Semua Bab ห้าผัวแซ่บเกินต้าน [6P] + [PWP] + [NC30+] : Bab 1 - Bab 10

44 Bab

บทที่ 1 แรงกว่านี้ [NC30+] - [9P] 🔥 🔥 🔥

ท้องฟ้ายามบ่ายเฉียง รอยแสงแดดสีทองกระทบผิวน้ำทะเลใสจนระยิบระยับ เรือยอร์ชสีขาวยาวกว่า 100 ฟุตทอดตัวเหนือผืนน้ำ เสียงเพลงคลาสสิกผสานบีตสมัยใหม่ลอยคลอเบาๆ จากลำโพงที่ถูกฝังแนบเนียนไปกับผนังหรูหราของตัวเรือหญิงสาวแปดคน แปดแบบ แปดเสน่ห์ ต่างพากันหัวเราะเริงร่าในชุดบิกินีราคาแพง บ้างเอนกาย อยู่บนเดย์เบด บ้างยืนถ่ายภาพริมระเบียงพร้อมแก้วแชมเปญในมือ พวกเธอล้วนเป็นนางแบบ ดารา หรือทายาทตระกูลดัง แต่ในสายตาของเขา…ก็เป็นเพียงแขกรับเชิญที่เข้าร่วมเกมแบบรู้กติกาเสียงเครื่องยนต์เงียบลงชั่วครู่ เงียบพอให้ได้ยินเสียงรองเท้าหนังที่ก้าวขึ้นจากบันไดเรือด้านล่าง พวกเธอรู้ดีว่าเขาคือใคร…ภัทรพล ก้าวขึ้นมาอย่างนิ่งสงบ เขาชุดเสื้อเชิ้ตลินินสีขาวปลดกระดุมล่างสองเม็ด กางเกงสแล็กลำลองเข้ารูปเนื้อดี ผิวสีเข้มน้ำผึ้งและเส้นผมสีน้ำตาลเข้มถูกรวบตึงอย่างเรียบเนี้ยบ“ว้าว…เขามาแล้ว…” เสียงกระซิบดังขึ้นจากมุมหนึ่งของเรือ ตามมาด้วยแววตาหลายคู่ที่หันไปมองเขาราวกับแรงดึงดูดของคลื่นแรงมหาศาลเขาไม่พูดอะไรออกมา เพียงแค่หยิบแว่นกันแดดขึ้นสวม และเดินตรงไปยังโซนวีไอพีบนชั้นดาดฟ้าองครักษ์ส่วนตัวสองคนตามห่างๆ อย่างรู้หน้าที่
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-07-25
Baca selengkapnya

บทที่ 2 อ้า…รอรับ [SM] + [NC25+] 🔥🔥🔥

เสียงฝนกระหน่ำลงมาอย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย จากท้องฟ้าที่ครึ้มหนาหนักเหนือมหานครแห่งแสงไฟสายฝนไหลบ่าตามกระจกใสบานสูงจากพื้นจรดเพดานของเพนท์เฮ้าส์บนชั้น 58 ที่ตั้งตระหง่านกลางย่านลักชัวรีในกรุงเทพฯ ตึกสูงตระหง่านรอบตัวกลายเป็นเพียงเงาสะท้อนของแสงไฟที่ไหววูบอยู่ในม่านฝนเพนท์เฮ้าส์หลังนี้คือของขวัญรับปริญญาจาก “พี่ชาย” ชายหนุ่มที่ทำธุรกิจครอบครัวด้านส่งออกจนร่ำรวยระดับต้นๆ ของประเทศ เขาไม่ได้พูดพร่ำสอนอะไรนัก แต่เขาซื้อที่นี่ให้เธอ ด้วยเหตุผลเดียวที่เขาเอ่ยวันนั้นเพียงว่า ‘อยากให้เธอเห็นโลกจากมุมที่สูงที่สุด’พื้นที่กว่าสองร้อยตารางเมตร ถูกตกแต่งอย่างประณีต โทนสีควันบุหรี่ เทา น้ำตาล และทองอ่อน ผสมกันอย่างกลมกลืนในสไตล์โมเดิร์นลักชัวรี ทุกอย่างดูเหมือนหลุดมาจากนิตยสารการตกแต่งระดับโลก เฟอร์นิเจอร์สั่งทำจากอิตาลี วางประดับอย่างลงตัวในห้องโถงใหญ่ ที่เชื่อมต่อกันระเบียงกระจกทรงโค้งรับวิวแม่น้ำเจ้าพระยา ครัวเปิดสีดำด้านขลับหรูหราตั้งอยู่ถัดจากบาร์มินิมอลที่มีไวน์ชั้นเลิศวางเรียงราย เสียงน้ำฝนกระทบกระจกสลับกับเสียงลมหอบใหญ่ที่พัดสวนแนวต้นไม้เล็ก ๆ บนระเบียง สร้างบรรยากาศที่ทั้งสงบและลึกลับภา
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-07-25
Baca selengkapnya

