LOGINShare
บทที่ 3 ลักลอบกิน
publish date:
2026-07-25 19:29:07แต่ทว่าสายตาของเธอเคลื่อนไปหยุดที่มุมหนึ่งของห้อง แจกันคริสตัลทรงสูงจากมูราโน่ ยังคงตั้งอยู่ที่เดิม บนโต๊ะกลมข้างโซฟาตัวโปรดริมหน้าต่างกระจก ในนั้นคือกุหลาบแดงห้าดอกที่เริ่มแย้มกลีบเต็มที่ ราวกับเบ่งบานเพื่อโลกที่ไม่เคยหยุดโหดร้าย น้ำผึ้งมองมันเงียบ ๆ ริมฝีปากขบเม้มแน่นเล็กน้อยโดยไม่รู้ตัว
ดอกกุหลาบสีแดง คือ ดอกไม้ที่เธอรักมากที่สุด มันเป็นสัญลักษณ์ของความรักในแบบที่เธอเคยเชื่อ…เคยศรัทธา เป็นดอกไม้ที่เขา…คนที่เธอเคยรักที่สุด เคยมอบให้เธอทุกวันศุกร์ตอนเรียนปีสาม ดลเป็นชายหนุ่มอบอุ่น ฉลาด พูดจาอ่อนโยน และมีความฝันคล้ายเธอ เธอเคยคิดว่า ดลคือคนที่ใช่ คนที่เธอจะฝากชีวิตไว้ด้วย อยากแต่งงานด้วย สร้างครอบครัวที่อบอุ่นอย่างที่เธอใฝ่ฝัน แต่สุดท้าย… เมื่อเธอกลับมาจากอังกฤษ หลังเรียนจบปริญญาโทด้าน International Business เธอเปิดประตูเพนท์เฮ้าส์หลังนี้ด้วยหัวใจที่เต็มไปด้วยความคิดถึง แต่สิ่งที่เธอพบกลับไม่ใช่ความยินดี ไม่ใช่ชายที่วิ่งมากอดเธอด้วยรอยยิ้ม แต่มันคือเสียงหัวเราะเบา ๆ จากห้องนอน กลิ่นน้ำหอมที่เธอไม่ใช้ และ ชุดนอนผ้าซาตินสีงาช้างของเธอเองถูกทิ้งกองอยู่บนปลายเตียง พร้อมกับจีสตริงและบราเซียสีแดงสดถูกโยนอย่างไร้ทิศทาง เธอเดินช้าๆ เข้าไปในห้องนอน ด้วยหัวใจที่เต้นแรงไม่ใช่เพราะความตื่นเต้น แต่เพราะลางสังหรณ์บางอย่างที่ทิ่มแทง ภาพที่เห็น…ทำให้โลกทั้งใบของเธอเงียบงัน ดลกับแอนนี่ที่เธอรักและไว้ใจที่สุด คนที่เธอเล่าเรื่องความรักให้ฟังแทบทุกวัน คนที่เธอเคยให้กุญแจสำรองของเพนท์เฮ้าส์ไว้…เผื่อมีอะไรฉุกเฉิน คนที่เธอเคยเรียกว่าเหมือนพี่สาว เสียงครางกระเส่าของเธอที่หอบเหนื่อยครางกระเส่าหวาน และเสียงตอกกระแทกใส่กลีบร่องของเธอไม่หยุด มันทำให้เธอทนไม่ไหว คว้าปืนของบอดี้การ์ดหนุ่มที่ยืนอยู่ข้างเธอสองคน ยิงใส่แจกันหัวเตียงเฉียดหัวของดลและแอนนี่ไปเพียงนิดเดียว แอนนี่กรีดร้องด้วยความตกใจ มองไปที่น้ำผึ้งเช่นเดียวกับดลที่ดูตกใจ “ผึ้ง” แอนนี่พูดชื่อน้ำผึ้ง