"มาหาพี่ ทำไมไม่โทรบอกก่อน จะได้ให้คนลงมารับ" น้ำเสียงของเขาอ่อนโยนจนพนักงานต้อนรับแทบจะล้มทั้งยืน"หนูเห็นว่าพี่ยุ่งอยู่ เลยไม่อยากกวนค่ะ แค่จะเอาข้าวมาส่งแล้วก็จะกลับไปปั่นงานต่อ" อลิซตอบยิ้มๆ ยกถุงผ้าในมือให้เขาดูครอสรับถุงผ้ามาถือไว้เอง เขากวาดสายตามองใบหน้าหวานที่ดูเหนื่อยล้าจากการเรียน ก่อนจะตวัดสายตาคมกริบหันไปมองพนักงานต้อนรับทั้งสองคนที่ยืนสั่นเป็นลูกนก รังสีความน่าเกรงขามกลับมาแผ่ซ่านอีกครั้ง"จำหน้าผู้หญิงคนนี้ไว้ให้ดี" ครอสประกาศเสียงดังฟังชัด ก้องไปทั่วทั้งล็อบบี้ "เธอคือแฟนของฉัน และจะเป็นภรรยาของฉันในอนาคต ต่อไปนี้ถ้าเธอมาที่นี่ อนุญาตให้ขึ้นลิฟต์ส่วนตัวไปที่ห้องทำงานฉันได้ตลอดเวลาโดยไม่ต้องขออนุญาตใครทั้งสิ้น"สิ้นคำประกาศ พนักงานทั้งล็อบบี้รวมถึงผู้บริหารที่ยืนอยู่ด้านหลังต่างพากันก้มหน้าและจดจำใบหน้าของอลิซไว้ในสมองอย่างรวดเร็ว ไม่มีใครกล้าสงสัยในความสำคัญของผู้หญิงคนนี้อีกต่อไปอลิซหน้าแดงซ่านจนถึงใบหู เธอพยายามดึงมือออกจากขอบกุมของเขาด้วยความเขินอาย "พี่ครอส คนมองหมดแล้ว""มองก็ดี จะได้รู้ทั่วกัน" ครอสยักไหล่อย่างไม่ใส่ใ
Last Updated : 2026-08-23 Read more