Semua Bab TRAPPED WITH A MONSTER: Bab 31 - Bab 40

Astrid POV..Naglakad siya habang buhat ako paharap at tumungo sa malaking bintanang mula sahig hanggang kisame na matatanaw ang matarik na bangin sa ibaba.The heavy curtains were already drawn open. Malakas na hangin ang sumalubong nang itulak niya nang todo ang glass panel. The cold night air whipped against my almost naked body, making the sheer lingerie cling uselessly to my skin.Inilagay niya ako sa gilid mismo, likod ko nakadikit sa malamig na window frame. Isang maliit na galaw lang... at pwede akong mahulog."Nemesis... please... it's too high...". Mahina akong napahikbi, halos pabulong ang boses ko sa sobrang takot.Agad na kumapit ang mga kamay ko sa kanyang mga balikat, desperadong naghahanap ng makakapitan.Humigpit nang husto ang pagkakahawak ko hanggang sa mamuti ang aking mga kuko.Nang masulyapan ko ang ibaba, lalo akong nanginig.Napakalayo ng lupa.Parang umiikot ang sikmura ko sa taas.Isang maling galaw lang, at pakiramdam ko ay tuluyan akong mahuhulog.Ngumisi s

Astrid's POV...Inusog ko ang plato ko matapos kumain. Napatingin ako sa bakanteng upuan ni Nemesis sa kabilang dulo ng mahabang dining table. Alam kong nasa study room lang siya, pero hindi siya lumabas para sumabay kumain kahit alam niyang nandito ako.Was he avoiding me?Ilang araw na rin itong ganito. Akala ko noong isang gabi ay bigla siyang lilitaw sa kwarto, susunggaban ako, at pipilitin na naman akong makipagtalik hanggang hindi na ako makahinga. Pero wala siya. Tahimik lang ang mga gabi. Napansin ko ang dalawang maid na papasok na may hawak na tray na puno ng pagkain."Excuse me... is that for Nemesis?" I asked."Yes, Lady Astrid," one of them answered respectfully.Tumayo ako at kinuha ang tray bago pa sila makapag-react."I'll bring it to him myself.""Oh no, Lady Astrid! Master might get angry if he sees you-""Shhh... I'll handle it," sagot ko na may tipid na ngiti. Nauna na akong naglakad palabas ng dining room.Habang naglalakad patungo sa opisina niya, paulit-ulit sa

THIRD POV...Sa isang mataas na penthouse sa gitna ng Makati, Metro Manila, tahimik na nakaupo si Maddox sa kanyang pribadong opisina, anak nina Ara at Hades Valerius.... Kahit nasa Pilipinas siya, ang kanyang kapangyarihan bilang pinuno ng Apex ay umaabot sa buong mundo.Ang Apex at ang Grim Oblivion ay magkatumbas na dalawang higante sa underworld. Kung ang Grim Oblivion ni Nemesis was known for its brutal and silent reaping across Eastern Europe, ang Apex naman ni Maddox ay kilala sa malawak at kalkuladong pananakop. Pareho silang may dugo sa kamay. Pareho silang kinatatakutan. At pareho silang hindi natitinag.Si Nemesis, na kilala bilang The Reaper, ang hari ng Eastern Europe. Mula sa kanyang malaking kastilyo sa Transylvania, Romania, kontrolado niya ang malaking bahagi ng Romania, Bulgaria, Hungary, at bahagi ng Ukraine. Ang kanyang organisasyon, ang Grim Harvest, ay kilala sa brutal at tahimik na pag-aani ng buhay at kapangyarihan sa Silangan.Sa kabilang banda, si Maddox at a

ASTRID POV..Bago pa ako makatanggi, walang kahirap-hirap niya akong binuhat.Isang braso ang sumuporta sa aking likod habang ang isa naman ay nasa ilalim ng aking mga tuhod.Sa sobrang panghihina at pagkahilo, wala na akong lakas upang pumalag.Hindi ko namalayang napayakap ako sa kanyang leeg, desperado lamang na manatiling balanse habang buhat niya ako.Wala siyang sinabi habang buhat niya ako palabas ng theater roomTahimik niyang tinahak ang mahahabang pasilyo ng mansyon.Pantay at mabilis ang bawat hakbang niya.Mula sa pagkakayakap ko sa kanya, ramdam ko ang tigas ng kanyang katawan at ang mahigpit na pagkakakuyom ng kanyang panga, na para bang may kung anong mabigat na iniisip.Ilang sandali pa'y narating namin ang kanyang silid.Ang malaki, madilim, at marangyang kuwartong matagal ko nang kinatatakutan.Maingat niya akong ibinaba sa malambot na kama.Pagkatapos ay inayos niya ang mga unan sa likuran ko upang makaupo ako nang maayos."Stay still," Mahina ang utos niya, ngunit

ASTRID POV..Nagmulat ako ng mga mata at agad kong naramdaman ang mahigpit na benda na nakabalot sa kaliwa kong pulsuhan.Tahimik ang buong silid. Nakaupo si Nemesis sa tabi ng kama, tahimik akong pinagmamasdan. Ang malamig at hindi mabasang mga mata niya ay walang ipinapakitang anumang emosyon.Tuluyan nang naglaho ang lalaking naging mahinahon at maingat sa nakalipas na mga linggo. Ang nasa harapan ko ngayon ay muli na namang si Nemesis na kinatatakutan ng lahat.Matagal siyang nanatiling tahimik. Tanging ang mabigat niyang paghinga at ang nakakabinging katahimikan ng silid ang namayani.Ilang sandali pa ang lumipas bago siya tuluyang nagsalita."What can I do, Astrid?" tanong niya sa mababa at pigil na tinig, na bahagyang garalgal sa matinding emosyon. "Tell me... what do I have to do for you to stop trying to kill yourself?"Agad na muling napuno ng luha ang mga mata ko. Lahat ng sakit, hinanakit, at galit na matagal kong kinimkim ay sabay-sabay na sumabog at tuluyang kumawala."I