บทที่ 3 ลักลอบกิน

แต่ทว่าสายตาของเธอเคลื่อนไปหยุดที่มุมหนึ่งของห้อง แจกันคริสตัลทรงสูงจากมูราโน่ ยังคงตั้งอยู่ที่เดิม บนโต๊ะกลมข้างโซฟาตัวโปรดริมหน้าต่างกระจก ในนั้นคือกุหลาบแดงห้าดอกที่เริ่มแย้มกลีบเต็มที่ ราวกับเบ่งบานเพื่อโลกที่ไม่เคยหยุดโหดร้าย น้ำผึ้งมองมันเงียบ ๆ ริมฝีปากขบเม้มแน่นเล็กน้อยโดยไม่รู้ตัวดอกกุหลาบสีแดง คือ ดอกไม้ที่เธอรักมากที่สุด มันเป็นสัญลักษณ์ของความรักในแบบที่เธอเคยเชื่อ…เคยศรัทธา เป็นดอกไม้ที่เขา…คนที่เธอเคยรักที่สุด เคยมอบให้เธอทุกวันศุกร์ตอนเรียนปีสาม ดลเป็นชายหนุ่มอบอุ่น ฉลาด พูดจาอ่อนโยน และมีความฝันคล้ายเธอ เธอเคยคิดว่า ดลคือคนที่ใช่ คนที่เธอจะฝากชีวิตไว้ด้วย อยากแต่งงานด้วย สร้างครอบครัวที่อบอุ่นอย่างที่เธอใฝ่ฝันแต่สุดท้าย… เมื่อเธอกลับมาจากอังกฤษ หลังเรียนจบปริญญาโทด้าน International Businessเธอเปิดประตูเพนท์เฮ้าส์หลังนี้ด้วยหัวใจที่เต็มไปด้วยความคิดถึงแต่สิ่งที่เธอพบกลับไม่ใช่ความยินดี ไม่ใช่ชายที่วิ่งมากอดเธอด้วยรอยยิ้มแต่มันคือเสียงหัวเราะเบา ๆ จากห้องนอน กลิ่นน้ำหอมที่เธอไม่ใช้ และ ชุดนอนผ้าซาตินสีงาช้างของเธอเองถูกทิ้งกองอยู่บนปลายเตียง พร้อมกับจีสตริงและบราเซี
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-07-25
Baca selengkapnya

