LOGINTAHIMIK ANG BUONG MANSYON ng pamilya Hayes.
Tanging ang mahinang kalansing ng crystal chandelier at ang tunog ng sapatos ni Sophia Monroe sa marmol na sahig ang naririnig. Huminto ang dalaga sa harapan niya. "May problema ba?" maingat nitong tanong habang pinagmamasdan ang kanyang seryosong mukha. Hindi siya agad sumagot. Nanatili siyang nakatingin sa babaeng nasa harapan, pero malinaw na wala sa kaharap ang isip niya. Naglalakbay ito sa ibang dimensyon. Mula nang marinig niya ang pangalang Claire Bennett, hindi naging normal ang kilos niya at hindi mapakali. Paulit-ulit na bumabalik sa isip ni Alexander ang dating asawa. Ang babaeng minsang pinakasalan niya. Ang babaeng iniwan niya pitong taon ang nakalipas. At ang babaeng pinaniwalaan niyang tuluyan nang nawala sa buhay niya. "Alexander." Muli siyang tinawag ni Sophia. Bahagyang kumurap siya bago ibinalik ang tingin rito. "You're spacing out." "I'm fine." Pero alam ni Sophia na nagsisinungaling ito. Pitong taon silang magkasama. Kabisado nito ang bawat kilos at galaw ng binata. Kapag tahimik ito ay may malalim itong iniisip. Kapag maikli naman ang sagot, may bumabagabag dito na hindi nito alam. At kapag hindi ito makatingin sa dalaga nang diretso batid nitong may nangyayari. "Is this because of the project?" tanong ni Sophia. Umangat ang kilay niya. "What project?" "The Singapore architect." Saglit na tumigas ang ekspresyon ni Alexander na napansin agad ni Sophia. "Interesting," mahina nitong sabi habang bahagyang nakangiti. Hindi siya sumagot. "What's her name again?" "Claire Bennett..." Parang may kung anong dumaan sa mukha ni Sophia. Napakabilis lang na halos hindi niya napansin. Claire. Sa isipan ni Sophia ay hindi pamilyar para rito ang apilyedo, pero ang pangalang iyon ang hindi nito kailanman nakalimutan. Claire. Ang babaeng minsang naging asawa ng lalaking kaharap nito. Ang babaeng naging hadlang sa relasyon nilang dalawa ng binata noon. Hindi. Napailing ito sa sariling iniisip. Napakaraming Claire sa mundo. Baka kapangalan lang. She started to think too much. "Don't overthink," aniya. Nabalik sa kasalukuyan si Sophia. "I'm not." Inilalagay nito ang kamay sa kanyang braso pero marahan niyang inalis. "I know you." Binigyan niya ng distansya ang pagitan. Hindi niya pinahalata."I need to rest." Diretso siyang umakyat sa ikalawang palapag nang hindi inalam ang sagot ng dalaga. Naiwan si Sophia sa gitna ng malawak na sala na unti-unting nawala ang ngiti sa labi nito. Hindi nito nagustuhan ang nararamdamang kaba. Ibig sabihin kasi niyon ay may paparating na hindi nito aasahan. •••••••••••••••••• Kinabukasan, alas-nuwebe pa lamang ng umaga ay abala na ang buong Hayes Corporation. Sunod-sunod ang pagpasok ng mga empleyado. May mga nagmamadaling sumakay ng elevator. May mga may hawak na folders. May mga nagsisipag-usap tungkol sa nalalapit na pinakamalaking proyekto ng kumpanya. Sa conference room sa ikaapat-napung palapag nakaupo na ang halos lahat ng board members. Isa-isa ng mga itong binubuksan ang mga blueprint at proposal. "Where's Mr. Hayes?" tanong ng isa. "He's on his way." Eksaktong alas-nuwebe y medya nang bumukas ang p***o. Pumasok si Alexander. Kaagad na tumayo ang lahat. "Good morning, sir." Sabay-sabay ng mga itong binati siya. Tumango siya pagkatapos ay umupo sa pinakadulong upuan bago sinabing, "Let's begin." Ilang minuto nilang tinalakay ang budget, timeline, at development plan ng bagong luxury township. Nang matapos ang presentasyon ng finance department ay nagsalita ang vice president. "Our lead architect has already arrived." Bahagyang tumango si Alexander. "Send her in." Lumapit ang secretary at marahang binuksan ang p***o. "Ma'am Bennett, please come