Todos los capítulos de บันทึกสามสิบวัน เปลี่ยนเจ้าหนี้ให้เป็นที่รัก: Capítulo 31 - Capítulo 40

“ไง ไอ้สวะแซ่ซ่ง” “ทักทายน้องชายแบบนี้เหรอ” ซ่งหยุนเซินเดินมาพร้อมหน้าเปื้อนยิ้ม ซ่งจื่อเซวียนรู้ดีว่ารอยยิ้มนั้นเสแสร้งแค่ไหน“ฉันไม่มีน้องชายอย่างแก”“ไม่เอาน่าคนตระกูลเดียวกันแท้ ๆ คุณปู่ถามถึงหาเวลากลับไปที่บ้านบ้างสิ”ซ่งจื่อเซวียนลุกขึ้น ปรายตามองด้วยสายตาเย็นชา“หึ” เสียงสบถในลำคอแสดงความเย้ยหยัน ซ่งจื่อเซวียนเดินจากไปราวกับซ่งหยุนเซินเป็นแค่ธาตุอากาศในสายตาเขา ซ่งหยุนเซินเก็บอาการไม่ตอบโต้ด้วยความรุนแรงแต่ในแววตาแฝงความอาฆาตหลังแยกตัวออกจากซ่งหยุนเซิน ซ่งจื่อเซวียนหยุดเดินแล้วหันมาสั่งจางฮุ่ยหมิง“ไปสืบมาว่าทำไมมันถึงมาร่วมงานนี้” การพบกันในงานนี้และการที่ซ่งหยุนเซินจงใจเข้ามาทักทายคงไม่ใช่แค่เรื่องบังเอิญ ยิ่งการเจอหน้ากันอีกครั้งในรอบหลายปี เกิดขึ้นหลังเหตุการณ์ที่กองปราบบุกทลายคลับผิดกฎหมายที่ซ่งหยุนเซินใช้เสี่ยตงบังหน้าเพื่อฟอกเงินและค้ามนุษย์ด้วยแล้วยิ่งปล่อยผ่านไม่ได้“ครับ”เซี่ยอวี่ถิงกลับมาถึงบ้าน ป้าหวังยืนรอต้อนรับเธอที่หน้าประตู เธอถามหาซือเหยาและมู่ซีจากป้าหวัง “หลังจบงานวันนี้ให้ทั้งสองคนมาที่ห้องของฉันหน่อยนะคะ”“ได้ค่ะ คุณเซี่ย” ป้าหวังตอบรับเซี่ยอวี่ถิงเด

ซ่งจื่อเซวียนลงพื้นที่กับทีมงานของโครงการเพื่อดูพื้นที่จริงขนาดกว่าหมื่นไร่ ข้าราชการ นักการเมืองท้องถิ่น รวมทั้งนักธุรกิจมากหน้าหลายตา เสนอหน้าเข้ามารุมล้อมจนซ่งจื่อเซวียนชักรำคาญจางฮุ่ยหมิงรับหน้าในการสร้างความสัมพันธ์และรักษาคอนเนคชันของคนเหล่านี้ไว้ซ่งจื่อเซวียนไม่ได้สนใจโครงการนี้แต่เเรก แต่เมื่อรู้ว่าซ่งหยุนเซินสนใจโครงการนี้เขาจึงต้องเปลี่ยนความคิดใหม่“ไม่นึกว่าคุณชายซ่งจะให้ความสนใจโครงการของเมืองไห่เฉิงเราด้วย” นายกเทศมนตรีเมืองไห่เฉิงแทรกตัวจากกลุ่มคนที่ห้อมล้อมเข้ามากล่าวทักทาย“หมายถึงคุณชายซ่งคนไหนล่ะ” ซ่งหยุนเซินเข้ามาแทรกระหว่างที่ทางนายกเทศมนตรีกำลังทักทายซ่งจื่อเซวียน แม้ตั้งใจทักทายซ่งจื่อเซวียนแต่นายกก็ต้องทำหน้าที่พ่อเมืองที่ดีต้อนรับแขกจากตระกูลซ่งทั้งสองคน คนหนึ่งก็คุณชายใหญ่ของตระกูล แม้แยกตัวออกมาตั้งบริษัทของตัวเองในไม่กี่ปีก็สามารถขึ้นเป็นผู้มีอิทธิพลต่อระบบเศรษฐกิจของเมืองเฮยหลง อีกคนคุณชายรองของตระกูล เเม้โดดเด่นไม่เท่าคนโต แต่ก็เป็นหลานชายคนโปรดของผู้นำตระกูลซ่งในตอนนี้ ด้วยบารมีของตระกูลซ่งก็ทำให้เขามีหน้ามีตาในสังคมชั้นสูงไม่น้อย“เป็นเกียรติที่ได้

