All Chapters of พ่อผัว-[NC-20+]: Chapter 1 - Chapter 10

⚠️ คำเตือนเนื้อหา (Content Warning)นิยายเรื่องนี้เป็นแนว Erotic-Drama ที่เน้นการดำเนินเรื่องผ่านความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนและท้าทายศีลธรรม ผู้อ่านที่มีอายุต่ำกว่า 18 ปีควรได้รับคำแนะนำ หรือควรใช้วิจารณญาณในการอ่านอย่างสูงเนื้อหาภายในเรื่องประกอบด้วย:Inappropriate Relationship: ความสัมพันธ์ที่ผิดจรรยาบรรณและศีลธรรม (พ่อผัวกับลูกสะใภ้)Infidelity / Adultery: การนอกใจคู่สมรสCuckold / Hot Wife: รสนิยมความพึงพอใจจากการเห็นคู่รักของตนมีความสัมพันธ์กับผู้อื่นNTR (Netorare): เนื้อหาเกี่ยวกับการแย่งชิงหรือการมีเพศสัมพันธ์กับคนที่มีเจ้าของแล้วExplicit Content: มีการบรรยายฉากกามารมณ์และพฤติกรรมทางเพศอย่างละเอียดและเปิดเผยSecret Past: การปกปิดความลับในอดีตที่ส่งผลต่อความสัมพันธ์ปัจจุบันหมายเหตุ: ตัวละครและสถานการณ์ในนิยายเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องสมมติที่สร้างขึ้นเพื่อความบันเทิงเท่านั้น ผู้เขียนไม่ได้มีเจตนาส่งเสริมหรือสนับสนุนพฤติกรรมที่ผิดศีลธรรมในชีวิตจริง โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน-------------เปลวแดดระยิบระยับเต้นระยับอยู่บนผิวถนนคอนกรีตกลางย่านพระโขนงในเวลาสิบเอ็ดนาฬิกาของวันอาทิตย์ เสี

ท่ามกลางความเงียบงันที่ปกคลุมห้องรับแขกอันโอ่อ่า รสริน กลับรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังถูกกระชากให้หลุดลอยออกไปจากปัจจุบันกาล แสงแดดที่ส่องผ่านบานหน้าต่างเข้ามาดูจะสลัวรางลง แทนที่ด้วยภาพจำอันฉูดฉาดเร่าร้อนที่สลักลึกอยู่ในกมลสันดาน ภาพของ 'ป๋าไกร' ในชุดลำลอสบายๆ ที่นั่งอยู่ตรงหน้านี้ ซ้อนทับกับภาพของชายหนุ่มใหญ่ผู้น่าเกรงขามในห้องสวีทสลัวรางที่อบอวลไปด้วยกลิ่นควันบุหรี่นอกและไวน์แดงราคาแพงเธอยังจำสัมผัสแรกในวัยนักศึกษาสาวผู้อ่อนต่อโลกได้ดี วันที่ป๋าไกรก้าวเข้ามาเป็นผู้ 'จารึก' รสชาติของความเป็นชายลงบนเรือนร่างที่ยังไม่เคยต้องมือชายใด เขาช่างเป็นผู้ชายที่เลือดเย็นเหลือเกินในการปลุกปั่นสัญชาตญาณดิบของเธอ จากเด็กสาวใสซื่อ เขาสามารถเจียระไนให้เธอกลายเป็นนางแมวสาวผู้หิวกระหายสวาทได้อย่างแนบเนียนด้วยชั้นเชิงที่เหนือชั้น จนเธอเสพติดรสกามที่ดุดันและหนักหน่วงของเขาจนถอนตัวไม่ขึ้น"ป๋าขา... ชาตินี้รินจะไม่มีวันลืมผัวคนนี้ของรินได้เลยค่ะ"เสียงออดอ้อนของตัวเองในวันวานแว่วเข้าหู รสรินเผลอเม้มริมฝีปากที่อวบอิ่มของเธอเบาๆ ภาพในอดีตฉายชัดถึงตอนที่เธอซบหน้าอยู่กับอกแกร่งที่มีไรขนอ่อนๆ ของเขา ออดอ้อนด้ว

แสงแดดยามบ่ายที่ลอดผ่านกระจกหน้าร้านอาหารญี่ปุ่นส่องกระทบใบหน้าของรสริน ทว่าความสว่างไสวนั้นกลับไม่อาจขับไล่เมฆหมอกที่สลักอยู่ในแววตาของเธอได้ มือเรียวบางวางโทรศัพท์มือถือลงบนโต๊ะไม้โอ๊กเสียงดัง กึก เบาๆ แต่กลับดังก้องในโสตประสาทของคนที่นั่งฝั่งตรงข้าม กวินที่กำลังละเลียดปลาหิมะย่างเกลือชะงักมือ เขาขมวดคิ้วเล็กน้อยพลางจ้องมองใบหน้าซีดเผือดของแฟนสาว"มีอะไรหรือเปล่าริน? หน้าตาไม่ค่อยดีเลย" น้ำเสียงของกวินเต็มไปด้วยความอาทร เขาเอื้อมมือมาแตะหลังมือเธอเบาๆ สัมผัสที่แสนสุภาพและให้เกียรติเสมอมา"เรืองานน่ะค่ะ..." รสรินพึมพำตอบ หลบสายตาคมกริบของเขาด้วยการยกแก้วน้ำขึ้นจิบ น้ำเย็นจัดช่วยดับความรุ่มร้อนในลำคอได้เพียงชั่วครู่ แต่ไม่อาจดับไฟที่กำลังสุมทรวง "บ่ายนี้รินคงไม่ต้องเข้าออฟฟิศแล้วล่ะค่ะ พอดีนัดลูกค้าข้างนอกไว้"กวินพยักหน้ารับอย่างเข้าใจ เขาซับมุมปากด้วยกระดาษทิชชู่อย่างใจเย็น ตลอดเวลาที่คบกัน กวินทำหน้าที่ 'คนรักที่สมบูรณ์แบบ' ได้อย่างไม่มีที่ติ เขาเทียวรับเทียวส่งเธอทานมื้อเที่ยงแทบทุกวันจนเพื่อนในออฟฟิศต่างพากันอิจฉาตาร้อนในวาสนาของพนักงานขายสาวคนนี้ และยิ่งหลังจากที่เขาพาเธอไปเปิดต

