Todos los capítulos de ท่านประธานคะ เลิกอ่านใจเมียสักที!: Capítulo 21 - Capítulo 30

เมนิตรานั่งกอดอกจ้องใบเสร็จร้านโอมากาเสะบนโต๊ะห้องนั่งเล่นด้วยสีหน้าเคร่งเครียดราวกับกำลังตรวจงบดุลของบริษัทที่จวนจะล้มละลาย ความสง่างามของคุณนายเดชาเกียรติพังทลายลงทันทีที่ประตูห้องนอนปิดลงเมื่อคืน เธอหยิบใบเสร็จขึ้นมาดูซ้ำถึงสามรอบด้วยความหวังลม ๆ แล้ง ๆ ว่าตัวเลขหลายหลักจะลดลงตามแรงศรัทธา ทว่าแผนผลาญเงินสามีดันตลบหลัง กลายเป็นเงินในบัญชีส่วนตัวของเธอเองที่ปลิวหายไปในรูปของอูนิ คาเวียร์ และวากิวคิดแล้วก็น่าเจ็บใจ หากเอาเงินหลายหมื่นก้อนนี้ไปเปย์ให้น้องปริ๊นซ์โฮสต์คนโปรด ป่านนี้เขาคงหันมายิ้มหวานเรียก “พี่สาวครับ” ด้วยเสียงนุ่ม ๆ ไปหลายรอบแล้ว แต่นี่เธอดันเอาไปซื้อปลาดิบเข้าท้องตัวเอง แถมยังต้องมานั่งฟังผัวตู้เย็นสอนหน้านิ่งว่าความสุขมีต้นทุน ยิ่งคิดก็ยิ่งแค้นจนอยากพับใบเสร็จเป็นจรวดแล้วปาใส่หน้าธวิณนัก“ความสุขมีต้นทุนเหรอคะ ได้ค่ะคุณธีร์ ต่อจากนี้บ้านหลังนี้จะได้รู้จักคำว่าควบคุมต้นทุนเหมือนกัน” หญิงสาวพึมพำเสียงหวานหยด ทว่าแววตากลับเย็นเฉียบเสียงเคาะประตูขัดจังหวะความหัวร้อน ป้าจันทร์ หัวหน้าแม่บ้านเก่าแก่เดินเข้ามาวางแฟ้มเอกสารลงบนโต๊ะด้วยท่าทางนอบน้อม ทว่าแววตากลับระยิบระยับรา

เสียงเครื่องยนต์ที่คุ้นเคยดับลงบริเวณหน้ามุขบ้านดึงความสนใจของทุกคนในโถงกลาง บานประตูเปิดออกเผยให้เห็นธวิณที่เดินนำภูมิเข้ามาด้านใน ชายหนุ่มพาดเสื้อสูทไว้บนแขน กระดุมคอเสื้อเชิ้ตสีขาวปลดออกสองเม็ด สายตาเรียบนิ่งไล่มององค์ประกอบตรงหน้าอย่างละเอียด ทั้งแฟ้มในมือเมนิตรา แจกันดอกสแตติสที่ยังคงตั้งตระหง่าน และเอมิกานต์ที่ยืนหน้าเสียสนิท ทั้งหมดบ่งบอกชัดเจนว่าบ้านหลังนี้เพิ่งผ่านการประชุมคณะกรรมการงบประมาณฉุกเฉินมาหมาดๆเอมิกานต์สลับสวิตช์อารมณ์จากความโกรธเกรี้ยวเป็นความอ่อนแรงได้อย่างไร้รอยต่อ เธอยกมือกุมอก ริมฝีปากสั่นระริกขณะทิ้งตัวลงบนโซฟากำมะหยี่ตัวยาว "พี่ธีร์คะ เอมี่เจ็บหน้าอก คุณมินน์ไม่ยอมให้เอมี่ทานอาหารบำรุงหัวใจ เอมี่แค่ขอดอกไม้สดกับอาหารที่ร่างกายรับได้เท่านั้นเอง"ธวิณขมวดคิ้ว ก้าวเท้าเข้าไปตามสัญชาตญาณความรับผิดชอบในอดีต ทว่ายังไม่ทันที่เขาจะเดินถึงโซฟา เสียงประชดประชันในหัวของภรรยาก็ดังสวนขึ้นมาขัดจังหวะ‘ล้มเลยค่ะ ล้มทับสามีตู้เย็นไปเลย คืนนี้ฉันจะส่งเขาไปนอนกอดตู้เย็นในครัว หนาวสมชื่อแน่นอน’เท้าของธวิณชะงักกึกอยู่กลางอากาศทันทีภูมิที่เดินตามหลังมาเกือบชนแผ่นหลังเจ้านาย

