All Chapters of 3KINGs อย่าเล่นกับหินผา: Chapter 31 - Chapter 40

หินผาจับใบหน้าสวยให้รับจูบ เขากวาดลิ้นร้อนไปทั่วในโพรงปากนุ่ม เกี่ยวตวัดดูดลิ้นเล็กพร้อมกับขยับเอวสอบเป็นจังหวะ “แน่นมาก ซี้ดด... อ่าห์~” ร่างเล็กถูกจับให้เอนตัวลงนอนแผ่หลา อ้าขาเปิดทางให้คนพี่ขยับตัวได้ถนัด สองมือกอดรัดกายใหญ่ที่โน้มตัวลงเล่นกับจุดอ่อนไหวไปทั่วทั้งร่าง ในขณะที่ช่วงล่างโดนโถมแรงตอกกระแทกหนักขึ้นเรื่อย ๆ ตับ ตับ ตับ ๆๆๆ!! หินผาสลับดูดรัวลิ้นกับหน้าอกอวบซ้ายทีขวาที บางทีก็เคลื่อนใบหน้าขึ้นมาสบตา เลียคาง เลียปาก เขาบอกให้เธออ้าปากพร้อมกับเอานิ้วแหย่ให้เลียดูด พี่เขาเป็นคนที่เร่าร้อนมาก เซ็กส์ของเขาเป็นตามภาพลักษณ์ภายนอกที่มองเห็น ดุเดือด ร้อนแรง แต่ก็แฝงความอ่อนโยน… อ่อนโยนนิดเดียว ก็น่าจะตอนที่อ้อนขอทำ พูดจาเพราะ ๆ แค่นั้น นั่นแหละคือมุมอ่อนโยนที่ว่า แต่เธอรู้ว่าเขาพยายาม พยายามจะอ่อนโยน พยายามปลอบ แต่เพราะความเคยชินที่อยู่คนเดียวมาโดยตลอด ไหนจะทั้งตระกูลมีแต่ผู้ชาย พี่ผาเลยมีความแมนแบบเกินร้อย ความละมุนเลยมีน้อยนิดเดียว พอเขาทำท่าทีอ่อนโยนมันเลยดูเหมือนไม่เป็นธรรมชาติ เพราะพื้นเพนิสัยเขาค่อนข้างที่จะหยาบกระด้างและดิบเถื่อน แต่อย่างน้อยตอนนี้ก็อ่อนโยนขึ้

สายวันนั้น หินผาสะดุ้งตื่นเพราะคนตัวเล็กในอ้อมแขนกระสับกระส่ายผิดปกติ ตัวเธอร้อนจี๋ แถมเหงื่อแตกราวกับอยู่ในห้องอบซาวน่า ใบหน้าสวยแดงซ่าน ริมฝีปากบวมเจ่อซีดลงเล็กน้อย เขารู้ได้ทันทีว่าเป็นเพราะพิษไข้จากกิจกรรมอันบ้าระห่ำที่เขากระทำกับเธอเมื่อรุ่งสางแน่ ๆ ไม่รอช้าเจ้าตัวรีบลุกขึ้นเดินเข้าห้องน้ำ นำผ้าขนหนูกับน้ำอุ่นมาเช็ดตัวและตรวจดูจุดอ่อนไหวที่เขากระหน่ำสอดใส่จนมันบวมแดง อักเสบไหมวะ? ต้องตามหมอไหม ยังไงดีกู… ไอ้เรื่องดูแล นอกจากแมวก็ไม่เคยใส่ใจใครมาก่อน เด็กสาวก็นอนหลับสนิท จะให้สะกิดปลุกเพื่อถามวิธีเช็ดตัวก็จะกระไรอยู่ เลยได้แต่ทำไปตามสัญชาตญาณ ขอให้ไข้ลดลงหน่อยก็พอ ใจแกร่งรู้สึกผิดขึ้นมาฉับพลัน สายลมตัวแค่นี้แต่เขาเล่นเธอไข้ขึ้นเลย เช็ดตัวเสร็จก็หยิบโทรศัพท์กดพิมพ์ข้อความไปหาไอ้สัสไม้ HP: ซื้อยาคุมฉุกเฉินมา M: นายไม่ได้ป้องกันเหรอครับ HP: เสือก M: คุณผู้ชายย้ำว่าให้พกถุงนะครับ HP: เรื่องของพ่อกู M: เสื้อผ้าที่คุณผู้หญิงฝากมา ให้ผมเอาไว้ไหนครับ HP: แขวนไว้หน้าห้องพร้อมกับยา เอายาแก้ไข้ด้วย M: ไข้ขึ้นเลยเหรอครับ HP: เสือกอีก M: เอาอะไรอีกไหมครับ HP: ยา

