Todos los capítulos de in love all right เสิร์ฟรักชุดใหญ่ : Capítulo 1 - Capítulo 10

เสียงรองเท้าส้นสูงกระทบพื้นดังกึกก้องไปตามจังหวะการลงน้ำหนักของหญิงสาวรูปร่างผอมเพรียว ในชุดกระโปรงและเสื้อสูทสีเข้มบ่งบอกได้เป็นอย่างดีว่า ในขณะนี้เจ้าของร่างสะโอดสะองกำลังหัวหมุนแค่ไหน เอื้อมดารายกมือเรียวทัดปอยผมที่ร่วงหล่นลงมาคลอเคลียใบหน้าให้นึกรำคาญใจ เธออยากจะตะโกนออกมาดัง ๆ เหลือเกินว่า ทั้งบริษัทนี้มีเธอทำงานอยู่คนเดียวหรืออย่างไร ทำไมคนอื่นดูไม่เดือดเนื้อร้อนใจหรืองานยุ่งเท่าเธอเลยสักนิด “คุณดาวคะ ท่านประธานเรียกค่ะ” เอื้อมดาราที่กำลังก่นด่าโชคชะตาตัวเองต้องรีบหันกลับไปหาเจ้าของเสียง เธอจำได้ดีว่าเด็กคนนี้คือนักศึกษาฝึกงาน หรือผู้ช่วยของเลขาหน้าห้องคุณหญิงน้ำเพชร ประธานบริษัทคนปัจจุบันนั่นเอง “เดี๋ยวพี่ไป ขอบใจมากพิพิมพ์”“คุณดาวดูเหนื่อย ๆ นะคะ”เอื้อมดาราอยากจะกรีดร้อง ในที่สุดก็มีคนสังเกตสักทีว่าเธอเหนื่อยมากแค่ไหน ใบหน้าหวานใสมีเครื่องสำอางปาดทับอยู่บางเบาดูอิดโรยจนคนมองอย่างพิพิมพ์รู้สึกได้ แล้วทำไมเจ้านายของเธออย่างคุณหญิงน้ำเพชรถึงไม่เห็นกันเล่า! คิดไปก็ป่วยการ ขาเรียวสับเท้าไปยังคนที่กำลังนึกถึงอย่างรีบเร่าตามนิสัยของเลข

สถานที่ที่เอื้อมดาราเลือกมาคือบาร์หรูแห่งหนึ่งใจกลางเมือง ความหรูหราของที่นี่ช่วยทำให้เธอไม่ต้องหงุดหงิดกับการเบียดเสียดของนักท่องราตรี เธอเลือกจะใช้ห้องวีไอพีแทนการนั่งดื่มด้านนอก เพราะวันนี้เธอไม่มีอารมณ์จะเต้นหรือพูดคุยกับใคร นอกเสียจากเพื่อนสนิทอย่างกุลนิดาเท่านั้น “เบา ๆ เว้ยดาว เบา!” “อึก อย่าเพิ่งห้ามดิกุล ขอสักสองสามแก้วก่อน” เสียงสะอึกในลำคอของเอื้อมดาราหยุดทุกความคิดที่จะห้ามปรามเพื่อนของกุลนิดาจนหมด เห็นสภาพเพื่อนแบบนี้ก็ต้องปล่อยเลยตามเลย นึกสาปส่งผู้ชายเฮงซวยอย่างกีรติครั้งแล้วครั้งเล่าที่มาทำกับเพื่อนเธอแบบนี้ “แล้วจะเอาไงต่อล่ะดาว” “หึ! เลิกดิ บอกแล้วไงฉันไม่ใช่ผู้หญิงโง่ ๆ ที่ยอมให้ผู้ชายเฮงซวยหลอกซ้ำซากหรอกนะ”เอื้อมดาราไม่สนใจ จะให้สารภาพตามตรงก็คงจะหมดรักกันไปแล้ว ที่คบกันมาสามปีนี่คงจะเป็นเพียงความผูกพัน เพราะช่วงหลังมานี้เธอแทบจะไม่ได้เจอกับกีรติเลย ทว่าจะพูดว่าไม่รักก็พูดไม่ได้เต็มปาก ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าช่วงแรกมันดีมาก ๆ แต่ความรักระหว่างเรามันคงจืดจางลงไปนานแล้ว“แล้วมันนอกใจแกมากี่ครั้งแล้วเนี่ย”“ไม่รู้

