บททั้งหมดของ รวมเรื่องจีนย้อนยุค เกิดใหม่ ทะลุมิติ SS2: บทที่ 51 - บทที่ 60

2          ซูเหวินออกจากบ้านตั้งแต่เช้าเดินทางไปยังหมู่บ้านซีเจียงเพื่อที่จะเข้าไปซื้อเมล็ดเพาะปลูกตามที่ตนเองต้องการ พอเข้ามาในหมู่บ้านซูเหวินก็เดินตรงไปยังร้านขายเมล็ดเพาะปลูกทันที          “ว้าว มีขายเยอะเลย”          ภายในร้านขายมีเมล็ดเพาะปลูกด้วยกันหลายชนิด ซูเหวินเลือกเอาที่ตนเองต้องการ          “คุณป้าคะ อันนี้เท่าไหร่คะ”          “สองหยวนจ๊ะ”          “นี่ค่ะเงินสองหยวน”          หลังจากได้เมล็ดเพาะปลูกแล้วซูเหวินก็เดินกลับบ้านทันที          พอมาถึงเธอก็เริ่มจัดการพื้นที่ทำแปลงปลูกผัก&n

4          “สวัสดีค่ะลุงซงซง”          “สวัสดีซูเหวิน ไม่เจอกันนานเลย เป็นยังไงบ้าง สบายดีไหม”          “สบายดีค่ะ”          “งั้นเหรอ เข้ามาข้างในบ้านก่อนสิ”          “ค่ะลุงซงซง”          คนที่ซูเหวินพูดอยู่นี้เขาเป็นหัวหน้าหมู่บ้านซีเจียงชื่อว่าซงซง          หลังจากเข้ามาในบ้านของหัวหน้าหมู่บ้าน ซูเหวินก็เดินไปนั่งตรงห้องนั่งเล่นตามที่ลุงซงซงบอก          “ชาสมุนไพรหน่อยไหม”          ลุงซงซงถามซูเหวิน   

6          “นี่เธอ เธอรู้ไหม ซูเหวินน่ะไปเงินมากมายมาจากไหน เมื่อวานน่ะฉันได้ยินชาวบ้านพูดกันว่าซูเหวินมีเงินซื้อลูกไก่หลายตัวเลยนะ”          “จริงเหรอ”          “ฉันเองก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน ฉันเองก็ได้ยินมาจากชาวบ้านน่ะ”          “เหอะ พ่อแม่กับน้องสาวตายจากมันจะไปทำอะไรได้ เท่าที่ได้ยินมาว่าตัวมันเองก็ป่วยเป็นโรคด้วยไม่ใช่เหรอ อีกไม่นานมันก็คงตายเองนั่นแหละ”          หญิงสาวสองคนรุ่นราวคราวเดียวกันนี้กำลังพูดถึงเรื่องของซูเหวิน แล้วเป็นการพูดเชิงว่าร้ายให้แก่ซูเหวินอย่างไม่อายปาก ถ้าหากว่าซูเหวินเข้ามาได้ยินโดยบังเอิญจะเกิดอะไรขึ้นกันนะ          “แล้วก็นะ ฉันเห็นเธอเอาผักไปขายในตลาดด้วยนะ”

8          นี่เป็นครั้งแรกที่ซูเหวินเดินทางกลับบ้านพร้อมชายหนุ่มรูปหล่อเจียวจิ้นที่ได้รู้จักกันไม่นาน บ้านของเจียวจิ้นอยู่ในหมู่บ้านซุยหนานซึ่งเดินทางไปกลับทางเดียวกัน          ระหว่างเดินกลับบ้านทั้งสองก็พูดคุยกันไปด้วย          “คุณซูเหวินมีที่ดินสามหมู่เอาไว้สำหรับปลูกผักขายเหรอครับ”          “ใช่แล้วค่ะ”          “ผมมีอยู่หนึ่งหมู่เอาไว้สำหรับปลูกผักขายเหมือนกัน แต่ส่วนใหญ่ผมจะเข้าไปในป่าหาของป่ามาขายมากกว่า”          “ฉันเองก็เหมือนกัน ถ้าวันไหนไม่มีงานทำ ฉันก็จะเข้าไปในป่าหาของป่าขาย”          “งั้นเหรอครับ แต่คุณต้องระวังตัวด้วยนะครับ ป่าที่อ

10          ปัญหาของทั้งสองฝ่ายมันควรจะจบลงตั้งแต่ตอนนั้น แต่ทว่ามันไม่ใช่อย่างที่คิด เหนียงและหวังลี่หญิงสาวสองคนที่ซูเหวินรู้จักนั้นได้เข้ามาหาเรื่องเธอถึงตลาดสดในหมู่บ้านซีเจียง ถึงแม้ว่าจะมีเจียวจิ้นอยู่ด้วยพวกเธอก็ไม่สนใจ พวกเธอคิดว่าต่อให้เป็นผู้ชายที่ดูน่ากลัวสักแค่ไหนก็ไม่กล้าลงมือกับผู้หญิงหรอก          “นางซูเหวิน เชื้อโรคอย่างแกน่ะไม่สมควรที่จะมาขายของที่ตลาดในหมู่บ้านซีเจียงแห่งนี้ เกิดแกเอาเชื้อโรคไปติดชาวบ้านคนอื่นน่ะมันจะเดือดร้อนแค่ไหน”          เหนียงพูด          “ใช่แล้ว พ่อแม่และน้องสาวของแกก็ตายเพราะป่วยเป็นโรคไข้หวัดใหญ่ไม่ใช่เหรอ ไม่แน่นะว่าคนแพร่เชื้อก็คงจะเป็นแกนั่นแหละ แกมันฆาตกร ฆ่าได้แม้กระทั่งพ่อแม่และน้องสาว”          หวังลี่พูด