Lahat ng Kabanata ng ปมรัก มาเฟียร้าย (ซีรีส์ชุด Psycho’Bad ความรัก ป่าสน..: Kabanata 121 - Kabanata 130

“หวั่นไหวให้คนเก่าแล้วใช่มั้ยคะ” คนตัวเล็กเงยหน้ามองเขาตาแป๋ว ราวกับแมวน้อยในกรงไม่มีผิด “ไม่เลยที่รัก มีอาแค่อยากมาตามหาน้องชาย แล้วถ้าพี่พาไปอาศัยอยู่ที่อื่นก็ยิ่งน่าสงสัยกว่า ว่ามั้ยล่ะ?”“ก็เลยพาเธอมาอยู่ในบ้านเนี่ยนะคะ”“ใช่ไงล่ะ หรือไม่ได้?”ใบหน้าบึ้งตึงรีบปรับเป็นยิ้มตาหยี “โธ่ ทำไมจะไม่ได้ล่ะคะ แอนนี่เชื่อมั่นในตัวคุณนะคะ”“ดีมาก” เขายีหัวเธอเล่นหมั่บ!ริคคาร์โดชะงัก ก้มมองดูมือเล็กกำลังปลุกเร้าอารมณ์เขา“อื้อ ที่รักขา แอนนี่เงี่ยน..ขอดูดให้นะคะ นะนะ”…!“อ่าห์ ..มีธุระด่วนต้องรีบจัดการน่ะ ถ้าไม่ไปคงแย่แน่ เดี๋ยวคืนนี้จะกลับมาชดเชยให้สองเท่านะครับ”เขาอธิบายชนิดลืมหายใจ เดินว่องไวออกจากห้อง “ฟู่ว”เกือบโดนจับได้แล้ว ก็เล่นจัดหนักกับมีอาจนมันนอนสงบนิ่งในกางเกง ท่าทางจะปลุกขึ้นยากเสียด้วยสิระหว่างทางที่เขากำลังเดินรีบร้อนเข้าไปในโรงจอดรถโอ่อ่า ยิ่งกว่าโชว์รูมนั้น หางตาเหลือบไปเจอมีอากำลังเดินตามปีเตอร์ผู้แนะนำโซนต่าง ๆ มาเฟียหนุ่มชะงักเท้า หยุดมองเธอแล้วเผลอยิ้มออกมา หัวใจกระชุ่มกระชวยราวกับเด็กหนุ่มเมื่อเจอสาว ริมฝีปากของเขาก็โพล่งออกมาเหมือนกำลังเรียกร้องความสนใจให้อีกฝ่

เขายืนอ้าปากค้าง ..ถึงว่าล่ะ พักหลังเห็นเธอบ่นว่าปวดหัว และเอาแต่คลื่นใส้อาเจียน พอถามก็บอกว่าเป็นโรคกระเพาะ “ทุกคนรู้หมด ยกเว้นมึง”โลเรนโซ่ย้ำ เขายิ้มรับ “แล้วไง มึงกลัวว่ากูจะทิ้งน้องเมียมึงไปหามีอา?.. บอกไว้เลยว่าต่อให้เธอไม่ท้อง กูก็ไม่ทิ้งอยู่ดี”เขาเดินผ่านไปไม่กี่ก้าว “อ้อ!”แล้วก็วกลับมาหาโลเรนโซ่อีกครั้ง “ครรภ์อ่อน ๆห้ามมีเพศสัมพันธ์เพราะเสี่ยงจะแท้ง พอดีเลยแฮะ แอนนิต้าท้องอ่อนมีอะไรกันไม่ได้ กูก็เอากับมีอาแก้ขัดไป อย่างนี้ก็เหมาะเผง” “มึงนี่เชี่ยจริง ๆ”โลเรนโซ่อุทานเสียงแผ่ว“ก็เชี่ยเป็นเรื่องปกตินี่ แปลกอะไร”เขายักไหล่ แล้วเดินหนี รู้สึกหงุดหงิดทุกครั้งที่มีคนมาคอยสั่ง คอยเจ้ากี้เจ้าการชีวิต เขาก็ยิ่งรั้นอยากทำตรงกันข้ามให้ได้ แค่คิดว่าจะปล่อยมีอาไป ยิ่งใจหาย....เลยต้องหาข้ออ้างเพื่อให้มีเธออยู่..เสียงกุกกักภายในห้อง ทำให้มีอาชะงักมือที่กำลังเช็ดผมเปียกค้างไว้ เธอเงี่ยหูฟัง ค่อย ๆก้าวเท้าออกมาจากห้องน้ำ แล้วก็ต้องยืนเซ็ง เมื่อเจอเขาเล่นนอนรอเธอบนเตียง“เข้ามาทำไม?”ร่างอรชรในชุดคลุมอาบน้ำเดินผ่านเตียงนอนไปที่โต๊ะแต่งหน้า นั่งเป่าผมทำเหมือนเขาเป็นเพียงอากาศเ

