“อื้อ~ พี่ผา…” “เป็นเด็กดีครับสายลม” มือใหญ่จับมือเล็กประสานนิ้วเข้าด้วยกัน แล้ววางลงบนต้นขาขาว เด็กสาวต้านกายแกร่งด้วยแรงที่อ่อนระทวย ใบหน้าสวยแดงระเรื่อด้วยความขวยเขินและขาดอากาศ เพราะทันทีที่ประโยคสุดท้ายจบ ปากหยักหนาก็เข้าจู่โจมกระทบปากเล็กทันที ริมฝีปากและลิ้นของเขากำลังพัวพันรุกเร้าเธอประดุจกระแสลมที่พัดโหมเป็นพายุ มันดุเดือดราวกับภูเขาไฟที่รอเวลาปะทุมานาน ก่อนจะผ่อนลงกลายเป็นขบเม้นแผ่วเบา เขาจูบเธออย่างอ้อยอิ่ง จูบแบบค่อย ๆ ช่วงชิงเอาสติ สมาธิของสายลมแตกซ่าน ไม่อาจต้านทานสัมผัสที่อีกฝ่ายมอบให้ สมองขาวโพลนเมื่อถูกความอ่อนโยนจากการละเลียดกลีบปากของคนตัวใหญ่ ในที่สุดเปลือกตาบางก็ปิดสนิท ขยับร่างแนบชิดด้วยการยกมือคล้องคอแกร่งพร้อมกับอ้าปากรับสัมผัสจากลิ้นอุ่นสากที่ค่อย ๆ สอดแทรกเข้ามาเกี่ยวพันกับลิ้นเล็กของตัวเอง “อื้ออ~” คนตัวเล็กตอบรับจูบด้วยการจูบตอบ ลิ้นน้อยแทรกเข้าอีกปาก ตวัดดูดดุนลิ้นใหญ่ทำเหมือนที่เขากระทำ หินผาผละจูบออก ใบหน้าหล่อเหลาระบายรอยยิ้ม ก่อนจะประกบจูบเข้ามาใหม่ คราวนี้ร้อนแรงเพิ่มอีกเท่าตัว คล้ายจะบอกให้อีกฝ่ายตอบรับและส่งกลับในแบบเดียวก
Last Updated : 2026-07-28 Read more