All Chapters of พี่เขยคะฉันขอเข้าไปหน่อยได้ไหม 3P: Chapter 1 - Chapter 10

สามปีก่อน...ฉันถูกพ่อส่งมาเป็นเด็กฝึกงานที่บริษัทของพี่เขย แต่ประเด็นไม่ได้อยู่ตรงที่ว่าฉันมาฝึกงานที่นี่จะได้ความรู้กลับไปไหม แต่ตรงกันข้ามเป็นสิ่งที่พ่อจะได้กลับไปต่างหาก... ‘หากสามปีนี้แกทำให้ตระกูลภัทรารินทร์ยอมรับเป็นลูกสะใภ้คนเล็กไม่ได้ก็ออกจากบ้านฉันไป!’ สรัสจันทร์ ยิ้มขื่นกับคนเป็นพ่อที่เรียกเธอกลับจากเมืองนอกเพราะฟังคำของเมียใหม่ว่าเธอเรียนต่อไปก็ทำให้สิ้นเปลือง และวางแผนส่งมาอยู่บ้านพี่สาวที่แต่งออกไป อย่าง จันทร์ทิพย์ เพื่อต้องการให้เธอแต่งกับน้องชายพี่เขย! พ่อของเธอทำทุกอย่างก็เพราะว่าต้องการจะฮุบสมบัติของภัทรารินทร์ เมื่อพี่สาวแต่งแล้วยัดเธอแต่งอีกคน จากนั้นก็ค่อย ๆ รีดไถลูกสาว ตอนนี้ลูกสาวคนโตนอนป่วย ไม่สะดวกรีดไถ ก็ส่งเธอเข้ามาเพื่อเป็นเครื่องมือหาเงินตัวใหม่ เหอะ...คิดว่าฉันจะยอมเป็นตู้เอทีเอ็มให้งั้นสิ...นอนฝันหวานอยู่บ้านไปเถอะ! เธอไม่ลงรอยกับพ่อ เพราะเกลียดที่พ่อทำให้แม่ต้องตาย ครั้งนั้นต่อให้ใครบอกว่าอุบัติเหตุเธอไม่เชื่อเด็ดขาด เพราะประกันชีวิตวงเงินสูงถึงห้าสิบล้านมันเป็นชื่อพ่อผู้รับผลประโยชน์...แม้ว

สรัลจันทร์ที่ถูกลากออกมาถึงโถงทางเดินที่เป็นช่องทางแคบ ๆ เชื่อมต่อกับเรือนหลังที่เป็นห้องครัวและต่อไปยังที่พักของคนงานในบ้าน โดยมีคนที่เธอไม่เคยเห็นหน้าคร่าตาเป็นคนดึงออกมาได้ทัน เมื่อรู้เธอเกือบถูกจับได้...ตอนที่สองร่างกระตุกเข้าหากันในช่วงกำลังเสร็จสม สายตาเฉียบคมของคนด้านในตวัดมองมา ดีที่อีกคนไวกว่า... ‘เกือบไปแล้ว...เกือบไปแล้ว!!!’ มือเล็กลูบหน้าอกอยู่หลายที ก่อนจะหันไปมองดี ๆ ว่าคนข้างหายที่ชวยให้เธอหนีตายเป็นใครกัน ก่อนจะเอ่ยถามออกไปในที่สุด “นี่...” เนื่องจากไม่รู้ว่าเขาเป็นใครจึงหันมาเผชิญหน้าและกล่าวสรรพนามที่ไม่ระบุชื่อ แต่ทว่ากลับทำให้ตัวเองตกตะลึงจนตาค้าง เมื่อใบหน้ากระจ่างสว่างออร่าจับราวกับดารายืนอยู่ตรงหน้า “จะอ้าปากอีกนานไหม” ชายหนุ่มข้างกายเห็นอาการชะงักค้าง ของผู้หญิงช่างสอดรู้สอดเห็นแล้วก็ยกมือขึ้นแตะคางมนสวยรับกับใบหน้าจนฟันหน้าของเธอขบกัน “กึก” แต่นั่นทำให้คนที่โดนเปิดโปงว่ากำลังอึ้งกับผู้ชายที่ใบหน้าคมคายเกิดอาการฟันขบริมฝีปากจนร้องออกมา “ซี๊ด!” ร่างเล็กเมื่อเกิดเจ็บพลันร้องออกมาพร้อมกับมองตา

คำพูดของพินรตายังคงวนเวียนอยู่ในหัวสรัลจันทร์ตลอดทั้งเย็น‘คุณแทนคณินอยากดูแลใกล้ชิดคุณจันทร์ทิพย์ค่ะ’ย้อนแย้งสิ้นดี...ถ้าอยากดูแลภรรยาที่ป่วยใกล้ชิดจนไม่อยากเข้าบริษัท แล้วเสียงเนื้อกระทบเนื้อ ตับ ตับ ตับ กับเลขาหน้าห้องเมื่อกลางวันมันคืออะไร?สรัลจันทร์ยืนกอดอกพิงขอบประตูห้องนอน สายตามองแผ่นหลังของแทนคณินที่กำลังประคบผ้าเย็นบนหน้าผากพี่สาวอย่างเบามือและทะนุถนอมราวกับพี่สาวเธอเหมือนแก้วเจียรไนชั้นดี ที่กลัวจะแตกเบื้องหน้าเขาสามีแห่งชาติ เบื้องหลังสัตว์ป่าหื่นกระหาย... ชายคนนี้เล่นละครเก่งจนน่าส่งเข้าประกวดรางวัลออสก้าสรุปแล้วพี่เขยเป็นคนดีหรือไม่ดีไม่รู้ ที่รู้ ๆ คือเอวดีมากยิ่งคิดถึงภาพนั้นใบหน้าเธอยิ่งเห่อร้อน...จนต้องสลัดศีรษะไปมาสรัลจันทร์เดินเข้าไปใกล้เตียงพยาบาล พิเคราะห์ใบหน้ายามหลับของจันทร์ทิพย์ใกล้ๆ ยิ่งมองก็ยิ่งเกิดความสงสัยขึ้นมาในใจคนเป็นมะเร็งก้านสมองระยะสุดท้าย ผ่านการผ่าตัดมาตั้งสามครั้ง... ทำไมผิวพรรณยังคงผุดผ่อง? แม้หน้าตาจะซีดเซียวไปบ้างเพราะไม่ได้ตากแดด แต่เรือนร่างกลับยังดูอวบอิ่ม สดใส เส้นผมยาวสลวยสีดำสนิทไม่ได้หลุดร่วงสักเส้นอย่างคนป่วยฉีดสารเคมีบำบัดทั่

