บททั้งหมดของ ท่านประธานคะ เลิกอ่านใจเมียสักที!: บทที่ 1 - บทที่ 10

ชายหนุ่มจ้องมองริมฝีปากบางที่เม้มสนิทของภรรยา สลับกับฟังเสียงกราดเกรี้ยวในโสตประสาท มันสอดคล้องกันทุกจังหวะการกะพริบตาเมนิตราสูดน้ำมูก หญิงสาวก้มหน้าลงเอื้อมมือไปหยิบปากกาด้ามทองข้างหนังสือข้อตกลง จังหวะที่เธอโน้มตัวไปข้างหน้า คอเสื้อเชิ้ตผ้าไหมสีขาวที่ถูกปลดกระดุมร่นลงต่ำ แสงไฟดาวน์ไลต์ตกกระทบเนินอกขาวผ่องและร่องอกอวบอิ่มที่ซ่อนอยู่ภายใต้เสื้อผ้าเรียบร้อยมาตลอดสามปีเต็มธวิณชะงักค้าง ปลายนิ้วที่เคาะพนักเก้าอี้หยุดนิ่ง สายตาถูกดึงดูดให้หยุดอยู่ที่ภาพตรงหน้าโดยไม่ทันตั้งตัวเขากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ลำคอแห้งผากขึ้นมากะทันหัน สายตาที่เคยมองข้ามภรรยาตัวเองตระหนักความจริงข้อหนึ่งในวินาทีนี้ ผู้หญิงที่เขามองว่าเป็นเพียงหมากกระดานธุรกิจ แท้จริงแล้วซ่อนรูปและมีแรงดึงดูดทางเพศมากกว่าที่เขาประเมินไว้ ผิวขาวจัดตัดกับสีเข้มของบราเซียลูกไม้ที่โผล่พ้นขอบเสื้อทำให้ลมหายใจของประธานหนุ่มสะดุด'กรี๊ด ห้าสิบล้าน อิสรภาพ! คืนนี้แม่จะไปเหมาโฮสต์คลับเรียกเด็กซิกแพ็กแน่นมาสักสิบคน เอาให้คุ้มกับสามปีที่ต้องทนอยู่กับไอ้ผัวตู้เย็นอย่างคุณธีร์ รอก่อนนะจ๊ะหนุ่มๆ คืนนี้เจ๊มินน์คนสวยจะไปเปย์ให้ยับ เอาให้เด็

ในระหว่างที่ปากพูดปฏิเสธอย่างสุภาพ มือเล็กที่ซ่อนอยู่ใต้โต๊ะก็ลอบหยิบสมาร์ตโฟนขึ้นมา พิมพ์ข้อความรัวเร็วยิกๆ ส่งหา ‘เคลียร์’ เพื่อนสนิท โดยที่ริมฝีปากบางขมุบขมิบท่องคำพูดในใจตามสิ่งที่พิมพ์ลงไป'แก... ฉันกำลังโดนผัวตู้เย็นเล่นตุกติก บังคับเซ็นสัญญาทาส คืนนี้แกเตรียมหาแผนพาฉันหนีเที่ยวที ขอผับเดิม โซน VIP เด็กดริ๊งก์งานดีด่วนๆ!'ธวิณที่นั่งฟังเสียงความคิดและอ่านเจตนาทุกตัวอักษรของภรรยาอยู่ถึงกับเส้นเลือดขมับปูดโปน ชายหนุ่มขบกรามแน่นจนนูนเป็นสัน ความหึงหวงและหวงก้างพุ่งปรี๊ดขึ้นมาจนจุกอกหนีเที่ยว? ไปผับ? เรียกเด็กดริ๊งก์? หึ... ฝันไปเถอะเมนิตรา!"เลขาภูมิ!" ธวิณตวัดเสียงกร้าวเรียกคนสนิทที่ยืนอยู่หน้าประตู"ครับบอส" เลขาหนุ่มก้าวเข้ามารับคำสั่งด้วยใบหน้าตายด้าน"จัดการล็อกตารางงานของเมนิตราให้ติดกับฉันทุกวินาที ตั้งแต่ตื่นนอนยันเข้านอน ห้ามให้คลาดสายตาแม้แต่ก้าวเดียว ถ้าเธอหายไปไหนแม้แต่นาทีเดียว... ฉันจะหักเงินเดือนนาย""รับทราบครับบอส" เลขาภูมิค้อมศีรษะรับคำสั่ง ก่อนจะปรายตามองคุณนายของบ้านด้วยสายตาที่สื่อความหมายว่า 'กรุณาอย่าหาเรื่องเดือดร้อนมาให้ผมเลยครับ'เมนิตราอ้าปากค้าง หญิงสา

