All Chapters of เผด็จรัก คุณแม่จำเป็น: Chapter 51 - Chapter 60

"พ่ออาบน้ำให้นะครับ" ปุณณ์อุ้มลูกสาวที่อยู่ในอ้อมแขนของนาวไป หลังจากเตรียมน้ำอุ่นเรียบร้อยแล้ว จัดการถอดเสื้อผ้า อาบน้ำทำความสะอาดร่างกายลูกสาวด้วยความอ่อนโยนหลังจากอาบน้ำเรียบร้อย ปุณณ์ก็ชงนม ป้อนนม จนพาฝันหลับไปอย่างง่ายดาย คงเพราะเล่นมากจนเพลีย และเหนื่อยนาวนั่งเหมอราวกับกำลังครุ่นคิดอะไรอยู่ที่ระเบียงห้องนอน หย่อนขาเรียวสวยลงไปแช่อยู่ในสระว่ายน้ำ ได้ยินเสียงคลื่นทะเลซัดสาดเข้าหาชายฝั่ง ซู่ ซ่า พร้อมกับสายลมเอื่อยๆ ที่ปะทะกับผิวกายก่อให้เกิดความเย็นชุ่มฉ่ำปุณณ์เดินเข้าไปหาล้มตัวนอนหนุนตักคนรัก แล้วจับมือบางมาจูบอย่างแผ่วเบาด้วยความรัก นาวใช้มือลูบผมของคนตัวสูง ก้มหน้ามองสบสายตากับดวงตาคู่คมที่จ้องมองเธอด้วยสายตาเป็นประกาย พร้อมรอยยิ้มละมุน ที่ทำให้หัวใจของเธอรู้สึกอบอุ่นพลัน หลงลืมเรื่องที่ทำให้จิตใจเธอหม่นหมองเศร้าแทบจะในทันที"ทุกครั้งที่มีเรื่องของพ่อ แม่ แม่เลี้ยง แล้วก็ผู้หญิงคนนั้น นาวก็จะมานั่งคิดมากตลอด ปุณณ์ไม่ชอบที่นาวเอาแต่จมปลักกับเรื่องที่ผ่านมา ต้องให้ปุณณ์ทำยังไง นาวถึงจะเลิกใส่ใจ เลิกคิดถึงเรื่องราวร้ายๆ ในอดีต""นาวขอโทษ ปุณณ์ไม่ต้องทำอะไรแล้ว แค่ที่เป็นอยู่มันก

"อีฟเอ้ย เล่นจนคุ้มจริงๆ" นาวมองสภาพเพื่อนรักพลางส่ายหน้าเบาๆ หลังจากปัณณ์อุ้มลงมาจากรถวางลงบนเตียงนอนนุ่ม เพราะหมดเรี่ยวหมดแรงจากการเล่นสไลด์เดอร์ พอขึ้นรถได้ก็คอพับคออ่อนหลับมาตลอดทางปลุกเท่าไหร่ก็ไม่ยอมตื่น เหมือนหนูน้อยพาฝันที่เล่นจนเหนื่อยหลับตั้งแต่เปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จก่อนออกจากสวนน้ำจากที่ตั้งใจว่าจะไปเดินเล่น หาอะไรกินที่ตลาดชิเคด้ากับแทมมารีนก็เป็นอันต้องยกเลิก มือเย็นคงต้องพึ่งร้านอาหารข้างคอนโดมิเนียมอีกครั้ง แต่ไม่ได้ไปนั่งกินที่ร้าน คงต้องให้บอดี้การ์ดไปสั่งมาให้ แล้วกินกันที่นี่แทน"หึ คอยดูเถอะ ตื่นมาได้ร้าวไปทั้งตัว" ปัณณ์แสยะยิ้มมองร่างบางที่นอนหลับสนิทด้วยความอ่อนเพลียบนเตียง ก่อนจะออกจากห้องไป ปล่อยให้นาวดูแล เช็ดเนื้อเช็ดตัว เปลี่ยนเสื้อผ้า เพื่อให้นอนสบายตัววันต่อมา"อีฟตื่นได้แล้ว ถ้าไม่ตื่นจะปล่อยทิ้งไว้นี่นะ" นาวส่งเสียงเรียกคนที่หลับยาวมาตั้งแต่เมื่อวาน ข้าวก็ไม่ลุกขึ้นมากิน พร้อมทั้งเก็บเสื้อผ้าของเพื่อนรักใส่กระเป๋าให้เพื่อเตรียมเดินทางกลับ"โอะ...โอ้ยยย ทำไมมันปวดไปทั้งตัวแบบนี้ บ่าก็ปวด หลังก็ปวด แขนกับขาก็ปวด" เสียงร้องโอดโอยดังขึ้นเมื่อเริ่มขยับเขยือนต

