All Chapters of TRAPPED WITH A MONSTER: Chapter 1 - Chapter 10

⚠️ Content Warning: This story contains non-consensual and sexual violence themes. Reader discretion is advised.ASTRID POV. .Tinitigan niya ako nang malamig at walang awa. Walang salita, hinawakan niya ang manipis kong damit at hinila ito nang malakas, napatili ako...nawasak ang mga butones na nagkalat sa sahig.Tinanggal niya nang tuluyan ang natitirang tela, ganap na nahantad ang dibdib ko sa malamig na hangin. Agad tumigas ang mga utong ko dahil sa takot at lamig.Sinubukan kong pumiksi sa mga kadena. "No... don't-"Walang siyang pakialam. Bumaba ang mga kamay niya sa skirt ko na nakataas na sa baywang. Hinila niya pababa nang walang habas ang skirt, stripping me completely bare. Every inch of me was now exposed my heaving breasts, my trembling stomach, my smooth pussy still glistening from his earlier assault. He tossed the last pieces of clothing aside like trash.Hinawakan niya ang bewang ko nang napakahigpit at binaliktad ako nang parang wala akong bigat, mabilis na pinadapa.

ASTRID POV... Mataman akong nakatitig sa malaking salamin. Ang repleksyon ko ay parang estranghero maputla pa rin ang balat, ang mga pasa ay unti-unting nagiging dilaw na bakas. Habang inaayos ng tagapangalaga ko na si Andreeaang mahaba kong damit, nakatitig lang ako. Isang nude-colored dress na mahaba at elegante, Maganda ito, sobrang ganda parang damit para sa isang prinsesa o para sa isang okasyon. Ganito ang damit na laging pinapasuot sakin.. palaging mukhang may malaking pagdiriwang kahit wala naman talaga."You may go out and walk around the palace, Lady Astrid," sabi ng maid nang mahina habang inaayos ang damit sa bewang ko. "Master Nemesis said so."Tumango lang ako. Walang salita. Palace. Kaya pala ganito kalaki at ganito karangya ang lugar na ito. Si Andreea din ang bumulong kung nasaan ako..nasa transylvania daw ako..isang rehiyon sa bansang Romania.... Ang layo, sobrang layo.. Sa pilipinas, kung ganon ang lalaking yun ay isang Romano..matapos nun halos isang linggo n

ASTRID POV...Hindi pa rin ako makagalaw. Nakadapa pa rin ako sa malamig na marmol, ang likod ko ay parang nasusunog sa bawat hinga ko. Ang dugo ko ay naghalo sa pawis at luha. Akala ko tapos na. Akala ko sapat na ang sampong hagupit bilang kapalit..Pero mali ako."Bring the maid closer," malamig na utos ni Nemesis.Dalawang guwardya ang hinila ang nanginginig na dalaga palapit sa gitna ng hall. Halos hindi na ito makatayo. Ang mukha niya ay puno ng dugo at takot.Tumingin ako kay Nemesis. Nakatayo parin siya. May hawak siyang bagong sigarilyo, at sa kabilang kamay ay ang latigo na puno pa rin ng dugo ko. Kinutuban ako. "Nemesis... please..." mahina kong pakiusap..Ngumiti siya. Malupit. Malamig. Walang awa."I said you would take her place for the lashes, princess." lumapit siya sa akin. "I never said she would live."Parang binuhusan ako ng yelo.Hinila ni Nemesis ako pataas nang walang kahirap-hirap, parang manika lang na walang timbang. Ipinuwesto niya ako sa harapan niya, at an

Astrid POV...Ilang minuto na ang nakalipas mula nang makalabas ang bata at si Andreea. Nakaupo pa rin ako sa gilid ng kama, nakatitig sa maliit na bulaklak na hawak-hawak ko. Ang simpleng puting bulaklak na iyon... nakakatuwa talaga yung bata. Sa gitna ng lahat ng sakit at kadiliman, parang may maliit na liwanag na dumating kahit sandali lang. Inamoy ko ang bulaklak at pumikit sandali. How could something so small feel like hope in this hell?Inipit ko ito nang mahina sa palad ko, itinatago sa ilalim ng unan bago pa may makakita.Biglang bumukas ang pinto. Pumasok ang anim na babae na magkakaparehas ng suot itim na maid uniform, mata nakayuko, at galaw na puno ng takot at disiplina.."Lady Astrid," sabi ng pinakamatanda sa kanila nang mahina. "It is time for your bath. We are here to assist you for your birthday celebration."Natigilan ako. Parang biglang nanlamig ang buong katawan ko kahit mainit pa rin ang mga sugat sa likod ko.Another maid stepped forward, voice shaking slightly.

FLASHBACK....Third Person POV....Deep beneath the ancient Darkson Castle in the misty mountains of Transylvania, the basement reeked of old blood, rust, and despair. Dito nilikha ang limang magkakapatid na maging mga halimaw.Si Nemesis, na noon ay labinlimang taong gulang pa lamang, ay nakaluhod sa linya kasama ang kanyang mga kapatid sa nagyeyelong batong sahig. Nakatali nang mahigpit ang kanilang mga kamay sa likod. Hubad ang pang-itaas at nanginginig sa lamig, tahimik na naghihintay ang mga bata: si Ravage (labindalawa), Wrath, Ruin, at ang bunso na si Vengeance na siyam na taong gulang pa lamang..Their grandfather a cruel, sadistic old man known throughout the family as the greatest torturer of their bloodline paced slowly before them. In his hand was his favorite weapon: a long whip braided with silver wire and hardened leather."All because of you, Nemesis," malamig na sabi ng matanda... "You hesitated. Half a second. That is all it takes for weakness to destroy everything."