หลังจากเหตุการณ์เขย่าหัวใจของคนทั้งคู่ผ่านพ้นไป พศินและเอื้อมดาราก็พาตัวเองมาถึงที่พักที่พวกเขาจองไว้จนได้ การเดินขึ้นมาบนนี้ไม่ใช่เรื่องยาก เพราะม่อนอิงดาวถือเป็นที่พักแรก ๆ ก่อนจะขึ้นไปถึงจุด ชมวิว ทว่าบรรยากาศของที่พักก็ไม่ได้สวยน้อยไปกว่าใครเลย “คุณจองเป็นเต็นท์กระโจมหรือครับ” พศินหันมาถามหญิงสาวข้างกายขณะที่ขาก็ก้าวเดินไปด้วย “ใช่ค่ะ ดาวอยากนอนเต็นท์ อยากสัมผัสธรรมชาติแบบจริงจังเลย คิก ๆ” ทว่าพอมาถึงที่พักเอื้อมดารากลับต้องยืนคอตกด้วยความผิดหวัง เพราะเต็นท์กระโจมที่เธอจองไว้นั้นเกิดเหตุขัดข้อง ช่างเพิ่งเข้ามาดูเมื่อวานนี้ ทางม่อนอิงดาวจึงเปลี่ยนที่พักของเธอเป็นบ้านกล่องสไตล์โมเดิร์นแทน “หึ ๆ ผิดหวังขนาดนั้นเลยหรือครับ” “ก็ดาวอยากนอนเต็นท์นี่นา ดีนะจองไว้แค่สามวัน” พศินได้ฟังแบบนั้น หัวคิ้วหนาพลันขมวดเข้าหากันแน่น “คุณไม่ได้จะอยู่ที่นี่ทั้งอาทิตย์หรือครับ” “เปล่าค่ะ ดาวจองไว้สองที่ มีม่อนอิงดาวกับปางไม้อีกอำเภอนึง” เธอบอกแล้วไงว่าจะมาพักร่างกับธรรมชาติ ให้มานอนเต็นท์อย่างเดียวก็ไม่คุ้มที่อุตส่าห์ไ

“โทรมาทำไม”[ดาว ผมขอโทษ เรากลับมาเป็นเหมือนเดิมได้มะ...] “อย่าเห็นแก่ตัวน่ากร คนนอกใจมีสิทธิ์มาขอโอกาสหรือไง”เอื้อมดารากล่าวสวนกลับไปด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง อารมณ์ของเธอในตอนนี้เหมือนคลื่นสึนามิที่กำลังรอเวลาซัดเข้าหาฝั่ง หากกีรติยัง ไม่หยุดพล่าม เธอได้กลายเป็นคลื่นยักษ์ขึ้นมาจริง ๆ แน่ “ดาว คนรักกันเขาต้องให้โอกาสกันไม่ใช่หรือ” “คนเฮงซวย! หน้าด้าน ทำผิดแทนที่จะสำนึก ไปตายที่ไหนก็ไปเถอะ ไอ้หน้าตัวเมีย!” เอื้อมดาราพูดทิ้งท้ายไว้แค่นั้น น้ำเสียงสั่นเครือด้วยอารมณ์โกรธเกรี้ยว พอมาได้ยินเสียงคนรักเก่าอีกครั้ง ตะกอนในใจที่คั่งค้างก็เหมือนกับถูกอะไรกวนให้ขุ่นมัว ในอกอัดแน่นไปด้วยความรู้สึกยากจะบรรยาย ความรักที่มีให้กันมาสามปีจบลงเพียงข้ามคืน กีรติจะรู้สึกผิดสักนิดไหม จะรู้ตัวบ้างหรือเปล่าว่าตัวเองได้ทำลายความรู้สึกของใครคนหนึ่งไป “ฮึก!” สุดท้ายก็ต้องเป็นเธอหรืออย่างไรที่ต้องเสียน้ำตาอยู่ฝ่ายเดียว ปากบอกว่าตลอดเวลาคือความผูกพัน แต่ส่วนลึกของหัวใจดันแย้งขึ้นมาว่าเธอเคยรักกีรติมาก มากขนาดยอมมอบความสาวให้เขา “ดา

อุณหภูมิแวดล้อมเริ่มจะลดต่ำลงเมื่อพระอาทิตย์ดวงใหญ่ลาลับขอบดาว เอื้อมดาราและพศินนั่งมองทิวทัศน์เบื้องหน้าราวกับหลุดเข้าไปอยู่ในเทพนิยาย เพราะความงดงามของธรรมชาติยามโพล้เพล้แบบนี้หาดูได้ยากนักหากอยู่ที่กรุงเทพฯ ลมหนาวพัดผ่านผิวกายหวีดหวิวเป็นระยะ สะท้านวาบไปทั่วทั้งกาย พศินสังเกตเห็นคนน้องตัวสั่นน้อย ๆ ก็รีบหมุนกายเข้าบ้านพักไปหยิบผ้าห่มผืนหนามาพาดทับลงบนบ่าสวย ไม่ลืมจะแอบกอดกระชับไปหนึ่งครั้งตอนเอื้อมดารายังไม่ทันได้ตั้งตัว เธอมารู้ตัวอีกครั้งก็ตอนที่พศินผละออกมานั่งฝั่งตรงข้ามแล้ว “พี่เห็นเราหนาวห่มไว้เถอะ อากาศเริ่มเย็นด้วย” “แล้วพี่พศินไม่หนาวหรือคะ อ้อ...หรือว่าชิน เห็นว่าเพิ่งกลับมาจากต่างประเทศนี่นา” “ใช่ อยู่นู่นหนาวกว่านี้มากเลย อากาศแบบนี้พี่ถือว่ากำลังเย็นสบาย”พศินว่าพลางเท้าแขนไปกับราวระเบียง ดวงตาคมทอดมองภาพท้องดาวยามเย็นที่ค่อย ๆ มืดมิดลงไปช้า ๆ ราวกับว่าภาพเบื้องหน้าคืองานศิลปะชิ้นเอก เอื้อมดาราลอบมองชายหนุ่มอย่างพินิจ คนตัวสูงมีผิวพรรณขาวตามแบบฉบับคนสุขภาพดี โครงหน้าคมสันหล่อเหลา ดวงตามีแววอ่อนโยนย