All Chapters of สถานะหมดแรงรัก: Chapter 41 - Chapter 50

ชายหนุ่มเดินขึ้นมาบนชั้นสองของบ้านแล้ววางสัมภาระต่างๆ ไว้ที่ห้องทำงาน ก่อนเดินเข้าไปในห้องนอนพบกับสิรินดาที่ยืนอยู่หน้าตู้เสื้อผ้า กำลังดึงชุดนอนออกจากตู้ พร้อมกับผ้าขนหนู หญิงสาวหันมายิ้มให้สามี แล้วก้าวเท้ามุ่งหน้าไปทางห้องน้ำ ดลวัฒน์ก็เดินตาม ใช้มือดันประตูห้องน้ำไว้ พร้อมบอกความต้องการ “พี่จะอาบด้วย” พูดจบดลวัฒน์ก็ต้องหยุดมองสีหน้าของภรรยา เมื่อใบหน้าของหญิงสาวอยู่ๆ ก็แดงระเรื่อขึ้นแบบไม่มีสาเหตุ ชายหนุ่มก้มหน้าลงมามองใกล้ๆ ชั่วประเดี๋ยวเดียวก็ล่วงรู้ความคิด จนแสยะยิ้มออกมา “นี่เธอคิดอะไร พี่แค่อยากจะนอนแช่น้ำอุ่นกับเธอก็เท่านั้น” สิรินดาเม้มปากแน่นกว่าเก่า ก่อนค้อนเล็กๆ เพราะคำพูดนั้นไม่เคยเป็นจริงเลย “ไจ๋ไม่เคยเห็นว่ามันจะจบที่แช่น้ำอุ่นสักครั้ง” หญิงสาวว่าและพยายามจะซ่อนอาการสั่นไหวในใจ แต่ก็ไม่อาจหลบพ้นจากสายตาที่จ้องมองมาได้ ดลวัฒน์ไหวไหล่ ไม่ได้ปฏิเสธใดๆ เพราะมันคือเรื่องจริงอย่างที่สิรินดาว่า เพราะสุดท้ายแล้วไม่เตียงก็ห้องนั่งเล่นที่เขาจะพาหญิงสาวไปจบลงตรงนั้น “งั้นคืนนี้เธอก็ควรคิดไว้เลยว่าอยากไปจบที่ไหน พี่ให้

“ไม่มีอะไรหรอก สงสัยคนส่งข้อความผิดน่ะ” สิรินดาไม่ได้เก็บข้อความแปลกๆ นั้นมาใส่ใจมากนัก พลันคว่ำสมาร์ตโฟนลงราวกับต้องการปิดประเด็นนี้ ไม่อยากให้มันมารบกวนจิตใจเธออีก “จ้ะ” “กูตกข่าวอะไรไป” ดลวัฒน์ถามหลังจากทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ในร้านกาแฟที่นัดกับพาริยะเอาไว้ เขารู้สึกถึงความผิดปกติตั้งแต่เดินเข้ามาในตึกแล้ว ทั้งแพทย์และพยาบาลดูเหมือนจะจับกลุ่มคุยกันอย่างผิดสังเกต สงสัยต้องมีเรื่องทอล์กออฟเดอะทาวน์เกิดขึ้นอีกแน่ ทว่าครั้งนี้เขาคงไม่ใช่ตัวต้นเรื่อง ไม่อย่างนั้นป่านนี้คงจะหันมามองเขากันทั่วหน้าแล้ว พาริยะกำลังจะอ้าปากเพื่อไขความกระจ่างให้เพื่อน แต่สาวๆ โต๊ะด้านหน้าก็เอ่ยเรื่องนี้ขึ้นมาเสียก่อน พาริยะจึงพยักพเยิดให้เพื่อนฟังจากปากของสาวๆ แทน “แกได้ข่าวเรื่องคุณหมอวอร์ดเด็กปะ” พยาบาลสาวสวยถามเพื่อนข้างกายที่กำลังยกแก้วดูดกาแฟเข้มๆ “ใคร?” สาวผมตัดสั้นเลิกคิ้วสูงประกอบคำถาม คนถูกถามเหลือบมองซ้ายและขวาเพื่อดูว่าบริเวณนี้ไม่มีบุคคลที่ตนกำลังพูดถึง “หมอชาญไง” พอ