บทที่ 4 งานแต่ง 💎💐👰🏻‍♀️🤵🏻

ค่ำคืนในกรุงเทพฯ เปล่งประกายราวกับอัญมณีต้องแสง โรงแรมหรูริมแม่น้ำเจ้าพระยาถูกเนรมิตให้กลายเป็นปราสาทในเทพนิยาย ด้วยแชนเดอเลียคริสตัลนับร้อยที่แขวนจากเพดานสูง กลิ่นดอกไม้สดจากเนเธอร์แลนด์ลอยอวล ผสมกับเสียงเปียโนบรรเลงสดที่แผ่วเบา แขกในงานสวมชุดราตรีหรูหรา บรรยากาศเต็มไปด้วยการพูดคุย เสียงหัวเราะ การชนแก้ว และสายตาที่จับจ้องทุกความเคลื่อนไหวเจ้าสาวยี่หวาในชุดแต่งงานที่ตัดพิเศษจากปารีส กำลังยืนเคียงข้างเจ้าบ่าวชาวรัสเซียที่ดูดีราวนายแบบบนหน้าปก GQ เธอสวยจนเหมือนหลุดมาจากฝันและนั่นเอง…เสียงหนึ่งกระซิบในหมู่แขก“ใครน่ะ…”ประตูห้องจัดเลี้ยงเปิดออก น้ำผึ้งก้าวเข้าสู่งานราวกับเทพีแห่งความเย้ายวน แสงจากคริสตัลเหนือศีรษะสะท้อนเข้ากับเนื้อผ้าชุดเดรสยาวเกาะอกสีแดงไวน์เนื้อผ้ากำมะหยี่เนื้อเงาสะท้อนแสงพอดีกับสัดส่วน ช่วงอกเว้าโชว์เนินเนื้อที่ล้นพอดีอย่างจงใจ กระโปรงแนบลู่ตามลำตัวแล้วแหวกข้างสูงเกือบถึงบั้นเอว เผยเรียวขาขาวเนียนยามย่างก้าว ผมยาวถูกรวบครึ่งศีรษะแบบหลวม ๆ เครื่องประดับเป็นเพียงต่างหูเพชรคู่เล็กกับรองเท้าส้นสูงสีเงิน เธอไม่ต้องทำอะไร ไม่ต้องพูดแม้แต่คำเดียว แต่เธอกลับกลายเป็นจุดศูนย์
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-07-25
Baca selengkapnya

บทที่ 5 ขอนั่งด้วยคนได้ไหมครับ ✧₊⁺🕯⋆.˚୨ৎ

ภาพเจ้าสาวที่ยิ้มอย่างมีความสุขกับชายที่รัก ทำให้หัวใจเธอรู้สึกอุ่นปนหนาว น้ำผึ้งเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้า นัยน์ตาเธอสะท้อนแสงจันทร์เหมือนน้ำในสระแล้วฉันล่ะ…ยังกลัวความรักอยู่ไหม หรือแค่ยังไม่กล้ากลับไปเผชิญหน้า…กับอดีตที่มันยังคาอยู่ในอกเธอถอนหายใจ หันหลังกลับเข้าโรงแรมฟิวส์โอดอร์ บาร์เอ้าท์ดอร์ที่ลอยอยู่เหนือมหานครกรุงเทพฯ ชั้นที่หกสิบ แสงไฟจากเมืองเบื้องล่างพราวพร่างเหมือนพรมอัญมณี เสียงเพลงแจ๊สบรรเลงเบา ๆ แทรกไปกับเสียงแก้วกระทบกัน และเสียงลมที่พัดผ่านระหว่างตึกสูงมือเรียวน้ำผึ้งผลักประตูกระจกใสออกมา เธอก้าวเดินอย่างมั่นคง ชุดเดรสยาวแนบลำตัวปลิวตามลมเย็นบนที่สูง ผิวขาวเนียนตัดกับสีชุดอย่างชัดเจน ดวงตาเธอวาววับใต้แสงเทียนจากโต๊ะข้างทางเดิน และริมฝีปากสีไวน์แดงนั้น…ไม่มีใครกล้าละสายตาเธอเลือกนั่งที่เคาน์เตอร์บาร์ อย่างคนที่ไม่ต้องการซ่อนตัวจากสายตาใครบาร์เทนเดอร์หนุ่มเงยหน้าขึ้นจากขวดเหล้า สบตาเธอเพียงเสี้ยววินาที ก็รู้ทันทีว่านี่ไม่ใช่ผู้หญิงธรรมดา“รับอะไรดีครับคุณผู้หญิง?” บาร์เทนเดอร์หนุ่มถามอย่างสุภาพ น้ำผึ้งมองเขา แล้วยกยิ้มน้อยๆเสียงของเธอนุ่มลึก ชวนฟังแต่ไม่เปิดเผย“เนโกร
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-07-25
Baca selengkapnya