สรัลจันทร์ไม่อยากจะเชื่อว่าตัวเองอยู่ในสายตาของคนตรงหน้าตลอดเวลา แม้กระทั่งยามที่เธอหิวน้ำแล้วเดินมาหาน้ำกิน ก็ยังไม่วายพ้นสายตาคนตรงหน้าแต่ดูเหมือนพร้อมทัพพ์จะจับตามองทุกฝีก้าวเกินไป ทำให้เธอหรี่ตามองเขาอย่างจับผิด“ฉันแอบดูพี่เขยเล้าโลมพี่สาว แล้วนายเกี่ยวอะไร”“เกี่ยวสิ”พร้อมทัพพ์ยิ้มยั่ว ยันฝ่ามือลงกับผนังข้างหัวเธอ บีบบังคับให้ร่างเล็กตกอยู่ในวงแขนของเขาโดยสมบูรณ์ที่ยากจะหนีออกไปได้นัยน์ตาคมกริบฉายแววลามเลียอย่างเปิดเผยไล่ตั้งแต่ใบหน้าเห่อร้อนลงมาถึงทรวดทรงกอดรัดใต้ชุดนอนแสนบางเบานี่เธอต้องการยั่วชัด ๆ“ก็การกระทำของเธอมันฟ้อง... ว่าช่องทางข้างล่างมันตอดรัดจนคันยิบๆ อยากหาอะไรแข็งๆ มาสอดใส่จนแทบไม่ไหว”“ปากเสีย!”สรัลจันทร์เชิดหน้าสู้ สายตาจ้องตอบอย่างไม่ยอมแพ้ ทั้งที่หัวใจเต้นตึกตักแทบหลุดจากอกเขาไม่ตอบกลับเธอแต่เลือกจะดึงมือเรียวสวยขึ้นมาจากนั้นสูดดมอย่างผู้ชายหื่นกระหาย“นี่มันกลิ่นน้ำหวานนี่...เธอเสี้ยนขนาดนี้ยังปฏิเสธฉันอีกหรือไง” นอกจากเปิดโปงก็เอามาดมแล้วก็ดูดดังจ้วบ!“นี่นาย...” สรัลจันทร์ไร้คำจะแก้ตัว เพราะหลักฐานคาตา แต่ว่าเธอจะอยากหรือไม่อยากไม่เกี่ยวกับคนอื่นสักห

ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก! “พร้อมทัพพ์... นายอยู่ในนั้นหรือเปล่า?”เสียงเคาะประตูและน้ำเสียงทุ้มนุ่มของแทนคณินที่ดังขึ้นจากอีกฝั่ง ทำให้บรรยากาศที่เร่าร้อนชะงักพร้อมกับแรงตอดรัดถี่ ๆ และนั่นเกือบทำให้เขาแตกไม่ได้...เขาจะเสร็จแค่ส่วนหัวไม่ได้ ส่วนสรัลจันทร์คงตกใจจะบีบรัดแทบไม่ไหวแล้วสินะ ใบหน้าของเธอตื่นตะลึงอย่างเห็นได้ชัด“เธอรัดแน่นไปแล้ว...ฉันเกือบแตก”“เอาออกไป...พี่เขยจะเข้ามา” สรัลจันทร์ใจเต้นตึกตัก บอกเลยว่าเธอไม่เคยลักลอบได้เสียแบบนี้มาก่อนเลย นี่มันอะไรกันนะ...อยากจะบ้าตายเธอทำตัวเหมือนกำลังเล่นชู้กับสามีชาวบ้าน ทั้ง ๆ ที่คนตรงหน้าก็แค่น้องชายพี่เขย และเป็นเป้าหมายของพ่อเธอที่ต้องการจะจับบ่อเงินบ่อทองเพิ่มอีกบ่อแต่บ่อเงินดันหล่อเสียด้วยสิ...ต้องบอกว่าวาสนาสลัลจันทร์ก็เข้าที คิดอีกทีพี่สาวของเธอก็มีวาสนากับพี่เขยเหมือนกัน ทั้งหล่อทั้งใหญ่ ทั้งยาว แถมเอวดีด้วยแต่ตอนนี้เธอกับเขาควรจะผละออกจากกันก่อน“ไม่ต้องกลัวหรอก...พี่ชายฉันไม่เข้ามา”“นายรู้ได้ยังไง”“เดา”โถ...คนบ้าดันให้ความหวังเสียอย่างนั้น ไอ้เราก็นึกว่ามีเหตุผลดี ๆ อะไร แต่นอกจากไม่เอาแท่งเนื้อออกไปแล้วยังพยายามดันเข้ามาอีก“