หวนคืนรักคำสาปมาร의 모든 챕터: 챕터 71 - 챕터 80

เพียงไม่นานเสียงโห่ร้องของผู้คนข้างสนามประลองก็ดังขึ้นอีกครั้ง เมื่อทั้งเจ็ดสำนักเริ่มทำการประลอง โจมตีศัตรูก่อนย่อมได้เปรียบ สำนักกระบี่เหมันต์เลือกโจมตีสำนักที่มีแต่สตรีอย่างพิสุทธิ์วารีจนพวกนางหนึ่งในสามกระเด็นออกจากสนาม หมดสิทธิ์ในการประลองทันที"สตรีมิเหมาะที่จะอยู่บนลานประลองของเหล่าบุรุษ"ศิษย์สำนักกระบี่เหมันต์เอ่ยพร้อมหัวเราะเสียงดัง ทำเอาฉิงหยวนผิงที่นั่งดูอยู่กำหมัดแน่นด้วยความโมโหฟิ๊ว~ ตุบ!เพียงเสี้ยววินาที จู่ๆแสงสีฟ้าครามก็พุ่งมาปะทะตัวศิษย์ชายผู้นั้นของสำนักกระบี่เหมันต์จนออกไปจากสนาม ทำเอาหลี่วั่งซูทำได้เพียงส่ายหน้าด้วยความไม่พอใจ"อวี๋หมิงเจ้า!""กระเด็นออกจากสนามประลอง ถูกตัดสิทธิ์แล้ว กรุณาสำรวมด้วย"ผู้คุมรีบเข้ามาขวางเมื่อศิษย์ผู้นั้นกำลังจะเข้าไปอีกครั้งการประลองยังคงดุเดือดขึ้นเรื่อยๆ แม้แต่อวี๋หมิงเองที่ถูกสำนักอื่นรวมตัวกันโจมตียังได้รับบาดเจ็บไม่ต่างกัน เวลาผ่านไปกว่าสองเค่ออาภรณ์ที่เคยสะอาดเต็มไปด้วยฝุ่น ร่องรอยฉีกขาด คราบโลหิต แต่ร่องรอยการสัมผัสต้นเสายังไม่มีสำนักใดทำได้ นับว่าฝีมือสูสี่กันมากนักกรี๊ด~ ตุบ!เสียงกรีดร้องตามด้วยร่างของศิษย์สำนักพิสุทธ

เดิมทีก่อนที่อวี๋หมิงจะมาที่เขาหลงเจ๋อโจวเฟิงตัดสินใจจะออกไปจากสำนัก เพราะรู้ดีว่าจะเกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้นแน่ ทว่ามีคนสามกลุ่มดักรอเขาอยู่รอบสำนัก ไม่เหลือช่องทางให้ออกไปเลย มีทางเดียวคือขุดหลุมมุมใต้ดินไปเท่านั้น โจวเฟิงที่ร่างกายบาดเจ็บสาหัส ส่วนอวี๋หมิงถึงแม้พลังวิญญาณจะมากก็ไม่อาจฝ่าคนจำนวนมากออกไปได้ จึงได้พาชายหนุ่มไปซ้อนในถ้ำของตนที่อยู่หลังสำนัก ในลูกแก้วฉายภาพการประลองตลอด อวี๋หมิงจำใจต้องปล่อยให้ชายหนุ่มอยู่ที่ถ้ำผู้เดียว ส่วนตนเองไปช่วยสำนักกระบี่เซียนแก้ต่างความสงสัย ด้วยไม่คิดว่าจะมีผู้ใดทำลายเกราะป้องกันของอวี๋หมิงได้ ทั้งที่ในสำนักนี้มีเพียงจ้าวหยงอี๋เท่านั้นที่ฝ่าเข้ามาได้"เจ้าสำนักจ้าว... ท่านรีบตอบเหล่าผู้อาวุโสและทุกคนในที่นี้สิ ว่าคนผู้นี้ ศิษย์ของสำนักกระบี่เซียนผู้นี้ เขาสมควรรักษาหรือไม่""สมควรรักษา ไม่ว่าจะเป็นผู้ใดเขาก็เป็นคนที่มีลมหายใจ มีจิตวิญญาณ สำนักกระบี่เซียนยึดมั่นในคุณธรรมและเพื่อนมนุษย์เห็นคนใกล้ตายจะนิ่งดูดายได้เช่นไร"อวี๋หมิงเอ่ยขึ้นพลางเดินมาหาชายหนุ่ม เขามิอาจทนดูได้อีกต่อไปแล้ว สภาพโจวเฟิงเหมือนคนกำลังจะหมดลมหายใจและตายไปต่อหน้าต่อตา เขาปล่อย