in." Biglang natahimik ang buong conference room. Isang babae ang dahan-dahang pumasok. Suot nito ang isang puting long-sleeved blouse na ipinares sa beige pencil skirt. Nakataas ang mahaba nitong buhok sa isang maayos na bun. Simple lamang ang make-up. Pero hindi iyon nakabawas sa natural nitong kagandahan. Kumpiyansa ang bawat hakbang nito. Walang bakas ng dating mahiyain at mahina na Claire. Nang tuluyan itong huminto sa gitna ng conference room, unti-unti itong tumingin sa mga taong naroon. At dito nagtagpo ang pareho nilang mga mata. Nanigas si Alexander. Parang huminto ang oras at hindi ito makapaniwala kung sino ang nakatayo sa harapan. It was indeed Claire Bennett. His ex-wife. Mas mature. Mas elegante. Mas maganda kaysa sa naaalala nito. Samantalang si Claire ay bahagya lang na natigilan. Isang segundo. Dalawang segundo. Pagkatapos ay mabilis nitong itinago ang anumang emosyon sa mukha na para bang isang estranghero ang lalaking nasa harapan nito. "Good morning, everyone." Kalmado ang boses ng dalaga. "I'm Claire Bennett, the lead architect assigned by Silver Crest Development Group." Isa-isang kinamayan ni Claire ang mga board members. Nang makarating ito kay Alexander, sandaling huminto ito. Tahimik na nagkatinginan ang dalawa. Pitong taon. Pitong taong hindi sila nagkita. Pitong taong walang balita sa isa't isa. Napakaraming tanong. Napakaraming alaala. Pero walang sinuman sa kanila ang bumukas sa kanilang nakaraan. Naunang iniabot ni Claire ang kamay ni Alexander. "Mr. Hayes." Propesyonal ang ngiti nito. "Looking forward to work with your company." Hindi agad nakahuma ang binata. Nakatitig lang siya sa babaeng nasa harapan niya. Hanggang sa marahan niyang inabot ang kamay nito. Mainit. Totoo. Hindi siya nananaginip. "Welcome to Hayes Corporation... Ms. Bennett." Mahigpit ngunit maikli ang kanilang handshake. Pero para sa kanilang dalawa ay parang bumalik ang pitong taong nakaraan sa isang iglap. Tahimik na nagbitaw si Claire at naupo sa nakatalagang upuan nito. Binuksan nito ang tablet at agad na sinimulan ang presentasyon. "As everyone knows, our objective is to create a sustainable luxury township that combines modern architecture with environmental responsibility." Malinaw. Diretso. May kumpiyansa ang bawat salitang binibitawan nito. Tahimik na nakikinig ang lahat. Paminsan-minsan ay nagtatanong ang mga board members, at ang bawat katanungan ay nasasagot nito nang walang pag-aalinlangan. Lalong humanga ang mga naroon. Pero siya... Hindi ang blueprint ang tinitingnan niya, kundi ay ang babaeng nasa harapan niya. Napansin niyang wala na ang dating lungkot sa mga mata nito. That's quite good Mas matatag ito ngayon. Mas malakas. At tila hindi na siya bahagi ng mundo nito. Iyon ang unang pagkakataon na nakaramdam siya ng kakaibang kirot sa dibdib. Si Claire ay patuloy sa presentasyon na para bang walang nangyaring espesyal pero sa ilalim ng mesa ay naging mahigpit ang hawak nito sa digital pen. Hindi dahil kinakabahan ito sa meeting. Kundi ay dahil sa bawat segundo ng presensya ni Alexander, pilit nitong pinipigilan ang sariling hindi balikan ang nakaraan. Hindi maaaring hayaang makita ng sinuman ang kahinaan nito lalo na ng lalaking minsang dumurog sa puso nito . Ang nakakamangha ay walang ni isa sa mga taong naroroon ang nakakaalam na ang dalawang propesyonal na tahimik na nag-uusap tungkol sa isang proyekto ay minsan nang nangakong magsasama habambuhay. Nagpatuloy ang presentasyon nang halos isang oras. Tahimik ang buong conference room habang isa-isang ipinapakita ni Claire ang mga three-dimensional render ng proyekto. Bawat detalye ay malinaw nitong ipinaliwanag. Mula sa master plan, landscape design, hanggang sa mga