All Chapters of ปมรัก มาเฟียร้าย (ซีรีส์ชุด Psycho’Bad ความรัก ป่าสน..: Chapter 21 - Chapter 30

“จะไป.. ไปไหน?” “มีงานด่วนที่อิตาลี ฉันต้องรีบไปทำ” “แล้วไปกี่วัน กลับมาวันไหน” “ไม่รู้” เขาส่ายหน้าช้า ๆ “น..นายจะทิ้งฉัน ใช่มั้ย?” “ไม่ใช่อย่างนั้น ฉันแค่ต้องกลับบ้าน เสร็จธุระแล้วจะรีบมา” “จะไปหานิรดา!” เธอแทรกขึ้น ทำเขาหน้าเหวอ“เธอ ..รู้ได้ไง”“คนเค้าลือทั้งตลาดนั่นแหละ แม่นิรดาเป็นลมแล้วเป็นลมอีก ส่วนเฮียโด่งตอนนี้ก็ออกตามหาลูกสาวในอิตาลี ส่วนนาย ก็บอกจะกลับอิตาลี เป็นนิรดานี่ดีแฮะ มีแต่คนรักเต็มไปหมด ก็ไปเลยซี่ ไปเลย ไปแล้วไม่ต้องกลับมาเหยียบบ้านนี้อีก!”เธอเริ่มตะเบงเสียงดังขึ้น จนเขาปรามเสียงต่ำ“ตั้งสตินะมีอา ฉันแค่เป็นห่วงนิรดา” “แล้วเป็นอะไรกันกับนิรดา เป็นญาติฝ่ายไหนล่ะ?” “เห้อ ไม่รู้” เขาตอบตามตรง เพราะรู้ดีว่าในใจของนิรดารักเพียงแค่ออร์แลนโด “นั่นไงล่ะ นายเลอะเลือนจนจำอะไรเกี่ยวกับเธอไม่ได้เลยด้วยซ้ำ อย่างไอ้เนี่ย!” เธอใช้เท้าเขี่ยเสื้อลายกระต่ายที่วางแหมะบนพื้นนั่นขึ้นมา จนมันลอยวืดกลางอากาศครู่หนึ่ง แล้วตกแหมะลงพื้นดังเดิม “เสื้อตัวนี้ก็จำไม่ได้เลยว่าเป็นของนิรดา นายจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าเคยออกเดทกันและจูบกันหวานซึ้งแค่ไหน” “เธอพูดบ้าอะไร ใครเดทกับนิ

ใบหน้าเนียนผ่องปะทะสายลมเย็น ดวงตาคู่หวานเป็นประกาย ขณะทอดมองผืนน้ำทะเลในยามค่ำคืนที่มืดมัว แต่ทว่า เสียงเกลียวคลื่นซัดขึ้นฝั่งเป็นระยะ ๆ ให้ความรู้สึกผ่อนคลายได้อย่างน่าประหลาด “สวัสดีคุณทะเล”เธอกล่าวทักทายพลางสูดลมหายใจเข้าเต็มปอด รับเอาบรรยากาศที่แสนสดชื่นนี้ ที่นี่ใกล้กับโรงแรมขนาดใหญ่ สงบ และไม่ค่อยมีผู้คนมาพลุกพล่าน จึงกลายเป็นสถานที่เพิ่มพลังใจ เวลาที่เธอรู้สึกเหงา ว้าเหว่ เสียใจ ..หรือแม้แต่เจ็บปวดกับการต่อสู้ชีวิตอยู่เพียงลำพัง มือข้างหนึ่งของเธอถือหมวกกันน็อคเอาไว้ ส่วนรองเท้าหนัง เธอใช้ปลายสายเชือกผูกเข้าด้วยกันแล้วนำมาคล้องคอ พอเท้าเปลือยเปล่าก้าวลงจากรถสัมผัสกับผืนทรายนุ่ม ๆแล้วรู้สึก ปลอดโปร่ง อยากนอนแผ่หลาทิ้งตัวลงให้เจ้าเม็ดทรายทั้งหลายช่วยโอบกอด และดูดซับความเหนื่อยล้าทั้งกายและใจให้หายไปที ร่างบางทอดกายลงนั่งท่าชันเข่า สองเท้าขดมุดเข้าไปในทราย เริ่มใช้มือช่วยโกยขึ้นมาจนเป็นกองพะเนิน.“ชิ เล่นเป็นเด็กไปได้” ริคคาร์โดผู้แอบยืนมองเธออยู่ด้านหลังมาสักพักได้แต่แอบอมยิ้ม เขามันทึ่มจริงๆ ที่คิดว่าเธอจะทำเรื่องหลุดโลกด้วยการออกไปเที่ยว ปล่อยตัวปล่อยใจและทำเรื่องอย