บทที่ 6 พาฉันกลับบ้านทีค่ะ 😉

“คุณพูดแบบนี้กับผู้หญิงทุกคนที่บาร์บนตึกหกสิบเหรอคะ?” เธอพูด“เปล่าเลย” เขายิ้ม ดวงตาเขาหลุบต่ำมองริมฝีปากเธอ “ผมไม่เคยพูดแบบนี้กับใคร…ที่ไหนเลย”ความเงียบปกคลุมเพียงชั่ววินาที ก่อนสายลมจะพัดอีกครั้ง กลีบดอกไม้แห้งจากแจกันบนบาร์ปลิวลอยผ่านระหว่างเขากับเธอ เขายื่นมือไปเก็บออกจากชายกระโปรงของเธอด้วยความสุภาพ แต่มือของเขาเฉียดขาเรียวที่โผล่จากรอยแหวกของชุดเดรสยาวอย่างแผ่วเบา สายตาของเขาสบกับเธออีกครั้งเขายังคงยิ้มบาง ดวงตาคมคู่นั้นไม่วอกแวกแม้เพียงเสี้ยววินาที เขารู้ดีว่าผู้หญิงตรงหน้า…รู้ตัวทุกอย่าง และยิ่งเธอรู้ว่าเขากำลังสนใจ เธอก็ยิ่งเปล่งประกายราวเพชรในเงามืด“คุณมักมาคนเดียวหรือเปล่าครับ” เขาถามด้วยน้ำเสียงที่เรียบ แต่ทุ้มลึกอย่างตั้งใจ น้ำผึ้งยกแก้วเนโกรนี่ขึ้นจิบอีกครั้งทังที่บาร์เทนเดอร์เสิร์ฟแก้วใหม่ให้เธอ เธอไม่ได้ตอบทันที ปลายนิ้วเธอลูบขอบแก้วบางเบา ดวงตากวาดมองไปยังแสงไฟเมืองเบื้องล่างเหมือนเธอไม่ได้ใส่ใจคำถามนั้น“ไม่จำเป็นต้องมีคนไปกับฉันทุกครั้งค่ะ บางที่…ก็อยากมาเงียบ ๆ คนเดียว” เธอเอ่ยช้าๆ แล้วหันกลับมาสบตาเขา “แต่คืนนี้…เหมือนโชคชะตาจะอยากให้มีใครมานั่งข้างๆ ฉัน”คำพู
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-07-25
Baca selengkapnya

บทที่ 7 ห้องนอน ⋆。゚☁︎。⋆。 ゚☾ ゚。⋆

เสียงเครื่องยนต์รถสปอร์ตหรู สีดำสนิท คำรามต่ำ ๆ ล้อแม็กเงาวับแหวกผ่านถนนเปียกลื่นที่สะท้อนแสงไฟเมืองหลวงราวแผ่นกระจก หยาดฝนโปรยปรายเบา ๆ เหมือนละอองหมอก ทุกเสียงของถนนให้เงียบงัน ภายในรถกลับอบอุ่น เงียบสงบ มีเพียงเสียงแอร์อ่อน ๆ และกลิ่นหนังแท้ที่แฝงด้วยน้ำหอมกลิ่นสไตล์อังกฤษหรูหราเขาเหลือบมองหญิงสาวข้างกายที่พิงพนักเบาะอย่างอ่อนล้า เส้นผมสีน้ำตาลเข้มปลายงุ้มธรรมชาติของเธอ กระเพื่อมตามจังหวะลมหายใจ ใบหน้าหวานสะอาดสะท้อนแสงไฟนีออนจากร้านค้าและป้ายโฆษณาที่ทอดผ่านกระจก ริมฝีปากอิ่มสีชมพูอ่อนเผยอเพียงน้อย ราวกับจะพึมพำอะไรแต่ไม่ทันได้เอ่ย“คุณบอกว่าอยู่แถวเพลินจิต…คอนโดคุณอยู่ตรงไหนครับ?” เสียงเขาเรียบนิ่งแต่แฝงแววเอ็นดู แต่กลับไม่มีคำตอบจากเธอ เขาชะลอรถเข้าข้างทาง ใต้ร่มไม้ริมถนน เสียงหยาดฝนกระทบหลังคาแผ่วเบา เปิดไฟในรถสีนวลอ่อน เขาเอนตัวเข้าไปใกล้ สายตามองเธออย่างละเอียด“คุณน้ำผึ้ง? ถึงเพลินจิตแล้วครับ บอกผมหน่อยว่าต้องเลี้ยวตรงไหน…” เขาถามเธอ เธอกลับยังคงนิ่ง ขนตายาวงอนกระพือแผ่วเบาเหมือนจะรู้สึกตัว แต่แล้วศีรษะกลับเอนพิงไปอีกทาง ริมฝีปากยังคงเผยออย่างเผลอตัว เขามองอยู่นิ่งๆ ดวงตาคมเ
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-07-25
Baca selengkapnya