ทั้งสองเปล่งเสียงครางระงมลั่นห้อง “อ๊าาา/โอ้ววส์”ร่องรักเธอขมิบรัดลำลึงค์เริ่มเกร็งกระตุก น้ำกามสีขุ่นอุ่นซ่านในโพรงลึกฟุ่บมีอาเริ่มได้สติกลับมาสู่ความตั้งใจแรก สายตามองหาอะไรสักอย่างที่พอจะฆ่าเขาได้ กระทั่งเจอปืนโผล่แพลมออกมาจากกองเสื้อที่เขาถอดวางไว้ ก๊อก ก๊อก ก๊อก แต่แล้ว เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น …!มีอาและริคคาร์โดต่างพร้อมใจกันคว้าเสื้อผ้ามาสวม เช็คสภาพผมเผ้าให้เรียบร้อย ก๊อก ก๊อก ก๊อกถึงอย่างนั้นเธอก็ไม่มีวันเดินไปเปิดประตูแน่ จนกว่าเขาจะหนีออกทางหลังห้องเสียก่อนทั้งสองคิดว่าต้องเป็นแอนนิต้าก๊อก ก๊อก“ไปเปิดสิ” เขาบอกกับเธอได้อย่างหน้าตาเฉย เธออ้าปากค้าง ไม่อยากจะเชื่อเลยให้ตายเถอะ ก๊อก ก๊อก เสียงเคาะประตูเหมือนเสียงเร่งเร้าให้ริคคาร์โดออกจากห้อง มีอาผายมือเชิญเขาออกไปทางด้านหลังก๊อก ก๊อก..“เอ่อ คุณคะ คุณนอนหรือยังน่ะ ฉันมีเรื่องอยากให้คุณช่วยสักหน่อย”มีอาโล่งใจขึ้นมาฉับพลัน แล้วหันไปบอกกับเขา“ราเชล ห้องข้าง ๆฉันน่ะ” แล้วเธอก็เดินออกไปพูดคุยกับหล่อน“ว่าไงคะ?”“เอ่อ” ราเชลมองซ้ายขวา แล้วบอกกับเธอ “ชู่ว เรื่องนี้เป็นความลับนะคะ คือว่า ฉัน ในฐานะบอดี้การ์ดหญิงจ

