Semua Bab อาถรรพ์ลานเกียร์: Bab 21 - Bab 30

[ไวน์]หลังจากผมเล่าเรื่องเดือนหนาวให้ลุงหมอฟัง ลุงก็เอาแต่เงียบ มองออกไปนอกระเบียง สงสัยจะคิดหนักล่ะสิ ถ้าแค่สอนหลานจีบสาว จากประสบการณ์เสือผู้หญิงที่ทิ้งลายแล้วของลุงหมอก็คงช่วยผมได้เยอะเลยล่ะ แต่นี่เดือนหนาวมีคนที่ชอบอยู่แล้ว แถมยังมีพ่อเป็นเฟอร์เฟคแมน มีพ่อเป็นฮีโร่ในดวงใจ แล้วผู้ชายอย่างผมจะเอาอะไรไปเดิมพันล่ะ นอกจากทำให้เดือนหนาวยิ้มได้ทุกวันแล้ว ผมก็มองไม่เห็นหนทางที่จะได้เป็นแฟนเดือนหนาวเลย“ไวน์ชอบ…เขาจริง ๆ เหรอ” ลุงที่เงียบไปนานสองนานถามขึ้น สงสัยจะคิดอะไรดี ๆ ออกแล้วสิ“ครับ ยิ่งได้รู้จักผมก็อยากดูแล ยิ่งได้รู้จักผมก็อยากปกป้อง อยากทะนุถนอม ผมอยากทำให้เขาพิเศษกว่าผู้หญิงคนไหนที่ผมเจอมา ผมอยากให้เขามองผมด้วยแววตาที่ไม่มีคนอื่นมาแทรกอยู่ ผมอยากให้เขาคิดถึงผมเวลาที่ไม่ได้เจอกัน ไม่ใช่นั่งเพ้อหาใครอีกคนที่ไม่สนใจอะไรเขาเลย”“…งั้นเหรอ” ลุงพึมพำเบา ๆ ซึ่งผมก็พยักหน้าให้“หรือบางทีผมควรพอแค่นี้ดีลุง จะได้ไม่ต้องรู้สึกแย่ ในเมื่อเรารู้ว่าทางข้างหน้าจะเกิดอะไรขึ้น งั้นเรารีบยอมแพ้ตอนนี้ดีไหมลุง ผมไม่อยากเจ็บ” ผมหันไปถามลุงด้วยแววตาจริงจัง ถึงจะรู้สึกดีกับหนาวแต่ถ้ามันมีความเป็นไปไ

[ไวน์]หลังจากเตรียมมื้อเย็นเสร็จ ผมก็รีบไปอาบน้ำเพราะลุงกับป้ายังไม่กลับมา ที่สำคัญไม่รู้ว่าลูกสาวลุงกับป้าจะกลับมาหรือเปล่าเลยเข้ามาใช้ห้องน้ำในห้องนอนพวกท่าน อีกอย่างเสื้อผ้าลุงอยู่ในนี้ด้วยจะได้ไม่ต้องเดินเข้าเดินออกซ่า!สายน้ำจากฝักบัวเพดานที่ไหลลงมาราดรดตัวทำให้อารมณ์ของผมที่ดีอยู่แล้วดีขึ้นไปอีก ยืนฟอกสบู่อยู่นานสองนานก็จัดการเช็ดเนื้อเช็ดตัวให้เรียบร้อย ก่อนจะพันผ้าเช็ดตัวไว้รอบเอวแล้วรีบออกจากห้องน้ำไปแกร๊ก![เดือนหนาว]แกร๊ก!“พ่อขา”พรึบ!“กรี๊ดด!”“อ๊ากก!”ทันทีที่ได้ยินเสียงคนในห้องน้ำเปิดประตู ฉันก็รีบโผเข้าไปกอด ทว่าก็ต้องกรีดร้องออกมาด้วยความตกใจเมื่อร่างใหญ่ของคนที่เดินออกมาไม่ใช่พ่อฉัน แถมตอนนี้เขายัง…“นะ…หนาวจะเหลือกตามองทำไมเนี่ย! หันหน้าไปเซ่!”“ละ…แล้วไวน์จะดึงผ้าเช็ดตัวไปปิดนมไว้ทำไมล่ะ! ปล่อยมันลงมาปิดข้างล่างสิ!”“ก็คนมันตกใจนี่ หนาวน่ะ หันไปเลยนะ เหลือกตามองอยู่ได้” คนตรงหน้าร้องบอกก่อนจะปล่อยชายผ้าเช็ดตัวลงมาไว้ตามเดิมพร้อมยกมือสองข้างปิดนมเอาไว้ราวกับเขินอาย“กะ ก็เวลาหนาวตกใจ หนาวจะเหลือกตามองนี่!”“โธ่ หนาวหันไปก่อน ไวน์อาย”“นะ หนาวไม่อยู่แล้ว” พอตั้ง

