Tous les chapitres de : Chapitre 41 - Chapitre 47

9          ระหว่างที่อี้ผิงกำลังทำกับข้าวให้ชุนหวงกินอยู่นั้นพวกเขาก็หาเรื่องพูดคุยกันในเรื่องทั่วไป ส่วนใหญ่อี้ผิงจะเป็นคนถามชุนหวงมากกว่า แล้วแน่นอนว่าชุนหวงเองก็ตอบตามความเป็นจริงทั้งหมด          ชุนหวงเป็นผู้สำเร็จราชการด้านการทหารที่เมืองเสฉวนซึ่งเป็นบ้านเกิดของเขา แล้วก็ย้ายมาประจำการอยู่ที่เมืองเหอหนานเมืองนี้แล้วอาศัยอยู่กับแม่สองคนที่ย้ายถิ่นฐานมาปักหลักด้วยกัน นอกจากแม่ที่ย้ายมาปักหลักถิ่นฐานใหม่แล้วก็ไม่มีใคร เหตุผลก็เพราะพ่อของชุนหวงเสียไปเมื่อเขายังเด็ก ส่วนญาติพี่น้องของพ่อและแม่ก็ไม่มีใครใจดีกับสองแม่ลูกอย่างพวกเขา การตัดสินใจแยกตัวออกมาอยู่ด้วยกันสองแม่ลูกถือเป็นการตัดสินใจที่ถูกต้อง จะได้ไม่เป็นขี้ปากของญาติพี่น้องคนอื่น          ส่วนเรื่องของอี้ผิงก็ไม่มีอะไรมาก ชุนหวงรู้จักเรื่องของเธอดีตอนที่ย้ายมาประจำการที่เมืองเหอหนาน เขาได้ยินพวกเพื่อนที่เป็นทหารด้วยกัน ประมาณว่ามีผู้หญิงคนหนึ่งสกปรกโสโ

11          “นี่มันอะไรกันเนี่ย ทำไมมันถึงกลายเป็นแบบนี้ มันไม่จริงใช่ไหม”          เบื้องหน้าของอี้ผิงก็คือบ้านหลังเธอ แต่ทว่าบ้านของเธอในตอนนี้กลายเป็นซากปรักหักพัง เมื่อเช้าก่อนที่เธอเข็นรถไปขายของในเมืองบ้านของเธอก็ดูจะไม่มีปัญหาอะไร ทุกอย่างมันปกติไปหมด แต่พอกลับมาถึงบ้านก็เป็นอย่างที่เห็น บ้านของเธอพังทลายลงมากลายเป็นกองภูเขาขนาดย่อม          “แล้วฉันจะไปอยู่ที่ไหน”          นอกจากบ้านหลังนี้เธอก็ไม่มีบ้านอยู่ที่อื่น แล้วเธอจะต้องไปอยู่ที่ไหน          ในเมื่อมันเกิดเรื่องที่ช่วยไม่ได้ อี้ผิงก็ได้เก็บข้าวของเท่าที่จะทำได้ ส่วนเงินเก็บก็ยังคงอยู่เหมือนเดิม นี่ไม่ใช่การกระทำของคนแต่มันเป็นการกระทำของธรรมชาติ ก่อนหน้านี้เธอก็คิดอยู่ว่าอีกไม่นานบ้านหลังนี้มันก็ต้องพังลงมาอยู่ดี แต่

13          เบื้องหน้าของสองแม่ลูกก็คือเป็ดปักกิ่งที่ทำโดยอี้ผิงลูกบ้านของพวกเขา เป็ดปักกิ่งนี้เป็นเมนูโปรดของชุนลี่แม่ของชุนหวง แล้วที่เธอรู้เรื่องนี้ก็เป็นเพราะเธอไปเห็นสมุดบันทึกของชุนลี่โดยบังเอิญตอนที่ช่วยเธอยกของภายในบ้านตอนที่ชุนหวงไม่อยู่ เธอได้ไปเห็นสมุดบันทึก มันเขียนเอาไว้ว่าเมนูโปรดของฉัน แล้วหนึ่งในนั้นก็มีเป็ดปักกิ่ง อย่างกับว่าสมุดบันทึกนี้เหมือนกับสมุดบันทึกของเด็กที่เวลาชอบอะไรก็จะเขียนลงในสมุดออกมา ตอนอี้ผิงยังเด็กก็เคยทำแบบนี้เช่นกัน          “เป็ดปักกิ่งเมนูโปรดของน้าชุนลี่ มื้อนี้หนูทำสุดฝีมือเลยค่ะ”          “ว้าว น่ากินจังเลย หนูอี้ผิงเนี่ยเก่งมากเลยนะ”          “ไม่ขนาดนั้นหรอกค่ะคุณน้าชุนลี่”          “ไม่ต้องเรียกน้าหรอก เรียกแม่ก็ได้&rdqu