บททั้งหมดของ บอสขาอย่าอ่อย: บทที่ 51 - บทที่ 60

"แต่เรื่องแบบนี้... ปล่อยให้เป็นหน้าที่ผมดีกว่า คุณแค่คอยครางชื่อผมก็พอ"สิ้นคำพูด เจคอปก็ก้มลงซุกไซ้ซอกคอขาวผ่อง สููดดมความหอมกรุ่นจากผิวกายสาวอย่างหลงใหล ริมฝีปากหยักลึกขบเม้มสร้างรอยรักสีแดงกุหลาบไว้ตามลำคอระหง เรียกร้องเสียงครางหวานหูจากริมฝีปากอวบอิ่ม"อ๊ะ... เจคอป..." เกวลินหลุดเสียงครางออกมาอย่างไม่อาจกลั้น ความเสียวซ่านแล่นริ้วไปทั่วสรรพางค์กายเมื่อสัมผัสได้ถึงความร้อนผ่าวจากริมฝีปากและฝ่ามือหนาที่กำลังลูบไล้ไปทั่วเรือนร่างของเธอ เจคอปจัดการปลดเปลื้องปราการชิ้นสุดท้ายของทั้งเขาและเธอออกอย่างรวดเร็วและชำนาญการ ผิวกายขาวเนียนละเอียดราวกับเครื่องเคลือบชั้นดีปรากฏแก่สายตา ทรวดทรงองค์เอวที่สมบูรณ์แบบ หน้าอกอวบอิ่มที่เกินขนาดตัวไปมาก ยิ่งทำให้ลมหายใจของคาสโนว่าหนุ่มสะดุด เขาไม่เคยเห็นร่างกายของผู้หญิงคนไหนที่งดงามและน่าหลงใหลขนาดนี้มาก่อนชายหนุ่มก้มลงครอบครองความอวบอิ่มตรงหน้าอย่างตะกรุมตะกราม ปรนเปรอความวาบหวามจนเกวลินดิ้นเร่า ร่างบางบิดโค้งด้วยความทรมานที่แสนหวาน มือเรียวที่หลุดจากการเกาะกุมสอดสางเข้าไปในกลุ่มผมหนาของเขา เพื่อระบายความเสียวซ่านที่กำลังเล่นงานจนแทบขาดใจ เมื่ออารมณ

ลมหายใจร้อนระอุที่เป่ารดอยู่ตรงซอกคอระหงทำเอาหญิงสาวตัวแข็งทื่อราวกับถูกสาป เกลค่อยๆ เหลียวหน้ากลับไปมองคนข้างกายอย่างช้าๆ ภาพที่ปรากฏตรงหน้าคือ ‘เจคอป’ คาสโนว่าตัวพ่อผู้ทรงอิทธิพลที่กำลังนอนหลับตาพริ้ม ใบหน้าหล่อเหลาราวกับเทพบุตร ในยามนิทราดูไร้พิษสงผิดกับเสือร้ายที่ขย้ำกระต่ายน้อยอย่างเธอเมื่อคืน ยามที่ไม่มีผ้าผ่อนปกปิด แผงอกกว้างของเขาเต็มไปด้วยรอยข่วนจางๆ จากปลายเล็บของเธอ ซึ่งเป็นหลักฐานชิ้นเอกที่ตอกย้ำว่าบทรักเมื่อคืนมันรุนแรงและเร่าร้อนขนาดไหน หัวใจของรองประธานสาวเต้นระรัวจนแทบไม่เป็นจังหวะ ความสับสน อับอาย และความตื่นตระหนกตีตื้นขึ้นมาในอกพร้อมๆ กัน‘นี่ฉันทำบ้าอะไรลงไปเนี่ย! ฉันไปวันไนท์สแตนกับผู้ชายแปลกหน้า... แถมยังเสียความบริสุทธิ์ให้เขาไปแล้วด้วย!’เกวลินหรือยัยเกล ด่าทอตัวเองในใจ ใบหน้าหวานร้อนผ่าวจนแทบจะไหม้ แม้ลึกๆ ในใจจะปฏิเสธไม่ได้เลยว่าสัมผัสของเจคอปเมื่อคืนมันช่างวิเศษและเติมเต็มความรู้สึกที่ขาดหายได้อย่างน่าประหลาดมันห่างไกลจากคำว่า ‘จืดชืด’ ที่อดีตแฟนเก่าเคยตราหน้าเธอไว้ลิบลับ แต่ถึงกระนั้น เธอก็เป็นถึงรองประธานบริษัทน้ำแร่ยักษ์ใหญ่ มีหน้ามีตาในสังคม การมานอน เตี