[ธันวา](ตัวเอกจากเรื่องหมอล่าเกียร์)ขณะที่ผมกำลังขับรถกลับบ้านเพื่อไปทานมื้อเย็นตามที่นัดไว้กับเด็ก ๆ  ผมก็นึกถึงเรื่องราวในสมัยก่อนตอนตัวเองยังเป็นวัยรุ่นอยู่ กว่าจะได้ดีมีครอบครัวที่ดีอย่างที่เป็นอยู่ทุกวันนี้ไม่ใช่เรื่องง่าย นอกจากจะชนะใจคนรักแล้ว เรายังต้องอดทนและปรับตัวให้เข้ากับคนรักอีก ไหนจะต้องทำให้คนในครอบครัวของคนรักยอมรับในตัวเราอีกสำหรับหลานชายของผมคนนี้ที่ผมรู้จักมาตั้งแต่เด็ก ช่วยพ่อมันเลี้ยงมากับมือเพราะผมกับพ่อมันสนิทกัน ไวน์จัดได้ว่าเป็นคนที่มีอะไรหลายอย่างที่คล้ายกับผม ถึงที่ผ่านมาผมจะรู้จักชื่อเสียงด้านลบในเรื่องผู้หญิงของหลานชายคนนี้มาบ้าง แต่ผมมั่นใจว่าถ้าไอ้หลานคนนี้มันคิดจริงจังกับใครแล้ว มันก็คงเป็นเหมือนผมนี่แหละ ผมในตอนนั้นพอได้เจอแม่ของลูก ผมก็เปลี่ยนตัวเองใหม่ไวน์เป็นผู้ชายเพียงคนเดียวที่ผมมองว่าจะสามารถรับมือกับลูกสาวผมได้ เดือนหนาวมีอะไรหลายอย่างเหมือนแม่ของเธอ มีแต่คนที่สนิทกับเธอเท่านั้นที่รู้ข้อนี้

[เดือนหนาว]หลังจากที่ฉันแยกกับไวน์ ฉันก็นอนจ้องจอมือถือเป็นชั่วโมง เพิ่งรู้ว่าพอเป็นแฟนกันแล้วมันทำให้เราอยากอยู่ด้วยกันตลอดเวลา อยากเห็นหน้าทุกวัน อยากได้ยินเสียงทุกครั้ง และฉันก็เพิ่งรู้ว่าฉันไม่อยากอยู่ห่างไวน์เลยติ๊ง!เสียงแจ้งเตือนข้อความเข้าทำให้ฉันที่นอนเขี่ยหน้าจออยู่รีบเปิดอ่านข้อความY eiei : อ่านเร็วจังเดือนหนาว : เล่นเกมอยู่Y eiei : ถามจริง?เดือนหนาว : เดี๋ยวเหอะY eiei : พรุ่งนี้ไปข้างนอกกันไหมเดือนหนาว : มารับสิY eiei : ครับผมเดือนหนาว : ไวน์Y eiei : จ๋า

[เดือนหนาว]ฉันกับไวน์ใช้เวลาไม่นานก็เดินทางมาถึงคอนโดมิเนียนมของไวน์ ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากมหาลัยของเรามากนัก ก่อนหน้านี้เราสองคนแวะซื้อของที่ซุปเปอร์มาร์เก็ตสำหรับทำมื้อเช้ามาด้วย“ห้องรกหน่อยนะ” คนที่เดินอยู่ข้างฉันหันมาบอกขณะกดรหัสผ่านข้างประตู ไม่นานเสียงสัญญาณปลดล็อคก็ดังขึ้น“โอ้โห บอกหนาวได้ไหมว่านี่คือห้องผู้ชาย” ฉันหันไปถามคนที่เดินนำเข้าไปในห้อง “สะอาดแล้วก็เป็นระเบียบกว่าห้องหนาวอีก” ฉันแซวต่อที่บอกว่าทำกับข้าวเป็น ทำงานบ้านเก่งนี่คงจริงสินะ“เห็นผลงานของไวน์แล้วหนาวสนใจรับไปเลี้ยงไหม ซื่อสัตย์ จริงใจ รักจริง ทำกับข้าวเก่ง ทำงานบ้านเป็น การบ้านก็ขยันส่ง” คนที่เดินนำเข้าไปในครัวถามฉัน เขาจัดแจงคลี่ถุงออกแล้วล้างผักอย่างคล่องแคล่ว“ขายของเก่ง” ฉันว่ายิ้ม ๆ ก่อนจะเดินไปหยุดอยู่ข้างเขา คนโดนแซวตั้งหน้าตั้งตาล้างผักและเนื้อสัตว์อย่างชำนาญ นี่ไวน์เป็นลูกพ่อฉันอีกคนหรือเปล่าเนี่ย ทำไมถึงได้เหมือนกันขนาดนี้“มองแบบนี้คิดไรกับไวน์ปะเนี่ย” คิ้วเข้มเลิกขึ้นเมื่อหันมาสบตากับฉันที่เอาแต่มองมือเขา“แค่มองเอง”“หนาวมองอย่างเดียวได้ไหม อย่ายิ้มสิ” คนข้าง ๆ หันมาบอกขณะเช็ดมือกับผ้าที่แขวนอยู่ต