All Chapters of My Boyfriend Abandoned Me, But I fell For His Uncle (SPG): Chapter 1 - Chapter 10

ELENA'S POV Nanlaki ang mga mata ko nang tuluyang tumalikod si Dylan. Bitbit ang maliit na backpack at ang maleta naming dalawa, wala man lang siyang pag-aalinlangan na iwan ako sa gitna ng bus terminal. "Dylan!" sigaw ko habang hinahabol siya. Ngunit hindi man lang siya lumingon. Parang isang iglap, gumuho ang lahat ng pinangarap naming dalawa. Nanginginig ang mga kamay kong hinawakan ang tiyan ko. Dalawang buwan... Dalawang buwan nang may buhay na lumalaki sa sinapupunan ko.Hindi pa niya alam. Balak ko sanang sabihin iyon ngayong araw. Ang araw na dapat ay magsisimula kami ng bagong buhay. Pero mukhang ako lang pala ang nangangarap. Maya-maya'y nag-vibrate ang cellphone ko. Isang text mula kay Dylan. Dylan: I'm sorry, Elena. Hindi kita kayang panindigan. Pinili ko ang pamilyang magbibigay sa akin ng magandang kinabukasan. Kalimutan mo na ako. Parang may kutsilyong paulit-ulit na tumarak sa puso ko. Napaluhod ako sa sementadong sahig habang walang tigil ang pag-

ELENA'S POV Pagkatapos ko na magbihis mabilis na akong bumaba ng kwarto. Nakangiti na sa akin si ate Belen na naghihintay sa sala. " Ang ganda mo naman, Elena. Ang sexy mo pa," humahangang wika niya na pinasadahan pa ako ng tingin mula ulo hanggang paa. " Si ate Belen talaga. Jogging pants at t-shirt lang ang suot ko at nakatali lang ang buhok ko. " Tumawa siya," Basta kaya alam ko na. " " Ha? Anong alam mo po,Ate?" " Wala...tayo na." Niyaya na niya ako na lumabas na kami para maumpisahan na namin ang aming pamamasyal. Napahanga agad ako sa labas ng bahay ni Adrian. Hindi naman mansyon ang bahay niya sakto lang ang laki na sapat na para magkakitaan ang mga tao sa loob. Preskong hangin agad ang sumalubong sa amin nang medyo malayo na kami sa bahay ni Adrian. " Ang ganda naman dito, Ate." " Rest house ito ni sir Adrian. Dito siya namalagi kapag gusto niyang magpahinga at kapag pagod siya sa siyudad." " Hmm, may pamilya po ba si Adrian?" wala sa sarili kong t

ELENA'S POV Nagpasya na kaming bumalik sa bahay ni Adrian.May inutusan na siyang tao na siyang magsundo sa amin ng sasakyan. Para na rin makapagpahinga na ako. Hindi ko alam kung mabait ba ako sa past life ko. Bakit ganito nalang kabait si Adrian sa akin? Hindi parin pala ako tuluyang pinabayaan sa itaas na mag-isa at mapahamak kami ng baby ko. " Salamat po, Adrian," pasasalamat ko sa kanya nang hinatid pa niya ako sa kwarto na tinutuluyan ko. Daig ko pa ang buhay prinsesa kay Adrian. Tinitigan niya lang ako at kalaunan ngumiti. " Take a rest." Wika niya. May sinasabi pa siya sa akin na tahimik lamang akong tumango bilang tugon. Sumampa agad ako sa kama nang maramdaman ko ang pagod. Ilang oras din ang ninatili namin sa ilog. Nabusog pa nga ako sa pagkain na dala ni Adrian. Bago ako tuluyang umidlip. Tiningnan ko muna ang cellphone ko baka may text na sa akin ang kaibigan ko na si Bethany. May miss call ngunit ibang number naman na hindi nakasave sa phonebook ko. Hu

ELENA'S POV Tahimik lang ako habang nasa loob na ng sasakyan ni Adrian. Katabi ko siya sa loob na tahimik lang din habang busy sa kapipindot ng kanyang cellphone. Kaya malaya kong napagmasdan ng lihim ang kanyang gwapong mukha. " May sasabihin ka ba, Elena?" nagulat ako nang bigla siyang lumingon sa akin na ngayon ay nakangisi na. " Ah, wala po," mabilis kong sagot na agad binaling ang aking tingin sa labas ng bintana. Narinig ko pa ang mahina niyang tawa. Tinatawanan ba niya ako? Nakita kaya niya na panay sulyap ko sa kanya? " Anong plano mo na ngayon? Alam mo nang niloloko ka ng kaibigan mong si Bethany?" tanong niya. Nilingon ko siya ulit," Wala akong balak sa kanya. Mas naka-focus ako ngayon sa pinagbubuntis ko.Gusto ko sanang habang maliit pa ang aking tiyan,makahanap ako ng trabaho. Kahit pa extra-extra lang." Mahabang wika ko. Nakita ko naman ang reaksyon ng mukha niya. " Gusto mo talagang magtrabaho? Hindi mo naman kailangan, kaya ko naman kayong buhayin ng ba

ELENA'S POV Kahit nakaramdam na ako ng gutom tiniis ko pa rin ang sarili na hindi lalabas ng kwarto. Dalawang araw ng nandito si Faye sa bahay ni Adrian. Sa tuwing magtagpo ang aming landas lagi nalang nuya akong tinaasan ng kilay at nandidiri sa akin na para bang may nakakahawa akong sakit. Napaayos ako ng upo sa kama nang may biglang pumasok sa kwarto ko. " What's wrong with you, Ellena? There's something wrong?" Sunod-sunod na tanong ni Adrian.Ngayon lang ulit kami nagkita dahil madalas siyang wala sa bahay niya. At kung makarating man siya ng bahay tuwing gabi. Malaman tulog na siguro ako sa oras na iyon. "Adrian..." mahinang sambit ko sa pangalan niya. Nag-alala niya akong nilapitan at tumabi siya sa akin ng upo sa kama. " I was worried, minsan ka nalang daw lumalabas sa kwarto mo. Diba sabi ko sa'yo kailangan mong maglakad-lakad at magpainit saglit." Aniya, na hindi mapigilan ang sarili na haplusin ang mukha ko. Napangiti ako ng tuluyan sa ginawa niya. Nararamdaman