หวนคืนรักคำสาปมาร의 모든 챕터: 챕터 61 - 챕터 70

ณ ตลาดจินเฉินคนของสำนักกระบี่เซียนทยอยขนข้าวของขึ้นรถม้าที่เช่ามา จ้าวหยงอี๋ตรวจสอบเรื่องนี้เองโดยเฉพาะ เนื่องด้วยไม่อยากให้มีอันใดผิดพลาด คนเช่นเขาทุกอย่างต้องเรียบร้อยและสมบูรณ์ จึงลงมือควบคุมทุกขั้นตอน ใช้เวลาไม่นานก็เรียบร้อย"กลับกันเถิด"จ้าวหยงอี๋เอ่ยกับอวี๋หมิงให้ขึ้นรถม้า แต่เขากลับเดินมาหยุดที่ร้านๆหนึ่ง จ้าวเหวินอู๋มองตามสายตาของผู้เป็นน้องชาย ร้านตรงหน้าเป็นร้านสุราจึงทำให้เขาอดแปลกใจมิได้ อวี๋หมิงถึงแม้จะมิใช่เป็นคนไม่ดื่ม ทว่าน้อยนักที่จะเห็นเขาดื่ม"เจ้าอยากดื่มหรือไม่"จ้าวเหวินอู๋เดินเข้ามาหาผู้เป็นน้องชายใกล้ๆ ทำเอาคนอื่นๆที่มาด้วยมองทั้งคู่ด้วยความไม่เข้าใจ "นี่ข้าตาฝาดไปหรืออย่างไร รองเจ้าสำนักกับคุณชายอวี๋หมิงที่ได้ชายาว่าเป็นกฎสำนักเดินได้ กำลังจะเดินเข้าไปในร้านสุรา ทำผิดกฎเสียเองหรือนี่"หนึ่งในศิษย์ที่มาด้วยเอ่ยขึ้นอย่างไม่อยากจะเชื่อสายตาตนเอง มองทั้งคู่เดินเข้าไปในร้าน"คุณชายทั้งสองเชิญหานั่งก่อนขอรับ"เถ้าแก่ร้านรีบเข้ามาต้อนรับทันที มีผู้ใดบ้างที่ไม่รู้ว่าทั้งคู่เป็นใคร แต่กลับถูกจ้าวเหวินอู๋ยกมือปฏิเสธก่อน"ข้ามาซื้อกลับเท่านั้น""เช่นนั้นคุณชายอยากได้

ต้นยามเหม่าอัก!โจวเฟิงสะดุ้งตื่นเพราะความทรมาน ม้วนกายดิ้นทุรนทุรายบนเตียง พิษฮั่วชิวหลันกำเริบอีกแล้วเหมือนกับว่าสายเลือดมารในกายปลุกมันยามเช้าตรู่เช่นนี้เป็นประจำ อาการของมันมิได้แสดงออกมาให้ผู้อื่นได้เห็น มีเพียงเจ้าของร่างที่ต้องพิษรู้สึกเจ็บปวดราวกับมีเข็มนับพันนับหมื่นทิ่มแทง จู่ๆขณะนั้นเองแสงสีแดงอันเป็นสัญลักษณ์ของพลังมารก็แผ่กระจายออกมาจากตัวชายหนุ่ม ร่างกายลอยเหนือพื้นเตียงนุ่ม ไอมารเหล่านั้นหลอมรวมรอบกายก่อนจะพุ่งใส่ร่างโจวเฟิ่งด้วยพลังมหาศาล เกิดสัญลักษณ์คล้ายรูปเพชรสีแดงอร่ามที่ระหว่างคิ้วสีของ ดวงตาชั่วขณะแปรเปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำก่อนจะกลับมาเป็นเช่นเดิมตุบ!ร่างกายที่ลอยอยู่กลางอากาศตกลงเตียงนุ่มอีกครั้ง อือ~~ ฮือๆเสียงกัดฟันกร่อนพยายามไม่ร้องออกมา ทว่าก็มิอาจทนได้ เมื่อสักครู่คือสัญลักษณ์ที่บ่งบอกว่าตอนนี้โลหิตที่ไหลเวียนในตัวของโจวเฟิงเป็นมารโดยสมบูรณ์ ร่างกายแข็งเกร็งจนเห็นกามชัด มือหนาพยายามเอื้อมไปหยิบถ้วยไม้เปล่าบริเวณหัวเตียง จากนั้นกรีดที่หน้าอกตนเองเพื่อนำโลหิตจากขั้วหัวใจออกมาเป็นครั้งสุดท้าย เนื่องด้วยรู้ว่าต่อไปนี้ตนไม่อาจอยู่ที่นี่ได้อีกแล้วอร๊าก~โจวเฟิ

