All Chapters of พี่เขยคะฉันขอเข้าไปหน่อยได้ไหม 3P: Chapter 41 - Chapter 50

เสียงรองเท้าแตะของจันทร์ทิพย์กระทบพื้นไม้ใกล้เข้ามาเรื่อยๆ ทุกย่างก้าวบีบคั้นหัวใจจนแทบหยุดเต้น แทนคณินตัดสินใจขยับร่างสูงใหญ่กำยำเอี้ยวตัวออกไปด้านหน้า บดบังร่างระหงของสรัลจันทร์และน้องชายไว้ใต้เงาไม้จนมิดชิด เขายื่นใบหน้าครึ่งซีกพ้นแนวพุ่มไม้ สาดสายตานิ่งเรียบไปยังภรรยาที่กำลังเดินเข้ามา“จันทร์ ขึ้นไปบนห้องนอนชั้นสองให้ผมหน่อย” เสียงทุ้มต่ำเอ่ยสั่งด้วยน้ำเครียดขึงไร้พิรุธ “ช่วยหามือถืออีกเครื่องลงมาให้ที ไม่แน่ใจว่าวางไว้ตรงโต๊ะทำงานหรือหัวเตียง ผมกำลังติดสายสำคัญกับลูกค้าค้างไว้ แต่เครื่องนี้แบตจะหมดแล้ว ด่วนเลยนะครับที่รัก”จันทร์ทิพย์ชะงักฝีเท้า เห็นสีหน้าเคร่งขรึมของสามีก็รีบพยักหน้ารับคำ “ได้ค่ะ เดี๋ยวจันทร์รีบขึ้นไปดูให้นะคะ”เธอหมุนตัวกึ่งวิ่งกลับขึ้นบันไดวิลล่าไปทันที เสียงบานประตูกระจกชั้นสองเลื่อนปิดลง ทว่าใต้แนวพุ่มไม้มืดมิด มือหนาของแทนคณินกลับไม่ได้หยุด เขากดทับสะโพกกลมกลึงของน้องเมียไว้แน่นเพื่อพยุงไม่ให้ขาพับทรุดลงกับพื้น สรัลจันทร์หอบหายใจรวยริน เหงื่อกาฬผุดซึมเต็มไรผม ร่องรักด้านล่างยังคงตอดตุบๆ ค้างเติ่งด้วยแรงกระสันที่ยังไม่ได้รับการปลดปล่อยพร้อมทัพพ์หัวเราะหึใน

แทนคณินก้าวเท้าออกจากเงามืดริมทางเดินระเบียงไม้ได้อย่างเหมาะเจาะ ชายหนุ่มสกัดขวางหน้าภรรยาก่อนที่เธอจะก้าวล่วงล้ำเข้ามาถึงแนวห้องน้ำริมสระว่ายน้ำเพียงเสี้ยววินาที ใบหน้าคมคายปรับเปลี่ยนเป็นเรียบนิ่ง ไร้พิรุธ แสร้งยกโทรศัพท์มือถือแนบหูแล้วลดมือลงราวกับเพิ่งกดวางสายจากคู่ค้ารายสำคัญ“แทนอยู่นี่เอง จันทร์หาบนห้องแทบแย่ ไม่เห็นมีเลยค่ะ” จันทร์ทิพย์ถอนหายใจยาว ปรี่เข้าไปเกาะท่อนแขนล่ำสันของสามี แววตาเต็มไปด้วยความเป็นห่วง “คุยงานเสร็จแล้วใช่ไหมคะ หน้าตาคุณดูเหนื่อยๆ จัง”“อืม ลูกค้าโทรเข้าเครื่องนี้แทนแล้วน่ะ ก่อนแบตหมดพอดี ขอบใจมากนะจันทร์” แทนคณินกดเสียงทุ้มต่ำ กอดรัดเอวภรรยาแล้วพาดึงตัวเดินเบี่ยงมาหยุดยืนตรงเก้าอี้หวายริมสระ จุดที่ยืนอยู่ห่างจากผนังปูนและหน้าต่างบานเกล็ดระบายอากาศของห้องน้ำเพียงแค่ไม่กี่ก้าว ลำคอของชายหนุ่มยังแห้งผาก กลิ่นฟีโรโมนและคราบคาวรักที่เพิ่งฉีดอัดเข้าไปในร่องรักน้องเมียยังติดแน่นอยู่ตรงโคนขาภายในห้องน้ำอันคับแคบและมืดสลัว กลิ่นน้ำกามผสมผสานกับกลิ่นสบู่อบอวลชวนให้เคลิ้ม พร้อมทัพพ์ไม่ได้สนใจจะหยุดยั้งความกระสัน ชายหนุ่มโน้มตัวลงทาบทับแผ่นหลังบางของสรัลจันทร์ มือ

