Chapter 5: A So Called 'Closure' Yet Way Too Far

TAHIMIK NA ISINARA ni Claire ang tablet at inayos ang mga dokumento. Hindi nito kailangang lumingon upang maramdaman ang titig ni Alexander.

"Claire."

Huminto ang mga kamay ng dalaga. Dahan-dahan itong tumingin sa kanya.

She took all the courage before

answering.

"Yes, Mr. Hayes?"

Saglit na natigilan siya sa malamig at pormal nitong pagtawag sa kanya. Napabuntong-hininga siya bago nagsalita.

"It's really you." Aniya.

Nanatiling kalmado ang mukha ni Claire. "I believe we have already confirmed that during the meeting."

Hindi inaasahan ni Alexander ang ganoong ka-simpleng sagot.

"How have you been?" mahina niyang tanong.

Bahagyang ngumiti si Claire, ngunit hindi umabot sa mga mata nito ang ngiting iyon.

"I've been doing well."

Sa maikling sagot na iyon, malinaw kay Alexander na hindi na siya ang taong may karapatang magtanong tungkol sa buhay nito. Ang dating asawa niya ay isa nang ganap na estranghero.

Nagtagal ang katahimikan sa pagitan nila.

Hindi iyon ang dating katahimikang puno ng komportableng pag-uunawaan. Ito ay isa nang mabigat na katahimikan na punong-puno ng mga salitang hindi na maaaring sabihin at mga alaalang pareho nilang pilit ibinabaon sa limot.

Hindi maalis ni Alexander ang tingin kay Claire.

Pitong taon.

Pitong taon niyang pinaniwalaan ang sarili na hindi mahalaga kung nasaan ang babae. Na sapat na ang pagpirma nito sa divorce papers upang tuluyang mabura ang lahat ng koneksyon nila.

Pero ngayong nasa harapan niya ito saka lang ni Alexander napagtantong malaki ang pagkakamaling naipundar niya noon.

Hindi pala ganoon kadaling kalimutan ang babaeng minsang naging buong mundo niya.

Si Claire ay nanatiling kalmado dahil noon pa man ay sinanay nitong kontrolin ang emosyon.

Marami siyang pinagdaanan sa loob ng pitong taon at hindi siya maaaring manghina dahil lamang sa muling pagkikita nila.

"I heard..." maingat na panimula ni Alexander. "You have become one of the youngest CEOs in Singapore."

Bahagyang tumango si Claire.

"I'm managing our international operations."

"Our?"

"The Bennett Group."

Doon lamang niya lubusang naalala ang impormasyong ibinigay ng board kanina.

Claire Bennett was already a Chairwoman, a Chief Executive Officer and a Major shareholder.

How could he forgotten that?

Isa ang Bennett Group sa pinakamalalaking investment companies sa Europe at sa kahit saan mang panig ng mundo. Mas malaki pa ito kaysa sa Hayes Corporation sa ilang industriya.

Hindi pa rin niya matanggap na ang babaeng iniwan niya noon ay tahimik lang na asawa pero ang babaeng nasa harapan niya ngayon ay isang makapangyarihang negosyante na.

"I didn't know..." mahina niyang sambit.

Claire tilted her head slightly.

"There are many things we no longer know about each other, Mr. Hayes."

Muling tumama sa kanya ang pormal nitong pagtawag.

Hindi na Alexander o sweetheart o kahit hindi na rin Alex.

Kundi ay isang Mr. Hayes.

Ang bawat pagbigkas nito ay nagpapaalala sa kanya na tapos na ang lahat.

Napahigpit ang pagkakahawak ni Alexander sa gilid ng mesa.

"I deserve that."

Hindi sumagot si Claire. Tinanggap lamang nito ang katahimikan pero pagkaraan ng ilang segundo, muli siyang nagsalita.

"I've wanted to apologize."

Sa unang pagkakataon ay nagbago ang ekspresyon nito. Bahagyang kumunot ang noo ng dalaga.

"Apologize?" She asked.

"About everything."

Napatawa si Claire. Hindi iyon masayang tawa. Isa iyong maikling halakhak na puno ng pangungutya.

"Everything is a very broad word, Mr. Hayes."

Hindi niya alam kung paano sasagot kaya ay ang napayuko na lang.

"I know."

"Do you?" She sounds a bit humorous.

Tahimik siyang tumingin muli rito.

Tumayo si Claire at dahan-dahang naglakad patungo sa malawak na salaming bintana ng conference room.

Mula roon ay tanaw ang buong lungsod. Ang makukulay na illaw at ang matayog na mga gusali. Hindi rin nakaligtas ang mga sasakyang tila maliliit na ilaw lamang mula sa taas.

