All Chapters of 3KINGs อย่าเล่นกับหินผา: Chapter 21 - Chapter 30

พูดแค่นั้นก็เดินออกจากห้องลงไปยังจุดที่เขามองอยู่เมื่อกี้ รอบนี้ไม่ได้เอาแมวมา แต่มือหนาคว้าปืนและไม้กอล์ฟมาด้วย สายลมดูเหมือนว่าจะเมา และไอ้ห่านั้นที่เขาไม่เคยเห็นหน้าทำท่าจะลวนลามเธอ กายใหญ่หยุดยืนอยู่ในมุมลับตา หูฟังเสียงสนทนา สายตาจดจ้องดูเหตุการณ์ตรงหน้า อยากแน่ใจว่าไม่ได้เข้าใจผิด แม้จะเลือดร้อนแต่ต้องมีสติ อีกอย่าง เขามันคนละเอียด หมายถึง… เก็บทุกรายละเอียด แล้วทบต้นทบดอกทีเดียว! จากบทสนาที่ได้ยิน ไอ้หมอนี่น่าจะเป็นลูกค้า จากสรรพนามการเรียกและการวางตัว หญิงสาวพยายามเว้นระยะห่างพอสมควร สายลมไม่ได้เมา แต่คงจะดื่มไปบ้างนิดหน่อย เหมือนที่เคยบอกเขา เวลาทำงานเธอมีดื่มบ้าง แต่ส่วนมากจะหาทางคายทิ้ง วันนี้ก็คงไม่ต่าง ดื่มบ้างคายบ้างเลยมีมึน ๆ แต่จะรับงานทำไม ในเมื่อเขาก็จ่ายให้ไปหมดแล้ว “ปล่อยก่อนค่ะพี่” เสียงหวานใสเอ่ยบอกไอ้หน้าตี๋ที่พยายามโอบกอดร่างเล็ก กอดไม่พอ ยังโน้มตัวลงพยายามซุกใบหน้าเข้าซอกคอพรมจูบไปทั่ว มือบางยกขึ้นปัดป้องตัวเอง เขยิบหนีจนแทบตกเก้าอี้ อยากจะยันไอ้ตี๋ให้พ้นตัว ไหนจะต้องคอยปัดมือไม้ที่สะเปะสะปะ ตอนแรกเขาสุภาพมาก ไปนั่งกินข้าวกันตามปกติ จบงานกินอ

“ถ้ายังนิ่งอยู่จะอาบให้” พูดพร้อมกับเดินเข้ามาหา สายลมเห็นแบบนั้นก็รีบวิ่งสวนเข้าไปในห้องน้ำ โดยไม่ลืมที่จะคว้าผ้าเช็ดตัวที่เขายื่นให้ติดมือมาด้วย พอเข้ามาถึงในห้องน้ำ เธอก็รีบถอดเสื้อผ้าอาบน้ำอย่างไว ทำตามที่เขาสั่งอย่างว่าง่ายจนลืมไปว่า ไม่มีเสื้อผ้าจะเปลี่ยน… ที่มีอยู่คือผ้าเช็ดตัวผืนเดียว หันมองชุดที่เพิ่งจะถอดออก เปียกน้ำบนพื้นหมดแล้วเพราะรีบจัดจนทำมันเปียกหมด เปียกหมดเลยแม้กระทั่งชั้นใน… บรรลัยแล้วสายลม เธอทำบ้าอะไร?? ก๊อก ๆ “จะนอนในนั้นหรือไง” เนื้อเสียงแข็งกร้าวติดหงุดหงิดดังขึ้นหน้าประตู เพราะผ่านไปแล้วเกือบครึ่งชั่วโมง สาวน้อยยังไม่ออกมาเสียที มุดท่อระบายน้ำออกไปแล้วมั้ง เธอเป็นหนูหรือเปล่า “เอาหมอนไหม” “พะพี่ผา...” เสียงหวานรีบตอบกลับ กลัวเขาจะพังประตูแล้วเอาหมอนเข้ามาให้จริง ๆ “หนึ่ง” “?” เอียงหูฟัง เขาเรียกใคร? “สอง” เขาไม่ได้เรียกใคร แต่กำลังนับเลข! “สา..” “พี่ผาคะ!” สายลมรีบโผล่งออกไป เสียงที่นับเมื่อครู่ก็เงียบลง เขารอฟังว่าสาวน้อยที่ซุกตัวในห้องน้ำจะเอ่ยอะไร “พี่ผาพอจะมีเสื้อคลุมอาบน้ำไหมคะ เมื่อกี้รีบจนลืมตัว เสื้อผ้าหนูเปียกหมดเ

