All Chapters of สยบรัก ยัยลูกติด: Chapter 141 - Chapter 150

"เอาอีกๆ ซิ่งอีกๆ" แก๊งแฝดลุกขึ้นมาได้ก็คว้ารถของตนเองขึ้นมานั่งคร่อมพยักหน้าให้กันเตรียมใช้ขาไถกลับไปที่จุดเริ่มต้นของความเร็วแรง และคงจะทำแบบเดิมกันอีก"พอแล้วลูก ทวดหัวใจจะวายแล้ว" รสสุคนธ์บอกเหลนๆ ที่ทำเอาใจหายใจคว่ำไปถึงสองครั้งสองครา กลัวว่าหัวจะแตก แข้งขาจะหักกันไปหากพลาดท่า"ซิ่งยดหนุก ยดแยง หนุกๆ" ไฟบอกคนเป็นทวดว่าเล่นรถสนุก ยิ่งรถแรงยิ่งสนุก"ของขวัญพี่เพลงพังหมดแล้ว เก็บของขวัญพี่เพลงเลยนะ" เพลงนั่งอยู่บนตักของคนเป็นพ่อเสียงดังขึงขังขึ้นมากับความซนของน้องชายที่ทำของขวัญของตนเองล้มกระจัดกระจาย คนทำก็ตั้งหน้าตั้งตาจะเล่นอย่างเดียวไม่ยอมเก็บ"เปงดุแย้ว เก็บๆ" เสียงทรงอำนาจของพี่สาวทำให้ไฟทิ้งรถ รีบกุลีกุจอไปเก็บของเล่นที่ล้มระเนระนาด พอทุกคนเห็นดังนั้นก็รีบช่วยกันเก็บ"เหลนรุ่นนี้ของคุณทวดถ้าจะไม่เบาเลยนะคะ" เอวาว่า ทุกสายตาต่างเอ็นดูในความแสบซนแต่ทว่าน่ารัก"แล้วมาวินกับตังเมทำอะไรกันคะ ง่วนกันอยู่สองคน" พรพระพายเอ่ยถามเหลนที่นั่งอยู่กับตังเมบนเสื่อ มีโต๊ะพับอเนกประสงค์อยู่ตรงกลาง กำลังมีสมาธิกับสิ่งที่ทำแทบไม่ได้สนใจสิ่งรอบข้าง"ช่วยกันต่อจิ๊กซอว์ครับทวดพาย ตังเมเก่ง ดูสิครั

"จังเม" แฝดน้อยทั้งสี่นั่งรถขาไถเข้ามาหาตังเมที่กำลังช่วยพ่อรดน้ำต้นไม้ที่สวนหน้าบ้าน ดิน น้ำ ลม ส่งเสียงเรียกตังเมเป็นเสียงเดียวกันยกเว้นไฟ"เมจังทำไย""ตังเมค่ะ คุณดิน คุณน้ำ คุณลม เรียงจังเมหมดเลย ทำไมคุณไฟเรียกเมจัง""จะเยียกเมจัง ทามาย" ไฟตอบกลับด้วยท่าทางยียวน"คุณไฟดื้อ เอาแต่ใจด้วย" ตังเมว่า"เมจังดุ""ยังไม่ได้ดุเลยค่ะ แค่ว่า""ดุ เมจังดุ""ไม่ได้ดุค่ะ" ตังเมเสียงดังขึ้น ไฟก็ยิ่งคิดว่าโดนดุ"ดุ เมจังดุ ฟ้องยุงจอบฟ่า ยุงจอบ เมจังดุ ดุไฟ" ไฟเถียงปากยู่ ก่อนจะตีหน้าเศร้าใช้ขาไถรถไปฟ้องประกอบพ่อของตังเมที่กำลังพรวนดินต้นไม้อยู่"โอ๋ๆ คุณไฟไม่ต้องเสียใจนะครับ ลุงดุตังเมให้ ตังเมดุคุณไฟได้ยังไง วันหลังห้ามดุคุณไฟอีกนะ ลุงดุตังเมให้แล้วนะครับ" ประกอบเอ็ดลูกสาว ตังเมหน้างอด้วยความน้อยใจ เพราะตนเองยังไม่ได้ดุไฟเลย ตังเมทิ้งสายยางแล้วเดินไปทันที"เมจังไหน ไปด้วย" ไฟใช้ขาไถรถรีบตามตังเมไป"คุณไฟไม่ต้องซิ่งนะคะ" อุ๊ตะโกนบอกตามหลัง คอยดูดิน น้ำ ลม เล่นอยู่บริเวณนี้"คุณไฟจะตามมาทำไมคะ พี่จะไปดื่มน้ำ" ตังเมหันมาถาม ขณะที่เท้าก็ก้าวฉับๆ ไปข้างหน้า"ไปด้วย" ไฟยังคงใช้ขาไถตามตังเมไปอย่างไม่ลด