หลังจากวันนั้นไตรทศยังคงอยู่กินกับรัศมีตามเดิม ยังคงยอมให้เธอกดขี่ ยอมให้เธอทวงบุญคุณยามที่เขาขัดใจเธอ ยามที่เธอไม่ได้ดังใจไตรทศขอร้องไม่ให้รัศมีไปยุ่งเกี่ยวกับนาวอีก แล้วเธอก็ตอบตกลง ไม่รู้ว่าเป็นเพราะเขาขอร้อง หรือเป็นเรื่องที่ปลาดาวเล่าให้ฟังกันแน่ไตรทศรู้สึกผิดต่อนาว และละอายใจ ที่ไม่เคยดูแล ปกป้องลูกได้จากใจจริง เขาถึงปล่อยให้นาวไปตามทางที่ดี เพราะนั่นคือสิ่งเดียวที่เขาสามารถทำให้ได้ในฐานะพ่อ แต่ด้วยรสนิยมทางเพศ และความต้องการที่มีมากทำให้เขาเลือกที่จะทนอยู่กับรัศมีที่สามารถตอบสนองความต้องการของเขาได้ไตรทศกับรัศมีส่งปลาทูไปอยู่กับรพีน้องสาวของรัศมีที่พิษณุโลก ด้วยเพราะรพีกับสามีไม่มีลูก รพีรักและเอ็นดูปลาทูจึงขอให้ไปอยู่ด้วย และตัวปลาทูเองก็ยินยอม ส่วนปลาดาวยังคงอยู่ที่บ้านหลังนี้ แต่ยังคงไม่กล้าออกไปไหนมาไหน เพราะยังมีชายฉกรรจ์คอยตามอยู่บ้างนานๆ ครั้ง แต่ก็ยังทำให้ปลาดาวรู้สึกหวาดระแวงอยู่"ยกเลิก ยกเลิก นี่ก็ยกเลิก ยกเลิกออเดอร์หมดเลย มันเรื่องบ้าอะไรกัน เป็นแบบนี้ก็มีแต่เจ๊งกับเจ๊ง" รัศมีบ่นขึ้นอย่างหัวเสีย มือข้างหนึ่งยกขึ้นมายีผมบนศีรษะของตัวเอง มืออีกข้างถือบิลออเดอร์อาห