แสงสีน้ำเงินเข้มส่งไปยังตัวของอวี๋หมิงที่นอนราบอยู่บนเตียงกว้าง จ้าวหยงอี๋เองก็อยู่ที่นี่ด้วยเช่นกัน วันรุ่งขึ้นจะถึงวันงานแล้วทว่ากลับไร้เงาของเจ้าบ้าน ใบหน้าของทั้งคู่เต็มไปด้วยความกังวลหัวใจเต้นรัวอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน เพื่อรอผลการตรวจสอบว่าในร่างกายของอวี๋มหมิงได้รับการถอนคำสาปแล้วจริงหรือไม่ เวลาผ่านไปกว่าครึ่งชั่วยามในที่สุดฉินเทียนเหอก็เก็บพลังวิญญาณของตนใบหน้าของเขาดูเรียบนิ่ง ทว่าแววตากลับหม่นลง หากไม่สังเกตก็ไม่อาจจับทางเขาได้เลย"ท่านอ๋องเป็นเช่นไรพะยะค่ะ บุตรชายของกระหม่อมถอนคำสาปได้แล้วจริงๆหรือ"จ้าวหยงอี๋ทนรอมิได้เอ่ยถามด้วยความร้อนใจ"พิษไม่มีแล้ว คำสาปมารก็ถูกถอนแล้ว""จริงหรือ! ดีเสียจริง เช่นนั้นอวี๋หมิงก็หายดีแล้ว"จ้าวเหวินอู๋เอ่ยด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความดีใจ ความปรารถนาของเขาตลอดหลายสิบปีวันนี้ได้รับคำตอบที่พอใจ"เจ้าบอกว่า.... ถ้วยโลหิตที่ทำแตกไปก่อนหน้าเป็นุถ้วยสุดท้ายที่ต้องดื่มใช่หรือไม่"ฉินเทียนเหอเอ่ยถามเจ้าตัวที่อยู่บนเตียง"พะยะค่ะ โจวเฟิงบอกว่าถ้วยโลหิตนั้นเป็นถ้วยสุดท้าย แต่กะหม่อมยังมิได้ดื่ม เช่นนั้นก็เท่ากับว่าข้าดื่มโลหิตมารบริสุทธิ์จากขั้วหัวใจ

วันถัดมาเขาหลงเจ๋อ เป็นสถานที่ในการจัดงานเลือกผู้นำเจ้าสำนัก อยู่ไม่ไกลจากสำนักกระบี่เซียน ทุกสำนักมีอาวุธประจำกายและส่วนใหญ่คือกระบี่ เพราะฉะนั้นหากจะขี่กระบี่มาที่นี่ใช้เวลาไม่ถึงเค่อด้วยซ้ำ เนื่องด้วยพิธีนี้มิได้วัดกันที่ระดับพลังวิญญาณของเจ้าสำนักเพียงอย่างเดียว แต่คะแนนสองในสามส่วนมาจากความสามารถของศิษย์ในสำนักด้วย ถึงแม้ระดับวิญญาณจะมากแต่หากผลการประลองของศิษย์ในสำนักพ่ายแพ้จนมิน่ายอมรับ ก็อาจถูกคัดออกจากผู้ร่วมคัดเลือกสิบปีมานี้มีสำนักน้อยใหญ่เกิดขึ้นมากมาย ทว่าสำนักที่อยู่อันดับต้นๆของยุทธภพมีเพียงเจ็ดสำนักเท่านั้นที่ถูกคัดเลือกมาในครั้ง ยี่สิบปีที่แล้วเกิดโศกนาฏกรรมครั้งใหญ่ในงานคัดเลือกผู้นำเจ้าสำนัก จนทำให้สำนักหนึ่งในเจ็ดอย่างสำนักอิงหลงต้องล่มสลายไป จึงมีเพียงหกสำนักที่ได้รับการยอมรับตลอดมา เวลาผ่านไปแล้ว...ผู้มีฝีมือหาได้ไร้ที่อยู่ ปีนี้มิได้มีเพียงหกสำนัก แต่มีสำนักน้องใหม่อย่างสำนักพิสุทธิ์วารีที่ผ่านการคัดเลือก และเจ้าสำนักยังเป็นสตรีเพียงคนเดียวในเจ็ดสำนักอีกด้วย"นี่หรือ...สำนักพิรุณวารี เจ้าสำนักรวมถึงศิษย์ทุกคนยังเป็นสตรี งดงามยิ่ง""นั้นสิ สำนักข้ามีศิษย์ที่เป

"เจ้าสำนักจ้าว....เหตุใดถึงเงียบไปเล่า ที่นี่มีผู้อาวุโสด้านโอสถมากมาย อันดับหนึ่งในใต้หล้าก็อยู่ที่นี่ คุณชายรองจ้าวอาการหนักขนาดที่งานประลองสำคัญถึงเพียงนี้ยังเข้าร่วมมิได้ หรือว่าเขาป่วยหนักจนถึงขั้นลุกขึ้นจากเตียงมิได้กัน เห็นทีว่าหากช้าเกินไปแม้แต่ชีวิตก็มิอาจรักษาได้หนา ท่านเองก็มีพลังขั้นมหาวิญญาณ ด้วยความสามารถแล้วคงรักษาหายในเร็ววันมิใช่หรือ ที่ท่านรักษามิได้คงมิใช่ว่าบนตัวเขา....อาจมีพลังมืดบางอย่าง จำพวกมาร.....อยู่หรือไม่ ถึงไร้ทางในการรักษา ""เจ้าสำนักเซิ่นโปรดระวังคำพูดด้วย จะกล่าวหาอันใดต้องมีหลักฐาน"ฉิงหยวนผิงทนฟังมิได้จึงได้เอ่ยตำหนิเซิ่นจิ๋นเย่ว นางไม่เชื่อว่าจ้าวหยงอี๋จะมีข้อข้องเกี่ยวกับสงครามในอดีต "ข้าเปล่ากล่าวหา เพียงแค่เดาไปก็เท่านั้น"เซิ่นจิ๋นเย่วเอ่ยลอยหน้าลอยตา หลี่วั่งซูมองสถานการณ์ตรงหน้าจึงทำให้รู้ว่าตอนนี้เรื่องที่อวี๋หมิงถูกคำสาปมารมิได้มีเพียงเขา แต่ยังมีสำนักอรุณอัคคีด้วย"เจ้าสำนักจ้าว หากคุณชายรองจ้าวป่วยหนัก เช่นนั้นวันนี้ข้าย่อมรักษาเขาได้"หนึ่งในผู้อาวุโสด้านโอสถเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความยินดี ไร้การตัดสิน"ขอบคุณท่านอาวุโส บุตร