ธวิณพูดต่อโดยไม่สนใจสีหน้าของใคร "กลับไปดู ROI ของปีที่แล้ว ยอดขายไม่ขยับเลยสักนิด การเพิ่มงบพีอาร์สามสิบเปอร์เซ็นต์ไม่ได้ช่วยแก้ปัญหา ถ้าคุณเอาเงินสิบล้านนี้ไปกระจายจ้างอินฟลูเอนเซอร์สายไลฟ์สไตล์เจาะกลุ่มโซเชียลมีเดีย เราจะได้ยอดเอนเกจเมนต์กลับมาคุ้มค่ากว่านี้อย่างน้อยสี่เท่า"เมนิตราที่นั่งอยู่ด้านหลังเบิกตากว้าง รอยยิ้มหวานบนใบหน้าแข็งค้างไปชั่วขณะ'เชี่ย ทำไมไอ้ประธานหน้าตายมันพูดตรงกับความคิดฉันเป๊ะเลยวะ ทุกคำ ทุกตัวเลข หรือฉันเป็นอัจฉริยะด้านการตลาดจนส่งโทรจิตได้ บ้าไปแล้ว'ธวิณลอบยิ้มมุมปากเพียงเสี้ยววินาทีเมื่อได้ยินเสียงสบถในหัวของภรรยา เขาหันหน้ากลับไปมองรองประธานสมภพด้วยแววตาดุดัน"กลับไปรื้อโครงสร้างงบประมาณมาใหม่ทั้งหมด ถ้าทำแผนที่มันคุ้มค่าการลงทุนไม่ได้ ก็เตรียมตัวรับซองขาวได้เลย เลิกประชุม"ประธานหนุ่มตัดจบบทสนทนาอย่างเด็ดขาด เขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง สมภพยืนปาดเหงื่อที่ซึมตามกรอบหน้า ส่วนเอมิกานต์ลุกพรวดเดินออกจากห้องประชุมไปด้วยความอับอายและเจ็บใจเมนิตรายังคงนั่งอึ้งอยู่บนเก้าอี้ หญิงสาวมองแผ่นหลังกว้างของสามีที่เดินนำออกไปจากห้องประชุมด้วยสายตาสับสนปนทึ่งภายในห้อง

ช่วงค่ำของวันเดียวกัน บรรยากาศภายในบ้านเดชาเกียรติเงียบสงบลง เมนิตราจัดการส่งเอมิกานต์เข้านอนในห้องพักแขกเรียบร้อย หญิงสาวฮัมเพลงในลำคออย่างอารมณ์ดีขณะเดินกลับมายังห้องนอนของตนเองมือเล็กบิดลูกบิดประตูห้องนอน จัดการกดล็อกกลอนจากด้านในถึงสองชั้น หญิงสาวทิ้งตัวลงบนเตียงกว้าง กลิ้งตัวไปมาด้วยความเบิกบานใจ'ในที่สุดก็จะได้นอนคนเดียวแบบไม่ต้องทนอึดอัดกับไอ้ประธานตู้เย็นสักที คืนนี้ล็อกห้องแน่นหนาขนาดนี้ ต่อให้เอาช้างมาฉุดฉันก็ไม่เปิดประตูให้หรอก ปล่อยให้ไปเฝ้าแม่ดอกบัวขาวที่ปีกซ้ายนู่นไปเลย'อีกฟากหนึ่งของกำแพง ภายในห้องทำงานส่วนตัวที่เชื่อมต่อกับห้องนอนหลัก ธวิณนั่งหน้าตึงอยู่หลังโต๊ะทำงานตัวใหญ่ ชายหนุ่มได้ยินเสียงความคิดของภรรยาดังทะลุกำแพงเข้ามาอย่างชัดเจน เขาจินตนาการภาพเธอกำลังนอนกลิ้งไปมาบนเตียงด้วยความสุขสมที่สามารถไล่เขาไปพ้นตัวได้สำเร็จธวิณเคาะนิ้วลงบนโต๊ะไม้เนื้อแข็ง ดวงตาคมกริบหรี่ลงอย่างใช้ความคิด เขาไม่มีทางยอมตกเป็นเครื่องมือในแผนการฟ้องหย่าของเมนิตรา และเขาจะไม่มีวันปล่อยให้เธอนอนหลับสบายอย่างมีความสุขในขณะที่เขากำลังหงุดหงิดงุ่นง่านแบบนี้เด็ดขาดชายหนุ่มหยิบสมาร์ตโฟนขึ้นม

"วันนี้ฉันมีประชุมบอร์ดบริหารลากยาวไปจนถึงดึก คงไม่ได้กลับมากินมื้อเย็นด้วย ไม่ต้องรอ"ธวิณเอ่ยขึ้นลอยๆ น้ำเสียงของเขาเรียบสนิทไร้พิรุธใดเมนิตราเงยหน้าขึ้นจากหน้าจอสมาร์ตโฟน ดวงตากลมโตเป็นประกายวิบวับ หญิงสาวปรับสีหน้าให้กลายเป็นภรรยาผู้แสนดีที่ห่วงใยสามีอย่างรวดเร็ว"ทำงานหนักจังเลยนะคะคุณธีร์ ตั้งใจทำงานนะคะ มินน์จะให้ป้าจันทร์เตรียมซุปอุ่นๆ ไว้รอเผื่อคุณหิวดึกๆ ค่ะ"หญิงสาวตอบกลับด้วยน้ำเสียงหวานละมุน'เสร็จโจร ทางสะดวกแล้วโว้ย คืนนี้เจ๊มินน์จะไปเหมาเด็กโฮสต์ให้หนำใจ ประชุมให้รากงอกติดเก้าอี้ไปเลยนะไอ้ประธานหน้าตาย คืนนี้อิสระเป็นของฉัน'ธวิณจ้องมองใบหน้าเปื้อนยิ้มของภรรยา เขาพยักหน้ารับคำอวยพรของเธอช้าๆ ลุกขึ้นยืน ติดกระดุมเสื้อสูทให้เข้าที่ ก่อนจะเดินออกจากห้องอาหารไปโดยมีเลขาภูมิเดินตามประกบเสียงดนตรีบีตหนักหน่วงดังกึกก้องไปทั่วคลับหรูใจกลางเมือง แสงไฟนีออนสาดส่องตัดกับความมืด สร้างบรรยากาศเย้ายวนและลึกลับ สถานบันเทิงแห่งนี้เป็นธุรกิจส่วนตัวของเคลียร์และเคย์ เพื่อนสนิทฝาแฝดของเมนิตรา มันถูกออกแบบมาเพื่อรองรับลูกค้าระดับวีไอพีที่ต้องการความเป็นส่วนตัวและการบริการระดับพรีเมียมจา