"พาฝังอยากไปทำงางที่ผักกับคุงพ่อ แต่พาฝังยังเปงเด็กน้อย พาฝังไปผักไม่ได้ แย้วเมื่อไยพาฝังจาไปได้ พาฝังจาฉามขวบแย้ว คุงทวกแทงบอกว่าพาฝังโตแย้ว พาฝังใกล้ไปโยงเยียงแย้ว ถ้าพาฝังไปโยงเยียงแย้ว พาฝังก็ไปผักได้ใช่ไหมคะคุงพ่อ" นางฟ้าตัวน้อยส่งเสียงใสเจื้อยแจ้ว นั่งกอดอก ทำหน้าม่อย แกว่งขาอยู่บนเตียง โดยที่คนเป็นแม่กำลังพับแขนเสื้อเชิ้ตสีดำให้คนเป็นพ่อ ทั้งคู่ต่างยิ้มเอ็นดูให้กับความช่างพูดช่างเจรจาของลูกสาวตัวน้อย"ยังไม่ได้ครับ พาฝันต้องอายุยี่สิบก่อน" ปุณณ์นั่งย่อตัวลงต่อหน้าลูกสาวขยี้ศีรษะเล็กของพาฝันเบาๆ อย่างมันเขี้ยว"โอ้โห ยี่ฉิบเยยหยอคะ" พาฝันห่อปากทำตาโต"ใช่ครับ พาฝันต้องอายุยี่สิบก่อน ถ้าถึงเวลานั้นคุณพ่อจะอนุญาตให้พาฝันไปผับได้ แต่ไปได้แค่ผับของเราเท่านั้นนะ แต่ตอนนี้ได้เวลาคนเก่งเข้านอนแล้ว ก่อนนอนต้องทำอะไรครับ""ต้องดื่มนม แย้วก็แปรงฟังก่องนองค่ะ" พูดจบปุณณ์ก็อุ้มลูกสาวลงจากเตียง พาฝันก็เดินไปหยิบแก้วนมที่คนเป็นย่าเอามาให้หลานสาวก่อนนอนทุกคืน ยกขึ้นดื่มรวดเดียวจนหมดแก้ว"เก่งมากค่ะ" นาวเอ่ยชมเสียงอ่อนหวาน"ปุณณ์ไปผับก่อนนะ จะรีบเคลียร์งานแล้วจะกลับมาทำตามสัญญา ...คุณพ่อไปทำงาน

วันนี้ทีมงานของ EMMALINE มาถ่ายแบบแฟชั่นชุดชั้นในคอลเลคชั่นใหม่กันที่สตูดิโอส่วนตัวแห่งใหม่ของบัว ที่ถูกออกแบบและตกแต่งไว้อย่างดีในสไตส์ English country เฟอร์นิเจอร์จัดแบบผู้ดีอังกฤษยุคเก่า ในสตูดิโอแห่งนี้ถูกแยกออกเป็นห้องๆ และสัดส่วนอย่างชัดเจน เพื่อให้เข้ากับคอนเซปต์ในแต่ละคอลเลคชั่น"วันนี้พาฝันคนสวยของอาอีฟมาด้วย คิดถึงจังเลยค่ะ" อีฟหอมแก้มใสนุ่มนิ่มของหลานสาวซ้ายทีขวาทีด้วยความคิดถึง"พาฝังก็คิดถึงอาอีฟค่ะ ทำไมอาอีฟไม่ไปหาพาฝังที่บ้างบ้างคะ หรือว่ากลัวอาปังดุ" พาฝันถามจากสิ่งที่ได้พบเจอเป็นประจำเมื่ออีฟกับปัณณ์เจอหน้ากัน"อาอีฟเนี่ยนะจะกลัวอาปัณณ์ อาอีฟไม่ได้กลัวค่ะ แค่ช่วงนี้อาอีฟงานเยอะมากๆ เลย ต้องอ่านหนังสือเตรียมสอบด้วย" อีฟรีบปฏิเสธทันที ก่อนจะบอกเหตุผลกับหลานสาว"ไม่กลัวแต่เสียงสูงมาก" นาวเอ่ยแซว อีฟถลึงตาใส่อย่างไม่จริงจังนัก"เหมืองคุงแม่เยยค่ะ คุงแม่ก็อ่างหนังฉือ แต่คุงพ่อไม่ให้ทำงางเยอะ" พาฝันบอก เพราะปุณณ์ให้นาวรับงานน้อยลง แต่เธอไม่ยอม เขาก็จัดการให้พี่สาวลดคิวงานของเธอ จนเธอโกรธเคืองเขา สุดท้ายเขาก็ต้องยอมทำตามความต้องการของเธอ แต่เธอก็ยอมลดวันทำงานลง และวันอาทิตย์