คว้าผ้าห่มมาปิดเรือนร่างเปลือยเปล่าของเธอ “พวกมึงสองตัวกล้ามาก กล้าจริงๆ” น้ำผึ้งพูดด้วยน้ำเสียงโทนต่ำโกรธจัดกัดกรามกรอดๆ “น้ำผึ้ง ฉันขอโทษ ฉันขอโทษจริงๆ นะ” แอนนี่พูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาสั่นเทาด้วยความหวาดกลัว “ผึ้ง เราอธิบายได้” ดลพูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาอยากให้น้ำผึ้งใจเย็นลง “วายุ ลากตัวอีกชั่วนี่ออกไป เสื้อผ้าแม้แต่ชิ้นเดียวก็อย่าให้มันใส่ เพราะทุกสิ่งทุกอย่างที่มันใส่ มันเป็นของฉัน” น้ำผึ้งพูดเสียงเรียบ บอกบอดี้การ์ดหนุ่มของเธอ “ครับคุณหนู” วายุรับคำสั่งลากตัวแอนนี่ขัดขืนในทันที “ผึ้ง…กูบอกขอโทษแล้วไงจะเอาอะไรอีก” แอนนี่พูดด้วยน้ำเสียงโกรธจัด น้ำผึ้งใช้ปลายกระบอกปืนตบที่ใบหน้าของแอนนี่อย่างแรง หน้าของแอนนี่หันตามกระบอกปืนเลือดลบปากของเธอ “อีแอนนี่มึงไม่มีสิทธิ์ที่จะมาขึ้นเสียงกับกู อีเหี้ย เหี้ยทั้งคู่ “น้ำผึ้งพูดด้วยน้ำเสียงดุดัน แล้วหันไปมองดลที่นั่งอยู่บนเตียง บอดี้การ์ดของเธอล็อกมือเขาเอาไว้” เอามันออกไปชะ แล้วอย่ามาให้กูเห็นหน้าอีก” น้ำผึ้งพูดจบแล้วบอดี้การ์ดลากแอนนี่ออกไป แอนนี่พูดอีกว่า “ผัวมึง มันก็คือผัวกู กูแอบเย็ดกันมาตั้งหลายปี สมน้ำหน้ามันสนสะพาย ฮาฮาฮา” แอนนี่พูดเยาะเย้ย “วาโย ทำตามกฎของตระกูลเรา” น้ำผึ้งพูดจบแล้วก้าวเดินออกไปโดยไม่หันหลังกลับมามอง “พวกมึงจะทำอะไรกู…อ๊าก…” เสียงร้องของดลดังขึ้น เมื่อบอดี้การ์ดของเธออีกสองคนก้าวเดินเข้าไป เช่นเดียวกับเสียงก่นด่าของแอนนี่ ที่เธอออกจากบ้านของน้ำผึ้งด้วยความอับอาย เพราะเธอนั้นไม่ได้สวมสิ่งใดออกไปเลย น้ำผึ้งเดินไปที่แจกันแล้วโยนแจกันทิ้งลงกับพื้นในทันที เศษแก้วแตกออกเป็นเสี่ยงๆ กระจัดกระจายลงบนพื้น แม้ว่าเวลาผ้าไปถึงสามปี เธอยังคงจดจำเรื่องราวในวันนั้นได้ดี สิ่งของที่อยู่ในห้องถูกปรับเปลี่ยนใหม่ทั้งหมด ของเก่าถูกโละทิ้งแม้กระทั่งเสื้อผ้าแบรนด์ราคาแพง ของเธอก็ตาม พี่ชายของเธอบอกว่าเปลี่ยนเพนท์เฮ้าส์ให้ใหม่ไหม จะหาที่ดีกว่านี้ให้เธออยู่หรือจะกลับมาอยู่บ้านของเราก็ได้ จะไม่ต้องอยู่ในห้องที่แฟนเก่าของเธอ มาเล่นชู้กับเพื่อนของเธอ น้ำผึ้งบอกพี่ชายว่าขอให้เธออยู่ที่นี่จะได้เตือนใจว่าอย่ารักใครง่ายๆ ถ้าไม่อยากเจ็บอีก
