ปักษาคืนรัง 의 모든 챕터: 챕터 141 - 챕터 150

“เฟิงเอ๋อร์ ถึงเวลาแล้วลูกรัก เลือกปิ่นที่เจ้าชอบที่สุดเถิด” เสียงของมารดาปลุกนางออกจากภวังค์มู่หลงเฟิงสูดลมหายใจเข้าลึก นางมิได้เอื้อมมือไปยังถาดทองคำของเหล่าขุนนาง ทว่านางกลับเอื้อมมือไปหยิบปิ่นวิหคเพลิงจากกล่องไม้นั้นขึ้นมาอย่างมั่นคง ท่ามกลางเสียงสูดลมหายใจด้วยความตกใจของเหล่าแขกเหรื่อ ตราประทั

ช่วงสายของวัน... ในที่สุดเรือของหอหมื่นพิรุณก็ได้เข้าเทียบท่าของเมืองสุ่ยอัน จากป่ารกร้างกลายเป็นท่าเรือที่คลาคล่ำไปด้วยเรือบรรทุกสินค้าขนาดใหญ่ แสงตะเกียงจากโรงน้ำชาและหอการค้าตามชายฝั่งยังมิทันดับมอด เนื่องจากหมอกยังคงไม่ทันจางหายไปทั้งหมดแม้ว่าจะสายมากแล้วเมืองสุ่ยอันแห่งนี้เป็นเมืองค้าส่งเสบียง

ท่วงท่าการเคลื่อนพลอย่างเปิดเผยและเร่งรีบนั้นลวงตาให้สายสืบของหอการค้าจินไห่ที่แอบเฝ้ามองอยู่ตามชายฝั่งพากันตายใจ คิดว่าสตรีตระกูลพ่อค้าผู้มั่งคั่งรายนี้เพียงแต่รีบเดินทางขึ้นเหนือไปตามปกติแต่ทว่าเมื่อเรือแล่นพ้นคุ้งน้ำใหญ่และเข้าสู่เงามืดของเกาะกลางแม่น้ำไร้ผู้คน ได้มีเรือแจวลำเล็กสามลำลอยลำอยู่อย

สิ้นเสียงของมู่หลงเฟิง ซูหลิงก็ฟันโซ่เหล็กเส้นสุดท้ายขาดสะบั้นทันที เสียง “เคร้ง” ดังสะท้อนก้องไปทั่วห้องใต้ดิน ชายร่างสูงที่ถูกตรึงไว้กับเสาหินพลันเสียหลักล้มลงมา หากแต่ซูหลิงรีบพุ่งเข้าประคองเอาไว้ได้ก่อนทว่าในจังหวะเดียวกันนั้น...ตู้ม!เสียงระเบิดได้ดังขึ้นจากทางเดินด้านนอก พร้อมแรง สั่นสะเทือน

ขณะเดียวกัน ด้านหลังหอการค้า ไป๋เหอกับคนของหอหมื่นพิรุณยังคงปิดทางคลังสินค้าไว้อย่างเหนียวแน่น กระทั่งเห็นซูหลิงพาคนเจ็บทั้งสี่ทะยานออกมาจากประตูหลัง นางก็รีบพุ่งเข้าไปช่วยรับร่างของพวกเขาทันที“คุณหนูเล่า!”ซูหลิงตอบพร้อมเสียงหอบเนื่องจากใช้แรงในการแบกคนที่ร่างใหญ่กว่าตัวเองไปมากโข“ยังอยู่ด้านใน น