Semua Bab The Billionaire Thought I'd Never Leave : Bab 11 - Bab 20

Yuan, hindi ko mahanap si Daddy ngayon. Kung magbabago ang isip mo at gusto mong samahan kita, tawagan mo si Mama sa Biyernes ng gabi, ha?"Hindi natuwa ang bata sa narinig. Walang imik, ibinaba niya na lamang ang telepono. Tinitigan ito ni Isabela at bumuntong-hininga. Kung hanggang ngayon ay ayaw pa ring sumama sa kanya ni Yuan kailangan na niyang pag-isipan kung paano na ito kung sakaling maghiwalay na sila. Alam naman niyang hindi kakailanganin ng pamilyang Lim ang tulong o sustento mula sa kanya. Marahil, gaya ng sinabi ni Lolo, mas makabubuti kung mananatili na lamang si Yuan sa pamilyang Lim upang maging susunod na pinuno nito. Tungkol naman sa kanilang ugnayan bilang mag-ina, kailangan na lamang nilang makita kung ano ang mangyayari; kung maging masyado na itong mahirap, baka kailangan na rin nilang sumuko. Handa na si Isabela na palayain ang lahat.Sa kabilang banda, nagpatuloy si Viviane, "Bumabalik na rin kasi si Amber. Halos sabay kaming nagpahayag ng pagbabalik sa Tsina.

Noong kasing-edad ni Yuan si Rafael, mas higit pa sa hirap ang dinanas ko kaysa sa kanya," sagot ni Rafael.Tama nga iyon. Bumalik sa alaala ni Isabel ang unang pagkakataong nakilala niya ito. Noon ay naiwan si Rafael na mag-isa sa isang malaking bahay sa lalawigan. Malinaw pa sa isip niya—malaki man ang bahay, ay wala nang ibang nakatira doon kundi siya lamang. Madalas siyang sumisilip sa pintuan; lagi niyang nakikitang nag-iisa ang batang si Rafael, at tiyak na takot na takot ito noon. Doon unti-unting nahulog ang loob ni Isabela sa kanya—mula sa madalas na pagmamasid, ninais niyang yakapin at aliwin ang batang tila laging nag-iisa. Tunay na hindi naging madali ang naging buhay ni Rafael noon.Paglipas ng panahon, bumalik siya sa Lungsod at kinilala bilang tunay na tagapagmana ng pamilyang Lim. Siya mismo ang sinanay ni Lolo, hanggang sa lumaki siyang mahusay na pinuno na tumutugon sa lahat. Ngunit sa prosesong iyon, tila nagbago na ang lahat.At ngayon naman ay si Yuan.. Ang paglak

Tunay na napakahirap ng kinalalagyan ni Isabela ngayon. Ngunit ayaw na niyang humingi o kumuha ng kahit ano mula pa sa pamilyang Lim. Determinado siyang bitawan ang lahat ng hindi sa kanya. Mula ngayon, mabubuhay na lamang siya para sa kanyang sarili. Binigyan na niya ang sarili ng pagkakataong mag-alinlangan, ngunit paulit-ulit na ipinaramdam sa kanya ng katotohanan ang katapusan. Ayaw na niyang panatilihin pa ang kasal na ito. Panahon na upang punuin ang kanyang buhay ng mga bagay na tunay na magbibigay sa kanya ng sigla at ligaya."Sige po. ihahanda ko ang lahat ayon sa inyong kagustuhan," wika ng abogado.Pagkatapos ibaba ang telepono, biglang gumaan ang pakiramdam ni Isabela. Hayaan na silang maglaho mula sa kanyang buhay, dahil hindi naman ito tunay na nagmamahal sa kanya. Alam niyang tama ang kanyang ginawa.Mula ngayon, anuman ang mangyari, uunahin na niya ang pagmamahal sa sarili at ang kanyang sariling kapakanan. Mananatili siyang mapagmahal at responsableng ina, ngunit hind

“Nauunawaan ko. Nag-aalala ka na baka mapahiya ko ang iginagalang na pamilyang Lim. Ngunit Rafael, huwag mong kalimutan—maghihiwalay na tayo sa lalong madaling panahon. Simula ngayon, anuman ang gawin ko ay wala nang kinalaman sa pamilya ninyo. Isa pa, sumasayaw lang naman ako; karaniwang gawain iyan. Paano pa makakaapekto iyan sa inyong pamilya?”Dahan-dahang nagsalita si Isabela habang nakayuko. Maghihiwalay rin naman tayo, kaya ano pa ang saysay ng pagpapaalala mo sa akin ngayon? Noong handa na siyang sumuko at itigil na ang pagmamahal, bakit hindi pa rin ito makipag-usap nang maayos? Tila anuman ang mangyari, hinding-hindi sila magkakaunawaan nang maayos. Palagi na lamang siyang pinapahirapan at ipinapahiya ni Rafael. Ang pagtatagpo ba nila ay isa lamang malupit na biro ng tadhana—na kung sino man ang magseryoso ay tiyak na magdurusa nang labis?“Akala mo ba ganoon kadali ang paghihiwalay? Masyado kang walang muwang Isabela,,” dagdag ni Rafael. “Hindi papayag ang matanda.”Biglang

Ngunit nang lumingon siya at makita si Rafael agad na nagbago ang kanyang mukha at dahan-dahang binuksan ang pinto.Bakas ang pag-aalala sa mukha ni Rafael. “Viviane, anong nangyari? Masama ba ang pakiramdam mo? Bakit napakaputla mo?”Hindi niya maaaring aminin ang katotohanan, kaya nagsinungaling siya. “Wala naman. Sobrang namiss lang kita nitong mga nakaraang araw kaya hindi ako makatulog, at medyo nanghina na rin ako.”Buong pagmamahal na wika ni Rafael, “Kasalanan ko ang lahat ng ito. Hindi ko dapat hinayaang magtagal ako nang malayo sa iyo. Alam kong ginawa mo ang lahat para sa akin. Kung hindi mo ako iniligtas noon, hindi ka sana nagkaroon ng ganitong nakatagong karamdaman na nagpapahina sa iyong katawan ngayon.”Inilagay ni Viviane ang kanyang daliri sa labi niya upang patigilin siya. “Huwag mo na itong pag-usapan pa, Rafael. Ayoko nang balikan ang nakaraan, at halos hindi ko na rin ito maalala—pero handa akong gawin ang lahat para sa iyo.”Niyakap ni Rafael si Viviane at dahan