Latest chapter
ห้าผัวแซ่บเกินต้าน บทพิเศษ 3
“อื้อ…พี่พล…” น้ำผึ้งกระซิบเสียงสั่น ริมฝีปากยังถูกเขาครอบครองอยู่แทบทั้งหมด พลถอนจูบออกเพียงเสี้ยววินาที ดวงตาแดงวาวด้วยแรงปรารถนาแรงกล้า“รู้ไหม…ผมเกือบคลั่งตอนเห็นคุณเต้นอยู่ตรงหน้าแบบนี้” เสียงพร่าหนักหอบผสานความหิวกระหาย น้ำผึ้งยิ้มเย้ายวน ปลายนิ้วเรียวลูบไปตามแนวกรามของเขา“ก็ตั้งใจทำให้พี่คลั่ง…แล้วตอนนี้พี่จะทำยังไงต่อดีล่ะคะ” เธอถามด้วยน้ำเสียงแผ่วเบากระเส่ายั่วยวน เขาโน้มใบหน้าลงกระซิบชิดหูเธอ เสียงทุ้มต่ำแทบทำให้เธอขาอ่อน“ผมจะทำให้คุณต้องการผมไปอีกสามวัน” คำพูดนั้นยังไม่ทันจางหาย ปลายลิ้นร้อนของเขาก็กวาดไล้ไปตามซอกคอที่หยดบรั่นดียังหลงเหลือ กลิ่นแอลกอฮอล์ผสมกับกลิ่นกายหอมหวานของเธอเร้าอารมณ์จนแทบระเบิด มือหนาอีกข้างบีบเอวเธอแน่น ขยับร่างให้แนบสนิทกับความแข็งแกร่งของเขาโดยไม่มีที่ว่างให้หนี” ก็ทำสิ “เธอพูดอย่างท้าทาย สายตาจ้องมองเขาไม่ลดละ เขาไม่รอช้าเหวี่ยงเธอลงบนเตียงอย่างแรง ทำให้เธอรู้สึกจุอยู่บ้าง แต่ทว่าใบหน้าอ่อนหวานที่เขาหลงใหลกลับเลยรอยยิ้มยั่วยวนมากไปด้วยตัณหาแฝงไปด้วยราคะในดวงตากลมโตคู่งามของเขา เธอใช้เรียวหนุนไข่มุกที่อยู่ตรงร่องกลีบอวบอูมไข่มุกมุกทั้งสามเ
ห้าผัวแซ่บเกินต้าน บทพิเศษ 2
เมื่อบานประตูไม้โอ๊กสลักลายถูกผลักเข้ามาเบาๆ น้ำผึ้งก้าวเข้าสู่ห้องนอนใหญ่ของคฤหาสน์ เพียงลำพัง ห้องกว้างโอ่อ่าเกินกว่าห้องพักโรงแรมห้าดาว เต็มไปด้วยกลิ่นหอมอ่อน ๆ ของดอกกุหลาบขาวที่ถูกจัดไว้ตามแจกันคริสตัล เสียงหิมะข้างนอกสั่นสะท้านกระจกบานใหญ่ แต่ภายในกลับอุ่นสบายด้วยเตาผิงหินอ่อนที่เปลวไฟกำลังลุกโชนปกติแล้ว ห้องนี้เป็นที่ที่เธอไม่เคยอยู่คนเดียว เพราะชายหนุ่มทั้งห้าจะอยู่รายรอบเธอเสมอ แต่ค่ำคืนนี้พวกเขาต้องประชุมด่วนกับนักธุรกิจรายใหญ่ที่ชั้นล่าง ทำให้บรรยากาศรอบตัวเงียบสงัด เหลือเพียงเสียงหัวใจของเธอที่เต้นดังขึ้นทุกขณะบนโต๊ะกลางห้องมีกล่องกำมะหยี่สีเทาเข้มขนาดไม่ใหญ่เกินไปวางเด่นท่ามกลางกลีบกุหลาบโปรยปราย