ทันทีที่บานประตูห้องนอนชั้นสองปิดสนิท แทนคณินก็ปล่อยแขนออกจากเอวบางของภรรยา ชายหนุ่มแสร้งยกยิ้มอบอุ่นพลางลูบพวงแก้มซีดเซียวที่มีเลือดฝาด ของจันทร์ทิพย์อย่างนุ่มนวล“คุณขึ้นไปนอนรอผมบนเตียงก่อนนะจันทร์ ลมทะเลข้างนอกเหนียวตัวไปหมด ผมขอเข้าไปล้างหน้าล้างตาสักครู่เดียว”“ได้ค่ะ อย่าช้านะคะคุณแทน” จันทร์ทิพย์พยักหน้ารับอย่างว่าง่าย รอยยิ้มเอียงอายผุดพรายบนดวงหน้าหวาน หล่อนหมุนตัวเดินตรงไปยังเตียงคิงไซส์สีขาวสะอาดทันทีที่บานประตูห้องน้ำกดล็อก แทนคณินก็ไม่รอช้า เขารีบกระชากกางเกงสแล็กและชั้นในลงไปกองที่ปลายเท้า หมุนเปิดวาล์วฝักบัวเร่งสายน้ำเย็นเฉียบให้ไหลรดลงมา ชายหนุ่มกดสบู่เหลวกลิ่นหอมละมุนลงบนฝ่ามือ รูดล้างทำความสะอาดลำเอ็นลำเขื่องที่ยังคงแข็งตึงปวดหนึบอย่างรวดเร็ว ฟอกขัดคราบน้ำกามขาวขุ่นและกลิ่นคาวสวาทเฉพาะตัวของสรัลจันทร์ออกจนเกลี้ยงเกลา ทว่ายิ่งลูบไล้ ภาพร่องรักฉ่ำเยิ้มของน้องเมียที่เพิ่งขมิบตอดรัดตัวตนของเขาอย่างร่านร้อนใต้เงามืดริมระเบียงก็ยิ่งฉายชัดในหัว ส่งผลให้ท่อนเนื้อร้อนผ่าวกระตุกหงึก ไม

แทนคณินที่สวมเพียงกางเกงนอนขายาวตัวเดียวเอื้อมมือไปปลดล็อก บิดหมุนลูกบิดประตูห้องนอนแล้วดึงเปิดแง้มออกอย่างช้าๆ ชายหนุ่มตั้งใจจะก้าวออกไปดูความวุ่นวายด้านนอกของอีกคู่ แต่ดูเหมือนว่าภาพตรงหน้ากลับสะกดสายตาของเขาไว้จนนิ่งงันพร้อมทัพพ์ยืนตระหง่านอยู่ตรงนั้น แผ่นหลังกว้างดันร่างของสรัลจันทร์จนแนบสนิทไปกับกรอบวงกบประตู ชายหนุ่มเลิกกระโปรงเดรสของหญิงสาวขึ้นไปกองไว้เหนือสะโพกผาย มือข้างหนึ่งตะปบขยำแก้มก้นเนียนแน่น ส่วนอีกข้างดึงรั้งเอวคอดให้โก่งโค้ง แอ่นรับท่อนเอ็นลำเขื่องที่แข็งชันจนปวดหนึบพร้อมทัพพ์แสยะยิ้มร้ายในความมืด ดวงตาคมกริบสบเข้ากับพี่ชายอย่างไม่เกรงกลัว ก่อนจะขยับสะโพกแล้วกดกระแทกแทรกท่อนเนื้อพรวดเดียวมิดด้ามคาช่องประตูที่แง้มอยู่!“อื้อ!...”สรัลจันทร์สะดุ้งสุดตัว ร่างระหงแอ่นโค้ง ผวาเบิกตากว้างจนแทบถลน สองมือรีบยกขึ้นมาอุดปากตัวเองแน่นเพื่อสะกดกลั้นเสียงกรีดร้อง ความเสียวสะท้านแล่นปราดจากจุดกึ่งกลางกายที่ถูกท่อนเอ็นใหญ่โตของน้องชายสามีพี่สาวแทรกทะลวงซ้ำรอยเดิมอย่างหนักแน่น น้ำรักขาวขุ่นที่ยังค้างคาอยู่ข้างในกระฉอกทะลักออกมาตามง่ามขา และในจังหวะที่สายตาฉ่ำปรือมองผ่านช่องว่างขอ

ปลายนิ้วที่สั่นระริกของจันทร์ทิพย์แตะลงบนหน้าจอมือถือเพื่อเปิดดูภาพที่ถูกส่งเข้ามา แสงสว่างจ้าสาดกระทบใบหน้าซีดเผือด เผยให้เห็นภาพถ่ายมุมกดบนฟูกเตียงสีขาวสะอาด ผืนผ้าปูยับยู่ยี่เปรอะเปื้อนรอยหยดเลือดพรหมจรรย์สีแดงสดที่ยังใหม่เอี่ยม ผสมปนเปไปกับคราบน้ำรักสีขาวขุ่นข้นเป็นดวงกว้างเด่นชัดใต้ภาพแนบข้อความสั้นๆ ที่ส่งตรงมาจากเบอร์ส่วนตัวของพลอยรัมภา‘พี่จันทร์คะ... พ่อยกทุกอย่างให้พลอยหมดแล้วนะ รวมถึงความบริสุทธิ์ของพลอยพ่อก็ครอบครองไปแล้วด้วย ขอบคุณพี่จันทร์ที่คอยเป็นห่วงพ่อนะคะ จากนี้พลอยจะทำหน้าที่ดูแลพ่อบนเตียงแทนเอง’ดวงตาของจันทร์ทิพย์เบิกกว้าง ร่างกายชาดิกตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า ลมหายใจสะดุดกึกคล้ายถูกกระชากวิญญาณออกจากร่าง แม้ตอนหัวค่ำ สรัลจันทร์จะถึงเรื่องสายตาหื่นกระหายของพ่อกับพฤติกรรมแปลกๆ ของคนในบ้านใหญ่มาตลอด แต่ลึกๆ เธอยังพยายามหลอกตัวเองว่าพ่อคงไม่ต่ำช้าถึงขั้นกินลูกเลี้ยงทว่าหลักฐานตำตากลับตอกหน้าเธออย่างจัง และที่น่าสะอิดสะเอียนยิ่งกว่าคือความไร้เดียงสาของเด็กสาววัยสิบเก้าที่แท้จริงแล้วกลับแฝงความร้ายกาจพลอยรัมภาไม่ได้โดนล่อลวง หากแต่แอบรอคอยจังหวะสวมเขาให้แม่แท้ๆ ของตั