materyales na gagamitin upang matiyak na magiging moderno at environment-friendly ang buong township. "This section will maximize natural lighting while reducing energy consumption by nearly thirty percent," kalmadong paliwanag ng dalaga habang pinapalitan ang slide sa malaking screen. Nagkatinginan ang ilang board members at tahimik na tumango. Kitang-kita ang paghanga sa mga mukha nito. "Impressive," bulong ng isa sa mga direktor. Hindi iyon nakaligtas sa pandinig ni Alexander. Tahimik lamang siyang nakaupo sa pinakadulong bahagi ng mesa, ngunit bawat salitang binibitawan ni Claire ay maingat niyang pinakikinggan. Hindi na ito ang babaeng dating laging humihingi ng opinyon niya bago gumawa ng desisyon. Ang Claire na nasa harapan niya ngayon ay isang matagumpay na propesyonal na alam ang halaga nito. "Any questions?" tanong ni Claire matapos ang presentasyon. Ilang sandali ring nanahimik ang lahat hanggang sa magsalita ang vice president. "None from my side. The proposal exceeded our expectations." Sunod-sunod na tumango ang iba pang board members bilang pagsang-ayon. Nang tuluyang matapos ang meeting ay isa-isang nagsitayuan ang mga naroon. "Congratulations, Ms. Bennett." "We're looking forward to work with you." Magalang na ngumiti si Claire sa bawat bumabati sa kanya. "Thank you. I'll do my best to make this project successful." Isa-isang nagsilabasan ang mga direktor hanggang sa halos silang dalawa na lamang ang naiwan sa conference room."MANONG, SANDALI LANG PO!" sigaw ni Claire habang kumakaway sa papaalis na taxi.Agad namang huminto ang sasakyan at ibinaba ng drayber ang bintana."Pasensya na po, ma'am. Akala ko rito na po kayo bababa.""Pakihintay lang po sandali,"Napakamot sa batok ang drayber bago nag-alanganing ngumiti."Naku, pasensya na po talaga. May susunod pa po kasi akong booking. Kapag naghintay ako rito nang mas matagal, baka ma-late naman ang susunod kong pasahero."Tumango si Claire bilang pag-unawa."Ayos lang po. Maraming salamat."Nginitian pa niya ang lalaki bago ito tuluyang umalis. Nauunawaan niyang naghahanap-buhay lamang ito at ayaw niyang maging dahilan ng abala.Pagkaalis ng taxi ay saka lamang niya napagtantong wala na siyang masasakyang pauwi.Napabuntong-hininga siya habang pinagmamasdan ang paper bag na naglalaman ng strawberry ice cream para kay Lily."Great..."Inilibot niya ang tingin sa magkabilang panig ng kalsada, umaasang may paparating na bakanteng taxi. Ngunit ilang minuto na
ISINANDAL NI CLAIRE ang likuran sa pinto matapos itong tuluyang magsara. Noon lamang niya naramdaman ang panginginig ng kanyang mga tuhod, na para bang saka lamang kumawala ang tensiyong kanina pa niya pilit kinokontrol.She couldn't believe it.Nakaya niya.Nakaya niyang harapin si Alexander Hayes nang hindi nanginginig ang boses. Nakaya niyang i-presenta ang project proposal ng buong kompanya nang walang bahid ng pag-aatubili, kahit halos magulo ang bawat tibok ng kanyang puso sa buong oras na naroon siya sa conference room.Of course, she was nervous.Sino ba naman ang hindi matitinag kapag kaharap ang lalaking minsang naging buong mundo niya?Dahan-dahan siyang lumingon sa nakasaradong pinto. Alam niyang naroon pa rin si Alexander sa kabilang panig, marahil ay may napagtantong bagay dahil sa kanilang napag-usapan. Ngunit wala na siyang balak bumalik.Para saan pa?Pitong taon na ang lumipas mula nang iwan niya ang bansang ito. At kung isasama ang limang taon nilang pagsasama bilan