"I used to ask myself a question every night," mahina nitong sabi habang nakatalikod.

Alexander listened and gently clenched his fist. Naipikit niya ang mga mata.

"What did I do wrong?" Ramdam niya ang sakit nito.

"I kept wondering why the man who promised to protect me looked at me as though I was his biggest mistake."

Parang may mabigat na bagay na dumagan sa dibdib niya.

Tuluyang hindi siya makapagsalita.

"Do you know what the hardest part was?"

Hindi siya sumagot. Claire slowly looked over her shoulder.

"It wasn't signing the divorce papers." Huminto ito sandali. "It was realizing that I kept waiting for you to stop me."

"What?" Nanlaki ang mga mata niya.

"I waited."

Bawat salita nito ay parang kutsilyong unti-unting bumabaon sa puso niya.

"I waited for you to tell me not to sign." Tumigil ito bago nagpatuloy, "I waited for you to tell me we could fix our marriage. I waited for you to choose me."

Napabuntong-hininga si Claire.

"But you didn't."

Hearing her words made him feel like a knife stabbed him from behind.

Tahimik na napahawak si Alexander sa malapit na mesa dahil nawalan siya ng balanse.

Hindi niya maalala kung kailan siya huling nakaramdam ng ganitong klaseng bigat.

"Claire..."

"No." Mahinahon siyang pinutol nito. "Don't explain."

"I..."

"Whatever your reasons were from seven years ago... they don't matter to me anymore."

Iyon ang pinakamasakit dahil hindi na mahalaga at lalong hindi interesado si Claire sa mga paliwanag niya.

Tumalikod muli ang babae. "I have already forgiven you."

Napatingin siya rito.

"But forgiveness doesn't mean I want the past back."

Nanlumo siya. Hindi niya alam kung bakit mas masakit marinig ang salitang forgiven kaysa sa I hate you.

Mas madali sigurong tanggapin kung galit pa rin ito.

Pero ang pagiging kalmado nito nito at ang kawalan ng emosyon, iyon ang nagpapatunay na tuluyan na siyang nabura sa puso ng dating asawa.

Maya-maya ay tumunog ang cellphone nito. Sinilip ng dalaga ang screen. Bahagyang lumambot ang ekspresyon nito sa mukha na napansin ni Alexander.

"Excuse me." Lumayo ito ng ilang hakbang bago sinagot ang tawag.

"Hi." Ibang-iba ang boses nito.

Naging mas magaan at malambing.

Napakunot ang noo ni Alexander. She sounds like different person.

"Yes...I'll be home soon." Mahinang tumawa si Claire. "No, don't wait for me to eat."

Huminto ito sandali na tila may pinakikinggan. "I miss you too."

Parang may kumurot sa dibdib ni Alexander. Hindi niya alam kung bakit. Hindi naman na siya dapat maapektuhan. Pero nang marinig niya ang tatlong salitang iyon ay parang may kung anong bumagsak sa loob niya.

Mayroon na ba itong ibang lalaki?

May asawa na ba ito o kahit fiancee?

Hindi niya alam kung bakit gusto niyang malaman ang sagot.

Mabilis na natapos ang tawag.

Ibinalik ni Claire ang cellphone sa handbag.

"I'm sorry," ani Claire. "We should get going."

Hindi niya napigilan ang sarili. "Was that..." Pero huminto siya sa pagsasalita.

Claire waited patiently.

"...your husband?" Finally he spoke.

Nanatiling walang emosyon ang mukha nito. Ngunit may bahagyang kislap sa mga mata nito na hindi niya mabasa.

"Does it matter?" Parang sinampal siya ng tanong at ang katotohanan sa tonada nito.

Wala nga ba siyang karapatan?

O may karapatan pa ba siyang malaman?

Ang sagot ay wala.

"Wala na nga pala akong karapatang magtanong," mapait niyang sabi.

Claire simply nodded. "Glad you understand."

Naglakad ito pabalik sa mesa at kinuha ang tablet. "Tomorrow's contract signing will begin at nine in the morning. I hope Hayes Corporation will be prepared."

Muli na namang usaping negosyo ang tono nito. Ni walang bakas ng nakaraan.

"I'll be there." Sagot niya.

Tumango ito. "Good. Then I'll get going."

Tuluyang lumabas si Claire sa conference room.

Hindi niya ito magawang pigilan hanggang sa bumukas-sara ang p***o indikasyong tuluyan itong nakalabas.

Nakatingin siya sa nilabasan ng dalaga.

A clear vision of his mind from their past started to replay like a blast of his haunted memories.