แฟ้มค่าใช้จ่ายย้อนหลังสามเดือนกองอยู่บนโต๊ะห้องนั่งเล่นเล็กสูงแทบเท่ากำแพงเมืองจำลอง เมนิตรายืนกอดอกมองมันด้วยสีหน้าสงบเยือกเย็นเกินเหตุ มือข้างหนึ่งยังถือปากกาไฮไลต์สีชมพูที่เพิ่งใช้ขีดฆ่ารายการดอกไม้ประดับแจกันไปเกือบครึ่งหน้า ส่วนอีกมือกดนวดหว่างคิ้วเหมือนกำลังห้ามตัวเองไม่ให้หยิบแฟ้มทั้งกองไปเผาถวายศาลพระภูมิป้าจันทร์ยืนอยู่ข้างโต๊ะด้วยท่าทางนอบน้อม แต่แววตาของหัวหน้าแม่บ้านเก่าแก่กลับเต็มไปด้วยประกายสะใจแบบคนที่รอวันปลดแอกงบประมาณมานาน“แฟ้มนี้เป็นค่าใช้จ่ายของเดือนที่แล้วค่ะคุณนาย ส่วนกองทางขวาเป็นย้อนหลังอีกสองเดือน ป้าแยกหมวดให้ตามที่คุณนายสั่งแล้วค่ะ”เมนิตรายิ้มบาง “ขอบคุณค่ะป้าจันทร์”เธอเปิดแฟ้มหน้าแรกแล้วเห็นรายการค่าน้ำแร่ฝรั่งเศสสำหรับแขกพิเศษต่อเนื่องสิบเจ็ดวันติด รอยยิ้มที่เพิ่งประดับอยู่บนใบหน้ากระตุกทันที‘แขกพิเศษบ้านนี้กินน้ำหรือสูบแหล่งน้ำธรรมชาติทั้งประเทศฝรั่งเศสเข้าร่างกันแน่ ทำไมยอดมันหน้าด้านขนาดนี้’เมนิตราขีดเส้นสีชมพูทับรายการนั้นอย่างหนักมือ ก่อนพลิกไปหน้าถัดไป รายการค่าดอกไม้สดประจำห้องพักแขก ค่าผลไม้พรีเมียมนำเข้า ค่าชุดน้ำชายามบ่าย ค่าขนมอบสูตรพิเศษส

