"ทานข้าวต้มไปได้แค่สามคำเองค่ะคุณนาย ยานี่ไม่ต้องพูดถึงเลย เม้มปากแน่นไม่ยอมทานท่าเดียว นายน้อยดื้อมากค่ะ ไล่ป้าออกมาแล้วบอกว่า... 'จะรอคุณมินน์' คนเดียวค่ะ""หา? รอฉันเนี่ยนะ?" เมนิตราอ้าปากค้าง'โอ๊ยยย! ไอ้ตู้เย็นบ้า! ป่วยแล้วยังจะมาทำตัวเป็นเด็กสามขวบอีก! ข้าวยาไม่ยอมกิน จะรอให้ฉันไปป้อนหรือไงฮะ ภาระจริงๆ เลย!'แม้จะบ่นด่าในใจอย่างหงุดหงิด แต่สองขากลับก้าวฉับๆ เดินขึ้นบันไดตรงดิ่งไปยังห้องนอนหลักทันทีเพื่อไปจัดการกับคนดื้อภาพแรกที่เห็นเมื่อเปิดประตูเข้าไปคือ ‘ท่านประธานตู้เย็น’ ผู้เกรียงไกร กำลังนอนขดตัวอยู่ใต้ผ้าห่มผืนหนา ใบหน้าหล่อเหลายังคงมีรอยแดงจางๆ จากพิษไข้ ชายหนุ่มพลิกตัวกระสับกระส่ายไปมา คิ้วเข้มขมวดมุ่นราวกับคนนอนไม่หลับ สภาพตอนนี้ไม่เหลือเค้าราชสีห์จอมเผด็จการ มีแต่ ‘ไอ้โบ้’ ตัวโตที่กำลังป่วยหนักเท่านั้นเมนิตราถอนหายใจเฮือกใหญ่ เดินเข้าไปหยุดอยู่ข้างเตียง วางมือเล็กลงบนหน้าผากกว้างเพื่อวัดอุณหภูมิ"ไข้ลดลงหน่อยแล้วนี่นา แต่ทำไมยังนอนกระสับกระส่ายอยู่อีก" เธอพึมพำ ก่อนจะเริ่มบ่นออกเสียงตามประสาคนปากแจ๋ว "มีที่ไหนกัน โตป่านนี้แล้วยังไปกินเหล้าดวลสาเกจนไข้ขึ้น! เป็นประธา
Last Updated : 2026-09-24 Read more