جميع فصول : الفصل -الفصل 7

ISANG PRIBADONG JET ang marahang lumapag sa Ninoy Aquino International Airport.Nagbukas ang pinto nito.Unang lumabas ang isang maliit na batang babae na may mahaba at kulot na buhok. Suot nito ang puting dress at maliit na sumbrero habang mahigpit na yakap ang paborito nitong teddy bear."Mommy!" masiglang tawag nito.Agad na lumabas si Claire.Suot niya ang isang simpleng beige pantsuit, manipis na salamin, at hindi gaanong mataas na takong. Nakapusod ang mahaba niyang buhok at bakas sa mukha ang kumpiyansang hindi taglay ng dati niyang sarili.Proud na nakatingin sa kanya ang batang babae. Kinuha nito ang kamay niya."You're always pretty, mommy."Sabay silang bumaba ng bata. It's been seven years. Marami ang nagbago.Habang iginala ni Claire ang paningin ay sariwa pa sa alaala niya kung paano siya nagkukumahog pumasok sa airport na 'to makaalis lang ng bansa.Ngayong nakabalik na siya. Hindi niya alam kung ano ang mangyayari sa kaniya. Sa kanila. Kasama ang anak na babaeng si Li

TAHIMIK ANG BUONG MANSYON ng pamilya Hayes. Tanging ang mahinang kalansing ng crystal chandelier at ang tunog ng sapatos ni Sophia Monroe sa marmol na sahig ang naririnig. Huminto ang dalaga sa harapan niya. "May problema ba?" maingat nitong tanong habang pinagmamasdan ang kanyang seryosong mukha. Hindi siya agad sumagot. Nanatili siyang nakatingin sa babaeng nasa harapan, pero malinaw na wala sa kaharap ang isip niya. Naglalakbay ito sa ibang dimensyon. Mula nang marinig niya ang pangalang Claire Bennett, hindi naging normal ang kilos niya at hindi mapakali. Paulit-ulit na bumabalik sa isip ni Alexander ang dating asawa. Ang babaeng minsang pinakasalan niya. Ang babaeng iniwan niya pitong taon ang nakalipas. At ang babaeng pinaniwalaan niyang tuluyan nang nawala sa buhay niya. "Alexander." Muli siyang tinawag ni Sophia. Bahagyang kumurap siya bago ibinalik ang tingin rito. "You're spacing out." "I'm fine." Pero alam ni Sophia na nagsisinungaling ito. Pitong taon silang

ISINANDAL NI CLAIRE ang likuran sa pinto matapos itong tuluyang magsara. Noon lamang niya naramdaman ang panginginig ng kanyang mga tuhod, na para bang saka lamang kumawala ang tensiyong kanina pa niya pilit kinokontrol.She couldn't believe it.Nakaya niya.Nakaya niyang harapin si Alexander Hayes nang hindi nanginginig ang boses. Nakaya niyang i-presenta ang project proposal ng buong kompanya nang walang bahid ng pag-aatubili, kahit halos magulo ang bawat tibok ng kanyang puso sa buong oras na naroon siya sa conference room.Of course, she was nervous.Sino ba naman ang hindi matitinag kapag kaharap ang lalaking minsang naging buong mundo niya?Dahan-dahan siyang lumingon sa nakasaradong pinto. Alam niyang naroon pa rin si Alexander sa kabilang panig, marahil ay may napagtantong bagay dahil sa kanilang napag-usapan. Ngunit wala na siyang balak bumalik.Para saan pa?Pitong taon na ang lumipas mula nang iwan niya ang bansang ito. At kung isasama ang limang taon nilang pagsasama bilan