เธอเดินเข้าไปช้าๆ ก่อนจะทรุดตัวนั่งลงบนโซฟากำมะหยี่สีครีม แล้วเอื้อมมือไปเปิดกล่องนั้นออกด้วยความสงสัยเพียงครู่เดียว คิ้วเรียวสวยของเธอก็ขมวดเล็กน้อย ก่อนจะผ่อนคลายเป็นรอยยิ้มที่ทั้งเขินทั้งขำ…เพราะภายในกล่องคือ ชุดซีทรูสุดเซ็กซี่ ที่ตัดเย็บอย่างบรรจง ราวกับออกแบบขึ้นมาเพื่อเธอเพียงคนเดียวมันคือผ้าซีทรูสีขาวบางเบา บางจนเกือบโปร่งแสง เนื้อผ้าละเอียดราวกับหมอกบางเคลือบเรือ
ห้าผัวแซ่บเกินต้าน บทพิเศษ 1
ห้าแซ่บเกินต้าน [ตอนพิเศษ] 3 เดือนต่อมา [หลังจากการแต่งงาน]กลางค่ำคืนของแฟร์แบงค์ส เมืองเล็กกลางผืนดินกว้างใหญ่ของอลาสกา ทุกสิ่งรอบกายถูกปกคลุมด้วยหิมะขาวโพลน ต้นสนสูงเรียงรายยืนหยัดนิ่งท่ามกลางความหนาวเย็นราวกับประติมากรรมจากน้ำแข็ง ถนนเงียบสงัด มีเพียงแสงไฟสีส้มจากเสาไฟส่องลอดม่านหิมะที่ยังโปรยลงมาไม่ขาดสายบ้านไม้แต่ละหลังตั้งชิดติดกันเล็กน้อย หลังคามุงหนาหนักไปด้วยหิมะสีขาวครีม ควันจากปล่องไฟลอยกรุ่นตัดกับท้องฟ้ามืดสนิท ราวกับเมืองทั้งเมืองกำลังพยายามเปล่งไออุ่นต้านกับความหนาวเหน็บที่กัดกินทุกลมหายใจเหนือเส้นขอบฟ้า แสงเหนือปรากฏราวม่านผ้าไหมขนาดมหึมา พลิ้วไหวเป็นริ้วสีเขียว ม่วง และชมพูทอดตัวครอบคลุมฟากฟ้า ทั้งงดงามและน่าพิศวงจนผู้ที่ได้เห็นรู้สึกเหมือนถูกกลืนเข้าไปอยู่ในโลกเหนือจริงแฟร์แบงค์สไม่ใช่เมืองที่เต็มไปด้วยความวุ่นวาย แต่เป็นเมืองที่กาลเวลาเดินช้ากว่าที่อื่น ผู้คนใช้ชีวิตเรียบง่ายในคาเฟ่เล็ก ๆ ริมถนนที่ยังคงเปิดไฟต้อนรับนักท่องเที่ยว นักเดินทางหนาวสั่นกำลังจิบโกโก้ร้อนพลางเงยหน้ามองท้องฟ้า บ้างก็เดินไปตามเส้นทางหิมะ มุ่งหน้าออกไปยังรีสอร์ทน้ำพุร้อนท่ามกลางหุบเขา เพื่
ห้าผัวแซ่บเกินต้าน บทที่ 39 มันลึกเกินไปแล้วนะ [จบบริบูรณ์]