ทว่าสิ่งที่แปลกตาไปคือเสื้อเชิ้ตตัวในที่เป็นคอเต่าผ้าไหมเนื้อดีสีครีม ซึ่งเธอจงใจเลือกมาเพื่อปิดบัง ‘รอยตราสีกุหลาบ’ หลายจุดบนซอกคอขาวผ่อง ผลงานอันเร่าร้อนจากผู้ชายแปลกหน้าเมื่อค่ำคืนที่ผ่านมา ทุกครั้งที่เกวลินขยับตัว ความรู้สึกขัดยอกและปวดร้าวตรงน้องสาว จะแล่นริ้วขึ้นมาเตือนความจำอยู่เป็นระยะใบหน้าหวานลอบเนียนสูดลมหายใจเพื่อข่มความเจ็บแปลบเอาไว้ในอก‘ลืมมันไปซะเกวลิน ตอนนี้แกต้องโฟกัสกับงานตรงหน้า การร่วมทุนครั้งนี้คู่อนาคตของบริษัทเลยนะ’ หญิงสาวเตือนสติตัวเองในใจ มือเรียวเปิดไอแพดตรวจสอบตัวเลขและข้อเสนอโครงการร่วมทุนเป็นรอบสุดท้าย"เกล... ฝ่ายโน้นเขามาถึงหรือยัง? เห็นเลขาฯ บอกว่ารถเลี้ยวเข้ามาในตึกแล้วนะ" คุณดิลกหันมาเอ่ยถามบุตรสาวด้วยน้ำเสียงที่ค่อนข้างเคร่งเครียด ดวงตาของชายวัยกลางคนมีรอยคล้ำและแฝงไปด้วยความกังวลบางอย่างที่เกวลินรู้สึกได้ แต่เธอก็คิดว่าบิดาคงเพียงแค่เครียดเรื่องการเจรจาธุรกิจครั้งใหญ่เท่านั้น"น่าจะกำลังขึ้นลิฟต์มาค่ะคุณพ่อ เกลเตรียมเอกสารและพรีเซนเตชันไว้พร้อมทั้งหมดแล้วค่ะ ไม่ต้องห่วงนะคะ" เกวลินส่งยิ้มให้บิดาเพื่อความสบายใจไม่กี่นาทีต่อมา ประตูกระจกเลื่อนหน้าห้อ

อีกครั้ง ร่างกายของเธอเริ่มทรยศ ความเป็นสาวเริ่มหลั่งหยาดน้ำหวานและบีบรัดตัวด้วยความซ่านกระสันจนเธอต้องเม้มปากแน่นเพื่อกักเก็บเสียงครางที่กำลังจะเล็ดลอดออกมา"ผมคิดว่า... การร่วมทุนครั้งนี้เราต้อง ‘เจาะลึก’ เข้าไปให้ถึงแก่นของตลาดนะครับ... ต้องมีความ ‘ดุดัน’ และ ‘กระแทก’ ตัวเลขให้ตรงจุด เพื่อให้ได้ ‘ความพึงพอใจสูงสุด’ ทั้งสองฝ่าย คุณรองประธานคิดเหมือนผมไหมครับ?"เจคอปพูดจาสองแง่สองง่ามด้วยน้ำเสียงแหบพร่า สายตาจับจ้องมองริมฝีปากอวบอิ่มของเกวลินที่กำลังสั่นระริก "คิ... คิดเหมือนกันค่ะ" เกวลินเค้นเสียงตอบกลับไปอย่างยากลำบาก เธอพยายามจะตวัดขาหลบหลีกการรุกราน แต่เจคอปกลับขยับเท้าหนาหนีบเรียวขาของเธอไว้แน่น กักขังเธอไว้ในเกมกามารมณ์ซ่อนเร้นใต้โต๊ะประชุมอย่างเอาแต่ใจชายหนุ่มแอบกระตุกยิ้มอย่างผู้เหนือกว่าเมื่อเห็นปฏิกิริยาของแม่เสือสาวที่บัดนี้กลายเป็นแม่กระต่ายน้อยระทดระทวย ยิ่งเห็นใบหน้าหวานที่พยายามจะรักษา มาดนิ่งแต่ดวงตาฉ่ำปรือไปด้วยแรงอารมณ์ มันยิ่งกระตุ้นความหื่นและความต้องการในตัวคาสโนว่าหนุ่มให้พุ่งสูงขึ้นจนเขาอยากจะลากเธอออกไปจากห้องประชุมแล้วจับกดลงบนโต๊ะทำงานส่วนตัวเสียเดี๋ยวนี้"ถ

ร่างกายของหญิงสาวเริ่มโอนอ่อนผ่อนตาม ทรวดทรงอรชรแอบเบียดชิดเข้าหาความร้อนผ่าวจากกายหนุ่มอย่างลืมตัว เสียงครางพึงพอใจประท้วงกลายเป็นเสียงครางหวานหูในลำคอ เจคอปละเลียดชิมความหวานจนพอใจก่อนจะค่อยๆ ผละริมฝีปากออกอย่างอ้อยอิ่ง ทอดมองใบหน้าหวานที่บัดนี้แววตาฉ่ำปรือ แก้มแดงระเรื่อ และหอบหายใจแฮกจนหน้าอกอวบอิ่มกระเพื่อมไหว"ฮ่ะ... ฮันนี่... คุณมันโคตรร้อนแรงเลย รู้ตัวไหม?" เจคอปกระซิบเสียงแหบพร่า สายตาคมกริบเลื่อนลงมองหน้าอกอวบอิ่มที่ซ่อนอยู่ใต้เสื้อผ้าชุดทำงาน"แต่งตัวเนี้ยบขนาดนี้... แต่ข้างในกลับแฉะเยิ้มไปหมดแล้วใช่ไหมครับ?""คนลามก! หยุดพูดจาอุบาทว์แบบนี้นะ!" เกวลินตวาดใส่หน้าเขาด้วยความอายสุดขีดเจคอปหัวเราะร่วนอย่างขี้แกล้ง เขาสลัดพันธนาการที่ข้อมือของเธอออก ทว่ากลับเปลี่ยนเป็นฝ่ามือหนาที่ซุกซนลูบไล้ลงมาตามส่วนเว้าส่วนโค้งของเอวคอด ก่อนจะล้วงเข้าไปภายใต้ชายเสื้อคอเต่า สัมผัสกับผิวกายเนียนละเอียดที่ร้อนผ่าว นิ้วมือหนาไต่ระดับขึ้นสูงบีบเคล้นความอวบอิ่มหยุ่นมือผ่านบราเซียเนื้อดีอย่างหนักหน่วงจนเกวลินต้องหวีดร้องออกมาเบาๆ"อ๊ะ!... เจคอป... อย่า... นี่มันในห้องทำงานนะ" หญิงสาวพยายามจับมือหนาท