ทางด้านอวี๋หมิงพาโจวเฟิงหนีจากการไล่ล่าของเจ้าสำนักทั้งสาม ได้แก่เซิ่นจิ๋นเย่ว หลี่วั่งซู และเจินเฟิงเหมี่ยน พลังระดับมหาวิญญาณถึงสามคน กับอวี๋หมิงระดับสูงและโจวเฟิงที่ไม่อาจระบุพลังได้ ต่างอันใดกับสิงโตไล่ล่ากระต่ายกัน อวี๋หมิงวางโจมเฟิงลงที่พื้น ก่อนจะตั้งท่ารอรับการโจมตี"เจ้าผู้เดียวงั้นหรือจะสู้กับข้า วางมือเสียเถิดเช่นไรข้าจะละเว้นชีวิตเจ้าเอาไว้"เซิ่นจิ๋นเย่วเอ่ยด้วยท่าทีขบขัน หากผู้ใดสามารถสังหารมารผู้นี้ได้ ย่อมมิใช่เรื่องยากหากจะเป็นผู้นำเจ้าสำนักคนใหม่ ถึงตอนนั้นเรื่องที่วางเอาไว้ สำนักตนย่อมได้ประโยชน์สูงสุด ชื่อเสียงคุณงามความดีที่กำจัดมารช่วยแดนเซียนยังเพิ่มขึ้นไปอีก"ข้ามิเคยละทิ้งสหาย พวกท่านก็เรียนรู้จากข้าให้มากเถิด""บิดาของเจ้า! พี่ชายของเจ้า! เช่นไรก็ยังมีท่านอ๋องคุ้มกันอยู่พวกข้าลงมือมิได้ แต่เจ้าในตอนนี้...ห่างไกลจากพวกเขาเหลือเกิน หากวันนี้เจ้าตายไปก็คงมิใช่เรื่องใหญ่อันใด ผู้คนคงเข้าใจได้ว่ามารผู้นั้นด้านหลังได้สังหารเจ้า เหมือนกับที่บิดาเขาสังหารมารดาเจ้า ฮ่าๆ"ทันทีที่เอ่ยจบทั้งสามคนก็เข้าโจมตีอวี๋หมิงทันที ความต่างของพลังวิญญาณทำเขาไร้ความสามารถจนแค่ปลดปล่

หนึ่งเดือนผ่านไปณ ศาลาริมสระบัวพื้นที่แห้งแล้งไม่ว่าจะมองไปที่ใดก็มีแต่ทะเลทรายสุดลูกหูลูกตา ทว่าในสถานที่พักแห่งนี้กลับมีสระน้ำและต้นไม้สีเขียวดูร่มรื่น นับว่าไม่มีสิ่งใดที่ทำไม่ได้สำหรับเฉินเถาเหยียนศาลาไม้กลางสระบัวมีบุรุษผู้หนึ่งกำลังยืนถือพู่กัน เรียวแขนที่โผล่พ้นออกมาขาวเนียนยิ่งกว่าสตรี ยามนี้สวมอาภรณ์สีขาวสว่างทั้งตัว เพียงมองจากด้านหลังก็รู้ได้ทันทีว่าบุรุษผู้นี้ต้องสง่างามมากจนเปรียบเปรยกับสิ่งใดมิได้ วาดภาพทิวทัศน์น้ำตก แม่น้ำ ภูเขาน้อยใหญ่สีเขียวขจี ทำเอาสาวใช้ที่ยืนคอยปรนนิบัติอยู่ข้างๆต้องเอียงคอมองด้วยความสงสัย เพราะพวกนางไม่เคยเห็นสถานที่เช่นนี้มาก่อน ไม่นานสาวใช้อีกคนก็ถือกล่องไม่เดินเข้ามาที่ศาลา"คารวะคุณชายเฮ่าหราน นี่คือของที่อาจทำให้คุณชายพอใจ หัวหน้าเผ่าให้คนไปกวาดซื้อมาให้ท่านโดยเฉพาะ งานสมรสจะจัดขึ้นในอีกสองวัน หวังว่าคุณชายจะไม่หนีอีกเป็นครั้งที่สี่สิบเก้า"สาวใช้นางนั้นเอ่ยพลางเปิดกล่องไม้และยื่นให้ชายหนุ่มดู คราแรกเขาก็มิได้สนใจทว่าในกล่องกลับมีรูปไม้แกะสลักชิ้นหนึ่งที่คุ้นตา มือหนารีบหยิบมันขึ้นมาดูด้วยความตกใจ นิ้วเรียวเกลี่ยผิวไม้รูปร่างประหลาด ตัวเป็

ใบหน้าที่ห่างกันเพียงคืบ ใกล้เสียขนาดนี้ก็ชัดเจนแล้วว่าคนที่ต่างตามหากันและกันกำลังยืนอยู่ตรงหน้า"อวี๋หมิงเจ้าจริงหรือ""เข้ามาก่อน"โจวเฟิงถูกคว้าที่ขอเสื้อด้วยมือข้างเดียวให้เข้ามาในเรือน จากนั้นทำการลงกลอนประตูและหน้าต่างทุกบานทันที"เจ้ามาอยู่ที่นี่ได้ยังไง "โจวเฟิงเอ่ยขึ้นอย่างเปิดประเด็น ตอนนี้มีคำถามมากมายในหัว "ข้าตามเจ้ามา""ตามข้ามาพร้อมวัฏจักรมรณะนั่นหรือ""อืม...."อวี่หมิงพยักหน้าแววตาเต็มไปด้วยความจริงจัง"ได้อย่างไร! เจ้าเป็นเซียนนะ สายเลือดเซียนเหตุใดเข้ามาได้โดยร่างกายมิบุบสลายกัน แล้วเจ้ามาอยู่ที่นี่ได้เช่นไร ตั้งแต่เมื่อไหร่ คนที่นี่บอกว่าเจ้ามิได้นามอวี๋หมิงแต่นามเฮ่อหรานอันใดนั้น อีกทั้งบอกว่าเจ้ากำลังจะแต่งงานในอีกสองวัน ข้างงไปหมดแล้วสรุปเรื่องนี้มะ...""เจ้าใจเย็นๆก่อน ข้ามิรู้จะตอบคำถามไหนก่อน"โจวเฟิงรัวคำถามใส่ชายหนุ่มจนเขาต้องห้ามเอาไว้"เช่นนั้นบอกข้ามาก่อน เจ้ามาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร""ข้าถูกเก็บได้ที่ทะเลทรายนอกชนเผ่าเมื่อสองเดือนก่อน แม่นางเฉินพาข้ามาอยู่ที่นี่ ผู้คนใช้พลังมารทำให้ข้ารู้ว่าตนได้เข้ามาอยู่ในแดนมารแล้ว ก็อย่างที่เจ้ารู้แม่นางเฉินปักใจร