‘หนึ่งหมื่นล้าน’ จางฮุ่ยหมิงยกป้ายพร้อมเสนอราคาแทนผู้เป็นเจ้านาย ซ่งจื่อเซวียนนั่งนิ่งไม่ได้สะทกท้านต่อสายตาที่จับจ้องมา ‘แม่งเอ้ย’ ซ่งหยุนเซินสบถอย่างหัวเสีย ‘มีใครเสนอราคามากกว่านี้ไหมครับ’ ทุกคนในงานนั่งนิ่ง เสียงซุบซิบยังคงดังอยู่ภายในห้องประมูล‘หนึ่งหมื่นล้าน ครั้งที่หนึ่ง’‘หนึ่งหมื่นล้าน ครั้งที่สอง’‘และ หนึ่งหมื่นล้าน ครั้งที่สาม’เสียงเคาะปิดราคา ตามมาด้วยเสียงปรบมือของแขกเหรื่อในงาน ไฟแค้นในใจซ่งหยุนเซินกระพือโหมรุนแรงขึ้น เมื่อมองซ่งจื่อเซวียนขึ้นไปบนเวทีราวประกาศชัยชนะที่เหนือตัวเขา ไม่ใช่การชนะประมูลนี้เพียงอย่างเดียว ‘ขอบอกว่าตอนแรกผมไม่ได้สนใจโครงการนี้นัก เพียงแต่ตอบรับคำเชิญเข้าร่วมของท่านนายกเทศมนตรี’ซ่งจื่อเซวียนหันไปก้มหัวเล็กน้อยให้นายกเทศมนตรีที่ยืนเยื้องอยู่ด้านหลังของเขา นายกเทศมนตรีเมืองไห่เฉิงเห็นดังนั้นก็ก้มหน้าตอบรับ‘แต่เมื่อมาถึงที่นี่แล้ว ต้องขอบคุณลูกพี่ลูกน้องของผมที่ทำให้ผมตัดสินใจลงทุนในโครงการนี้’ ซ่งจื่อเซวียนปรายตามองซ่งหยุนเซินที่นั่งอยู่ด้านล่างเวที สีหน้าเรียบเฉยของเขานั้นแสดงอำนาจของผู้ชนะต่อคนเบื้องล่างอย่างไม่คิดปิดบัง‘ผมจะดำเนินการตร

