جميع فصول : الفصل -الفصل 70

ครึ่งชั่วโมงต่อมา..."เมนิตรา!!"เสียงคำรามของท่านประธานดังก้องไปทั่วบ้าน เมื่อเขาคุยโทรศัพท์เสร็จ หันกลับมาก็พบแต่ความว่างเปล่าบนโซฟา พร้อมกับกุญแจรถที่หายวับไปกับตา!ธวิณรีบกดโทรศัพท์หาภรรยาทันที ทว่าสิ่งที่ตอบกลับมามีเพียงเสียงระบบอัตโนมัติ"หมายเลขที่คุณเรียก ไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้...""บ้าเอ๊ย! ปิดเครื่องหนีงั้นเหรอ!"ความโกรธแปรเปลี่ยนเป็นความตื่นตระหนก ธวิณหน้าซีดเผือด การที่เขาได้ยินเสียงความคิดของเธอจะไร้ประโยชน์ทันทีถ้าเมนิตราอยู่ไกลเกินระยะ ชายหนุ่มคว้ากุญแจรถของตัวเอง วิ่งกระหืดกระหอบออกไปที่โรงรถ สตาร์ทเครื่องยนต์แล้วพุ่งทะยานออกไปทันที!เป้าหมายแรกที่เขานึกถึงคือ 'บาร์ของเคลียร์'ธวิณเหยียบคันเร่งมุ่งตรงไปยังคลับหรูแห่งนั้น เขาจำเส้นทางได้แม่น เพราะก่อนหน้านี้ลุงชมคนขับรถของบ้านก็เคยต้องไปรับไปส่งเมนิตราที่นี่อยู่บ่อยๆ แต่เมื่อไปถึง... บานประตูกระจกกลับปิดสนิท ป้ายไฟหน้าร้านดับมืด! ก็แหงล่ะ นี่มันเพิ่งจะสิบเอ็ดโมงเช้า! บาร์ที่ไหนจะเปิด!"โธ่เว้ย! แล้วยัยนั่นจะไปอยู่ที่ไหนวะ!"ธวิณทุบพวงมาลัยรถอย่างหัวเสีย เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาหมายจะโทรหาเพื่อนสนิทของเธออย่างโซอี้หรือ

โฬมหันขวับไปมอง หญิงสาวตรงหน้าสวยเฉี่ยวในชุดเดรสรัดรูปสีแดงเพลิง ทนายหนุ่มชะงักไปชั่วครู่ ก่อนที่สมองอันชาญฉลาดจะประมวลผลอย่างรวดเร็วว่า ขืนบอกความจริงไป แผนจับผิดเมียของไอ้เพื่อนรักได้พังพินาศแน่! เขาจึงรีบปรับสีหน้ากวนโอ๊ย สวมบทบาทเด็กเอนฯ ทันที"อ้าว... ก็ผู้จัดการร้านคุณคนสวยเพิ่งกราบกรานจ้างพวกผมมาเป็น 'เด็กใหม่' คืนนี้ไงครับ" โฬมยิ้มยียวน ขยับหน้ากากครึ่งหน้าของตัวเองให้เข้าที่ "เห็นบอกว่าแขก VVIP โต๊ะนั้นต้องการโฮสต์เกรดพรีเมียมด่วนๆ ไม่ใช่เหรอครับ ไม่ทราบเหรอว่าร้านตัวเองเพิ่งได้ของดีมาลง"เคลียร์กอดอก กวาดสายตามองชายหนุ่มร่างสูงสองคนที่จงใจปลดกระดุมเชิ้ตโชว์แผงอกด้วยสายตาเหยียดๆ "เด็กใหม่เกรดพรีเมียม? หลงตัวเองไปหน่อยมั้งยะ หน้าตาก็ไม่ยอมเปิดให้ดู แถมยังกวนประสาท! ร้านฉันมีระดับนะยะ ไม่ใช่จะรับกุ๊ยที่ไหนมาเดินเพ่นพ่านก็ได้!""กุ๊ยที่ไหนจะหุ่นแน่นแถมลีลาเด็ดขนาดนี้ล่ะครับคุณเจ๊..." โฬมยื่นหน้าเข้าไปใกล้จนเคลียร์ต้องถอยกรูด นัยน์ตาพราวระยับจ้องมองริมฝีปากเคลือบลิปสติกสีสดของหญิงสาว "ปากดีขี้บ่นแบบนี้ ระวังโดนเด็กใหม่ฟ้องปิดปากนะครับ... ปิดด้วยปากผมเนี่ยแหละ""ไอ้... ไอ้โฮสต์