ผลัก! “แดกตีนกูไปก่อนมึง!” ฝ่ายตรงข้ามยังไม่ทันยืนประจันหน้า หินผาก็ประเคนบาทาเข้าหา ถีบจนร่างสูงกระเด็นล้มลงกับพื้น ก่อนกายใหญ่จะเดินเข้าไปหมายคว้าคอซัดหมัดอัดหน้าแม่งให้หายปากดี “อยากน้ำแตก แดกตีนกูนี่ แตกแน่!” บอกแม่ซื้อโลงรอได้เลย! ตับไม่แตก หน้าไม่แหก อย่าเรียกกูหินผา! “ไอ้ผา!” อันดากับกระทิงรีบทิ้งบุหรี่แล้ววิ่งเข้ามาห้าม หามร่างหิ้วปีกหินผาซ้ายขวาคนละข้าง แล้วรีบพาออกจากพื้นที่ ก่อนที่จะปะทะกันหนักไปมากกว่านี้ ถ้าไม่ติดที่ได้ยินจากปากไอ้ไม้ว่ามันจะโดนอะไรหากมีเรื่อง ก็คงปล่อยให้มันได้ซัดกันไปแล้ว “เหี้ย หนักฉิบหาย! นึกว่าแบกควาย แดกห่าไรบ้างวัน ๆ อะ” อันดาสบถขณะตบแขนตัวเองไปมา ไอ้ห่าผาตัวใหญ่และเสือกยื้อตัวอีก มันโมโหจนเกือบเอาไม่อยู่ ดีที่มีกระทิง ไม่งั้นคงได้สั่งให้ยิงยาสลบ ไม่ก็เอาไม้ตบจนสลบแล้วลากแม่งกลับบ้านแน่ ๆ “แต่เช้าเลยมึง” กระทิงหายใจหอบ ตวัดตามองเพื่อนหัวร้อนอย่างเหนื่อยหน่าย “…” “ตึงอะไร เป็นห่าอะไรของมึง ไหนพูดดิ๊” อันดากอดอก ยกมือชกไหล่แกร่งไอ้ตัวเจ้าปัญหาที่ยืนหน้าดำกำหมัดเหมือนก็อตซิล่าเมายาบ้าคลุ้มคลั่งกำลังโกรธ “…” ไม่พูด แต่หยิบบุหร

Longdo Tattoo ไม่นานสายลมก็ถึงร้านสัก พอส่งเธอเสร็จพี่วาโยก็ขอตัวกลับไม่ได้เข้ามา พี่เขาต้องใช้เวลาในการพักผ่อนเพื่อเตรียมตัวทำงานเย็นนี้ “ไงคนสวย เจ้รออยู่ด้านใน” เฮียไทเห็นสายลมเดินเข้ามาก็ยกมือทักทาย เธอไหว้เฮียแล้วเดินไปยังห้องเก็บอุปกรณ์ตามที่มือเฮียชี้ ลองดูแทททู เป็นร้านสักที่ยัยส้มจี๊ดมาสักลายมินิมอลข้างเอวเล็ก ๆ ตอนนั้นสายลมมาเป็นเพื่อน มานั่งเฝ้าเลยมีโอกาสได้เจอกับเจ้เมย์ เมียเจ้าของร้านอย่างเฮียไท เธอรับสักคิ้ว สักปาก อยู่ในร้านผัวตัวเองนี่ บอกว่าประหยัดค่าใช้จ่ายดี เห็นสายลมมีท่าทีสนใจ เลยถามว่าอยากเรียนไหมให้เรียนฟรี แลกกับการทำงานที่นี่ ใช้หน้าตาเรียกแขกเข้าร้าน งานที่นี่ไม่หนักไม่มีอะไรมาก หลังเลิกเรียน หากไม่ได้ไปกินข้าวกับใคร ก็แค่มานั่งสวย ๆ เต้น Tiktok อัพลงโซเชียล หรือเสิร์ฟน้ำ เสิร์ฟขนม นั่งคุยกับแขก บริการดี ๆ พูดจาอ้อน ๆ ให้กำลังใจหนุ่ม ๆ ระหว่างที่สัก บางทีก็ได้ทิปมากกว่าเงินเดือนด้วยซ้ำ หลัง ๆ มาเจ้เมย์เห็นว่าฝีมือการเรียนดีขึ้น อยากช่วยหารายได้เลยเสนอให้ลองสักคิ้ว วันนี้จึงเป็นวันแรกที่เธอจะได้ลองสักกับคนจริง ๆ “สายโลมม ผู้ชายมา! หล่อด้วยรีบมา

มหาวิทยาลัย A (โรงยิม) ร่างกำยำพันด้วยผ้าเช็ดตัวด้วยผืนเดียวเดินออกจากห้องน้ำ หลังจากชำระล้างคราบเหงื่อไคลจากการเล่นบาสกับสองเพื่อนสนิท หินผาใส่กางเกงเสร็จปิดประตูล๊อคเกอร์ก็เจอเข้ากับสายตาของอันดาที่ไม่รู้แม่งโผล่มายื่นหน้าเพ่งมองตั้งแต่เมื่อไหร่ มันจ้องเขาไม่วางตา หัวคิ้วหนาขมวดทำท่าสงสัย “มึงมีปัญหาอะไร” “มึงสักยุงทำไม” ชี้นิ้วที่ต้นคอแกร่ง ยุงเป็นสิบอยู่บนคอเพื่อนตัวเอง จำได้ว่ามันสักแค่ภูเขา ป่าไม้และแมว คึกคักเหี้ยไรสักยุงเต็มคอ “นก” สวนทันควัน คนสักนก มองไงเป็นยุง หัวโคตรไม่มีศิลปะ “กูว่ายุง” “นก” “ยังไงก็ยุง ไอ้หงอกมึงคิดว่าไง” เสือกตัวเดียวไม่พอ กวักมือเรียกไอ้หัวขาวที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จให้มาดู “กูเห็นนานแล้ว นึกว่ามึงลบรอยสัก ด่างเชียว” กระทิงตอบแบบไม่ใส่ใจพลางเปิดประตูล็อคเกอร์ตัวเอง “กูไม่ได้ลบ…” เริ่มไม่มั่นใจแล้ว เดินไปส่องกระจกมองรอยสักเจ้าปัญหา ก็เหมือนที่พวกมันว่าจริง ๆ นั่นแหละ แต่ปากกลับยกยิ้มภูมิใจ อย่างน้อยก็ยุงฝูงเดียวในโลกละวะ จริง ๆ เห็นตั้งแต่ตอนสักเสร็จแล้ว แต่น้องดูตั้งใจกับมันมาก ไม่อยากทำให้น้องเสียกำลังใจ แต่ก็บอกอ้อม ๆ ไปแล้วว่า