All Chapters of บอสขาอย่าอ่อย : Chapter 51 - Chapter 60

เมื่อผู้บริหารคนอื่นๆ ทยอยเดินออกจากห้องไปด้วยอาการอกสั่นขวัญแขวน คิรากรก็หันมามองเลขาของเขาที่ยังคงนั่งกะพริบตาปริบๆ อยู่ที่เดิม"เป็นไง... ได้เห็นบอสน้ำแข็งเชือดไก่ให้ลิงดูแล้ว รู้สึกยังไงบ้าง?" เขาถามกลั้วหัวเราะ สีหน้าเปลี่ยนจากซีอีโอจอมโหดกลับมาเป็นเจ้านายหน้ามึนคนเดิมในพริบตา"บอสทำแบบนี้ คนที่เป็นหนอนตัวใหญ่กว่าคุณวิชัยก็จะรู้ตัวสิคะว่าเรากำลังขุดคุ้ยเรื่องนี้อยู่" น้ำหนาววิเคราะห์อย่างฉลาด"นั่นแหละคือสิ่งที่ผมต้องการ" เขาลุกขึ้นยืน ขยับเนกไทให้เข้าที่"ตีหญ้าให้งูตื่น... พอพวกมันร้อนรน มันก็จะเผยหางออกมาเอง และเมื่อกี้ผมเพิ่งประกาศกลางห้องประชุมว่า 'เลขาของผม' เป็นคนตรวจสอบเรื่องนี้" น้ำหนาวอ้าปากค้าง ชี้หน้าตัวเอง "นี่บอสจงใจเอาดิฉันไปเป็นเป้านิ่งเหรอคะ!""ใครจะกล้าแตะต้องเป้านิ่งที่มีซีอีโอคอยคุ้มกันอยู่ตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงกันล่ะ" เขาโน้มตัวลงมาใกล้ วางมือทั้งสองข้างลงบนพนักเก้าอี้ของเธอ กักขังร่างเล็กไว้กลายๆ ลมหายใจอุ่นจัดรดรินอยู่บริเวณพวงแก้มจนน้ำหนาวรู้สึกชาวาบไปทั้งร่าง อาการปั่นป่วนแล่นพล่าน"หน้าที่ของคุณนับจากนี้คือ... อยู่ใกล้ชิดผมตลอดเวลา ห้ามคลาดสายตาเด็

อาการปั่นป่วนและวูบโหวงในช่องท้องแล่นพล่านขึ้นมาจนมึนเบลอไปหมด เธอพยายามเบี่ยงตัวหนี แต่สองแขนแกร่งก็ท้าวลงกับขอบโต๊ะ กักขังเธอไว้ในวงแขนอย่างแน่นหนา"บอสคะ... นี่มันในเวลางานนะคะ" เธอประท้วงเสียงสั่น ไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้าสบตาเขาตรงๆ"ผมเป็นคนจ่ายเงินเดือน ผมจะกำหนดให้เวลานี้เป็นเวลาพักเบรกก็ไม่มีใครกล้าว่าหรอก" คิรากรเถียงข้างๆ คูๆ ใบหน้าหล่อเหลาโน้มลงมาใกล้จนปลายจมูกแทบจะชนกัน "รู้ไหมน้ำหนาว คุณทำให้ผมเสียสมาธิมาตั้งแต่เช้าแล้ว... ตั้งแต่ตอนที่คุณยิ้มให้ผมที่หน้าร้านขนม""ดะ... ดิฉันเปล่ายิ้มให้บอสสักหน่อย ดิฉันยิ้มให้ลูกค้าต่างหาก!""งั้นเหรอ? สงสัยผมต้องมองให้ชัดๆ ซะแล้ว ว่ารอยยิ้มของคุณมันหวานสู้ขนมที่แม่วาดทำได้หรือเปล่า"ริมฝีปากหยักได้รูปค่อยๆ เคลื่อนต่ำลงมาอย่างเชื่องช้า น้ำหนาวหลับตาปี๋ สองมือเล็กกำแน่นเข้าหากันด้วยความตื่นเต้นปนหวาดหวั่น ทว่าก่อนที่ริมฝีปากของเขาจะทันได้สัมผัสกับกลีบปากอิ่ม...ก๊อกๆๆ!เสียงเคาะประตูดังขัดจังหวะขึ้นอย่างจัง คิรากรชะงักค้าง สบถในลำคออย่างขัดใจ ก่อนจะยอมผละออกห่างจากร่างเล็กด้วยความเสียดาย น้ำหนาวรีบพรูลมหายใจออกมายาวเหยียด กอบโกยอากาศเ

*เวลาเที่ยงคืน*น้ำหนาวพลิกตัวไปมาบนเตียงคิงไซส์หนานุ่ม แม้จะเหนื่อยล้ามาทั้งวัน แต่ความแปลกที่และเหตุการณ์ต่างๆ ที่ประดังประเดเข้ามา ทำให้เธอไม่สามารถข่มตาหลับได้ หญิงสาวตัดสินใจลุกจากเตียง สวมเสื้อคลุมทับชุดนอนผ้าซาติน แล้วเปิดประตูห้องออกไปเพื่อจะหาน้ำดื่มที่ห้องครัวไฟในห้องนั่งเล่นถูกหรี่ลงจนสลัว แต่บริเวณไอส์แลนด์เคาน์เตอร์ครัวกลับมีแสงไฟสว่างจากหน้าจอแล็ปท็อป คิรากรกำลังนั่งทำงานอยู่ตรงนั้น เขาสวมแว่นตากรอบใสที่ช่วยกรองแสงหน้าจอ ซึ่งเธอไม่เคยเห็นเขาใส่มาก่อน คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันแน่นขณะอ่านรายงานบนจอภาพ มือข้างหนึ่งถือแก้ววิสกี้สีอำพันแกว่งไปมาเบาๆน้ำหนาวชะงักฝีเท้า ลังเลว่าจะเดินเข้าไปดีหรือไม่ แต่บอสหนุ่มก็เงยหน้าขึ้นมาเห็นเธอเสียก่อน "นอนไม่หลับเหรอครับ? " เขาเอ่ยถามเสียงเรียบ ถอดแว่นตาออกแล้ววางลงบนโต๊ะ"นิดหน่อยค่ะ... เลยกะว่าจะมาหาน้ำนมอุ่นๆ ดื่มสักแก้ว" เธอเดินเข้าไปใกล้เคาน์เตอร์ครัว "แล้วบอสล่ะคะ ทำไมยังไม่พักผ่อน พรุ่งนี้มีประชุมเช้าไม่ใช่เหรอคะ""กำลังรอข้อมูลเส้นทางการเงินจากทีมนักสืบน่ะ" เขานวดหัวตาเบาๆ ด้วยความล้า "คุณจะดื่มนมอุ่นใช่ไหม เดี๋ยวผมอุ่นให้""ไ