ด้านไตรฉัตรส่ายหน้า ต่อว่าด้วยน้ำเสียงไม่จริงจังนัก “ทำตัวเป็นเด็กๆ นะพวกมึงเนี่ย” ดลวัฒน์หัวเราะออกมาเป็นสิ่งแรกหลังได้ยิน “ดูตัวเองก่อนไอ้เสี่ย เหอะ!” เวลาทะเลาะกับเมียทีก็หนีมากรุงเทพฯ ปีหนึ่งๆ มากกว่าสามครั้ง ยังมีหน้ามาว่าเขาเป็นเด็กอีก “วันนี้ไปกรึ๊บกันปะ นานๆ มาครบแก๊ง” ไตรฉัตรเปลี่ยนเรื่องคุย อีกไม่ถึงสองอาทิตย์ภูมิพัฒน์จะเดินทางอีกแล้ว ไม่รู้ว่าคราวนี้จะไปท้าทายตัวเองด้วยภูเขาลูกไหน “กูไม่ว่าง” “แต่ตารางงานมึงเลิกห้าโมงตรง” “ถามจริง นี่พวกมึงทุกคนรู้ตารางงานกูหมดเลยหรือไง” ดลวัฒน์พูดเชิงตำหนิ ทว่าไตรฉัตรก็ใช่ว่าจะสลด “ของกล้วยๆ ปะ” “เหอะ เก่งจังนะไอ้ตูบไตร” ไตรฉัตรตีมึนด้วยการยักไหล่ “ไว้วันอื่นแล้วกัน” “ตกลงมึงมีนัดแล้วจริงดิ” ไตรฉัตรทำหน้าเซ็ง นายแพทย์หนุ่มพยักหน้ารับ “แล้วสำคัญกว่าเพื่อน?” ดลวัฒน์เหยียดปากแสดงตัวมาดร้าย เพราะถึงเวลาเอาคืนแล้ว “มึงมีความสำคัญด้วยเหรอวะ กูไม่ยักรู้"

“ค่ะ ไจ๋ไม่ทราบ แล้วยังไงต่อคะ จุดประสงค์คืออยากบอกไจ๋ให้ทราบเรื่องนี้หรือคะ” เธอยืดอกยอมรับความจริงอย่างไม่ปกปิด “ถ้าหวังร้าย มันไม่มีผลกระทบอะไรมากมายหรอกค่ะ พี่ดลมีสิทธิ์ไปรับเพื่อนเก่าอยู่แล้ว” ถึงจะเป็นแฟนเก่า แต่ทั้งสองคนก็เป็นเพื่อนเก่ากันด้วย แถมมีหลายคู่ที่พอเลิกกันแล้วก็ยังเป็นเพื่อนกันได้ “แล้วมีสิทธิ์พากันเข้าโรงแรมด้วยเหรอ”เจ้าตัวพูดด้วยน้ำเสียงที่ดัง ราวกับจะตอกย้ำให้สิรินดาไม่อาจปฏิเสธความจริงที่น่าเจ็บปวดนี้ได้ “คุณหมายความว่ายังไง” สิรินดาตัวชา มือสั่นเทาเกินจะคุมไหว อรอุมาเหยียดยิ้ม ก่อนเลือกที่จะเล่นกับความรู้สึกของสิรินดาโดยไม่ยอมพูดอะไรออกมา แม้รู้ดีว่าหญิงสาวกำลังอยากได้คำตอบจนใจจะขาด เธอยังคงปล่อยให้ความเงียบคุกคามสิรินดาต่อไป จนกระทั่งเวลาผ่านไปเกือบห้านาทีกว่าจะหยิบภาพอีกหลายใบมาโยนให้ดู “ดูเองสิ คราวนี้ก็ตาสว่างได้แล้ว จะได้เลิกเป็นควายเสียที” สิรินดาเอื้อมมือสั่นๆ ไปหยิบภาพพวกนั้นมาพิจารณา หัวใจพลันเต้นช้าลงเรื่อยๆ ราวกับจะหยุดเต้นเสียให้ได้ ภาพแรกนั้นคือภาพที่คนทั้งคู่อยู่หน้าโรงแรมแห่งหนึ่

“ตาดล ที่แกทำแบบนี้ เพราะแกคิดจะแก้แค้นฉันเหรอ” น้ำเสียงของธิตาสั่นสะท้าน ไม่อยากยอมรับว่าดลวัฒน์จะทำแบบนี้เพื่อเอาคืน “ไม่พอใจหรือครับ” ดลวัฒน์ไม่มีท่าทีสลดสักนิด “ถ้าอยากให้หย่า ก็ให้ทนายจัดการมาละกันครับ” ธิตามองสบตาหลานชายที่เย็นชาและมีแต่ความอยากเอาชนะ หญิงชราถึงกับถอยหลังไปพิงกับโซฟา เพราะทรงตัวยืนไว้ไม่อยู่ “แกไม่รักหนูไจ๋ของฉันเลยเหรอตาดล” “ยังต้องถามอีกหรือครับ” คนปากดีสวนกลับไปอย่างฉับไว จนคนฟังน้ำตารื้น “งั้นเรื่องที่ฉันได้ยินว่าแกเรียกทนายเก่งไปจัดการเรื่องหย่า คงเป็นเรื่องจริงสินะ” เธอได้ยินข่าวลือนี้เมื่อวาน แต่ด้วยตารางงานที่แน่นเอี้ยด ทำให้ไม่มีเวลาค้นหาความจริง แต่ตอนนี้คงไม่ต้องแล้ว “ตามนั้นครับ” พูดจบ ชายหนุ่มก็ทิ้งตัวที่เก้าอี้หนัง แล้วเอื้อมมือไปกดเปิดโน้ตบุ๊ก ราวกับว่าเรื่องที่เพิ่งจะโต้เถียงกันไป ไม่ใช่เรื่องสลักสำคัญอะไร โดยที่ชายหนุ่มไม่รู้เลยว่าคนที่ตนกำลังเอ่ยถึงนั้นยืนห่างออกไปไม่ไกล และยังได้ยินการสนทนาที่ว่ามาทั้งหมดแล้ว สิรินดาตัวแข็งทื่อ ถ้อยคำที่แสบร้อนทำ