เซี่ยอวี่ถิงลืมตาตื่นขึ้น ซ่งจื่อเซวียนยังคงหลับอยู่ข้าง ๆ ใบหน้าหล่อเหลาโดนแสงแดดอ่อนที่ลอดผ่านผ้าม่านเข้ามา เพิ่มเสน่ห์ให้ดวงหน้าคม เสียอย่างที่เจ้าของใบหน้าดุจสวรรค์สร้างนี้ชอบตีหน้าขรึม หากยิ้มบ่อยกว่านี้สักนิดคงทำให้รังสีความโหดเหี้ยมลดลงได้กว่าครึ่งเธอขยับตัวควานหาชุดคลุมอาบน้ำ ปล่อยให้คนข้าง ๆ หลับต่ออย่างนั้นโดยไม่รบกวน กว่าไฟปรารถนาของเขาจะมอดก็เกือบรุ่งสางเล่นเอาเธอระบมไปทั้งตัว ร่างกายเธอเหมือนถูกสูบพลังงานมหาศาลออกไป แขนขาอ่อนเรี่ยวแรง เสียงโทรศัพท์ของเธอดังขึ้น เธอขยับตัวเอื้อมมือไปคว้าโทรศัพท์ที่โต๊ะข้างหัวเตียง สายเรียกเข้าของจ้าวมู่เจ๋อ เมื่อวานนัดกันว่าจะไปติวหนังสือด้วยกัน แต่เธอยังไม่ได้ให้คำตอบ ตอนนี้เวลาก็เจ็ดโมงกว่าแล้ว เซี่ยอวี่ถิงรีบกดรับ‘ถิงถิง เธอมาติวหนังสือด้วยกันไหม’“อาเจ๋อ คือฉัน…อ๊ะ” เซี่ยอวี่ถิงร้องลั่น เพราะคนข้าง ๆ คว้าเธอเข้าไปกอด มือซนขยำเนินเนื้ออวบอิ่มสองข้างของเธอ‘เธอเป็นอะไรไหม’ ปลายสายถามขึ้นเมื่อได้ยินเสียงเธอร้อง“ปะ…เปล่า เรื่องติว เอ่อ” ‘เรานัดกันแปดโมงครึ่งที่คาเฟ่ ถ้าเธอมาฉันจะส่งโลเคชั่นให้’“ติวหนังสือแปดโมงครึ่งที่คาเฟ่เหรอ” เซี่

ซ่งจื่อเซวียนลอบมองแผ่นหลังของร่างบาง ไม่รู้เพราะอะไรเมื่อเขาเห็นผู้ชายที่นั่งอยู่ด้วยกันกับเธอ กลับยิ่งรู้สึกหงุดหงิดใจ ชายคนนี้ที่เขาให้จางฮุ่ยหมิงไปสืบประวัติมา ‘ผู้ชายคนนั้นชื่อ จ้าวมู่เจ๋อ อายุ 22 ปี ฐานะครอบครัวธรรมดา เป็นเพื่อนของคุณเซี่ยตั้งแต่มัธยมปลาย ทั้งคู่สอบได้ทุนที่มหาวิทยาลัยเดียวกันคนละสาขาวิชา และทำงานพิเศษร้านเดียวกันหลังเลิกเรียนมาตลอด 3 ปีครับ’‘เอ่อ…’‘มีอะไร’ เขาถาม เมื่อเห็นว่าผู้ช่วยของเขาเว้นจังหวะไป‘ไม่แน่ใจว่าเป็นข้อมูลสำคัญไหมครับ’‘ว่ามา’‘ดูเหมือนว่าจ้าวมู่เจ๋อคนนี้ยังโสด และทั้งคู่ก็เป็นเพื่อนที่สนิทสนมกันมากกว่าเพื่อนร่วมชั้นทั่วไปครับ’“หึ” ซ่งจื่อเซวียนเผลอส่งเสียงไม่สบอารมณ์ในลำคอ ภายใต้มาดอันนิ่งขรึมราวไม่สนใจโลกภายนอก แต่ร่างบางกลับไม่ได้คลาดไปจากสายตาของเขาเลย“อ่อ ถิงถิงเขาหล่อมาเลยล่ะ” เพื่อนของเธอพูดขึ้นดังพอให้เขาได้ยิน“หล่อเหรอก็งั้น ๆ เเหละ” ซ่งจื่อเซวียนรับรู้ว่าเธอตั้งใจส่งสารนั้นมาให้เขาได้ยิน“ถิงถิง เธอตาบอดหรือเปล่าเนี่ย สมองส่วนรับรู้ประมวณผลผิดเพี้ยนไปแล้ว แบบนี้ไม่หล่อแล้วแบบไหนถึงหล่อเล่า” “อาเจ๋อของเราหล่อกว่าตั้งแต่ ยิ้มก็บ่อ