Semua Bab in love all right เสิร์ฟรักชุดใหญ่ : Bab 81 - Bab 90

ดวงตากลมโตเบิกโพลงครู่นึง ไม่คิดว่าจะถูกชมซึ่ง ๆ หน้า เธอเคยโดนชมมาก็มาก แต่พอคำชมนี้ออกมาจากคนที่เธอหลงรัก หัวใจเจ้ากรรมก็กระเด้งกระดอนน่ากลัวว่าจะทะลุออกมาจากอกจริง ๆ “ขะ ขอบคุณค่ะ เอ่อ ห้องนี้ใช่ไหมคะ” “อืม แตะคีย์การ์ดเข้าไปเลย” ภาคภูมิทันเห็นริ้วแดง ๆ ที่พวงแก้มนุ่มนิ่มนั่นก็อดจะยิ้มออกมาไม่ได้ ขี้อายขนาดนี้เป็นนางแบบได้ยังไงกันนะ... “คุณภาครอเพียงก่อนได้ไหมคะ เพียงขออาบน้ำก่อน” พอเห็นเตียงหลังใหญ่ สมองก็เพิ่งจะคิดขึ้นมาได้ว่าคืนนี้ตัวเองและคนตัวโตจะต้องทำอะไรกันบ้าง พลันความตื่นเต้นก็ปะทุอยู่ในใจ แน่นอนว่าต้องขอหลบไปทำใจในห้องน้ำเสียก่อน เหตุผลสำคัญก็คือการชำระล้างร่างกาย เธอต้องการให้ครั้งแรกของเธอทำให้เขาประทับใจมากที่สุด “อยากอาบน้ำหรือ” “ค่ะ วันนี้ทำงานทั้งวัน เหงื่อเต็มเลย คุณภาครอเพียงได้ไหมคะ” ท่าทางลุกลี้ลุกลนกอปรกับน้ำเสียงสั่น ๆ ที่ไม่รู้ว่าหญิงสาวตั้งใจทำหรือเป็นไปตามธรรมชาติ ทำให้ภาคภูมิลอบชื่นชมอยู่ในใจ ผู้หญิงคนนี้แสดงได้แนบเนียนเสียจนเขานึกนับถือ หากไปเป็นนักแสดงคงจะรุ่

ใบหน้าหวานแดงซ่านพร้อมโกหกออกไปคำโต คราแรกภาคภูมิก็คิดว่าอีกฝ่ายคงจะเล่นละคร แต่การจูบไม่ประสีประสาแบบนี้ จะแสดงดีเกินไปหน่อยหรือเปล่า...“ถ้าเคยแล้วทำไมดูเงอะงะนัก”“ขอโทษค่ะ เพียงจะทำให้ดีกว่าเดิม คุณภาคอย่าเพิ่งโกรธเพียงนะคะ” แววตาและน้ำเสียงออดอ้อนแบบนั้น ทำให้คนหน้าดุทอดสายตามองด้วยแววตาอ่อนลงไปหลายระดับเขาหรือจะไปโกรธ บอกตรง ๆ ตอนนี้เริ่มอยากจะครอบครองเรือนร่างของหญิงสาวไว ๆ เสียมากกว่า“อืม เอาใหม่แล้วกัน ถ้าไม่ชินก็ทำตามผม”“ค่ะ อื้อ”เป็นอีกครั้งที่ริมฝีปากเล็กถูกครอบครอง ครั้งนี้ภาคภูมิเป็นฝ่ายชักนำราวกับคุณครูหน้าหล่อสาธิตอย่างใจเย็น น่าพอใจที่เด็กคนนี้หัวไว ตอบสนองตามที่เขาต้องการได้อย่างดีเยี่ยม แม้จะมีติดขัดไปบ้างก็ตามเสียงฉ่ำแฉะของปลายลิ้นที่ตวัดรัดรึงกอดเกี่ยวกันอยู่ในโพรงปากหวาน ดังเข้าโสตประสาทของคนทั้งคู่ ทวีความร้อนรุ่มที่เลือนหายไปก่อนหน้านี้ปะทุขึ้นอีกครา“แฮก ๆ คุณภาค เพียงหายใจไม่ทันค่ะ”“คุณโกหก คุณเพิ่งเคยจูบครั้งแรกใช่ไหม”เพียงออที่จะค้านต่อมีอันต้องหุบปากฉับเมื่อสบเข้ากับนัยน์ตาคมกริบคู่นั้น ใจดวงน้อยสั่นไหวไม่กล้าแม้แต่จะเอ่ยคำใดออกไปนอกจากการพยักหน้า"