เธอควงแขนกุมภาผู้ทำหน้าที่เป็นญาติฝั่งเจ้าสาว เดินเข้าไปยังสวนกัญชา มีอาในชุดเดรสยาวสีขาวสว่างจ้า กับเท้าเปลือยเปล่าเดินย่ำบนพื้นดิน แต่ดวงตาคู่หวานทอดมองเพียงแค่เขา เจ้าบ่าวสุดที่รัก เขาอยู่ในชุดสูทสีดำออกจะคับสักหน่อย และแอบน่าขำตรงที่รองเท้าเขาสวมเป็นรองเท้าแตะ เพราะความเลินเล่อของไอ้น้องชายตัวดีแท้ๆ ข้าง ๆเขามี ปีเตอร์ผู้เป็นเจ้านาย เธอคิดว่าเป็นบาทหลวงจริง ๆแล้ว เพราะปีเตอร์สวมชุดเข้ากับบรรยากาศสุด ๆและลูกน้องอีกสองคนของปีเตอร์ทำหน้าที่ถือขวดแชมเปญ เตรียมเขย่าเปิดละเลงความชุ่มฉ่ำภายในงาน เจ้าสาวและเจ้าบ่าวยืนขำสภาพกันและกัน เธอหัวเราะเยาะเขาที่สวมรองเท้าแตะส่วนเขาก็ตลกที่เธอไม่สวมรองเท้าเลย พอถึงช่วงเวลาจริงจัง ทั้งสองกลั้นขำ เหลือรอยยิ้มบนมุมปาก และกล่าวคำปฏิญาณหน้าแท่นพิธีสีเขียวชะอุ่ม มีพุ่มกัญชาเป็นสักขีพยานรักของทั้งสอง ไม้กางเขนแบบDIYทำจากกิ่งไม้ทาสีขาวง่าย ๆตั้งเอาไว้ เมื่อถึงเวลาสวมแหวน กุมภาผู้เตรียมแหวนเอาไว้ตั้งแต่หลายวันก่อนหน้า เป็นแหวนที่มีนาเตรียมไว้เซอร์ไพรส์ชาร์ลี ตอนนี้ถึงเวลาได้ใช้จริง ๆแล้ว เขาควักกล่องแหวนออกมา เป็นแหวนคู่อัญมณีเทอควอย