TAHIMIK NA ISINARA ni Claire ang tablet at inayos ang mga dokumento. Hindi nito kailangang lumingon upang maramdaman ang titig ni Alexander."Claire."Huminto ang mga kamay ng dalaga. Dahan-dahan itong tumingin sa kanya.She took all the courage beforeanswering."Yes, Mr. Hayes?"Saglit na natigilan siya sa malamig at pormal nitong pagtawag sa kanya. Napabuntong-hininga siya bago nagsalita."It's really you." Aniya.Nanatiling kalmado ang mukha ni Claire. "I believe we have already confirmed that during the meeting."Hindi inaasahan ni Alexander ang ganoong ka-simpleng sagot."How have you been?" mahina niyang tanong.Bahagyang ngumiti si Claire, ngunit hindi umabot sa mga mata nito ang ngiting iyon."I've been doing well."Sa maikling sagot na iyon, malinaw kay Alexander na hindi na siya ang taong may karapatang magtanong tungkol sa buhay nito. Ang dating asawa niya ay isa nang ganap na estranghero.Nagtagal ang katahimikan sa pagitan nila.Hindi iyon ang dating katahimikang puno ng
TAHIMIK ANG BUONG MANSYON ng pamilya Hayes. Tanging ang mahinang kalansing ng crystal chandelier at ang tunog ng sapatos ni Sophia Monroe sa marmol na sahig ang naririnig. Huminto ang dalaga sa harapan niya. "May problema ba?" maingat nitong tanong habang pinagmamasdan ang kanyang seryosong mukha. Hindi siya agad sumagot. Nanatili siyang nakatingin sa babaeng nasa harapan, pero malinaw na wala sa kaharap ang isip niya. Naglalakbay ito sa ibang dimensyon. Mula nang marinig niya ang pangalang Claire Bennett, hindi naging normal ang kilos niya at hindi mapakali. Paulit-ulit na bumabalik sa isip ni Alexander ang dating asawa. Ang babaeng minsang pinakasalan niya. Ang babaeng iniwan niya pitong taon ang nakalipas. At ang babaeng pinaniwalaan niyang tuluyan nang nawala sa buhay niya. "Alexander." Muli siyang tinawag ni Sophia. Bahagyang kumurap siya bago ibinalik ang tingin rito. "You're spacing out." "I'm fine." Pero alam ni Sophia na nagsisinungaling ito. Pitong taon silang
"LILY!"Halos mawalan ng lakas si Claire nang makita ang anak na nakaupo sa customer service counter habang yakap pa rin ang paborito nitong teddy bear."Mommy!"Agad na tumalon si Lily mula sa upuan at tumakbo papunta sa kanya.Mahigpit niya itong niyakap.Napapikit si Claire habang nanginginig ang mga kamay. She's really worried. Akalang may masamang nangyari sa anak."Never... ever do that again," paos niyang sabi. "Alam mo ba kung gaano ako natakot?"Humagulgol si Lily. "I'm sorry, mommy. I didn't mean to."Hindi napigilan ni Claire ang sariling maluha. Ilang minuto niyang hinanap ang anak sa bawat tindahan, bawat pasilyo, bawat palapag ng mall. Kung hindi dahil sa announcement ng customer service, hindi niya alam kung saan niya pa ito hahanapin.Lumayo siya nang bahagya upang tingnan ang mukha ng bata."May nanakit ba sa'yo?" Umiling ito."May nagdala ba sa'yo kung saan?" Muli itong umiling."Who found you?"Tinuro ni Lily ang direksyong nilakaran ng lalaking tumulong rito."A ha
ISANG PRIBADONG JET ang marahang lumapag sa Ninoy Aquino International Airport.Nagbukas ang pinto nito.Unang lumabas ang isang maliit na batang babae na may mahaba at kulot na buhok. Suot nito ang puting dress at maliit na sumbrero habang mahigpit na yakap ang paborito nitong teddy bear."Mommy!" masiglang tawag nito.Agad na lumabas si Claire.Suot niya ang isang simpleng beige pantsuit, manipis na salamin, at hindi gaanong mataas na takong. Nakapusod ang mahaba niyang buhok at bakas sa mukha ang kumpiyansang hindi taglay ng dati niyang sarili.Proud na nakatingin sa kanya ang batang babae. Kinuha nito ang kamay niya."You're always pretty, mommy."Sabay silang bumaba ng bata. It's been seven years. Marami ang nagbago.Habang iginala ni Claire ang paningin ay sariwa pa sa alaala niya kung paano siya nagkukumahog pumasok sa airport na 'to makaalis lang ng bansa.Ngayong nakabalik na siya. Hindi niya alam kung ano ang mangyayari sa kaniya. Sa kanila. Kasama ang anak na babaeng si Li







