” เกรียงไกรครางลั่นห้องอย่างไม่ออมเสียง มือหนาขยุ่มเส้นผมของสะใภ้สาวไว้เป็นหลักยึด“ลีลาการดูดควยของหนู ยังถูกใจป๋าอยู่ไหมคะ?” เสียงหวานออดอ้อนพรั่งพรูออกมาข้างลำเอ็นร้อน เธอละเลงลิ้นใส่ส่วนหัวซ้ำๆ จนเกรียงไกรตัวสั่น“ดีเลยจ้ะ เมียร่านของป๋า... ไม่มีใครเด็ดเท่าหนูอีกแล้ว ซี้ดดด อาาาา!”“ป๋าขา ควยป๋าแข็งเต็มที่แล้วนะคะ เมียจะดูดให้แตกคาปากเมียเลยนะคะ...” รสรินออเซาะต่อพลางรวบเอาส่วนปลายเข้าปากจนมิด ดึงเข้าดึงออกจนเกิดเสียงดัง “จ๊วบ!” ลั่นห้องสวีต“ติ๊ง!”เสียง

เช้าวันใหม่เริ่มต้นด้วยบรรยากาศที่ดูเหมือนจะอบอุ่นทว่ากลับแฝงไปด้วยความอึดอัดที่มองไม่เห็น แสงแดดอ่อนยามเช้าทอดผ่านบานประตูไม้แกะสลักของบ้านเตชะเกรียงไกร รสรินเดินตามหลังกวินออกมาจนถึงหน้าประตูบ้าน ในมือถือกระเป๋าเอกสารหนังมันปลาบของสามีไว้แน่น กิริยาการเดินมาส่งถึงที่รถเช่นนี้เป็นเรื่องที่ผิดวิสัยสำหรับเธอ เพราะปกติเธอมักจะวุ่นวายอยู่กับการเตรียมตัวของตัวเองในห้องแต่งตัวมากกว่า“รินว่าพี่วินยังดูเพลียๆ อยู่เลยนะคะ วันนี้หยุดพักอีกสักวันเถอะค่ะ รินเป็นห่วง” เธอท้วงขึ้นด้วยน้ำเสียงอ่อนหวาน แววตาคู่สวยจ้องมองใบหน้าสามีด้วยความอาทรที่ดูสมจริงจนน่าใจหาย“พี่หายดีแล้วล่ะริน ไม่เป็นไรแล้วจริงๆ” กวินตอบกลับเสียงเรียบ พลางขยับปกเสื้อเชิ้ตและพยายามจัดปมเน็กไทให้เข้าที่รสรินขยับเข้าไปใกล้ มือเรียวสวยของเธอเอื้อมมาจับเส้นไหมสีเข้ม บรรจงจัดปมเน็กไทให้กวินอย่างประณีตและเอาอกเอาใจ นิ้วมือที่เคยกรีดกรายอยู่บนผิวหยาบกร้านของพ่อผัวบัดนี้กลับมาทำหน้าที่ภรรยาผู้แสนดีได้อย่างไร้ที่ติในเมื่อเห็นความรั้นของสามี รสรินจึงจำต้องปล่อยเลยตามเล

กวินโจนขึ้นรถยนต์คันหรู บานประตูหนักอึ้งถูกปิดกระแทกดัง ปัง ตัดขาดความเงียบสงบยามเช้าของคฤหาสน์เตชะเกรียงไกรออกไปทันที นิ้วมือที่ยังสั่นเทาด้วยมวลอารมณ์ที่พลุ่งพล่านจิกกดลงบนปุ่มสตาร์ต เครื่องยนต์ครางกระหึ่มตอบรับ ทว่าความคิดของเขาไม่ได้อยู่ที่การขับรถ แววตาคมกริบจดจ้องอยู่ที่หน้าจอสมาร์ตโฟนที่ถูกคว้าขึ้นมาเปิดแอปพลิเคชันอย่างเร่งรีบ นิ้วโป้งปัดหน้าจอเพื่อเช็ก "กรง" ที่เขาเพิ่งขังเหยื่อสองคนไว้คิ้วหนาขมวดมุ่นเข้าหากันทันทีที่ภาพบนจอแสดงผล ห้องอาหารว่างเปล่า มีเพียงเด็กรับใช้รุ่นสาวสองคนกำลังเก็บกวาดถ้วยชามตามหน้าที่ กลิ่นอายของความราบเรียบปกติสุขบนหน้าจอทำให้กวินรู้สึกวูบวาบในอก"ไปไหนกัน... ทำไมเร็วจังวะ" เขาพึมพำลอดไรฟัน ลมหายใจเริ่มหอบถี่ขึ้นด้วยความระแวงและกระหาย นิ้วมือปัดเปลี่ยนมุมกล้องจิ๋วที่ซ่อนอยู่ตามจุดต่างๆ ทั่วชั้นล่างอย่างบ้าคลั่ง ห้องนั่งเล่น ว่างเปล่า... โถงทางเดิน ว่างเปล่า...จนกระทั่งมุมกล้องสุดท้ายหยุดลงที่ห้องทำงานหรูของผู้เป็นพ่อ ซึ่งอยู่ถัดจากห้องอาหารเพียงอึดใจ ภาพบนจอทำให้หัวใจของกวินเต้นประโคมราวกับกลองรบในความมืดสลัวขอ

