All Chapters of พี่เขยคะฉันขอเข้าไปหน่อยได้ไหม 3P: Chapter 51 - Chapter 60

ความเงียบสงัดโรยตัวเข้าปกคลุมห้องโถงพูลวิลล่าทันทีที่หน้าจอดับวูบ เสียงคลื่นซัดสาดชายหาดยามเช้าดังแว่วเข้ามาแทนที่เสียงกรีดร้องสาปแช่งจากบ้านใหญ่ สรัลจันทร์กับจันทร์ทิพย์ยังคงจ้องมองสมาร์ตโฟนที่วางนิ่งอยู่บนเคาน์เตอร์ครัวหินอ่อนด้วยแววตาทึ่งระคนไม่อยากเชื่อสายตาจันทร์ทิพย์ค่อยๆ ละสายตาจากหน้าจอดำสนิท หันไปมองสามีที่นั่งไขว่ห้างพิงพนักเก้าอี้ ท่าทางของแทนคณินดูสงบนิ่ง ผ่อนคลาย ราวกับเรื่องคอขาดบาดตายเมื่อครู่เป็นเพียงเกมที่เขาปัดนิ้วเล่นแก้เบื่อ

แทนคณินแค่นหัวเราะในลำคอ เสียงทุ้มต่ำสะท้อนความหื่นออกมาอย่างชัดเจน ปลายลิ้นร้อนที่เปรอะเปื้อนคราบน้ำหวานตวัดเลียริมฝีปากตัวเองช้าๆ ชายหนุ่มไม่ยอมทำตามคำขอร้องของจันทร์ทิพย์ในทันที ทว่ากลับยกมือข้างที่เพิ่งใช้ล้วงคว้านร่องรักของสรัลจันทร์ขึ้นมา ปลายนิ้วยาวยังคงชุ่มโชกไปด้วยเมือกใสและกลิ่นคาวกามของน้องเมีย เขาขยับก้าวเข้ามายื่นปลายนิ้วเปียกชุ่มนั้นไปแตะบดคลึงริมฝีปากอิ่มของภรรยาตัวเองให้ได้ลองชิม“อยากให้

หลังจากทริปหัวหินแบบฉ่ำ ๆ ก็ถึงวันที่นัดกับหมอเรื่องตรวจร่างกาย กลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อและบรรยากาศอันเงียบสงบในห้องตรวจแพทย์เฉพาะทางระบบประสาทของโรงพยาบาลเอกชนชั้นนำ ไม่ได้สร้างความกดดันให้จันทร์ทิพย์เหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา หญิงสาวนั่งเคียงข้างแทนคณินที่กุมมือเธอไว้มั่น ใบหน้าของแพทย์เจ้าของไข้ที่เคยเคร่งเครียดกลับมีประกายความยินดีฉายชัด“ผลการตรวจชิ้นเนื้อและยีนพันธุกรรมรอบล่าสุดของคนไข้ ถือเป็นปาฏิหาริย์มากครับ” นายแพทย์อาวุโสคลี่ยิ้ม หมุนหน้าจอคอมพิวเตอร์ให้ทั้งคู่ดูภาพสแกนสมอง “จากเดิ

สายลมยามค่ำคืนพัดพาเอาละอองความชื้นจากแม่น้ำเจ้าพระยาขึ้นมาปะทะผิวเนื้อเนียนละเอียด จันทร์ทิพย์ยืนขาสั่นระริกอยู่ริมขอบระเบียงกระจกใสบานยักษ์ ฤทธิ์ไวน์แดงที่ยังคงคุกรุ่นแล่นพล่านอยู่ในกระแสเลือดบวกกับคำชักชวนอันดิบเถื่อนของสามี ทำให้สติสัมปชัญญะที่เคยยึดมั่นในกรอบเกณฑ์พร่าเลือนจนแทบไม่เหลือชิ้นดี เธอช้อนสายตาฉ่ำน้ำที่หวานเชื่อมขึ้นสบประสานกับนัยน์ตาคมกริบของแทนคณินผู้เป็นสามี หัวใจเต้นระรัวประท้วงความบ้าคลั่งในอก ทว่าเบื้องลึกของจิตใจกลับร่ำร้องโหยหารสสัมผัสที่แปลกใหม่ ด้วยตนเองห่างหายไปนานนับปีเพราะความเจ็บป่วย และสามีต้องทนทรมานเพราะนางแทนคณินโน้มใบหน้าคมคายลงมาจุมพิตซับริมฝีปากอิ่มบวมเจ่ออย่างอ่อนโยน ลิ้นร้อนแตะแต้มละเลียดชิมรสหวานปนฝาดของไวน์ชั้นเลิศ ชายหนุ่มคลายความดุดันลง เหลือเพียงความทะนุถนอมเพื่อปลอบประโลมภรรยาตัวน้อย“ไม่ต้องกลัวนะคนดี...” ชายหนุ่มกระซิบถ้อยคำหวานพร่าชิดริมฝีปาก “ผมรู้ว่าคุณเพิ่งฟื้นตัว คืนนี้ผมกับพร้อมทัพพ์จะไม่รุนแรง... เราจะดูแลคุณอย่างนุ่มนวลที่สุด จะพาคุณไปลิ้มลองความสุขที่คุณขาดหายไปนาน ค่อยเป็นค่อยไป ดึงเวลาให้คุณเสียวจนลืมความทุกข์ไปเลย”ราวกับสามี

สายตาของแทนคณินที่จ้องมองมาดุดันและหิวกระหายราวกับสัตว์ป่าที่กำลังจะขย้ำเหยื่อ ชายหนุ่มไม่รอช้าก้าวขึ้นไปบนเตียงคิงไซส์ทันที เสียงฟูกหนายุบตัวลงตามน้ำหนักตัว มือหนาคว้าหมับเข้าที่ข้อเท้าเนียนของสรัลจันทร์แล้วกระชากลากร่างระหงเข้ามาแนบชิด สะโพกผายที่ยังคงมีน้ำหวานไหลเยิ้มเปรอะเปื้อนผ้าปูที่นอนถูกยกขึ้นสูงอย่างไม่ปรานี“อ๊ะ! คุณแทน...” สรัลจันทร์ที่ยังหอบหายใจรวยรินจากการช่วยตัวเองอุทานขึ้นมาด้วยความตกใจ ทว่ายังไม่ทันจะได้ขยับหนี ประตูกระจกบานเลื่อนก็ถูกผลักเปิดออกกว้างพร้อมทัพพ์ประคองจันทร์ทิพย์ที่สวมเพียงเสื้อคลุมผ้าซาตินตัวบางก้าวเข้ามาในห้องนอน แสงไฟสลัวสาดกระทบใบหน้าหวานของคนเป็นพี่สาวที่บัดนี้ไร้ซึ่งความเอียงอาย ฤทธิ์แอลกอฮอล์และรสสวาทเนิบช้าที่เพิ่งได้รับจากระเบียงทำให้ดวงตาของจันทร์ทิพย์ฉ่ำเยิ้ม หล่อนมองสภาพน้องสาวแท้ๆ ที่นอนอ้าขาเปลือยเปล่า น้ำรักไหลนองง่ามขาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยเพลิงราคะ“ดูน้องสาวคุณสิจันทร์...” แทนคณินเค้นเสียงต่ำ แววตาคมกริบเหลือบมองเมียตัวเอง “ร่านจนต้องนอนแหวกขาสาวนิ้วบี้ตัวเองยั่วพวกเรา... คุณว่าเราควรสั่งสอนน้องสาวตัวดีของคุณยังไงดี?”จันทร์ทิพย์ยกยิ้