“ยินดีด้วยค่ะ”“ขอบคุณนะคะ” แอนนิต้าทำท่ายุกยิก ยกเจ้าไวท์ แมวขนนุ่มสีขาวขึ้นฟัด“งื่ม เดี๋ยวแม่มานะ” แล้วยื่นแมวให้สาวใช้อีกคนช่วยดูแล “ตามมานี่สิคะ” มีอายิ้มมุมปาก และเดินตามเจ้านายหญิงที่เอาแต่คุยฟุ้งไม่หยุด “ที่จริงแล้ว ริคเค้าไม่ค่อยอยากให้เราออกไปข้างนอกเลย จะออกไปไหนที ต้องให้ลูกน้องทั้งชายและหญิงตามเป็นโขยง แต่วันนี้ขอดื้อสักวัน ..คิดว่าแค่ราเชลและมีอา ก็พอแล้วล่ะเนาะ” .ทันใดนั้นเอง ริคคาร์โดบังเอิญเห็นเธอเข้า หมั่บ! เขาคว้าแขนเธอแล้วลากไปคุยกันในมุมลับตา “เห้อ” มีอาถอนหายใจอย่างเบื่อหน่ายเมื่อเจอเขา ยอมรับว่าตอนโดนกระชากตัวโดยไม่รู้ว่าใคร เธอเองก็ตกใจไม่น้อย “จะออกไปข้างนอกกับเมียฉันเหรอ?”เธอกลืนน้ำลายลงคอช้า ๆ เบือนหน้าออกด้านข้างแล้วตอบ“ค่ะ” เขายกมือขึ้นโปะหน้าผาก รู้ดีว่านี่คือการแกล้งกันจุกจิกน่ารำคาญของพวกผู้หญิง แต่ก็ไม่อยากให้เธอคอยรับใช้ขนาดนี้ “ทำไมเธอต้องทำ! ก็บ่ายเบี่ยงไปสิว่ามีงานด่วนในทีมปีเตอร์”“บอดี้การ์ดหญิง ก็ต้องคอยคุ้มกันภัยให้นายผู้หญิงสิคะ” เขาหงุดหงิดในความนิ่งเฉยของหล่อนจนทนไม่ไหว ดันร่างมีอาเข้ากับผนังเสาโรมันขนาดใหญ่ ลมหายใจร้อนผ่า

ข่าวร้ายจากการสูญเสียลูกน้อยในครรภ์ของแอนนิต้า หัวหน้ากลุ่มอิทธิพลมืด ดี.เอ.อาร์.เค พร้อมด้วยภรรยาจึงมารวมตัวกัน ที่อาณาจักรของริคคาร์โดอย่างไม่ได้นัดหมายกันล่วงหน้า มีอาและราเชลยืนก้มหน้างุดลงต่ำ ระหว่างที่แขกสำคัญของเจ้านาย เดินผ่านเข้าไปเยี่ยมแอนนิต้าในห้องพักรักษาตัว ทั้งสองในสภาพผมเผ้ายุ่งเหยิงเพราะเพิ่งฟัดกันมาหมาด ๆ ได้แต่ยืนทำหน้าเหลอหลา ไม่รู้ว่าควรแยกย้าย หรือยืนอยู่ที่นี่กันต่อ ครืดดดเสียงประตูห้องถูกเปิดออก ร่างใหญ่กำยำเดินออกมาด้วยสีหน้าเหี้ยมโหดขั้นสุด “ฉันจะทำยังไงกับพวกเธอดี?”นัยน์ตาคมเข้มของเขาตอนนี้แดงก่ำ สองมือกำหมัดแน่นมองหญิงสาวทั้งสองสลับกันไปมา ริคคาร์โดเอ่ยพร้อมกัดฟันกรอด “ราเชล แอนนิต้าเรียกหาเธอน่ะ” สิ้นเสียงเรียกจากวาโย คนถูกเรียกชื่อ พ่นลมออกจากปากอย่างโล่งอก แทบอยากโผเข้ากอดมาดามวาโยเหลือเกิน ฐานช่วยชีวิตเธอได้แบบเส้นแดงผ่าแปด ราเชลรับโอกาสสำคัญนี้ เข้าไปปรนนิบัติแอนนิต้า ผู้มีพระคุณคนสำคัญที่สุด แม้เธอจะเจ็บป่วยยังอุตส่าห์เป็นห่วงเป็นใย เพราะกลัวว่าเจ้านายจะลงทัณฑ์เธอพร้อมมีอา พอเหลือแค่เธอกับเขาที่ยืนอยู่ เธอเผลอถอนหายใจอย่างเบื่อหน่าย