“อูยยยย ซี้ดดด... หนูริน พอก่อน พอก่อนลูก... อาาาา แตกตอนนี้เสียดายฉิบหาย มันต้องสุดกว่านี้ ซี้ดดดด!”เกรียงไกรร้องห้ามเสียงพร่าพลางดันหัวของสะใภ้สาวออกห่างจากเป้ากางเกงอย่างเสียดาย ลมหายใจของเขาหอบกระชั้นจนอกกระเพื่อม ความระมัดระวังที่เคยมีมลายหายไปสิ้นเมื่ออารมณ์ใคร่พุ่งทะยานจนฉุดไม่อยู่“ทำไมล่ะคะ... เมียอยากกินน้ำควยผัวจะแย่แล้ว” รสรินออดอ้อน เสียงหวานอาบไปด้วยตัณหาจนฟังดูพร่ามัว สายตาที่เยิ้มฉ่ำของเธอจ้องมองแก่นกายที่สั่นระริกของพ่อผัวอย่างไม่ลดละ“โอกาสแบบนี้มีไม่บ่อยนัก... ป๋าอยากเลียหีหนูตอนที่นอนอยู่ข้างๆ ผัวมันอย่างนี้ดูหน่อย มันเร้าอารมณ์ชะมัด!” เกรียงไกรสบถออกมาอย่างหื่นกระหาย มือหนาสั่นเทาเอื้อมไปรั้งร่างของรสรินให้ยืนขึ้น เขาจัดการทึ้งชุดลำลองเนื้อบางของเธอออกอย่างรีบร้อน เสียงผ้าเสียดสีกันดัง สวบสาบ ก่อนที่ชุดนั้นจะถูกเหวี่ยงลงไปกองทับกับกางเกงของเขาเพียงชั่วอึดใจ รสรินก็ยืนเปลือยเปล่าท้าทายแสงสลัว ผิวเนียนละเอียดของเธอสะท้อนแสงวาววับด้วยหยาดเหงื่อบางๆ“หนูขึ้นไปนั่งข้างๆ เจ้าวินมัน

ผนังห้องสีครีมสะอาดตาและกลิ่นน้ำยาปรับอากาศแนวอโรมาอ่อนๆ ช่วยขับกล่อมให้กวินผ่อนคลายอิริยาบถขณะนั่งพิงพนักเก้าอี้หนังนุ่ม เขาประสานมือวางบนตักอย่างคนอารมณ์ดี พลางทอดสายตามองนายแพทย์วัยกลางคนที่กำลังขยับแว่นสายตาพินิจพิเคราะห์แผ่นกระดาษตรงหน้าอย่างถี่ถ้วนรอยยิ้มที่ระบายจางๆ บนใบหน้าของชายหนุ่มเริ่มเจือจางลง เมื่อสังเกตเห็นคิ้วหนาของหมอที่ค่อยๆ ขมวดมุ่นเข้าหากันทีละนิด จากความตั้งใจเดิมที่เพียงแค่แวะมาตรวจเป็นพิธีเพื่อยืนยันความฟิตของร่างกายให้สมกับเป็นว่าที่คุณพ่อ บัดนี้ความมั่นใจในอกกลับถูกสั่นคลอนด้วยความเงียบที่ยาวนานผิดปกติ“มีอะไรผิดปกติหรือเปล่าครับหมอ?” กวินหยัดกายชันตรงจากพนักพิง สองมือเริ่มกำเข้าหากันแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัวนายแพทย์เงยหน้าขึ้นจากกระดาษผลแล็บ แววตาที่มองผ่านเลนส์แว่นนั้นนิ่งสนิทและเต็มไปด้วยความลำบากใจอย่างเห็นได้ชัด ความนิ่งนั้นทำให้กวินรู้สึกวูบวาบในช่องท้อง ราวกับลางร้ายกำลังคืบคลานเข้ามาในความเงียบ“ผลตรวจจากห้องแล็บออกมาว่า... อสุจิของคุณมีปัญหาครับ” คำพูดที่ราบเรียบของหมอเปรียบประดุจสายฟ้าที่ฟาดเปรี้ยงลง