หลังจากกลับไปส่งภิณกับรัณย์ที่สนามบิน เพลงต้องไปพบแพทย์ผู้ทำการผ่าตัดซ่อมลิ้นหัวใจเพื่อตรวจดูบาดแผล ตรวจการทำงานของลิ้นหัวใจ หัวใจและร่างกายของเพลงฟื้นตัวได้เป็นอย่างดี เรียกได้ว่าดีวันดีคืนด้วยการดูแลเอาใจใส่อย่างใกล้ชิดของทุกคนในครอบครัว และตัวของเพลงเองที่ปฏิบัติตนตามแพทย์สั่ง ด้วยอยากกลับมาแข็งแรงดั่งเดิม แต่แพทย์ยังคงห้ามยกของหนัก ให้ออกกำลังกายเบาๆ โดยการเดินช้าๆ ครั้งละไม่นาน แต่เดินสม่ำเสมอทุกวัน ไม่เคลื่อนไหวรวดเร็วรุนแรง ห้ามนอนดึก และกินยาตามที่แพทย์สั่ง"พี่คริสต์นอนกับน้องเพลงตรงนี้นะ" คริสต์หอบหมอนมาวางข้างเตียงของเพลง จะนอนตรงนี้ในค่ำคืนนี้ โดยเอรินใช้ผ้านวมแบบหนานุ่มปูเป็นที่นอนไว้ให้ ส่วนตังเมไปนอนกับพ่อตั้งแต่วันที่ประสบอุบัติเหตุคางแตก พอเจ็บตัวก็อยากได้รับความรักความเอาใจใส่จากผู้ให้กำเนิด ที่นอนของตังเมจึงเป็นที่นอนของแคลร์กับเคท ส่วนเจ้าสี่ขาทั้งสี่ตัวภีมทำห้องให้ที่ชั้นหนึ่ง"มานอนกับเพลงตรงนี้" เพลงให้คริสต์ขึ้นไปนอนด้วยกันบนเตียง"เดี๋ยวพี่คริสต์โดนแผลน้องเพลง น้องเพลงนอนนะ ห่มผ้าด้วย" คริสต์ประคองเพลงให้ล้มตัวลงนอน ห่มผ้าให้ แล้วประตูห้องนอนก็เปิดออก แคลร์กับ