บทที่ 8 กอด จูบ ลูบ คลำ [NC25+] 🔥🔥🔥

เสียงประตูรถสปอร์ตปิดลงเบาๆ พร้อมกับร่างบางที่ยังคงหลับพริ้ม ไม่รู้ตัวแม้แต่น้อยว่าเธอไม่ได้อยู่ในเพลินจิตตามที่ตั้งใจ เขาเอื้อมมือไปแตะไหล่เธอเบา ๆ“คุณ…ถึงแล้วครับ” ไม่มีเสียงตอบรับ นอกจากลมหายใจสม่ำเสมอที่แผ่วเบาอยู่ข้างหู เขาชะงักไปเล็กน้อย มุมปากเขาเผยรอยยิ้มบาง ๆ อย่างเข้าใจในสถานการณ์ ก่อนจะก้าวออกจากรถ เดินอ้อมไปอีกฝั่ง แล้วค่อยๆ เปิดประตูอ้อมแขนแข็งแรงก้มลงช้อนตัวเธอขึ้นมาอย่างนุ่มนวล ราวกับกลัวจะปลุกเจ้าหญิงจากนิทรา น้ำผึ้ง ซุกใบหน้าลงกับแผ่นอกอุ่น ๆ ของเขาโดยไม่รู้ตัว กลิ่นกายหอมจางๆ ของเธอผสมกับกลิ่นแอลกอฮอล์บางๆ ลอยแตะปลายจมูกเขาอย่างซุกซนคฤหาสน์เบื้องหน้าทอดยาวราวป้อมปราการเงียบงัน บานประตูไม้โอ๊คสูงเกือบสี่เมตรเปิดออก โดยไม่ต้องผลัก…บัตเลอร์ชราในชุดทักซิโด้สีดำโค้งศีรษะให้เขาโดยไม่เอ่ยถาม“นายท่าน ห้องรับรองพร้อมแล้วครับ” พ่อบ้านเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงนอบน้อม“ห้องรับรอง ชั้นสอง” เขาสั่งเสียงต่ำ และก้าวขึ้นบันไดหินอ่อนที่แวววาวราวกับเปียโนเคลือบเงา แชนเดอเลียร์เหนือศีรษะสะท้อนเงาสีอำพันร่วงลงบนใบหน้าหวานของเธอ เธอขยับตัวเล็กน้อยในอ้อมแขน แผ่นอกเขากระเพื่อมเล็กน้อยจากลมหาย
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-07-25
Baca selengkapnya

