All Chapters of TRAPPED WITH A MONSTER: Chapter 41 - Chapter 50

Astrid's POV..Isang malakas at matinis na iyak ng sanggol ang biglang pumuno sa buong silid."It's a girl..." sabi ng doktor...Nanginginig ang buong katawan ko. Hindi ko magawang huminga nang maayos. Ang mga kamay ko ay nanginginig habang unti-unting inilalapit ng doktor ang maliit na sanggol sa akin at inilagay ito sa aking dibdib.Mainit.Mainit na mainit ang maliit na katawan niya. Umiiyak siya nang malakas, ang maliit niyang mukha ay namumula, ang mga kamay niya ay nakakuyom.Anak ko...Anak namin ni Nemesis.Tinitigan ko siya nang ilang segundo. Ang mga mata ko ay puno ng luha. Ang mukha niya... ang maliit niyang ilong, ang mga labi, ang hugis ng kanyang mukha parang salamin siya ng kanyang ama.Hindi ko kinaya.Mabilis akong umiwas ng tingin. Mariin kong kinagat ang ibabang labi ko para pigilan ang sarili na umiyak nang malakas."Lady Astrid... your daughter-" simula ni Andreea, ang boses ay puno ng emosyon."Give her to Nemesis," putol ko sa kanya, ang boses ko ay basag at ma

THIRD POV..Maayos na lumapag ang pribadong jet sa Ninoy Aquino International Airport.Makalipas ang ilang sandali, bumukas ang pinto ng eroplano.Isang babaeng nakasuot ng itim na tailor-made suit ang dahan-dahang bumaba sa hagdan ng eroplano. Umalingawngaw ang tunog ng kanyang Louboutin heels sa bawat hakbang, habang taglay niya ang likas na awtoridad at elegante niyang tindig.Malaki na ang ipinagbago niya sa loob ng limang taon.Wala na ang dating mahina at wasak na si Astrid.Ang babaeng bumalik ngayon sa Pilipinas ay isang matatag, elegante si Astrid isang babaeng hindi na kailanman madaling mababasag.Maayos na nakapusod sa isang sleek low bun ang mahaba niyang buhok. Perpekto ang kanyang makeup, at ang bawat galaw at tindig niya ay nagpapakita ng kumpiyansa, awtoridad, at tahimik na kapangyarihan.Nagbalik na si Astrid Montenegro.Naghihintay sa kanya ang isang convoy ng mga mamahaling itim na sasakyan.lumapit ang kanyang nakatatandang kapatid na si Alessio Montenegro.Siya a

Third Person POV...Sa loob ng isang eleganteng bar sa Makati, puno ng malamig na ilaw at mahinang tugtog ng live band, nakaupo sina Astrid at Zerine sa isang high table malapit sa malaking salamin na bintana. Si Zerine ay paulit-ulit na tumitingin sa entrance, bahagyang nakakunot ang noo habang hinihintay ang kanyang boyfriend na hanggang ngayon ay wala pa."Grabe ha, ang ganda mo ngayon girl!!" puno ng paghanga na sabi ni Zerine habang tinitigan si Astrid mula ulo hanggang paa. "Parang may glow ka ah. Ano'ng sikreto mo? Bagong skincare?"Natawa si Astrid... Umiling."Ikaw din naman, ang sexy mo pa rin."Umupo si Astrid nang maayos sa stool at inayos ang kanyang dress. Si Zerinenaman ay umiling habang nakangiti."Hmm... parang kailan lang nene ka pa na sumasama sa amin ni Brittany. Ngayon girl, iba na! Dalaga na talaga. Grown woman na talaga. Tignan mo nga, ang confident mo na. Parang ready ka na sa totoong pag-ibig," natatawang sabi ni Zerine.Natawa rin si Astrid at tumingin sa pa

Astrid's POV...Tahimik ang buong conference room.Nakahilera sa magkabilang gilid ng mahabang conference table ang mga executive, legal advisers, at board members ng Montenegro Group. Sa kabilang panig naman ang delegation mula sa Darkson Empire. Lahat ay maayos ang ayos, seryoso ang mukha, at puno ng pag-asa sa malaking partnership na ito..Nasa harapan ko ang mga dokumentong ilang beses ko nang nirepaso. Lahat ay handa na. Ang kulang na lamang ay ang CEO ng Darkson Empire.Maya-maya, bumukas ang malaking pintuan ng conference room.Biglang tumahimik ang buong silid.Nauna kong nakita si Pierce, ang lalaking nangako na tutulungan akong makatakas noon...Kasunod niya..Isang matangkad na lalaki na nakasuot ng tailor-made black suit ang pumasok.. Walang nagsalita. Lahat ng mata ay napunta sa kanya.Napahigpit ang hawak ko sa ballpen hanggang sa halos mamuti na ang mga kuko ko.Hindi...Imposible ito.Hindi maaari...Dahan-dahan niyang itinaas ang tingin.At doon...Nagtama ang aming m

Third Person POV...Tahimik ang hardin ng mansion habang naglalaro ang mga bata.Nasa isang mahabang garden bench si Malachi, tahimik na nakaupo habang nakatutok ang mga mata sa hawak niyang cellphone. Abala siya sa paglalaro ng online game, halos hindi kumukurap.Katabi niya si Serafina, nakaupo habang marahang isinasayaw ang mga paa.Maya-maya, napatingin siya kay Malachi."You said I'm pretty, right?"Hindi man lang ito lumingon.Tahimik lang itong tumango habang tuloy pa rin ang paglalaro.Ngumiti si Serafina."Will you marry me when we grow up, Kuya Kai?"Hindi pa rin inaalis ni Malachi ang tingin sa screen.Tahimik lang siyang muling tumango.Busy pa rin ang mga daliri niya sa paglalaro.Nanlaki ang mga mata ni Serafina."Really?"Bahagya siyang lumapit."You'll look for me and marry me?"Muli lamang tumango si Malachi.Walang emosyon ang mukha nito.Tahimik.Malamig.Halos kaparehong-kapareho ng ama nitong si Exodus.Hindi na rin ito nagsalita.Patuloy lang sa paglalaro, tila a