แสงแดดอ่อนๆ ยามเช้าสาดส่องผ่านผ้าม่านโปร่งแสงเข้ามาตกกระทบใบหน้าหวานที่กำลังหลับสนิท น้ำหนาวค่อยๆ ปรือตาขึ้นมามองเพดานห้องที่ไม่คุ้นเคย ก่อนที่ความทรงจำอันเร่าร้อนเมื่อค่ำคืนที่ผ่านมาจะฉายชัดเข้ามาในหัวราวกับม้วนฟิล์มที่ถูกกดเล่นซ้ำ ภาพริมฝีปากร้อนผ่าว สัมผัสวาบหวามที่ทำให้เธอปั่นป่วน และฝ่ามือเล็กของเธอที่..."กรี๊ด! ยัยหนาว! เธอทำอะไรลงไปเนี่ย!" หญิงสาวยกมือขึ้นปิดหน้าตัวเองดิ้นขลุกขลักอยู่ใต้ผ้าห่มด้วยความขวยเขินจนใบหน้าแดงก่ำไปถึงใบหู เธอเผลอใจปล่อยตัวปล่อยใจไปกับเจ้านายจอมเจ้าเล่ห์จนแทบจะไม่มีอะไรเหลือให้ปิดบังกันอีกแล้ว แม้จะยังไม่ได้ล้ำเส้นถึงขั้นลึกซึ้งที่สุด แต่ความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับเขาก็ไม่อาจกลับไปเป็นเพียง 'เจ้านายกับลูกน้อง' แบบร้อยเปอร์เซ็นต์ได้อีกต่อไปน้ำหนาวสูดลมหายใจเข้าลึกๆ พยายามรวบรวมสติที่แตกกระเจิง ร่างเล็กลุกจากเตียงไปจัดการอาบน้ำแต่งตัวด้วยชุดทำงานที่คิรากรเตรียมไว้ให้ วันนี้เธอเลือกสวมเสื้อเชิ้ตคอพับสีครีมกับกางเกงสแล็กซ์สีเอิร์ธโทนดูทะมัดทะแมง เผื่อว่าวันนี้จะต้องมีเรื่องให้วิ่งหนีหรือลุยงานหนักอีกเมื่อเปิดประตูห้องนอนออกมา กลิ่นหอมกรุ่นของกาแฟคั่วบดก็

"เก็บมันขึ้นมา" โอภาสสั่งเสียงเบา"ท่าทางรีบร้อนขนาดนั้น แถมยังเป็นเอกสารด่วนที่ต้องตามมาให้เซ็นถึงสนามกอล์ฟ... ข้อมูลในนั้นต้องไม่ธรรมดาแน่ เอาไปเสียบแล็ปท็อปในรถ ฉันอยากรู้ว่าไอ้กรมันกำลังซ่อนอะไรอยู่"ผู้ช่วยรีบก้มลงหยิบแฟลชไดร์ฟใส่กระเป๋าเสื้อ แล้วรีบเดินตามเจ้านายออกไปที่ลานจอดรถทันที เหตุการณ์ทั้งหมดตกอยู่ในสายตาของคิรากรที่ยืนหลบมุมอยู่ไม่ไกล บอสหนุ่มยกยิ้มอย่างพึงพอใจ แผนการปล่อยเหยื่อล่อทำงานได้อย่างยอดเยี่ยมไร้ที่ติ เขาเดินอ้อมไปดักรอน้ำหนาวที่บริเวณทางเดินหน้าห้องล็อกเกอร์วีไอพี ทันทีที่เห็นร่างเล็กเดินแกมวิ่งหน้าตั้งเข้ามาหา เขาก็อ้าแขนรับเธอไว้"เรียบร้อยไหม?” เขาถามเสียงกลั้วหัวเราะ"เรียบร้อยสิคะ! ดิฉันลงทุนล้มซะจนเข่าช้ำไปหมดแล้วนี่ พวกนั้นเก็บแฟลชไดร์ฟไปแล้วแน่ๆ ค่ะ" เธอหอบหายใจฮักเงยหน้าขึ้นรายงานผลงานด้วยความภูมิใจ"เก่งมาก... รางวัลสำหรับนักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมต้องมาแล้วล่ะมั้ง"คิรากรขยับตัวเข้ามาใกล้ แต่ก่อนที่เขาจะได้ทำอะไรตามใจชอบ หางตาของเขาก็เหลือบไปเห็นผู้ช่วยของคุณโอภาสกำลังเดินย้อนกลับมาทางนี้! ดูเหมือนพวกมันจะรอบคอบพอที่จะกลับมาเช็กว่าน้ำหนาวเดิน