บทที่ 9 รู้สึกกลัวขึ้นมาเหรอ [NC25+] 🔥🔥🔥

เธอกลับลุกตะแคงข้างดันเขานอนลงใต้เรือนร่างของเขา สีหน้าของเขากลับไม่ดูแตกตื่นหรือตกใจแต่อย่างใด ใบหน้าของเขากลับมีรอยยิ้มกับการกระทำของเธอที่ดูอุกอาจ“คุณทำให้ผมทึ่งนะเนี่ย ที่หลอกล่อผมให้จนมุมได้” เขาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาจ้องใบหน้างดงามไร้ที่ติ แต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางราคาแพง แต่ทว่าเธอยกริมฝีปากเล็กน้อยเหมือนแม่เสือสาวที่รอเวลาที่จะล่าในยามค่ำคืน“ถ้าฉันอยากได้อะไรแล้ว สิ่งที่ฉันอยากได้ไม่เคยหลุดไปจากมือของฉัน” เธอเอ่ยบอกแล้วขึ้นคร่อมบนร่างหนาที่อุดมไปด้วยซิกแพค ทำให้กระโปรงเดรสที่เธอสวมใส่ล่นขึ้น เขามองไปยังขาที่ขาวเนียนละเอียดของเธอ“แสดงว่าคุณไม่ได้หลับสินะ” เขาถามเธอด้วยรอยยิ้ม จ้องมองนัยน์ตาหวานฉ่ำราวกับน้ำผึ้งที่หอมหวาน“จะเข้าถ้ำเสือมันก็ต้องใช้เล่ห์กลให้เสือตายใจ” เธอเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงกระเส่าเหมือนท้าทายเขา เขาโอบเธอลงมานอนข้างล่างในทันที มือเรียวของเธอปลดปมผ้าขนหนูที่เขาสวมใส่ออกสายตาของเธอจ้องมองไปยังแกนกลางลำตัวที่ห่อหุ้มด้วยผ้าขนหนูเมื่อครู่ ทำให้เธอเบิกตากลมโต และลอบกลืนน้ำลายเหนียวๆ ลงคอย่างอยากเย็นเธอไม่เคยเห็นของใครที่ใหญ่โตขนาดนี้มาก่อน นี่ไม่ใช่สี่สิบเก้าหร
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-07-25
Baca selengkapnya

บทที่ 10 ชอบท่านี้หรือเปล่านะ [4P] + [NC30+] 🔥🔥🔥

“เป็นไปตามที่คุณขอเลย” เขาเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้มหื่นกระหาย เขาจับดุ้นรูดขึ้นลงหนักๆ แล้วยัดดุ้นเข้าไปในกลีบร่องทันที“เฮือก…อื้อ…ฮือ…ฮือ…จะ…เจ็บ…อื้อ…” เธอร้องครางสั่นด้วยความเจ็บปวด ปวดไปทั้งกลีบร่อง ไม่เคยมีของใหญ่เข้ามาขนาดนี้มาก่อน มันปวดจนดวงตาทั้งสองข้าเจือไปด้วยน้ำตา“เจ็บเหรอ ทนไหวไหม ถ้าไม่ไหวผมจะเอาออกนะ” เขาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา ทอดสายตามองใบหน้าหวานที่ปรือตามองเขาเต็มไปด้วยคราบน้ำตา เธอพยายามลืมตามองใบหน้าของเขาให้เต็มสองตา มือเรียวลูบไล้อกแกร่งของเขาที่เต็มไปด้วยซิกแพคหนา“ไม่เป็นอะไร ใส่เข้ามาเลย” เธอเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา เขาจับมือเรียวของเธอทั้งสองข้างก้มลงจูบริมฝีปากบางอย่างเร่าร้อนและดูดดื่มอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เพราะเขาไม่เคยจูบคู่นอนแม้แต่ครั้งเดียว ครั้งนี้เป็นการจูบครั้งแรกเลย และไม่ใช่จูบแบบขอไปที แต่เขานั้นตั้งใจที่จะจูบเธอ“อื้อ…อื้อ…อึก…อื้อ…” เธอร้องครางกระเส่าวาบหวามในลำคอ ขณะที่ดุ้นเข้าไปในกลีบร่องช้าๆ จนสุดลำ เรียวขาดิ้นทุรนทุรายตะเกียกตะกายเหมือนหาชีวิตรอดจากพญามัจจุราช เขาเปลี่ยนมาจับเรียวขาของเธอถ่างออกกว้าง“โอ้ว…อึก…อื้อ…อ๊ะ! อ๊ะ! อ๊ะ! อร๊าย!
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-07-25
Baca selengkapnya
Sebelumnya
12345
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status