“เธอ” ตอบแบบไม่ต้องคิด ไม่รู้จะคิดทำไม เสียเวลา อยากได้ก็แค่พูด และ อยากได้ก็ต้องได้ “...” “ได้ไหม?” ถามไปงั้น ไม่ได้คาดหวังเอาคำตอบ ยอมไม่ยอมก็ต้องยอมอยู่ดี ถามพร้อมกับขยับตัวแนบชิด ก้มลงอ้าปากกัดหัวไหล่เล็กเบา ๆ แวะลงไปใช้ลิ้นสะกิดปมผ้าขนหนูให้คลายออก ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตา ในขณะเดียวกันก็เบียดอกแน่นหนันที่เต็มไปด้วยมัดกล้าม ดันผ้าขนหนูที่ปกปิดอกอวบไว้ไม่ให้ร่วงหล่น ขอแค่เธอพยักหน้า ผ้าจะร่วงทันที... “อื้อ.. พี่ผาเจ้าเล่ห์จัง” “ตอบพี่สิครับ” หืม? มาทั้ง พี่ มาทั้ง ครับ... แย่แล้วสายลม “แค่จูบก็ได้” ขออีกที หรือเรียกว่าขอไปที ขอเป็นพิธีก็ได้ เพราะขอไปงั้น ถึงไม่ให้ก็จะจูบ แต่ขอก่อน เผื่อฟลุ๊กจะได้ไม่ต้องบังคับกัน เธอจะได้มองว่าเขาสุภาพขึ้นมาหน่อย “สายลมยอมก็ได้ค่ะ แต่ว่า...” “หืม?” “พี่ผาสัญญาได้ไหมคะ ว่าจะไม่ยุ่ง ไม่ข้องเกี่ยวกับพี่วาโย” “?” ไม่พูดแต่ขมวดคิ้ว แววตาแข็งกร้าววาบวับจนคนมองขนลุก เธอห่วงอะไรมันนักวะ สำคัญขนาดนั้นเลย? สายลมรีบกระชับอ้อมแขน ขยับใบหน้าซบลงอกแกร่งออดอ้อนให้เขาใจเย็น ปากเล็กค่อย ๆ พูดอธิบาย “หนูกับพี่เขาเราสนิทกันมาตั้งแต่สายลม