“ยะ อย่าเพิ่งนะคะ” เพียงออร้องบอกเสียงสั่นเทา เมื่อสักครู่ร่างของเธอราวกับถูกแยกออกจากกัน มันทั้งเจ็บและทรมาน ทว่าตอนนี้ความรู้สึกเหล่านั้นกลับถูกแทนที่ด้วยความอึดอัดและเสียวกระสัน จนเผลอตัวบีบรัดกลางกายคนบนร่างเข้าให้แล้ว “อย่าเพิ่งรัด” “เพียงเปล่า อ๊ะ” ภาคภูมิกัดฟันกรอด เด็กนี่ยังมีหน้ามาปฏิเสธทั้ง ๆ ที่ช่องทางนั้นบีบรัดเขาไม่หยุดอย่างนั้นหรือ ชายหนุ่มปล่อยเวลาผ่านไปสักพัก มือที่ว่างอยู่ก็คอยบดขยี้ติ่งเนื้อกลางอกอวบ ช่วยผ่อนคลายให้เพียงออไปพลาง จนกระทั่งหญิงสาวดูจะปรับตัวได้แล้ว ร่างกายใหญ่โตของคนด้านบนจึงค่อย ๆ เคลื่อนขยับ มือหนาเปลี่ยนมากระชับเรียวขาขาวแยกออกกว้าง ก่อนจะดันสะโพกเข้าออกเนิบนาบ ระหว่างนั้นเพียงออกลับรู้สึกว่าเธอไม่เป็นตัวของตัวเอง คนตัวเล็กขยับสะโพกตามท่อนลำที่เคลื่อนเข้าออกภายในกายเธอ ร่อนสะโพกรับทุกจังหวะการสวนกายเข้าออกของภาคภูมิอย่างไม่ขาดตก ชายหนุ่มมองท่าทางนั้นด้วยใจสั่นไหว ภาคภูมิกำลังพอใจและเขาก็รู้สึกเสียวกระสันขึ้นเป็นเท่าตัว ถึงจะเป็นครั้งแรกแต่เถียงไม่ได้เลยว่าร่างกายของเ

ก๊อก ก๊อก ก๊อก เสียงเคาะประตูจากด้านนอกขัดอารมณ์ที่กำลังคุกรุ่นไปจนหมดสิ้น ร่างสูงรีบสาวเท้าไปยังต้นเสียงหวังว่าจะเป็นคนที่เขากำลังตามหา ทว่าผิดคาด เพราะคนที่ยืนหน้านิ่งอยู่นั้นคือเลขาของเขาเอง “มีอะไรทิว” “ผมมารับคุณเพียงออกไปครับ” เป็นความคุ้นชินที่หากเจ้านายค้างแรมกับใครแล้ว ตอนเช้าเขาต้องรีบมาพาผู้หญิงคนนั้นออกไปให้พ้นหน้าของภาคภูมิ ทว่าครั้งนี้เจ้านายกลับไม่โทรมา ทิวเขาจึงตัดสินใจเองว่าควรจะมาเคาะห้องถาม “เธอไปแล้ว ไม่ต้องลำบากนายหรอก” “อ้าว...” ทิวเขาที่ไม่เคยหลุดมาดยกมือขึ้นเกาหัวแกรก ๆ ปกติผู้หญิงที่เสนอตัวให้เจ้านายเขาจะไม่ยอมผละจากไปง่าย ๆ มีแต่คนอยากจะสานสัมพันธ์ต่อทั้งนั้น ทำไมคนนี้ถึง... “ไม่ต้องทำหน้างง เฮ้อ...เข้ามาก่อนแล้วกัน” “ครับ” ภาคภูมิเลือกจะเบี่ยงตัวหลบและให้เลขาของตนเดินตามเข้ามา เพราะเขามีเรื่องจะไหว้วานเลขาหน้านิ่งไปทำแน่นอน ทิวเขากวาดตามองเตียงกว้างก็ได้แต่ทำหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก สภาพเตียงขนาดนี้คงไม่ต้องบอกว่าเมื

“คนนี้ไม่ได้” “หือ? มึงหวงหรือไง แปลก ๆ นะมึงน่ะ” ลูก้าหรี่ตามองเพื่อนรักอย่างจับผิด ลอบสำรวจใบหน้าเรียบนิ่งเป็นหินของมันก็นึกค่อนขอดอยู่ในใจ คนที่ไม่เคยเอาใจลงไปเล่นแบบภาคภูมิน่ะหรือจะพิศวาสคู่นอน “อือ” “อะไรนะ!” เสียงอุทานดังขึ้นทันทีหลังจากได้ยินเสียงตอบกลับในลำคอของเพื่อนรัก ลูก้าแทบจะไม่เชื่อหูจนต้องถามออกไปอีกครั้ง สุดท้ายภาคภูมิก็ทอดถอนหายใจและเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นออกไปในที่สุด “แล้วถ้าเขาเป็นคนของคู่แข่งมึงจริง ๆ ล่ะ” “ถ้าเป็นจริงกูก็ไม่เอาไว้หรอก ตอนนี้กูแค่รู้สึกถูกใจ ไม่ได้รัก” ภาคภูมิบอกออกไปตามตรง ความสัมพันธ์คืนเดียวไม่ได้ทำให้เขาหลงรักในตัวอีกฝ่ายได้ หากแต่ก็ปฏิเสธไม่ได้เหมือนกันว่าเพียงออทำให้เขารู้สึกถูกใจในตัวอีกฝ่ายมากกว่าคนอื่น อย่างไรก็ตามถ้าอีกฝ่ายไม่ได้เข้ามาด้วยความบริสุทธิ์ใจละก็ เขาไม่มีทางเอาเธอไว้แน่นอน “แล้วถ้าเธอเข้าหาเพราะอยากมีอะไรกับมึงจริง ๆ ล่ะ” “หึ มึงคิดว่ากูจะรอดเหรอ” “หมดแล้วเพื่อนกู หมดสภาพแน่ โธ่เอ๊ย ไม่น่าเลย”