"รบกวนคุณน้าทั้งสองด้วยนะคะ หนึ่งทุ่มดาจะรีบมารับเด็กๆ เลยค่ะ ถ้าดากับจอร์แดนมารับไม่ได้ พ่อของไทเกอร์ก็จะเป็นคนมารับนะคะคุณน้า" ชยาดาแม่ของเจไดเอ่ยด้วยความเกรงใจที่จะให้เด็กๆ อยู่ที่นี่จนถึงช่วงเวลาอาหารเย็น ด้วยทั้งสองคนมีธุระต้องไปจัดการ แต่ลูกชายกับเพื่อนๆ ยังอยากที่จะอยู่ต่อ เธอแจ้งผู้ปกครองของไทเกอร์ กังฟู นะโม และพู่กันให้ได้รับทราบแล้ว"ความจริงให้รถที่บ้านไปส่งก็ได้ ดากับจอร์แดนจะได้ไม่ต้องคอยเป็นกังวล คนกันเองทั้งนั้นไม่ต้องเกรงใจน้าหรอก น้าจะให้ยี่หวาแจ้งในกรุ๊ปไลน์เป็นระยะ ทุกคนจะได้ไม่ต้องเป็นห่วง" เอรินบอกอย่างเป็นกันเอง"ถ้างั้นก็รบกวนคุณน้าด้วยนะคะ ดากับจอร์แดนขอตัวเลยละกันค่ะ" ชยาดากับจอร์แดนกล่าวลา เอรินกับภูยืนมองจนรถของทั้งคู่เคลื่อนตัวผ่านประตูรั้วบ้านไป จึงเดินขึ้นบ้าน แต่เดินไปยังไม่ทันจะถึงประตูรถตู้ก็แล่นสวนเข้ามา ทั้งคู่ยืนรอด้วยรอยยิ้ม ทันทีที่ประตูรถเปิดกว้างก็ปรากฏความสดใสของหลานๆ"สวัสดีค่ะ/สวัสดีครับ" พาฝัน มาวิน ญาณิน รัก คุณ ไออุ่น โอบเอื้อ และเอิงเอย ทักทายภูกับเอริน"แล้วคามิน ภาคิน อรัญ อัญชัน ล่ะคะพี่ชะเอม" เอรินถามด้วยความแปลกใจที่เด็กๆ มาไม่ครบคน

"เจ้าดื้อมาได้ไง" เพลงปีนข้ามเบาะมาท้ายรถต้องเป็นงงเมื่อเห็นน้องชายคนเล็กนอนหลับอยู่ ยกมือเกาหัวแกรกๆ เช่นเดียวกับคริสต์และตังเมที่ชะโงกหน้ามามอง ไฟหลับอยู่หลังเบาะที่ตนนั่งโดยไม่มีใครรู้"ไฟขึ้นรถมาตอนไหน ทำไมคริสต์ไม่เห็นครับลุงภีม""นั่นสิครับ คงต้องถามคุณยาย ไฟขึ้นรถมาตอนไหนครับคุณแม่"'แอบขึ้นไปตอนที่ทุกคนกำลังลาคุณทวดน่ะสิ แม่ละอยากให้ภีมเห็นท่าย่องของเจ้าทีเร็กซ์จริงๆ น่าตีนัก ตัวแค่นี้รู้จักแอบหนีเที่ยว' เอรินเรียกไฟตามชุดนอนไดโนเสาร์ที่ใส่ ไดโนเสาร์ตัวน้อยคลานผ่านทุกคนไปพร้อมตุ๊กตากระต่ายที่ถูกจับหูลากไปตามพื้น แล้วเดินย่องอ้อมไปอีกฝั่งของรถแล้วปีนขึ้นไป คนเป็นย่าทำขึงขังอยากจะตีหลาน ซึ่งทุกคนรู้ดีว่าไม่มีทางที่เอรินจะตีหลานแน่นอน"เจ้าดื้อตื่น" เพลงส่งเสียงเรียกน้องชายที่นอนแผ่หลาบ่งบอกให้รู้ว่ากำลังหลับสบาย ไม่รู้ร้อนรู้หนาวว่าทุกคนวุ่นวายตามหาตัวเองมากขนาดไหน"ไฟครับ ไฟ" ภีมเขย่าตัวลูกชายเบาๆ พร้อมส่งเสียงเรียกให้ตื่น"ป่ะๆ เที่ยวๆ" ไฟลุกพึ่มพั่บขึ้นมา พยักหน้าหงึกๆ ชวนเที่ยวทันที ทำเอาทุกคนส่ายหน้าไปตามๆ กัน"จะไปเที่ยวไหน" เพลงถามน้องชาย"บ้างทวก ใหญ่ ป่ะๆ" ไฟบอกจะไปเที่