Todos os capítulos de 3KINGs อย่าเล่นกับหินผา: Capítulo 61 - Capítulo 70

เวลาผ่านไป จากวันเป็นเดือน จากเดือนเป็นปี ที่เราคบกันแบบนี้ โดยที่ไม่ได้เปิดเผยสถานะออกไป แต่ทุกคนในมหาลัยก็รู้ว่าทั้งคู่เป็นแฟนกัน มีเพียงแค่ครอบครัวของสายลมเท่านั้น ที่ยังไม่รู้ว่าเธอมีใคร แม้หลายครั้งที่หินผาเตรียมพร้อม อยากไปเจอแม่ยายใจจะขาด อยากไปฝากเนื้อฝากตัว เหมือนอย่างที่เขาพาเธอเข้าออกบ้านตัวเองจนแทบจะกลายเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัว “อีกไม่ถึงเดือนพี่รับปริญญาแล้วนะ” บอกไว้ให้รู้ ก่อนวันที่เขารับปริญญาก็หวังจะได้ไหว้แม่เธอ อยากให้ความสัมพันธ์ของเรามันพัฒนาไปอีกก้าวหนึ่ง ที่ผู้ใหญ่สองฝ่ายได้เจอกันเสียที เขาพร้อมเปิดเธอเต็มที่ แต่เธอดูจะไม่พร้อมเท่าไหร่ ไม่รู้กลัวอะไร หรือเพราะรูปลักษณ์เขามันไม่คู่ควร สักลายเต็มตัว ชาติตระกูลประวัติไม่ดี คงเพราะแบบนี้ แต่ให้ทำไง เขาเปลี่ยนไม่ได้ มีแค่ใจเท่านั้น “สายลมไปก่อนน้าา” “เหมือนจะกลับนาน” ตามองกระเป๋าเดินทาง ใบใหญ่มาก เหมือนไปเป็นเดือน ไหนบอกแค่ไม่กี่วัน “ก็ไม่แน่ใจว่าจะอยู่กี่วันนี่คะ” “มันอยู่ด้วย?” ไอ้สัสนั่น เห็นว่าบินไปทำทัวร์ต่างประเทศตั้งนาน กลับมาทำเหี้ยไรไม่รู้ พอมันกลับมา แม่เธอเลยเรียกกลับบ้าน แม่เธอก็เหมือน

“สายลม” “คะ? พี่วา” เงยหน้ามองพี่วาโยที่เดินมานั่งข้างกัน หลังจากที่แม่เข้านอนไปแล้ว “แม่บอกพี่ว่าหนูมีแฟน” “อ่า… ใช่ค่ะ…” หลังจากเสร็จมื้อเย็น ระหว่างที่ช่วยแม่ล้างจานก็ตัดสินใจบอกเรื่องพี่ผา แม่มีแปลกใจนิดหน่อยเพราะที่ผ่านมาเธอไม่เคยพูดถึง ส่วนตัวแม่ไม่ได้ว่าอะไร ให้ลองพามาเจอ ขอแค่เข้ากับพี่วาโยได้ แม่ก็สบายใจ เพราะด้วยความที่พี่วาโยดูแลเธอมาตั้งแต่เด็ก หลาย ๆ อย่างแม่ให้พี่วาโยเป็นคนตัดสินใจ ที่แม่ดูจะง่าย เพราะความจริงแล้วเธอยังไม่ได้บอกว่าพี่ผาเป็นใคร.. บอกแค่เขาชื่ออะไร เรียนอยู่ปีไหน แล้วเจอกันได้ยังไงเท่านั้น ไม่กล้าบอกมากว่านี้กลัวแม่จะมองว่าพี่ผาเถื่อนเสียก่อน อยากให้เจอตัวจริงกันมากกว่า เพราะพี่ผาน่ารักกว่าภาพลักษณ์ภายนอกมากเป็นไหน ๆ แม้แรก ๆ จะร้ายกาจและเจ้าเล่ห์ก็ตาม แต่เขาน่ารักกับเธอมากจริง ๆ เธอเชื่อว่าพี่ผาจะทำให้แม่ประทับใจได้แน่ ๆ และพี่วาโยก็คงไม่มีปัญหา คนที่จะมีปัญหาน่าจะเป็นพี่ผามากกว่า เพราะรายนั้นไม่ชอบพี่วาโยเอาเสียเลย… ถึงขั้นว่าเกลียดเลยด้วยซ้ำ ทั้ง ๆ ที่ยังไม่ทันได้รู้จักกัน พี่วาโยเงียบไปสายลมเลยพูดต่อ “สายลมคบกับพี่เขามาตั้งแต่ปีหนึ่