เธอค่อยๆ ถอนริมฝีปากออกช้าๆ เธอค่อยๆ ลุกขึ้นยืนช้าๆ พวกเขาจับจ้องเรือนร่างเปลือยเปล่าของเธอที่งดงามมีเกล็ดน้ำและฟองสบู่ติดตามเรือนร่าง พวกเขาลอบกลืนน้ำลายอึกใหญ่ลงคออย่างยากเย็น นนท์ใช้ลิ้นเลียกลีบร่องไร้ขนดกดำ เธอใช้มือเรียวปิดกลีบร่องเอาไว้ ทำให้นนท์งวยงงกับการกระทำของเธอ “ผึ้งหนาวค่ะ ไปเย็ดที่เตียงกันเถอะนะ” เธอเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงกระเส่ายั่วยวน นัยน์ตาทั้งสองข้างของเธอเป็นประกายราวกับลิลิธกำลังหลอกล่อด้วยสายตาให้จมดิ่งไปกับตัณหาที่นางมอบให้ น้ำผึ้งค่อยๆ เยื้องย้ายก้าวเดินสง่างามก้าวเดินสง่างาม มือเรียวจับดุ้นของกรณ์ที่แข็งเป็นไตตั้งตรงรอเสียบเข้าไปในกลีบร่องของเธอ กรณ์รู้ตัวอีกที… เห็นว่าเธอก้าวเดินเข้าไปในห้องนอน พลทนไม่ได้กับการกระทำยั่วยวนของเธอไม่ไหว คว้าลำคอของเธอมาจูบ เธอตอบรับเขาด้วยการจูบอันเร่าร้อน มือเรียวจับดุ้นของพลที่แข็งเป็นไตรูดขึ้นลงหนัก พลค่อยๆ ถอนริมฝีปากออก เธอทอดสายตาอย่างเร่าร้อนและยั่วยวนไม่มีท่าทีเขินอายแต่อย่างใด “น้ำผึ้ง คุณกำลังยั่วยวนผมอย่างนั้นเหรอ คุณคิดผิดแล้วล่ะ” พลเอ่ยบอกเธอด้วยน้ำเสียงโทนต่ำขบกราม สายตาดุจหมาป่าล่าเหยื่อทอดสายตามองเธอ มือเรียวจั
ห้าผัวแซ่บเกินต้าน บทที่ 38 เมียของเราที่เรารัก 🥂🫧💗✨
ตกเย็น พวกเขาพาเธอขึ้นมานั่งทานดินเนอร์บนดาดฟ้าเรือ ท้องฟ้าสีส้มทองค่อยๆ ละลายเป็นม่วงเข้มเมื่อดวงอาทิตย์ตกลงทะเล เทียนและไฟระยิบระยับถูกจุดขึ้นรอบโต๊ะ กลิ่นอาหารทะเลสดใหม่ที่เชฟจัดเตรียมไว้หอมอบอวล พวกเขานั่งล้อมรอบเธอราวกับดาวห้าดวงที่โคจรรอบดวงจันทร์ เธอรู้สึกได้ถึงความรักและสายตาที่มีแต่เธอคนเดียว และเมื่อค่ำคืนคลี่คลุม เรือยอร์ชทอดสมออยู่ท่ามกลางทะเลกว้าง ท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวสะท้อนบนผืนน้ำ เธอนอนหนุนแขนของหนึ่งในพวกเขา พลางได้ยินเสียงหัวใจที่เต้นอย่างมั่นคง เป็นจังหวะที่บอกเธอว่า ไม่ว่าทะเลจะกว้างใหญ่เพียงใด เธอจะไม่มีวันหลงทาง เพราะมีพวกเขาห้าคนคอยโอบอุ้มและปกป้องอยู่เสมอ นี้ยังไม่รวมเซ็กส์อันเร่าร้อนที่เขามอบให้ทุกค่ำคืน ไม่มีคืนไหนที่เธอจะไม่เสร็จไปพร้อมกับพวกเขาเลย นับวันพวกเขาก็หาท่าใหม่ๆ ให้เธอลองทำ เธอไม่เคยปฏิเสธพวกเขาได้เลยว่าเธอไม่ชอบมัน เธอเองกับร่วมมือกับพวกเขาเป็นอย่างดี และพวกเขาจะไม่หยุดถ้าเธอไม่สติหลุด ไม่เคยมีคืนใดเลยที่เธอจะมีสติหลังพวกเขาเสร็จ เซ็กส์ของพวกเขาไม่ได้มีแค่บนเตียง แต่ว่าห้องน้ำ ระเบียง โต๊ะ เก้าอี้ ห้องซาวน่า ห้องออกกำลังกาย หรือสระว่ายน้ำ