ความเงียบงันภายในห้องพักหรูถูกแปรเปลี่ยนเป็นสมรภูมิสวาทที่ร้อนระอุ รสรินนอนแผ่หลากายระหง แผ่นหลังนวลเนียนแอ่นโค้งจนลอยพ้นฟูกนุ่มอย่างไม่อาจควบคุม ขาเรียวทั้งสองข้างถูกเกรียงไกรจับแยกออกกว้างจนเห็นกลีบเนื้อสีสดที่บวมตุ่ยและอ้าเผยอรับไอความร้อนจากร่างกายกำยำของชายหนุ่มใหญ่"โอ๊ยย... ซี้ดดด... ป๋าขา... หนูไม่ไหวแล้ว... หนูอยากโดนค่ะป๋าขา!"เสียงครางระงมที่หลุดออกมาจากปากของว่าที่ลูกสะใภ้ในยามนี้ ไม่มีหลงเหลือเค้าลางของหญิงสาวผู้เรียบร้อยที่กวินเคยภาคภูมิใจแม้แต่น้อย เกรียงไกรเงยหน้าขึ้นช้อนตามองใบหน้าที่แดงซ่านพราวไปด้วยหยาดเหงื่อ แววตาของรสรินฉ่ำเยิ้มด้วยไฟราคะที่ลุกโชน เธอจ้องมอง 'ท่อนเอ็นยักษ์' ที่กำลังสั่นระริกอยู่ตรงหน้าด้วยความหิวกระหาย เกรียงไกรยิ้มกว้างอย่างผู้ชนะ เขาหยัดกายขึ้นเต็มความสูงขยับท่อนเนื้อยาวใหญ่แปดนิ้วที่มีเส้นเอ็นปูดโปนไปรอบลำ พุ่งเข้าทิ่มตำรอยแยกที่แฉะชื้นอย่างหยอกเย้า"ป๋าขา... อย่าแกล้งหนูสิคะ..."รสรินอ้อนวอนด้วยเสียงพร่าสั่น มือน้อยเรียวงามเอื้อมไปคว้ากุมท่อนเอ็นร้อนผ่าวไว้อย่างรู้งาน เธอพยายามบังคับทิศทางให้หัวบานใหญ่ที่มีน้ำกามใสๆ ปริ่มตรงปลายร่องหยัก จ่อเข้

แสงไฟสลัวจากโคมระย้าคริสตัลภายในห้องสวีทสุดหรูของโรงแรมระดับห้าดาว ขับเน้นให้ชุดเจ้าสาวสีขาวบริสุทธิ์แบบลูกไม้ฝรั่งเศสที่ รสริน สวมใส่อยู่ดูระยิบระยับปานนางอัปสร เธอยืนนิ่งอยู่หน้ากระจกบานใหญ่ ทอดสายตามองภาพสะท้อนของตัวเองที่เป็น "เจ้าสาว" ที่สวยที่สุดและโดดเด่นที่สุดในค่ำคืนนี้ งานวิวาห์ที่เพิ่งผ่านพ้นไปนั้นยิ่งใหญ่อลังการสมเกียรติยศของตระกูล เตชะเกรียงไกร และสมฐานะข้าราชการชั้นผู้ใหญ่ของ ท่านเกรียงไกร ผู้เป็นพ่อสามีเสียงชื่นชมของแขกเหรื่อยังคงดังก้องอยู่ในโสตประสาท "ลูกสะใภ้ท่านเกี๊ยงสวยเหลือเกิน... เหมาะสมกับคุณกวินราวกับกิ่งทองใบหยก" คำพูดเหล่านั้นทำให้รสรินรู้สึกภาคภูมิใจจนหัวใจพองโต เธอเห็นรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความสมหวังของกวินตลอดทั้งงาน และนั่นคือชัยชนะที่เธอรอคอยมาตลอดชีวิตรสรินทรุดกายลงนั่งบนขอบเตียงกว้างที่โรยด้วยกลีบกุหลาบสีแดงสดเป็นรูปหัวใจ สายตามองกองซองของขวัญและกล่องเครื่องเพชรที่วางเรียงรายอยู่บนโต๊ะเครื่องแป้งอย่างอิ่มเอมใจ แม้ร่างกายจะเหนื่อยล้าจากพิธีการที่ยาวนาน แต่ความสำเร็จในชีวิตที่ปรากฏอยู่ตรงหน้านั้นกลับเติมเต็มความสุขลึกๆ ในใจจนลืมความอ่อนเพลียไปสิ้นซ่า...