สองวันต่อมา ทุกอย่างเหมือนว่าจะปกติ แต่สัมผัสได้ว่ามีบางอย่างเปลี่ยนไป คนตัวเล็กอ้อนมากกว่าเดิม เอาอกเอาใจกันเป็นพิเศษ เช่น เขาอยากกินอะไร ไม่หาให้ก็จะลงมือทำด้วยตัวเอง เขาต้องการอะไรก็ให้ทุกอย่าง ไม่เว้นว่างแม้กระทั่งเรื่องบนเตียง หรือหากอยากได้ในอ่างอาบน้ำนอกระเบียง เธอก็จัดให้ไม่เคยอิดออด แถมตอดแรงมาก… ไม่ว่าอยากได้แบบไหน ท่าอะไร จะทำนานเท่าไหร่ ทำแรงแค่ไหน จะให้เธอขึ้นขย่ม นั่งอมจนน้ำแตก หรือให้นอนแหกขาอ้าปากครางรับแรงกระแทก ขอแค่บอก สายลมยอมทุกอย่าง แถมยังร่อนรับทุกจังหวะ ทำเอาเขาคลั่งไคล้หลงใหลซ้ำซาก จากที่โง่หัวไม่ขึ้นอยู่แล้วตอนนี้โดนฝังกลบมิดโบกปูน ไม่ได้ผุดไม่ได้เกิดบอกเลย เพราะหลงมาก ติดมาก เสพติดเธอถึงขั้นหนัก เรียกหินผาทรงเสพแทนไอ้ดำก็ยังได้ จะเรียกว่าติดหมี ติดหญิง เรียกไรเรียกเลย ยอม ยอมหมด เพราะสายลมทำตัวน่ารักว่าง่ายจนเขางง แต่ถามว่าชอบไหม ชอบดิ ชอบมาก เอาอะไรมาไม่ชอบ อย่างตอนนี้ก็โคตรชอบ... ชอบที่เห็นเอวเล็กคอดกิ่วในชุดนักศึกษากำลังพลิ้วไหว หน้าอกหน้าใจสั่นกระเพื่อมจนต้องยกมือเข้าช่วยประคอง สายลมคาบชายเสื้อไว้ในปาก เปิดทางให้สองมือหนาบีบก้อนนุ่มนิ่มเข

วันรับปริญญา ในที่สุดวันนี้ที่รอคอยก็มาถึง... พี่ผาอยู่ในครุยกำลังยืนถ่ายภาพหมู่สุดท้ายก่อนจะแยกตัวออกมา สายลมยืนมองอยู่ห่าง ๆ มองเขาที่วิ่งกระหืดกระหอบมาหาเธอ ใบหน้าสวยเปื้อยรอยยิ้ม ยกมือใช้ผ้าซับหยาดเหงื่อให้ คงร้อนน่าดู แต่งแบบนี้ทั้งวัน “เบื่อไหม?” ถามคนตัวเล็กที่ส่ายหน้ายิ้มให้กัน เธอรอทั้งวัน ความจริงไม่รับก็ได้ แต่ก็เป็นเธออีกเหมือนกัน ที่คะยั้นคะยอบอกให้เข้าร่วมรับปริญญา เพราะครั้งหนึ่งในชีวิต คอยย้ำเตือนสติว่าให้ทำเพื่อใคร วันนี้ทำได้แล้วจริง ๆ ป๊ายิ้มหน้าบาน แม่ก็ไม่ต่างกัน เขาก็ภูมิใจตัวเอง ที่ในที่สุดก็จบแล้วโว้ย!! แม้จะเรียนไปไม่ได้ใช้ก็เหอะ แต่ภูมิใจเหี้ย ๆ ตอนนี้ก็ถึงเวลาของเด็กสาวแล้ว เขาอยากทำในสิ่งที่ตั้งใจไว้มานาน ใบหน้าหล่อเหล่าสาวมองน้อยของเขา วันนี้สายลมสวยมาก ความจริงเธอสวยทุกวัน แต่วันนี้สวยเป็นพิเศษ เธอใส่ทุกอย่างที่เขาเลือกให้ เพราะมันจะเป็นวันสำคัญของเรา^^ หินผาจับจูบมือเล็กเดินมาที่หลังตึกคณะวิศวะ มายังม้าหินอ่อนตัวประจำของเขา สถานที่เรามีความทรงจำด้วยกันครั้งแรก เหมือนเรามาเดินย้อนความหลัง ก่อนที่เขาจะไม่ใช่นักศึกษาของที่นี่อีกต่อไป “

“อยากวัดกับกูนักใช่ไหม” ผลัวะ! “กูจัดให้!” “พี่ผาหยุด! ฮึก.. พี่ผา!” “พะ พี่ผา หนูขอ” สายลมวิ่งเข้ามาขวาง ผลักร่างใหญ่ออก พยายามเอาตัวเองเข้าแทรก รับหมัดแทนวาโย ถึงขนาดเอาตัวเองกั้นกลางกอดร่างไอ้ห่านั้นไว้ หมัดหนักชะงักค้างมองหน้าเด็กสาวด้วยแววตาแข็งกร้าววาวโรจน์โกรธจัด หัวคิ้วหนาขมวดถามโดยไร้เสียง เธอปกป้องมัน? สายลมพยักหน้า เธอต้องปกป้องเขา “พี่ผาหยุดเถอะ สายลมขอ ฮึก..” ถึงกับยกมือไหว้ขอร้องเขาเพื่อมัน? เธอเห็นเขาเป็นคนอื่น? วาโยในสภาพสะบักสะบอมพยุงตัวขึ้น ดึงสายลมให้หลบออก ก่อนจะสวนหมัดกลับเข้าใบหน้าหินผา หลังจากนั้นทั้งคู่ก็ตะลุมบอลกันนัว ท่ามกลางเสียงกรีดร้องของหญิงสาว จนคนเข้ามามุงเยอะขึ้นเรื่อย ๆ ปัง! “หิน ผา!!!” เสียงปืนตามด้วยเสียงทรงพลังดังกึกก้องสนั่นหยุดการกระทำของคนทั้งคู่ การ์ดชุดดำวิ่งกรูเข้าล้อมรอบบริเวณกันคนนอกให้ถอยห่าง ก่อนร่างสูงใหญ่เจ้าของเสียงอย่างชายแดนจะฝ่าวงบอดีการ์ดเข้ามา หินผาง้างหมัดค้าง มืออีกข้างกำคอเสื้อของวาโยที่อยู่ในท่าเดียวกันไว้แน่น โดยที่สายตาทั้งคู่ไม่ละไปจากกัน “นายครับ!” ไม้วิ่งเข้ามาพร้อมกับเจ้ามิตรที่ส่งเสียงขู่