ห้าผัวแซ่บเกินต้าน บทที่ 37 หน้าหลังพร้อมกัน…ปากก็ไม่เว้น [4P] + [NC30+] 🔥🔥🔥
“พี่พล…ผึ้งอยากได้…ควย” เธอเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงกระเส่าแผ่วเบายั่วยวน สายตาขอเธอเร่าร้อนและหวานฉ่ำเหมือนคนติดสารเสพติด แต่เธอนั่นกำลังเสพติดเซ็กส์จากพวกเขาทั้งห้าคน โดยที่เธอไม่รู้ตัว “ผมชอบจังที่เมียของผมพูดออกมาตรงๆ แบบนี้” พลพูดด้วยน้ำเสียงพร่าแผ่วเบาสายตาที่มองเธอช่างเร่าร้อนเหมือนพระอาทิตย์แรงกล้า ทำให้เธอรู้สึกวูบวาบไปทั้งเรือนร่าง มารู้ตัวอีกที คือ ริมฝีปากของเขาประกบจูบริมฝีปากบางของเธออย่างดูดดื่ม เธอสัมผัสลิ้นของเขาพันกับลิ้นของเธอ อีกทั้งยังได้กลิ่นไวน์ราคาแพงทำให้เธอรู้สึกงวยงงไปชั่วขณะหนึ่ง มือเรียวของเธอโอบคอเขาไว้กันตก เต้านมเสียดสีกับอกแกร่งที่อุดมไปด้วยซิกแพคหนา มันเสียสีจนร้อนไปหมด ในชั่วขณะเดียวกันเธอรู้สึกว่าน้ำกามอุ่นๆ ไหลทะลักออกมาราวกับเชื้อเชิญให้เขาสอดใส่เขาไป “ผมรักคุณมากนะ ผมไม่อยากห่างคุณแม้แต่ชั่วขณะชีวิตของผม…ผมเป็นของคุณ เป็นของคุณแค่คนเดียว” เขาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงพร่ามัว เธอเผยรอยยิ้มทอดสายตามองเขาที่มองมายังเธอ สายตาของเขานั้นมองเธอด้วยความหลงใหลและเทิดทูนราวกับเธอเป็นเทพีสูงส่งและล้ำค่า เธอไม่เคยเห็นสายตาแบบนี้จากใคร นอกสายตาจากผัวทั้งห้าคนของเธอ “ผ
You May Also Like
How Much รักนี้เท่าไหร่
ณดารินทร์104.8K viewsบำเรอรัก❤️คุณหมอมาเฟีย
Me'JinJIn98.8K viewsหกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า
เจียงจื่อหยา359.2K viewsภรรยาในนาม
ชะนีติดมันส์283.6K viewsเมียบำเรอ
Xiaohlinz254 viewsCAIRO 001 - รักนี้ไม่มีในระบบ
ศรีอักษรรินทร์136 viewsเสิร์ฟรักหมดใจให้เจ้านายสุดคูล
Molin-T48 viewsภรรยาปากร้ายขอเกิดใหม่ในยุค 70(ระบบสะสมแต้ม)
Cherry Brow / เจ๊หงส์ขายเต้าเจี้ยว187 views