ตลอดเส้นทางบนรถตู้ผู้บริหารที่แล่นกลับจากบาร์ของเคลียร์ บรรยากาศภายในห้องโดยสารเย็นยะเยือกยิ่งกว่าขั้วโลกเหนือ แม้ตอนแรกเมนิตราจะประกาศกร้าวไล่ให้เขาไปนอนกอดเสาหน้าร้าน แต่เพราะไม่อยากยืนเถียงให้แขกคนอื่นมอง มาดามคนสวยจึงยอมปล่อยให้ท่านประธานหน้ามึนแทรกตัวตามขึ้นรถกลับมาด้วยอย่างจำใจเธอนั่งไขว่ห้างกอดอก เชิดหน้ามองออกไปนอกหน้าต่างรถราวกับรูปปั้นนางพญาที่ไร้ความรู้สึก ในขณะที่ประธานเดชาเกียรติกรุ๊ปผู้ยิ่งใหญ่ ซึ่งบัดนี้สลัดคราบโฮสต์หน้ากากดำทิ้งไปแล้ว ได้แต่นั่งลูบหน้าลูบตาตัวเอง ถอนหายใจเฮือกแล้วเฮือกเล่า สภาพไม่ต่างจากหมาที่ถูกเจ้าของจับได้ว่าแอบไปกัดรองเท้าคู่โปรดจนขาดกระจุยทันทีที่รถจอดเทียบหน้าประตูบ้าน เมนิตราก็เปิดประตูลงจากรถ สับรองเท้าส้นสูงดังตึกๆ ตรงดิ่งเข้าไปในบ้านโดยไม่แม้แต่จะหันกลับมามองสามี"มินน์... คุยกันก่อนสิ ฉันอธิบายได้นะ" ธวิณรีบก้าวขายาวๆ ตามหลังมาติดๆ"ไม่มีอะไรต้องอธิบายค่ะคุณธวิณ" เมนิตราหยุดเดิน หันกลับมาปรายตามองเขาตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยสายตาเย็นชา "มินน์ง่วงแล้ว และคืนนี้... มินน์จะนอนที่ห้องปีกขวา เชิญคุณกลับไปนอนคิดทบทวนวีรกรรมเต้นรูดเสาของคุณที่ห้องหล

เอมิกานต์เดินกลับมาที่ห้องนอนหลักพร้อมกับแก้วน้ำเปล่า เธอจัดการบิดแคปซูล เทผงยาสีชมพูทั้งสองเม็ดผสมลงไปในน้ำ คนให้ละลายเข้ากันจนหมดจด รอยยิ้มเหี้ยมเกรียมปรากฏขึ้นบนใบหน้าหวานที่ถูกฉาบด้วยความริษยาเธอเดินกลับมาที่เตียง ประจวบเหมาะกับที่ธวิณกำลังขยับริมฝีปากแห้งผาก พลางครางพึมพำด้วยความคอแห้งจากฤทธิ์เหล้า "น้ำ... ขอน้ำหน่อย... มินน์..."เอมิกานต์ได้ทีรีบสวมรอย ประคองศีรษะของชายหนุ่มขึ้นมาเบาๆ แล้วยื่นแก้วน้ำร้ายจ่อเข้าที่ริมฝีปากหยักทันที "น้ำมาแล้วค่ะคุณธีร์... ดื่มเยอะๆ นะคะ"ด้วยความกระหายน้ำจนลำคอแห้งผาก ชายหนุ่มจึงรีบดื่มและกลืนของเหลวเย็นเฉียบนั้นลงคอไปจนหมดแก้ว โดยไม่รู้ตัวเลยว่ากำลังดื่มยาพิษแสนหวานที่จะแผดเผาตัวเองในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้า!เอมิกานต์วางแก้วเปล่าลงบนโต๊ะข้างเตียง มองผลงานตัวเองด้วยความพึงพอใจเสร็จฉันแน่คุณธีร์... คืนนี้ฉันจะจับคุณกินให้อิ่ม แล้วพรุ่งนี้เช้า นังมินน์ก็จะต้องอกแตกตายที่เห็นผัวตัวเองนอนกอดกับผู้หญิงคนอื่น!...ขณะเดียวกัน บริเวณบันไดชั้นล่างสุดปลาที่กำลังยืนหลุกหลิก บิดมือไปมาด้วยความหวาดระแวง เดินชนเข้าจังๆ กับ 'ป้าจันทร์' หัวหน้าแม่บ้านเจ้าระเ

เมื่อเคลียร์ขยะเปียกออกจากห้องได้สำเร็จ เมนิตราก็หันกลับมามองสภาพสามี ชายหนุ่มกำลังบิดตัวเร่าด้วยความทรมาน สองมือแกร่งกำผ้าปูที่นอนแน่นจนยับยู่ยี่สายตาของมาดามมินน์สะดุดเข้ากับซองพลาสติกและซากปลอกแคปซูลยาใสๆ ที่ตกอยู่บนโต๊ะหัวเตียงใกล้กับแก้วน้ำเปล่า หญิงสาวรีบหยิบสมาร์ตโฟนขึ้นมาถ่ายรูปซากยานั่น แล้วส่งลงกรุ๊ป 'ชมรมปลดแอกคุณนาย' ทันที[มินน์ผู้รอดชีวิต : พวกแก! นังดอกบัวขาวมันเอาไอ้นี่ให้ผัวฉันกิน มันคือยาอะไรวะ อาการไอ้ตู้เย็นตอนนี้เหมือนคนจะเป็นบ้าเลย! ตัวร้อนจี๋เลยเนี่ย!]รอไม่ถึงหนึ่งนาที เคย์ กูรูด้านการท่องราตรีและสายดาร์กก็ตอบกลับมา[เคย์สายนิ่ง : เชี่ย! นั่นมันยาปลุกอารมณ์เกรดวีไอพีเลยนะมึง! กูเคยเห็นลูกน้องบาร์เทนเดอร์แอบเอามาขายลูกค้าในร้าน ยาตัวนี้แรงมากนะมึง สองเม็ดนี่คือช้างสารยังล้ม!][โซอี้สั่งลุย : กรี๊ดดด! อาการหนักแน่! มึงอย่าส่งโรงพยาบาลเด็ดขาดนะมินน์ ขืนไปตอนนี้แถมมีสารกระตุ้นในเลือด นักข่าวได้แห่มาทำข่าวหน้าหนึ่งแน่ๆ ประธาน D.K. โดนยาปลุกเซ็กซ์ หุ้นบริษัทร่วงยับแน่!][เคลียร์สายฟาด : มึงรับจบเองเถอะมินน์ ถือซะว่าเทสต์ระบบช่วงล่าง! สู้เขาสิวะอีหญิง ผัวมึงทั้งคน!]