บทที่ 50 : มังกรสยายปีก หงส์ทะยานฟ้า และตำนานแห่งแคว้นต้าจ้าวสิบปีล่วงเลยผ่านไป ดั่งสายน้ำที่ไหลไม่หวนกลับ กงล้อแห่งกาลเวลาได้นำพาแคว้นต้าจ้าวเข้าสู่ยุคทองที่รุ่งเรืองที่สุดในประวัติศาสตร์ดินแดนเหนือจรดใต้ ตะวันออกจรดตะวันตก ล้วนสยบอยู่ภายใต้ร่มธงมังกรสีดำขลิบทอง ความอดอยากและโรคระบาดถูกขจัดสิ้นด้วยวิชาแพทย์และการเกษตรที่ตั้งอยู่บนวิถีแห่งธรรมชาติ การกบฏและการฉ้อฉลถูกปราบปรามด้วยกฎหมายที่เด็ดขาดและสติปัญญาที่เฉียบแหลมยามเฉิน (07.00 -08.59 น.) ณ ท้องพระโรงตำหนักไท่เหอบัดนี้ ผู้ที่ยืนประทับอยู่เบื้องหน้าเหล่าขุนนางนับร้อย มิใช่เด็กชายวัยแปดชันษาอีกต่อไป แต่คือ รัชทายาทจ้าวหมิงรุ่ย ในวัยสิบแปดชันษา รูปร่างสูงใหญ่สง่างามดุจเทพบุตรสวรรค์ พระพักตร์หล่อเหลาคมคายถอดแบบมาจากพระบิดา ทว่าแววตานั้นกลับแฝงความเยือกเย็นและลึกล้ำดั่งมหาสมุทร"เส้นทางการค้าสายมังกรประจิม ที่เชื่อมต่อจากเมืองหลวงสู่ดินแดนซีอวี้ บัดนี้ก่อสร้างเสร็จสมบูรณ์แล้วพ่ะย่ะค่ะ" จ้าวหมิงรุ่ยประกาศด้วยพระสุรเสียงกังวาน "ระบบทดน้ำจากโอเอซิส ทำให้ดินแดนตะวันตกที่เคยแห้งแล้ง กลายเป็นอู่ข้าวอู่น้ำแห่งใหม่ ราษฎรชาวซีอวี้และทหารช่
Last Updated : 2026-08-02 Read more