“ซี้ดดดด เบา ๆเดี๋ยวข้างนอกได้ยิน” แต่สะโพกขยับกระเด้าไม่หยุดหย่อน และยิ่งทวีความหนักหน่วงขึ้น นอกจากเสียงครางและร่างกายกระทบกันแล้ว เสียงเตียงนอนลั่นเอี๊ยดอ๊าดเริ่มโยกคลอนคล้ายขาเตียงจะหักอยู่รอมร่อเอี๊ยด เอี๊ยด ..!“ซี้ดดด เมียจ๋า จะ ตะ..แตกแล้ว”เสียงทุ้มครางปนหอบกระเส่า สะโพกชะงักค้าง ขนลุกซู่ทั้งร่างเมื่อตอนน้ำรักร้อนผ่าวฉีดเข้าไปด้านในร่องเธอขมิบตอดส่วนหัวจนเสียวสะท้านเผลอกระตุกร่างกระเด้าอัดใส่เน้นๆสามสี่ครั้ง ก่อนที่ร่างใหญ่จะโน้มเอนตัวลงซบหน้ากับกลางอกอวบหยุ่น จ๊วบ “อื้มม มีอา ..เมีย ..ซี้ดด เมีย”เขาพึมพำเรียกหญิงสาวที่ผล็อยหลับไป แต่ร่างกายยังตอบสนองต่อความเสียวที่เขากำลังปลุกเร้าและก่อตัวขึ้นใหม่ “อื้อ”เธอครางรับลำเขื่องในกาย มันกำลังดิ้นขลุกขลักขยายใหญ่คับแน่น“อูยยยยย”“ขออีกนะ” เขาเปล่งเสียงแหบพึมพำอยู่กับเม็ดหัวนมสีหวานแข็งชูชันบนเต้าทั้งสอง ริมฝีปากย้ายข้างสลับดูดเม็ดถันไปมาก่อนจะงับดูดดึงอย่างหมั่นเขี้ยวจ๊วบ“โอ๊ยย ซี้ดด”เธอแอ่นอกขึ้นตามริมฝีปากเขา แต่ถูกร่างใหญ่กำยำใช้สะโพกเด้าสวนกลับจนร่างสะท้อนขึ้นลง สองเต้ากระเพื่อมไหว เสียงเตียงก็ดังลั่นขึ้นจนชักหวั่น

“แฮ่ เมื่อกี้ไอ้ต้นมันเบิ้ลรถเสียงดัง ฉันต้องขอโทษทีนะคะป้า” “ออ ไม่เป็นไร ๆ ว่าแต่เราน่ะ แต่งงานแล้วเรอะ?”“แฮ่ แต่งแล้วจ้า ได้ผัวฝรั่งขี้นกอย่างที่ป้าเคยเอาไปโพทนาให้คนฟังนั่นล่ะ ทำไมรู้เหรอ ฮ่าๆๆ แม่ค้าที่ตลาดก็บอกฉันมาอีกทอดเหมือนกัน ถ้าถามถึงค่าสินสอดก็ไม่มีหรอกจ้า ก็อย่างว่าเนอะ จนกับจนแต่งงานกัน ก็ต้องดิ้นรนหาเช้ากินค่ำกันต่อ ไม่เหมือนลูกสาวป้าได้เป็นข้าราชการ ผัวก็เป็นตำรวจยศใหญ่ โห ดีเลิศประเสริฐศรี เราเทียบบารมีไม่ได้หรอกจ้า แปะ แปะ แปะ” เธอรีบพูดดักคำที่ได้ยินจากป้าเป็นประจำจนท่องได้หมด พร้อมปรบมือชื่นชมสามทีแทนการจบการสนทนา ว่าแล้วมีนาก็เดินสะบัดผมจากมาอย่างไม่แยแส ปล่อยให้ป้ายืนอ้าปากค้างอยู่ตรงนั้นไปเถอะร่างเพรียวบางเดินดุ่ม ๆผ่านหน้าบ้านมายังตำหนัก เธอปลดป้าย ‘ปิดทำการ’ ที่แขวนไว้ตรงประตูเหล็กม้วนหน้าตำหนักร่างทรงออก แล้วเปลี่ยนเป็นป้ายเปิดทำการ พอนึกถึงเรื่องน้องชายแอบเอาเงินค่าเทอมไปแต่งรถแล้ว ไหล่บางก็ห่อลง “เห้อ” ต่อให้เหนื่อยใจแค่ไหน ก็ต้องเดินหน้าทำมาหากินกันต่อ “มา ฉันช่วย” เธอเหลือบมองมือใหญ่ที่เต็มไปด้วยรอยสักดูน่ากลัว แต่การกระทำของเขาช่างอบอุ