“น้ำเธอเยอะมาก…” “อื้ออ…” “หวานมาก” “พี่ผา..” “แม่ง โคตรเยิ้ม” “…” “โคตรหอม... อ่าห์ ตอดถี่เลย ยั่วมาก” แจ๊ะ แจ๊ะ แจ๊ะ~! ฮื่อออ~ น่าอาย น่าอาย… ในขณะที่เธออายจนต้องยกหมอนขึ้นมาปิดหน้า พี่ผากลับยังพูดพร่ำถ้อยคำลามกไม่ยอมหยุด จนถึงตอนนี้เขายังไม่หยุดปลุกเร้าอารมณ์ ลิ้นร้อนโลมเลียมไปทั่วเรือนร่าง มือบีบกำขยำอกอวบจนขึ้นเป็นรอยนิ้ว นิ้วร้ายอีกข้างก็ล่วงล้ำช่วงล่างจนมันเปียกแฉะ “พี่.. อย่าค่ะ” หนีบขาเข้าหากัน เมื่อคนตัวใหญ่เคลื่อนตัวลงต่ำ “หนูจะได้ไม่เจ็บ ขอนะครับ” ขอแล้วแทรกใบหน้าก้มลงแตะปลายลิ้นลงบนติ่งเกสรที่ใช้ท้องนิ้วนวดคลึงเปิดทางไว้รอ ลิ้นร้อนผ่าวเปียก ๆ ตวัดเลียกลีบอวบขึ้นลงเชื่องช้า เหลือบตาขึ้นมองใบหน้าสวย บัดนี้เหยเกด้วยความเสียวซ่าน ‘หนู?…’ สรรพนามใหม่ที่เขาเอ่ยใช้แทนคำว่า เธอ แบบตั้งใจไม่ได้พลั้งเผลอ ทำสาวน้อยหลงละเมอตกอยู่ในห้วงความคิด ไม่คาดคิดว่าจะได้ยินจากปากของผู้ชายห่าม ๆ เถื่อน ๆ คนนี้ รู้ตัวอีกทีก็ตอนที่ความเจ็บแปลบแล่นเข้ามาทำลายภวังค์ ราวกับมีมือยื่นเข้ามาฉุดรั้งดึงให้ร่างเล็กผวาสะดุ้ง จนต้องลุกขึ้นนั่งมองหน้าคนพี่ ไม่ใช่เพียงแค่เธอที่ตกใ

สายลมนอนหลับไปแล้ว หลังจากสู้รบปรบมือกับรุ่นพี่ปีศาจจอมร้ายกาจตัวใหญ่ยักษ์ ที่พยายามชักแม่น้ำทั้งโลก เอามาเชื่อมโยงให้เธองง จนตกลงเปิดใจให้กับเขา โดยระหว่างเรายังไม่เรียกว่าแฟน คงสถานะไว้ที่ ‘ศึกษาดูใจ’ เพื่อใช้เวลาคุยกันก่อน ไม่อยากรีบร้อนเพราะพี่ผามือไว ใจเร็วด่วนได้ เธอไม่มั่นใจว่าเขาเป็นคนแบบไหน อยากรู้จักกันมากกว่านี้ ซึ่งโชคดีที่เขาก็ยินยอมอย่างว่าง่าย เธอให้เป็นอะไรก็เป็น คนคุยก็คนคุย ศึกษาดูใจอะไรยังไงก็แล้วแต่ ตามสบายเลย หมายถึงเอาที่เธอสบายใจ อยากคุยก็คุยไปคนเดียว เขาไม่เกี่ยว หลอกเด็กให้ตายใจก่อนค่อยถอนคำพูดทีหลัง สำหรับไอ้ผา ถ้าล็อกเป้าแล้ว ยังไงก็จะเอา อีกอย่าง… ผัวคือผัว เมียคือเมีย ถือว่าได้เสียกันแล้ว แม้จะยัดไม่เข้า ยังเอาไม่ได้ ยังไม่ได้แทงก็เหอะ แล้วไง? ใครแคร์ ดูจงดูใจอะไรใครสน เลอะเทอะ แค่ตอบให้เด็กน้อยสบายใจ เธอว่าไงก็ว่างั้น ตกลงไปก่อนแล้วกัน ยังไงก็ไม่ปล่อยเธอไปแน่ ๆ คนนี้แหละจะเอาให้ได้ มั่นใจว่าใช่ ยังไงก็เธอ เขาชอบที่เธอหัวอ่อนแถมยังซื่อ ๆ บางทีก็ขี้อ้อน บางครั้งก็ขี้ยั่ว มีมุมร้าย ๆ ซ่อนอยู่ กล้าเถียง กล้าสู้ แม้จะกลัวก็เถอะ แต่ที่ชอบที่สุด