ห้อง VVIP ของคลับเคลียร์โซฟาหนังสีแดงล้อมโต๊ะกระจกทรงเตี้ย แสงไฟในห้องถูกปรับให้อ่อนลงพอให้บรรยากาศไม่เหมือนห้องประชุมจริงเกินไป แต่บนโต๊ะกลับมีทั้งแก้วเครื่องดื่ม สมุดโน้ต ปากกา และแท็บเล็ตของเคย์ที่เปิดหน้าเว็บข้อมูลกฎหมายค้างอยู่เมนิตรานั่งกลางโซฟาด้วยสีหน้าเอาจริงเอาจังมากกว่าตอนตรวจค่าปลาทูเสียอีก เคลียร์นั่งไขว่ห้างอยู่ข้างหนึ่ง โซอี้ถือแก้วแชมเปญแต่ยังไม่ดื่ม ส่วนเคย์นั่งตรงข้าม มาดนิ่งเหมือนที่นี่คือห้องประชุมบริษัท ไม่ใช่คลับส่วนตัวของตัวเอง“สรุปคือเขาไม่หย่า ฉีกเช็ค ทิ้งงานบ้านให้แกคุม แล้วตอนนี้แกกลายเป็นซีเอฟโอประจำบ้าน” เคลียร์เปิดประเด็นด้วยน้ำเสียงเหมือนอ่านสรุปข่าวเศรษฐกิจประจำวันเมนิตรายกแก้วน้ำสีอ่อนขึ้นจิบ ก่อนวางลงบนโต๊ะแรงกว่าที่ตั้งใจ "ใช่ จากเมียที่ควรได้เงินห้าสิบล้าน กลายเป็นผู้ตรวจบิลปลาทูสามเดือนย้อนหลัง ชีวิตฉันมันผิดทางตรงไหน"โซอี้เอียงคอมองเพื่อน "ผิดตั้งแต่แกแต่งเข้าบ้านมหาเศรษฐีแล้วคิดว่าจะได้ใช้ชีวิตสบาย แต่ดันเจอผัวที่ใช้แรงงานเมียแทนเงินเดือนไง"เมนิตราหันไปมองเพื่อนด้วยสายตาเรียบตึง "ขอบคุณที่ปลอบใจแบบอยากให้ฉันตายเร็วขึ้นนะ"เคลียร์ยกมือห้ามท

เสียงดนตรีบีตหนักหน่วงและเสียงพูดคุยดังแว่วออกมาจากห้อง VVIP ของคลับหรูใจกลางทองหล่อ ธวิณยืนนิ่งอยู่หน้าบานประตูไม้สีเข้ม รังสีความกดดันที่แผ่ออกมาทำให้พนักงานเสิร์ฟที่เดินผ่านไปมาต้องก้มหน้าหลบตา ชายหนุ่มสอดมือล้วงกระเป๋ากางเกงสแล็ก ใบหน้าเรียบตึงไม่บ่งบอกอารมณ์ ทว่าประสาทสัมผัสกลับเปิดรับทุกถ้อยคำที่ทะลุกำแพงออกมาอย่างชัดเจนภายในห้อง โซอี้ที่กำลังก้มหน้าก้มตากดสมาร์ตโฟนค้นหาข้อมูลอย่างเอาเป็นเอาตาย เงยหน้าขึ้นมาด้วยดวงตาเบิกกว้าง"เจอแล้วยัยมินน์!" โซอี้ตบโต๊ะกระจกดังปัง "กฎหมายครอบครัวเขามีระบุไว้ ว่าถ้าสามีภรรยาไม่อาจร่วมประเวณีกันได้ หรือทิ้งร้างการหลับนอนกันไปนานๆ แกสามารถยื่นฟ้องหย่าข้อหา 'สามีบกพร่องทางสมรรถภาพ' ได้นะเว้ย! นี่แต่งกันมาสามปี ผัวไม่เคยแตะต้องตัว แกเอาข้อนี้ไปฟ้องเลย ศาลอนุมัติแน่ แถมได้แบ่งสินสมรสจุกๆ!"เมนิตราที่กำลังนั่งเท้าคางเบื่อโลกอยู่ถึงกับเด้งตัวขึ้นมานั่งหลังตรง ดวงตากลมโตสว่างวาบราวกับเห็นแสงสว่างที่ปลายอุโมงค์"เฮ้ย จริงดิ!" หญิงสาวยิ้มกว้างจนเห็นไรฟัน "ไอเดียเริ่ดมาก! ฉันจะไปหาทางยั่วประสาทเขา ถ่ายคลิปเก็บหลักฐานไว้ว่าอ่อยขนาดไหนเขาก็ไม่แข็ง! เอ้ย ไ